Ντμίτρι Μεντβέντεφ, ο νέος πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας

Ο Ντμίτρι Ανατόλιεβιτς Μεντβέντεφ γεννήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου του 1965 στο Λένινγκραντ. Οι γονείς του ήταν εξαιρετικά μορφωμένοι αλλά κάθε άλλο παρά ευκατάστατοι: ο πατέρας του υπήρξε ένας από τους πιο αγαπητούς καθηγητές στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο του Λένινγκραντ και η μητέρα του δίδασκε στο διάσημο στην εποχή του Παιδαγωγικό Ινστιτούτο «Γκέρτσιν». Ο Μεντβέντεφ φοίτησε στη Νομική Σχολή του κρατικού Πανεπιστημίου του Λένινγκραντ, ενώ διακρίθηκε και στην άρση βαρών. Το 1990 ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές του και τα επόμενα εννέα χρόνια δίδαξε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Λένινγκραντ. Το 1991 διορίστηκε νομικός σύμβουλος του 38χρονου -τότε- αντισυνταγματάρχη της KGB Βλ. Πούτιν, που διατελούσε υπεύθυνος διεθνών σχέσεων του δήμου της Ανατόλι Σόμπτσακ.
Τα επόμενα χρόνια, στο πλευρό του Πούτιν, η εξέλιξη του Μεντβέντεφ ήταν θεαματική, παράλληλη με εκείνη του «προστάτη» του. Οταν ο Πούτιν αναδείχθηκε πρωθυπουργός από τον Γέλτσιν, το 1999, ο Μεντβέντεφ ανέλαβε τη θέση του αναπληρωτή προσωπάρχη του Υπουργικού Συμβουλίου. Τοποθετήθηκε διαδοχικά επικεφαλής της προεκλογικής εκστρατείας Πούτιν στις προεδρικές εκλογές του 2000, διευθυντής του προεδρικού γραφείου του Κρεμλίνου το 2003 και τον Νοέμβριο του 2005 διορίστηκε πρώτος αντιπρόεδρος αρμόδιος για κοινωνικά προγράμματα, διορισμός που τον κατέστησε τότε επικρατέστερο διάδοχο του Πούτιν. Ωστόσο η πραγματική ώθηση δόθηκε από την προεδρία του στην γιγαντιαία μονοπωλιακή εταιρία φυσικού αερίου Gazprom το 2002. Εναν χρόνο νωρίτερα έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην «άλωση» από την Gazprom του ιδιωτικού καναλιού NTV, ενός από τα τελευταία ρωσικά ΜΜΕ που ασκούσαν κριτική στον Πούτιν. Ο Μεντβέντεφ θεωρείται ο επικεφαλής της ομάδας των λεγόμενων «φιλελευθέρων» του Κρεμλίνου - σε αντίθεση με τους Σεργκέι Λαβρόφ και Σεργκέι Ιβανόφ, που θεωρούνται ηγέτες της ομάδας των «σκληρών» στον στενό εσωτερικό κύκλο εξουσίας του Κρεμλίνου.