Tο Πολεμικό Nαυτικό εγγύηση για ασφαλείς θάλασσες

Ο Αμερικανός ναύαρχος Mike Mullen, αρχηγός ναυτικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ, βρέθηκε πρόσφατα στην Αθήνα προερχόμενος από επισκέψεις στη Γαλλία και την Τουρκία, προσκεκλημένος του ομολόγου του αρχηγού ΓΕΝ αντιναυάρχου Δημητρίου Γούση. Συνέντευξη στον Γ. Μαλούχο (Καθημερινή, 02-06-2007).

- Ναύαρχε, ποια πιστεύετε ότι είναι σήμερα η σημασία των ναυτικών δυνάμεων και πώς θα εξελιχθεί στο μέλλον;
- Με δεδομένες τις νέες προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπιστούν, όπως η τρομοκρατία, τα όπλα μαζικής καταστροφής, τα ναρκωτικά, το δουλεμπόριο και γενικότερα όλες οι μορφές εγκληματικής δραστηριότητας, οι ανάγκες για ασφαλείς θαλάσσιες οδούς, ασφαλή θαλάσσια δίκτυα και για ναυτική ασφάλεια αποτελούν για μας ανάγκες ζωτικής σημασίας. Και πιστεύω ότι με δεδομένο πως η ναυτική δύναμη των ΗΠΑ είναι διεθνής και επεμβατική όπου χρειάζεται, ο ρόλος των ναυτικών δυνάμεων θα είναι συνεχώς αυξανόμενος στο μέλλον. Πιστεύω ωστόσο ότι πρέπει να στραφούμε περισσότερο προς μια λογική ειδικών δυνάμεων, και με αυτό εννοώ ότι πρέπει να ανταποκρινόμαστε πιο γρήγορα, πιο αποτελεσματικά, όντας λιγότερο αντιληπτοί από τους άλλους κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων. Οι ειδικές δυνάμεις είναι εξαιρετικά ικανές και έχουν ιδιαίτερες δυνατότητες, αλλά η μεγάλη πρόκληση για μας, για τις συμβατικές δηλαδή δυνάμεις, είναι να μπορούμε να υποστηρίζουμε ουσιαστικά και αποτελεσματικά τις ειδικές δυνάμεις στις αποστολές. Τέτοιου τύπου αλλαγές οφείλουν να γίνουν άμεσα, αν θέλουμε να είμαστε οργανωμένοι για μελλοντικές προκλήσεις.
- Πώς βλέπετε την Ελλάδα σε όλο αυτό το περιβάλλον;
- Η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο μιας περιοχής που οι προκλήσεις γίνονται ολοένα και πιο αντιληπτές και ως παραδοσιακά ναυτικό κράτος, όπως και οι ΗΠΑ -αλλά η Ελλάδα υπήρξε ναυτικό κράτος από πάρα πολύ παλιά-, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πολεμικό ναυτικό της και οφείλει συνεχώς να το ενδυναμώνει. Δεν θα μιλούσα ποτέ για λογαριασμό της ελληνικής πλευράς, αλλά νομίζω ότι -έχοντας και τη δυνατότητα να συναντώ αρκετούς από τους επικεφαλής ναυτικών επιτελείων- οι προκλήσεις είναι πάνω κάτω για όλους αντίστοιχες: η διαθεσιμότητα πλοίων και το να είμαστε σίγουροι ότι εκσυγχρονίζουμε τους στόλους μας σε τακτικά διαστήματα προετοιμάζοντάς τους πάντα για το μέλλον. Η ναυτική δύναμη μιας χώρας αποτελεί σημαντική επένδυση κεφαλαίου και αυτές τις επενδύσεις τις κάνουμε πάντα με μια μακροπρόθεσμη προοπτική. Από αυτήν την άποψη, διαφαίνονται αρκετές ομοιότητες μεταξύ του τρόπου που αντιμετωπίζει τα δεδομένα το ελληνικό πολεμικό ναυτικό και του τρόπου που τα αντιμετωπίζει το αμερικανικό. Και προς αυτήν την κατεύθυνση πρέπει να συνεργαστούν στενά οι ηγεσίες μας. Αλλωστε, υπάρχει ακόμα πολύς δρόμος για να αντιμετωπιστούν όλες οι προκλήσεις. Και ένα πολύ εύγλωττο παράδειγμα τέτοιων προκλήσεων ήταν η κρίση του Λιβάνου. Τα πολεμικά