Η Στρατηγική Αξία του Αιγαίου

Του υποστρατήγου ε.α. Κ. Παύλου

Αιγαίον Πέλαγος είναι η θαλάσσια λωρίδα της Β.Α. λεκάνης της Μεσογείου που σχηματίζεται από την Ελληνική Χερσόνησο και την Μ. Ασία και δια της Προποντίδος ενώνει την Μαύρη θάλασσα με την Μεσόγειο. Το Αιγαίον έχει 2800 Ελληνικά νησιά, τα οποία δια της συνεχούς, συμπαγούς και αλυσιδωτής διατάξεώς των δίνουν βάθος στον ηπειρωτικό κορμό της Ελλάδος και προσδιορίζουν το νησιωτικό έδαφος της χώρας μας. Ενώ τα μεγαλύτερα εξ αυτών κατοικούνται, επί τρεις και πλέον χιλιάδες χρόνια υπό αμιγούς Ελληνικού πληθυσμού.
Λόγω της σπουδαιότητος της γεωγραφικής του θέσεως, σε σχέση με την Ευρώπη, Ασία και την Μεσόγειο, το Αιγαίον έγινε κατ’ επανάληψη θέατρο σφοδρών συγκρούσεων δια μέσου των αιώνων. Παρά ταύτα όμως ουδέποτε και ουδείς εκ των κατακτητών αυτής της περιοχής αμφισβήτησε την ελληνικότητα των νήσων και του πληθυσμού των.

ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΩΝ ΝΗΣΩΝ ΤΟΥ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ
Τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, αναλόγως της γεωγραφικής τους θέσεως, διακρίνονται από πλευράς νομικού καθεστώτος, σε τρεις κατηγορίες:
α) Β. Αιγαίο:
Λήμνος και Σαμοθράκη ανήκουν στην Ελλάδα. Ίμβρος και Τένεδος ανήκουν στην Τουρκία.
Πρώτη συμβατική ρύθμιση: μετά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, δια της Συνθήκης Ειρήνης των Σεβρών της 10-7-1920. Με την εν λόγω Συνθήκη ουδεμία διεθνής δέσμευση αποστρατικοποιήσεως επεβάλλετο.
Την ανωτέρω Συνθήκη αντικατέστησε η Σύμβαση της Λωζάννης της 24-7-1923. (Περί καθεστώτος των Στενών). Με αυτή επιβάλλοντo μέτρα αποστρατικοποιήσεως Στενών και Νήσων. (Προς εξασφάλιση της ειρήνης στην περιοχή και της ελευθέρας διόδου και ναυσιπλοΐας δια των Στενών). Την Σύμβαση αυτή κατόρθωσε η τουρκική διπλωματία να ανατρέψει, με την Συνθήκη του Μontreux το 1936. Βάσει αυτής η Τουρκία πέτυχε - και με την δική μας συναίνεση - να αναλάβει εκ νέου την απόλυτη κυριαρχία των Στενών. Δυστυχώς η Ελλάδα δεν μερίμνησε να συμπεριληφθεί ειδική μνεία για την Λήμνο και την Σαμοθράκη. Εφ' όσον όμως όλα τα μέλη της προηγουμένης Συνθήκης συνομολόγησαν νέα Συμφωνία για το ίδιο αντικείμενο, με μοναδική πρόθεση να διέπεται τούτο από αυτή, η προηγουμένη παύει ισχύουσα.
β) ΒΑ Αιγαίο: Λέσβος-Χίος-Σάμος-Ικαρία
Απελευθερώθηκαν κατά τους Βαλκανικούς πολέμους, παραχωρήθηκαν οριστικά στην Ελλάδα μετά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, με την Συνθήκη των Σεβρών, άνευ ουδεμιάς δεσμεύσεως αποστρατικοποιήσεως. Αντιθέτως η Συνθήκη της Λοζάννης της 27-4-1923, δια του άρθρου 13, επέβαλε δεσμευτικούς όρους μερικής αποστρατικοποιήσεως. Τούτο έγινε κατόπιν αξιώσεως της Τουρκίας, φοβούμενης επιθετική επιστροφή των Ελλήνων στην Μ. Ασία. Κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα της Συνθήκης η μη αμοιβαιότητα και η μονομέρεια ως προς την αποστρατικοποίηση.
