"Άκρως απόρρητο - ειδικού χειρισμού"

Κυκλοφόρησε η «κατάθεση μνήμης και στοχασμών» - σύμφωνα με τον συγγραφέα- των διπλωματικών εμπειριών του πρέσβη ε.τ. κ. Χρ. Ζαχαράκι με τον συμβολικό τίτλο «Ακρως απόρρητο - Ειδικού χειρισμού». Πρόκειται για αποσπάσματα από το προσωπικό ημερολόγιο του συγγραφέα, το οποίο ο ίδιος τήρησε συστηματικά από τον Αύγουστο 1979 ως το 2002. Μετά από 15ετή επαγγελματική διαδρομή σε διάφορες θέσεις πρεσβευτικών και προξενικών Αρχών, περιλαμβανομένης και της τριετούς θητείας του ως σύμβουλος στην πρεσβεία Λευκωσίας, τοποθετήθηκε πρέσβυς της Ελλάδος στην Κύπρο το 1979, όπου παρέμεινε μέχρι το 1986. Στη συνέχεια, ορίστηκε μόνιμος αντιπρόσωπος στο ΝΑΤΟ και το 1989 διαπιστεύθηκε πρέσβυς στην Ουάσιγκτων. Επέστρεψε στην Αθήνα το 1993, αφού είχε, εν τω μεταξύ, διαπραγματευτεί την Ελληνο-Αμερικανική Αμυντική Συμφωνία του 1990, και ανέλαβε τη γενική γραμματεία του υπουργείου Εξωτερικών μέχρι το 1994. Ακολούθως, τοποθετήθηκε μόνιμος αντιπρόσωπος στον ΟΗΕ, όπου διαπραγματεύτηκε την Ενδιάμεση Συμφωνία του 1995 με τα Σκόπια, καθώς και το θέμα της ονομασίας τους έως το 1999, οπότε μετατέθηκε ως πρέσβυς στο Λονδίνο. Παραιτήθηκε από το Διπλωματικό Σώμα τον Μάιο του 1999 και εξελέγη ευρωβουλευτής τον Ιούνιο του ίδιου έτους και αντιπρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το 2002. Ο Χρ. Ζαχαράκις προβάλλει στις 823 σελίδες του βιβλίου του «τους πρωταγωνιστές αλλά και τους κομπάρσους των διπλωματικών διεργασιών και εξελίξεων έξω από σκοπιμότητες και δημοσιοσχεσιακές παραμέτρους, τον πραγματικό χαρακτήρα τους, τις εσωτερικές διαθέσεις και προθέσεις τους, τις αντιστάσεις και αντοχές τους, τα προτερήματα και τις μειονεξίες τους,τα συμπλέγματα και τις φιλοδοξίες τους» όπως γράφει ο ίδιος.

Απόσπασμα του βιβλίου για το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων
"Ως προς το Σκοπιανό, τέλος, θα πρέπει να σημειωθεί ότι το πρόβλημα ελάχιστη, αν μη μηδαμινή, κατανόηση έβρισκε μεταξύ όλων των παρατάξεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Αντίθετα, πλείστοι ευρωβουλευτές επέκριναν, κατ΄ επανάληψη, την ελληνική αξίωση περί του ονόματος της «Δ.Μ.», την οποίαν όλοι ανεξαιρέτως αποκαλούσαν με το «συνταγματικό» όνομά της. Μερικοί, μάλιστα, συνήθιζαν να ειρωνεύονται ανοιχτά την ελληνική στάση, όπως ο Γερμανός Χριστιανοδημοκράτης Laschet που πρότεινε, πολλές φορές, μεταξύ αστείου και σοβαρού, να αποκαλείται και η Ελλάς με το προηγούμενο όνομά της, ως «πρώην Βασίλειο της Ελλάδος», κατ΄ αντιστοιχία προς το «πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας». Μετά την τρίτη ή την τέταρτη επανάληψη του ευφυολογήματός του, δεν κρατήθηκα και του υπέδειξa από την έδρα του προεδρείου της Επιτροπής, προκαλώντας τους καγχασμούς ορισμένων και τους μορφασμούς άλλων, ότι θα έπρεπε να προσέχει περισσότερο τις εισηγήσεις του, γιατί, άλλως, κινδύνευε να βρεθεί αντιμέτωπος με πρόταση να μνημονεύεται η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας ως «πρώην Γ΄ Ράιχ»!"

Διαβάστε: Ζαχαράκι Χρήστου, Άκρως απόρρητο - ειδικού χειρισμού, εκδ. Λιβάνης, Αθήνα, 2008.