πλοία της Ελλάδας ήταν τα πρώτα που μπήκαν στο λιμάνι της Βηρυτού και έκαναν μια εξαιρετική δουλειά στην εκκένωση, μεταφέροντας και πολλούς Αμερικανούς. Αυτό αποτελεί εξαιρετικό παράδειγμα για τη σημασία αυτού που ονομάζω Τhousand-Ship Navy, Ναυτικό των Χιλίων Σκαφών. Εκεί, δεν υπήρχε κανένας κανόνας, καμία προετοιμασία ή εξάσκηση. Ηταν κάτι το οποίο ούτε είχαμε σχεδιάσει ούτε είχαμε προβλέψει. Αλλά σε αυτήν την κρίση φέραμε μαζί δυνάμεις από 17 νομίζω χώρες, οποίες ανέλαβαν από κοινού να εκκενώσουν τη χώρα μεταφέροντας επιτυχώς του κατοίκους και τους πολίτες του Λιβάνου σε ασφαλή σημεία. Και όταν η αποστολή τελείωσε, απλώς γύρισε ο καθένας πίσω. Η οργανωτική δομή των ναυτικών δυνάμεων είναι τέτοια που μπορείς να χτίσεις ουσιαστικά μια πόλη μέσα στη θάλασσα -κανείς άλλος δεν μπορεί να το κάνει αυτό- να δημιουργήσεις ακριβώς αυτό που απαιτείται την εκάστοτε στιγμή της κρίσης, και μετά, όταν η αποστολή ολοκληρώνεται, απλώς φεύγεις.
- Τελευταία γίνεται πολύ μεγάλη συζήτηση για την ενέργεια. Πιστεύετε ότι θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα είδος νέου Ψυχρού Πολέμου μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας;
- Νομίζω ότι η ενεργειακή ασφάλεια είναι ένα από τα μεγαλύτερα ζητήματα σήμερα και θα είναι και στο μέλλον. Είτε εντοπίζεται στην περιοχή του Περσικού Κόλπου είτε στην περιοχή της Κασπίας είτε στους τρόπους με τους οποίους η ενέργεια μεταφέρεται στην Ευρώπη ή αλλού, τα θέματα ενέργειας θα αποτελούν στο εξής την πιο μεγάλη πρόκληση για όλους μας. Και όπως συμβαίνει τώρα στην Αφρική ή στη Νότια Αμερική, συγκεκριμένα στη Βενεζουέλα με τον κύριο Τσάβες, είναι πολύ δύσκολο να προβλέψει κανείς μέχρι πού μπορούν να φτάσουν τέτοιου τύπου ηγέτες. Αυτά είναι ζητήματα τα οποία θα πρέπει να μας κρατούν όλους συνεχώς σε εγρήγορση. Οποιοσδήποτε υπεύθυνος διεθνής ηγέτης και οποιαδήποτε υπεύθυνη χώρα αντιλαμβάνονται τα θέματα ενεργειακής ασφάλειας κατ' αυτόν ακριβώς τον τρόπο.
- Από την προηγούμενη θέση σας ως επικεφαλής στο αρχηγείο της Νάπολης είχατε, εκ μέρους του ΝΑΤΟ, την ευθύνη και για τα Βαλκάνια...
- Η εμπειρία μου από τα Βαλκάνια μου λέει ότι πριν από δεκαπέντε χρόνια κάνεις δεν θα μπορούσε να έχει προβλέψει την εξέλιξη των πραγμάτων στην περιοχή και το πού πραγματικά βρισκόμαστε σήμερα...
- Ανησυχείτε για το Κόσοβο;
- Οχι. Γνωρίζω ότι η πρόκληση είναι μεγάλη. Ξέρω πόσο δύσκολο είναι να αντιμετωπιστεί η πραγματικότητα εκεί, αλλά ειλικρινά πιστεύω ότι εμείς, ως διεθνείς και ισχυρές δυνάμεις, οφείλουμε να δημιουργήσουμε το περιβάλλον στο οποίο αυτοί οι γονείς θα είναι σε θέση να μεγαλώσουν με ασφάλεια τα παιδιά τους, να τα στείλουν στο σχολείο και να τους παρέχουν επαρκείς συνθήκες διαβίωσης. Ετσι, μια υπεύθυνη στάση εκ μέρους μας εκεί θα ανοίξει τον δρόμο των επενδύσεων, της εκπαίδευσης και γενικά θα χτίσει κατάλληλες συνθήκες για το μέλλον των ανθρώπων εκεί. Πιστεύω λοιπόν ότι έχω κάθε λόγο να είμαι αισιόδοξος για ό,τι συμβαίνει τώρα σε αυτήν την περιοχή, αν και υπάρχει ακόμα πολύς δρόμος.