γ ) ΝΑ Αιγαίο: Δωδεκάνησα
Μέχρι το 1912 ευρίσκοντο υπό Τουρκική κυριαρχία. Από το 1912 μέχρι και το 1943, υπό Ιταλική. Μετά την λήξη του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, κατά την Συνδιάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων (των νικητριών δυνάμεων, συμμετείχαν 21 Κράτη , δεν συμμετείχε η Τουρκία) απεφασίσθη να εκχωρηθούν από την Ιταλία στην Ελλάδα, εν πλήρη κυριαρχία (παρ.1 άρθρο 14), και υπό την δέσμευση της πλήρους αποστρατικοποιήσεως (παρ. 2 του ιδίου άρθρου της Συνθήκης των Παρισίων της 10-2-1947). Η κραυγαλέα αυτή αντίφαση μεταξύ των δύο άρθρων προήλθε από την απαίτηση της τότε ΕΣΣΔ και αφορούσε μόνο τις δύο υπερδυνάμεις. Συνεπώς η αποστρατικοποίηση ή όχι των ανωτέρω νήσων ούτε είχε ούτε έχει σχέση με την Τουρκία. Σήμερα με την αυτοκατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, ουδεμία δέσμευση υφίσταται.
Η Ελλάς, παρά τις ατέλειες, παρερμηνείες και τον μονομερή χαρακτήρα των συνθηκών που διέπουν το νομικό καθεστώς των νήσων, σεβάστηκε και τήρησε απόλυτα τις υποχρεώσεις της, μέχρι το 1974, όταν η Τουρκία, εκμεταλλευόμενη τον ρόλο της εγγυήτριας δυνάμεως για την Κύπρο, εισέβαλε, κατέλαβε και έκτοτε κατέχει το βόρειο τμήμα της Μεγαλονήσου.
Είναι γεγονός μη επιδεχόμενο αμφισβήτηση ότι η Τουρκία αποσκοπεί σε αυτή την φάση -με την έκτοτε και μέχρι σήμερα προκλητική εναντίον μας συμπεριφορά της-στην ανατροπή του status quo στο Αιγαίο. Έτσι έχει επιδοθεί σε ένα όργιο ψευδών, προκλήσεων και κατηγοριών εις βάρος της χώρας μας, επί καθημερινής βάσεως και σε όλα τα επίπεδα. Με τον τρόπο αυτόν επιδιώκει να δημιουργήσει νόμιμα προηγούμενα ανοχής, προκειμένου σε επόμενη φάση να απαιτήσει την τεκμηρίωση ανύπαρκτων δικαιωμάτων της.
Ο επανοπλισμός λοιπόν των νήσων αποβλέπει στην αυτοάμυνα της πατρίδος μας και είναι νόμιμο δικαίωμα κάθε χώρας να λαμβάνει οποιοδήποτε μέτρο επιβάλλεται για την προστασία της, από κάθε εχθρική επιβουλή. Τούτο άλλωστε προβλέπεται και από τον καταστατικό χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
Η στρατηγική αξία του Αιγαίου για την επιβίωση της Ελλάδος είναι καθοριστική. Ελλάδα χωρίς Αιγαίο είναι αδύνατον να υπάρξει.
Η Τουρκία έχει σαν στρατηγική της επιλογή την επέκτασή της προς δυσμάς. Για να το επιτύχει της αναγκαιεί η κυριαρχία επί του Αιγαίου. Εάν την επιτύχει, σε συνδυασμό με το τεράστιο πλεονέκτημα που της παρέχει η Μ. Ασία σαν χώρος συγκεντρώσεως μεγάλων δυνάμεων , θα έχει τη δυνατότητα να ενεργήσει επί της στρατηγικής κατευθύνσεως-Ασία-Αιγαίον-Ελληνική Χερσόνησος-και να προσβάλει, δια τριών τουλάχιστον αξόνων επιθέσεως κύρια στρατηγικά κέντρα της χώρας μας (Θεσσαλονίκη-Βόλος-Αθήνα-Κρήτη).
