Κίνδυνοι για την ασφάλεια του Ελληνισμού της Κύπρου λόγω της τουρκικής κατοχής

Η επιθετική διάταξη των στρατευμάτων κατοχής στην Κύπρο αποσκοπεί, μετά την ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε., όχι κατ΄ ανάγκην σε πόλεμο, αλλά στο να αποκομίσει η Τουρκία, με την ψυχολογική βία, πολιτικά οφέλη στο Κυπριακό. Ο πρώην υπουργός Άμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας, και αντιστράτηγος ε.α., Φοίβος Κλόκκαρης, προέβη σε μιαν εμβριθέστατη και πλήρη ανάλυση επί των θεμάτων της Άμυνας, σε εκδήλωση την οποία οργάνωσε η Εταιρεία Μελέτης Ελληνικών Θεμάτων. Θέμα της διάλεξης ήταν «Οι κίνδυνοι για την ασφάλεια του Ελληνισμού της Κύπρου, λόγω της τουρκικής κατοχής» και σ’ αυτήν, ο κ. Κλόκκαρης διεκτραγώδησε την κατάσταση, η οποία επικρατεί στα θέματα της Άμυνας, με την παρουσία του τουρκικού στρατού κατοχής στη Κύπρο, από το 1974, την αναλογία των δυνάμεων αυτών, σε σχέση με τη δύναμη της Εθνικής Φρουράς, η οποία είναι 3/1, τους τουρκικούς στόχους και τη δική μας πολιτική, για την οποία προέβη σε ενδιαφέρουσες εισηγήσεις. Ο κ. Κλόκκαρης έκανε ιδιαίτερη αναφορά και στο σχέδιο Ανάν σε ό,τι αφορά τα θέματα της ασφάλειας, τα οποία ήταν άκρως επιβαρυντικά για τον Ελληνισμό της Κύπρου. Στη βαρυσήμαντη ομιλία του, ο αντιστράτηγος προσδιόρισε στα συμπεράσματά του τους στόχους της Τουρκίας ως ακολούθως: Οι συνομιλίες για λύση του Κυπριακού θα είναι πάρα πολύ δύσκολες στα θέματα ασφάλειας. Η Τουρκία που απώλεσε την Κύπρο και τα επεμβατικά δικαιώματά της το 1878, τα ανέκτησε το 1960 με τις συνθήκες Εγγυήσεως και Συμμαχίας, προσπάθησε να τα διατηρήσει με το σχέδιο Ανάν και θα επιμένει να τα διατηρήσει σε οποιοδήποτε μελλοντικό σχέδιο, επειδή ο διαχρονικός στρατηγικός στόχος της για την Κύπρο είναι:

-Ο πολιτικός και στρατιωτικός έλεγχος ολόκληρης της νήσου και

-Ο πρωταγωνιστικός ρόλος της στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ο στρατηγικός στόχος της Τουρκίας για την Κύπρο συνδέεται, επηρεάζεται και αλληλοτροφοδοτείται με δύο άλλους στόχους της Τουρκίας που αφορούν τον Ελληνισμό:

1. Τις βλέψεις της Τουρκίας στο Αιγαίο και

2. Τις βλέψεις της Τουρκίας στη Θράκη.

