Η δράση της κυβέρνησης Ερντογάν θίγει τα στρατηγικά συμφέροντα ΗΠΑ και Ισραήλ

Το αρμενικό ψήφισμα ανέδειξε τη βαθύτερη δυσπιστία στη «βολικά ομόκλινη» σχέση που υπάρχει στις συναλλαγές της Αγκυρας με τους Αμερικανοεβραίους και το Ισραήλ και ήταν μια προειδοποιητική βολή σ' ένα εξελισσόμενο διαπραγματευτικό παιχνίδι, με το Ιράν να φαντάζει στο βάθος του ορίζοντα... Από την πλευρά της, η Αγκυρα φέρεται πεπεισμένη και ισχυρίζεται προς πάσα κατεύθυνση, εμφανώς εκνευρισμένη, πως πίσω από το ψήφισμα της Επιτροπής Εξωτερικών της Βουλής που αναγνωρίζει τις σφαγές των Αρμενίων από τους Οθωμανούς Τούρκους ήταν το εβραϊκό λόμπι. Πολύ δε πιο πίσω, κατά τους ίδιους ισχυρισμούς, ήταν το ίδιο το Ισραήλ, το οποίο, ενώ είχε τη δυνατότητα, δεν συγκράτησε το AIPAC, το κεντρικό εβραϊκό λόμπι στην Ουάσιγκτον, το οποίο, μαζί με την Anti-Defamatio League (ADL) φέρεται να «έσπρωξε» το ψήφισμα στην Επιτροπή. Υποστηρικτικό των επιχειρημάτων τους είναι πως ο πρόεδρος της επιτροπής Τομ Λάντος (Δημοκρατικός- Καλιφόρνια), εβραϊκής καταγωγής και εκ των επιζώντων του Ολοκαυτώματος από την Ουγγαρία, βρίσκεται «πολύ κοντά» στο AIPAC. Στην επιφανειακή αυτή διαμάχη, οι Ισραηλινοί και οι υποστηρικτές τους στις ΗΠΑ «ξινίζουν» στους τουρκικούς ισχυρισμούς πως «φταίνε οι Εβραίοι» για το ψήφισμα, και όπως εφάνη από πρόσφατο δημοσίευμα της «Jerusalem Post», εμμέσως πλην σαφώς διατυπώνονται κατηγορίες κατά Τούρκων αξιωματούχων γιατί εξάπτουν τα αντιεβραϊκά συναισθήματα στην Τουρκία. Στο στόχαστρο βρέθηκε ο Τούρκος ΥΠΕΞ Αλί Μπαμπατζάν, ο οποίος είχε μεταφέρει σε συνομιλητές του, Αμερικανοεβραίους και Ισραηλινούς, την κατηγορηματική άποψη πως αναπόφευκτα η εξέλιξη στην Επιτροπή Εξωτερικών ενισχύει την εντύπωση στην τουρκική κοινή γνώμη περί «συνδυασμένης εβραϊκής και αρμενικής ενέργειας» και πως «δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι για ν' αλλάξουμε αυτή την εντύπωση».Μ άλιστα, Αμερικανοεβραίοι εμφανίζονται ως «εξοργισμένοι» με την επίσημη Τουρκία, γιατί επιχειρεί να καλύψει τις δικές της αδυναμίες, με σκόπιμα καλλιεργούμενες εντυπώσεις περί ευθύνης του εβραϊκού λόμπι. Παρά ταύτα, είναι γεγονός ότι το αρμενικό ψήφισμα ήλθε προς συζήτηση στο Κογκρέσο σε μια πράγματι «πρόσφορη στιγμή», εν μέσω έντονης διπλωματικής δραστηριότητας γύρω από το Ιράν, επηρεαζόμενο ωστόσο από το νέο προσανατολισμό της Αγκυρας και πιο συγκεκριμένα της κυβέρνησης Ερντογάν, στις σχέσεις της με το «δαιμονισμένο» Ιράν και τη Συρία.
Αίφνης, δε, υπήρξε διόλου τυχαία και ένα «φούντωμα» της κουρδικής δραστηριότητας με κινήματα κατά της Τουρκία, με νεότερες ή μάλλον σκόπιμες αποκαλύψεις περί σχέσεων στελεχών του ΡΚΚ με Ισραηλινούς και Αμερικανούς, που έφτασαν στις στήλες της «New York Times» και σε άλλα επιλεγμένα δυτικά μέσα ενημέρωσης - εν είδει «υπενθύμισης» προς την Αγκυρα περί του «επί θύραις» προβλήματός της. Ετσι, προσεκτικότερη και βαθύτερη παρατήρηση των τεκταινομένων δίνει μια άλλη «ανάγνωση» της κατάστασης και παρά το γεγονός ότι μεγάλη μερίδα της εβραϊκής πλευράς εξανίσταται από την τουρκική «ερμηνεία» της αρνητικής δράσης του εβραϊκού λόμπι, είναι βέβαιο ότι το Ισραήλ και οι υποστηρικτές του στην Ουάσιγκτον έκαναν «επίδειξη δύναμης» με την υπόθεση του Αρμενικού. Εν πολλοίς, δηλώνοντας «αδυναμία» να σταματήσουν το ψήφισμα στην επιτροπή, οι φιλοϊσραηλινοί παράγοντες του Κογκρέσου, στους οποίους στηριζόταν όλα αυτά τα χρόνια η Τουρκία, έστειλαν ένα σαφές μήνυμα στην Αγκυρα για μια σειρά «σφόδρα ενοχλητικών» ζητημάτων, πέραν της ακόμη αιωρούμενης «έντονης δυσαρέσκειας» για την άρνησή της, το 2003, να επιτρέψει τη διέλευση των αμερικανικών στρατευμάτων από το έδαφός της. Η επίσκεψη του ηγέτη της Χαμάς στην Τουρκία πέρυσι, όπως και η προσέγγιση της Αγκυρας με Τεχεράνη και Δαμασκό, ιδιαίτερα με τη μορφή της ενεργειακής συμφωνίας που θα φέρει, μέσω τουρκικού αγωγού, φυσικό αέριο από το Ιράν στη Συρία, πρόβαλαν «δυσάρεστα» στους υποστηρικτές του Ισραήλ, οι οποίοι διέγνωσαν μια «σοβαρή απόκλιση της ισλαμικής κυβέρνησης Ερντογάν, από τα προηγούμενα χρόνια των βελτιούμενων σχέσεων και συνεργασιών» με τους στρατιωτικούς. Με άλλα λόγια, η «δράση» της κυβέρνησης Ερντογάν «θίγει» τα στρατηγικά συμφέροντα ΗΠΑ και Ισραήλ στην περιοχή και ξεφεύγει από τη... «συνοχή» των στόχων των δύο εταίρων της Τουρκίας, στρατηγικών εταίρων, παρά ταύτα, υπενθυμίζεται δεόντως. Η επίδειξη δύναμης του σημειωθήτω έντονα διαιρεμένου ως προς το Αρμενικό ισραηλινού λόμπι έγινε εκ νέου εμφανής με την... «απόσυρση» ορισμένων υποστηρικτών του αρμενικού ψηφίσματος, με αποτέλεσμα η πρόεδρος της Βουλής Νάνσι Πελόζι (Δημοκρατική-Καλιφόρνια), ν' αποφασίσει αναβολή συζήτησής του στην Ολομέλεια του Σώματος, έως ότου, τουλάχιστον, ξαναβρεθούν οι «απολεσθείσες» ψήφοι...