Το Αιγαίον δια την άμυνα μας είναι ο μόνος Ζωτικός Χώρος (Ζ.Χ.) για απόκρουση επιθέσεων από Ανατολάς προς Δυσμάς και τούτο διότι λόγω του μικρού εύρους του δεν επιτρέπει οργάνωση διαδοχικών γραμμών αμύνης.
Παράλληλα, προς Βορρά το Αιγαίον δίδει βάθος στην άκρως ευπαθή περιοχή Θράκης -Ανατολικής Μακεδονίας, καθώς επίσης και την δυνατότητα στον κατέχοντα, πλευρικής προσβολής οιουδήποτε επιχειρήσει κάθ΄οδον προς Δυσμάς.

Πρέπει, επιτέλους να καταλάβουμε σε αυτή την χώρα ότι:
α. Σαν Έθνος είμαστε ανάδελφοι και σαν χώρα περιβαλλόμεθα από εχθρούς.
β. Όλοι οι διεκδικούντες τμήματα μας απειλούν όταν αισθάνονται ότι δεν απειλούνται. Δηλαδή όταν πιστεύουν ότι είμαστε αδύναμοι ή δεν προτιθέμεθα να αντιδράσουμε (Το υπέστημεν αυτό στην Κύπρο).
γ.Η Τουρκία επιδιώκει, την αποστρατικοποίηση των νήσων, διότι τότε μόνο θα μπορέσει να τα κτυπήσει. Έχει σοβινιστική εθνική στρατηγική, αλλά και υπομονή. Ενεργεί την κατάλληλη στιγμή, όταν το κόστος για αυτή μηδενίζεται, Μέχρι τότε προβάλλει άλλο πρόσωπο και εξαπατά τους πάντες. Το ίδιο έκανε και με την Κύπρο.
δ. Θα πρέπει να καταστήσουμε σαφώς κατανοητό σε όλους ότι με τα εθνικά μας θέματα δεν παίζουμε. Θέμα συνεκμεταλλεύσεως του Αιγαίου με την Τουρκία μόνο σε άρρωστα τουρκικά μυαλά είναι δυνατόν να υπάρχει. Ουδείς συνεκμεταλλεύται ή μοιράζεται κάτι που του ανήκει. Την συνεκμετάλλευση ζητάει πάντοτε και εκ του πονηρού, αυτός που δεν έχει νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντα. Προσοχή λοιπόν. Το Αιγαίον και τα νησιά του ανήκουν στο Ελληνικό Έθνος και μόνο. Δεν είναι περιουσιακά στοιχεία κανενός για να παζαρεύονται, να παίζονται, να διακυβεύονται ή να εκχωρούνται, για οποιαδήποτε σκοπιμότητα .
Θα πρέπει τα παραπάνω να γίνουν αντιληπτά από όλους μας , ώστε να εγκαταλείψουμε -επιτέλους- τον φθοροποιό ευδαιμονισμό και τον δεμεμελισμό που μας διακατέχουν τα τελευταία χρόνια. Οι ηγεσίες μας θα πρέπει να αντιληφθούν ότι μας αναγκαιούν ισχυρές Ενοπλες Δυνάμεις. Ότι για να καταστεί αυτό δυνατόν πρέπει να έχουμε ισχυρή οικονομία και απόλυτα σωστά λειτουργούσα κρατική δομή.
Η εθνική ανάταση είναι επιτακτική ανάγκη. Έχουμε μπροστά μας πολύ δυσκολότερες ημέρες και εάν δεν συνέλθουμε -ηγεσίες και λαός -θα θρηνήσουμε για πολλά.
Το μεγαλύτερο όπλο της Ελλάδος υπήρξε ανέκαθεν το θαυμάσιο έμψυχο δυναμικό της. Με αυτό έγραψε την Ιστορία της - που δυστυχώς τώρα, αμφισβητούν μερικοί άνοες - των τριών χιλιάδων ετών και εξακολουθεί να υπάρχει σήμερα. Όχι με συνεχείς υποχωρήσεις, συμβιβασμούς, άσκοπες συζητήσεις και παχιά λόγια, που σε τελική ανάλυση καταλήγουν σε βάρος μας και μας εκθέτουν διεθνώς, τυπικά και ουσιαστικά.