Προβαίνοντας σε μιαν ανάλυση των στρατιωτικών δεδομένων στην Κύπρο ο κ. Κλόκκαρης τόνισε ότι η διάταξη των τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο είναι επιθετική, όπως επιθετική είναι και η στάση της στο διπλωματικό τομέα. Αυτό είναι εμφανές, λόγω της αναλογίας των κατοχικών στρατευμάτων σε σχέση με τη δύναμη της Εθνικής Φρουράς, 3/1. Αν ο λόγος της ύπαρξής τους ήταν η προστασία των Τουρκοκυπρίων, όπως ισχυρίζεται η Τουρκία, η αναλογία μπορούσε να ήταν 1/1 ή και μικρότερη λόγω του πλεονεκτήματος που έχει στον αέρα και τη θάλασσα. Όμως, η Τουρκία διατηρεί αυτή την αναλογία από το 1974. Η διάταξη των τουρκικών δυνάμεων κατοχής είναι επιθετική, εντεύθεν του Πενταδακτύλου, σε προωθημένες θέσεις κατά μήκος της γραμμής αντιπαρατάξεως σε κατ’ εξοχήν πεδινό έδαφος που ευνοεί τη χρήση των τεθωρακισμένων. Μια από τις ιδιαιτερότητες που αφορούν τη στρατιωτική απειλή, είναι το γεγονός ότι παρά την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας για απομάκρυνση των ξένων στρατευμάτων (Ψήφισμα 353/1974) οι τουρκικές δυνάμεις κατοχής όχι μόνο παρέμειναν στο νησί, αλλά αναβαθμίστηκαν ποσοτικά και ποιοτικά με εκσυγχρονισμό των οπλικών συστημάτων τους, που βελτίωσαν τις επιθετικές δυνατότητές τους. Δύο Μεραρχίες Πεζικού και μία ταξιαρχία Πεζικού έγιναν μηχανοκίνητες. Τα άρματα Μ48Α5Τ1 εκσυγχρονίστηκαν σε Μ48Α5Τ2, με δυνατότητα νυκτερινού αγώνα και βολής εν κινήσει.

Ο στρατηγός εισηγείται να εξαναγκαστεί η Τουρκία να εγκαταλείψει τις βλέψεις της σε ολόκληρη την Κύπρο και να συγκατανεύσει σε βιώσιμη λύση. Αυτό, κατά την εκτίμησή του, είναι το κύριο ζητούμενο από την πλευρά μας, Κύπρο και Ελλάδα ως θέμα υψίστης εθνικής στρατηγικής. Επίσης, εκτιμά ότι είναι αναγκαίο να μελετηθεί σοβαρά η αναθεώρηση της Εθνικής Στρατηγικής μας, στη βάση της υποστήριξης ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ ως πλήρους μέλους ή να έχει ειδική σχέση, υπό την προϋπόθεση να αποσύρει τα στρατεύματά της από την Κύπρο και τους παράνομους εποίκους. Για το συγκεκριμένο θέμα, ο κ. Κλόκκαρης επεξήγησε ότι τέτοια αναθεώρηση προϋποθέτει ισχυρά ερείσματα στο διεθνές και ευρωπαϊκό περιβάλλον, σημειώνοντας ότι μπορεί να αξιοποιηθεί προς το σκοπό αυτό η πορεία ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε. και η ένταξη της Κύπρου σε διεθνείς οργανισμούς.

Η αμυντική ικανότητά μας είναι αναγκαίο να ενισχυθεί περαιτέρω με προσπάθεια σε τέσσερις τομείς για να εμπεδωθεί η πίστη του λαού μας στην άμυνα:

(1) Με αναβάθμιση της Εθνικής Φρουράς: Χρειάζονται βελτιώσεις στην οργάνωση, τα οπλικά συστήματα, το προσωπικό και την υποδομή. Ιδιαίτερη βαρύτητα πρέπει να δοθεί στα τεθωρακισμένα, στο Πυροβολικό, στο Ναυτικό και στην Αεροπορία.

(2) Με ενδυνάμωση του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος Κύπρου - Ελλάδος: Είναι αναγκαίο να επανέλθει η άσκηση «ΤΟΞΟΤΗΣ».

(3) Με επέκταση της συμμετοχής της Κύπρου σε οργανισμούς Συλλογικής Ασφάλειας: Είναι αναγκαίο να υποβάλουμε αίτηση ένταξης στη Σύμπραξη για την Ειρήνη (PfP).

(4) Με μεγαλύτερη εκμετάλλευση της Πολιτικής και Στρατιωτικής συνεργασίας μας με φίλες χώρες.

