Οι προκλήσεις της εθνικής ασφάλειας στον 21ο αιώνα

Οι πρόσφατες εξελίξεις στην Τουρκία, η αβεβαιότητα για την εσωτερική πολιτική κατάσταση και τους γεωστρατηγικούς προσανατολισμούς της γειτονικής χώρας και το μέλλον των διμερών σχέσεων υπογραμμίζουν την ανάγκη για μια διαδικασία ουσιαστικής συζήτησης και, αν χρειαστεί, αναθεώρησης της ελληνικής πολιτικής εθνικής ασφάλειας. Στο πλαίσιο αυτό επίκαιρη είναι η μελέτη του Ελληνικού Ιδρύματος Ευρωπαϊκής & Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ) που παρουσιάστηκε τη Δευτέρα 7 Μαΐου στο Πολεμικό Μουσείο.
Στόχος της μελέτης είναι να παρουσιάσει μια ολοκληρωμένη εικόνα των προκλήσεων για την ελληνική εθνική ασφάλεια σε βάθος δεκαετίας. Η μελέτη εκτιμά ότι για το άμεσο μέλλον δεν θα πρέπει να αναμένεται αύξηση των ελληνικών αμυντικών δαπανών. Υπάρχει ουσιαστικά ομοφωνία πως η Ελλάδα πρέπει να διατηρήσει μια σταθερή ισορροπία στρατιωτικών δυνάμεων με την Τουρκία, μέχρι να ξεκαθαρίσει τόσο το εσωτερικό τοπίο στη χώρα αυτή όσο και ο γενικότερος εξωτερικός προσανατολισμός της Αγκυρας (και ιδιαίτερα οι σχέσεις με την Ε.Ε.).
Η μόνη εφικτή επιλογή για την Ελλάδα, εκτός από τη μέγιστη δυνατή «ενσωμάτωση» στο εξελισσόμενο ευρωπαϊκό πολιτικό οικοδόμημα, είναι να κάνει μια πιο αποτελεσματική χρήση των αμυντικών της δαπανών δίνοντας έμφαση στην απόκτηση έξυπνων όπλων και πολλαπλασιαστών ισχύος και οργανώνοντας τις ένοπλες δυνάμεις της κατά τέτοιο τρόπο ώστε να επηρεάσει την ανάλυση κόστους - οφέλους του αντιπάλου της. Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στο θέμα της διακλαδικότητας των ενόπλων δυνάμεων, όπου έχει σημειωθεί περιορισμένη πρόοδος.
Η μόνη ρεαλιστική επιλογή για την επιβίωση της αμυντικής βιομηχανίας μιας μεσαίας χώρας, με μικρή εγχώρια αγορά και σχετικά περιορισμένη τεχνολογική εξέλιξη, είναι η συμμετοχή σε πολυεθνικά προγράμματα. Οι δύο κύριες ή μάλλον οι μόνες ρεαλιστικές επιλογές είναι η συμμετοχή σε αμερικανικές ή ευρωπαϊκές κοινοπραξίες, με τις δεύτερες να είναι περισσότερο πρόθυμες να παρέχουν στους εταίρους τους, ιδιαίτερα αν πρόκειται για μέλη της Ε.Ε., αυξημένη πρόσβαση στην υψηλή τεχνολογία.
Οσον αφορά τις λεγόμενες «ασύμμετρες απειλές», η Ελλάδα βρίσκεται γεωγραφικά κοντά στη διαχωριστική γραμμή Βορρά και Νότου, με «διαπερατά» σύνορα λόγω γεωγραφικών ιδιαιτεροτήτων και αποτελεί τόσο διαμετακομιστικό κέντρο όσο και τελικό προορισμό παράνομων αγαθών (ναρκωτικών, ανθρώπων κ.λπ.). Δημοκρατικές και οικονομικά και τεχνολογικά αναπτυγμένες κοινωνίες, όπως η ελληνική, θα συνεχίσουν να είναι τρωτές απέναντι στη διεθνή τρομοκρατία και στο διεθνικό οργανωμένο έγκλημα, αλλά και σε φυσικές και τεχνολογικές καταστροφές.
Για την αντιμετώπιση τόσο της «εξ ανατολών απειλής» όσο και άλλων (νέων) κινδύνων και «ασύμμετρων» απειλών και προβλημάτων απαιτείται η θεσμική και οργανωτική ενίσχυση του μηχανισμού εθνικής ασφάλειας και αντιμετώπισης έκτακτων καταστάσεων της χώρας μας. Στο πλαίσιο αυτό προτείνεται η σύσταση ενός ευέλικτου και ολιγομελούς «Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας» που θα στελεχώνεται από διπλωμάτες, στρατιωτικούς και στελέχη άλλων συναρμόδιων κυβερνητικών υπηρεσιών και θα έχει χαρακτήρα υποστηρικτικό προς το ΚΥΣΕΑ.

http://www.eliamep.gr/eliamep/files/PP07_09.pdf