"Ελληνική εξωτερική πολιτική"

Εξαιρετικά διαφωτιστικό για τη διαμόρφωση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής είναι το βιβλίο του Γ. Βοσκόπουλου, επίκουρου καθηγητή Διεθνών Σχέσεων του Παν/μιου Μακεδονίας. Οπως αναφέρει και ο πρόλογος, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1923 και τη συντριβή της ελληνικής Μεγάλης Ιδέας η Ελλάδα θεμελίωσε την εξωτερική της πολιτική και διπλωματική της δραστηριότητα στην προστασία της εδαφικής ακεραιότητας και της ανεξαρτησίας της χώρας, με στόχο την παγίωση της ειρήνης και την "προαγωγή της συνεργασίας στο ιδιαίτερο γειτονικό περιβάλλον της". Ξεχωρίζω ένα σημείο που αναφέρεται στην άσκηση αμερικανικών πιέσεων για την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ:
"Η Ουάσιγκτον θεωρεί την Τουρκία χώρα κλειδί για την σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή, κάτι που οδήγησε τις ΗΠΑ να ασκήσουν πιέσεις, ενίοτε άκομψα, προς την ΕΕ. Ο μακροστρατηγικός σχεδιασμός των ΗΠΑ αντιμετωπίζει Ελλάδα και ΗΠΑ ως ενιαίο χώρο που επιθυμεί να ελέγξει και να σταθεροποιήσει. Η αμερικανική στρατηγική μπορεί να συνοψιστεί σε μία μελέτη του Rand Corporation που υπογραμμίζει:
«Οι ΗΠΑ ενδιαφέρονται γιατην εξέλιξη των ελληνο-τουρκικών σχέσεων, αφού οι δύο χώρες αποτελούν privotal states. Αυτό συμβαίνει καθώς η μεταξύ τους σχέση αφορά δύο διαχρονικούς συμμάχους των ΗΠΑ (μέλη του ΝΑΤΟ) αλλά και διότι επηρεάζει τα δρώμενα σε περιοχές στρατηγικής σημασίας για την Ουάσινγτον. Αυτό επιβάλλει στις ΗΠΑ να στηρίξουν στην Τουρκία τη σταθερότητα, την ανάπτυξη και την προσέγγιση με την ΕΕ. Η Ουάσινγκτον επιθυμεί η Αγκυρα και η Αθήνα να διαδραματίσουν ένα θετικό ρόλο στο πεδίο της περιφερειακής ασφάλειας και ανάπτυξης, είτε στα Βαλκάνια είτε στο επίπεδο ασφαλείας στον τομέα ενέργειας ή την πυραυλική προστασία. Επιστροφή σε μία κατάσταση σύγκρουσης μεταξύ των δύο θα επηρέαζε αρνητικά τις διμερείς σχέσεις των ΗΠΑ με τις δύο χώρες αλλά και τα συμφέροντα της Aτλαντικής Συμμαχίας. Η Oυάσινγτον επιθυμεί οι πολιτικές Ελλάδας και Τουρκίας να ενισχύσουν το πεδίο δράσης των ΗΠΑ σε όμορες περιοχές. Στο διπλωματικό πεδίο αυτό περιλαμβάνει στήριξη των αμερικανικών επιλογών σε σχέση με τη διαχείριση κρίσεων και την ανοικοδόμηση των Βαλκανίων, καθώς και την ανάσχεση του Ιράκ και του Ιράν»."

Διαβάστε: Γ. Βοσκόπουλου, Ελληνική Εξωτερική Πολιτική, από τον 20ο στον 21ο Αιώνα, εκδ. Παπαζήση, Αθήνα, 2005.