Η βελτίωση της αμυντικής μας ικανότητας λειτουργεί αποτρεπτικά στην τουρκική επιθετικότητα και ενισχύει τη διαπραγματευτική μας θέση στις συνομιλίες για επίλυση του Κυπριακού. Σε περίπτωση λύσης πρέπει να αποστρατιωτικοποιηθεί η Κύπρος από τα ξένα στρατεύματα αλλά το κυπριακό κράτος δεν πρέπει να στερηθεί το δικαίωμα της αυτοάμυνας και της διάθεσης ιδίων Ενόπλων Δυνάμεων κατά τη βούλησή του.

Με την ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. βελτιώθηκε ο παράγων «ασφάλεια» σε στρατηγικό επίπεδο, είπε ο κ. Κλόκκαρης, δηλαδή η Τουρκία είναι δύσκολο να σχεδιάσει κατάληψη της Κύπρου, ενός μέλους της Ε.Ε. Όμως, εξακολουθούν να υπάρχουν κίνδυνοι, επειδή η Τουρκία εφαρμόζει τη στρατιωτική διπλωματία, δηλαδή χρησιμοποιεί τις Ένοπλες Δυνάμεις ως μοχλό για να επιτύχει πολιτικά οφέλη, χωρίς να εμπλέκεται σε γενικευμένο πόλεμο. Μέσα από αυτό το πρίσμα θα πρέπει να δούμε την παραμονή κατοχικών στρατευμάτων στην Κύπρο παρά την ένταξή μας στην Ε.Ε. Οι κίνδυνοι εστιάζονται στην άσκηση ψυχολογικής βίας επί των Ελλήνων της Κύπρου με την παρουσία στρατευμάτων ή την πρόκληση θερμών επεισοδίων, προκειμένου η Τουρκία με μοχλό πίεσης τις κατοχικές δυνάμεις να επιτύχει πολιτικά οφέλη. Στα συμπεράσματα της έρευνας, ο κ. Κλόκκαρης επισημαίνει ότι οι Συνθήκες Εγγυήσεως και Συμμαχίας του 1960 αντίκεινται προς το διεθνές δίκαιο και παρέχουν τη δυνατότητα σε ξένες χώρες να έχουν επεμβατικά δικαιώματα, να διατηρούν στρατεύματα και να προωθούν τα εθνικά τους συμφέροντα σε βάρος των εθνικών συμφερόντων της Κύπρου, όπως έπραξε η Τουρκία με την εισβολή - κατοχή. Είναι αναγκαίο, επισημαίνει ο στρατηγός, όπως η πλευρά μας εμμένει ανυποχώρητα στη θέση της, να μη συμπεριληφθούν οι Συνθήκες σε οποιοδήποτε μελλοντικό σχέδιο, επειδή θα αποτελούν μόνιμη πηγή ανωμαλίας και κηδεμόνευσης και θα εξυπηρετούν το στρατηγικός στόχο της Άγκυρας για πολιτικό και στρατιωτικό έλεγχο της Κύπρου.Ο κ. Κλόκκαρης εισηγείται, ακόμη, να μελετηθεί σε συνεργασία με την Ελλάδα, από νομική και πολιτική άποψη, η περίπτωση να καταγγείλουμε, έστω και σήμερα, αφού δεν το πράξαμε από το 1974, τις Συνθήκες Εγγυήσεως και Συμμαχίας 1960 που λειτούργησαν καταστροφικά για την Κύπρο. Οι διατάξεις τους παραβιάζονται συνεχώς από το 1974 και ουσιαστικά κατέστησαν ανενεργές, επισημαίνει και προσθέτει:«Η κατοχή είναι συνεχές έγκλημα και η μη καταγγελία των συνθηκών εκτιμώ ότι αποδυναμώνει τη θέση μας στα πλαίσια της προοπτικής νέων διαβουλεύσεων για λύση και προκαλεί μία σχέση θύτη και θύματος που προσομοιάζει με το ‘σύνδρομο της Στοκχόλμης’ (ανοχή και συμφιλίωση του θύματος με το θύτη)».

Το πλήρες κείμενο εδώ.