Ελληνοτουρκικός Πόλεμος: Η διάσταση της χερσαίας ισχύος

Όπως αναλύει ο κορυφαίος καθηγητής Διεθνών Σχέσεων John Mearsheimer, η χερσαία ισχύς είναι η κυρίαρχη μορφή στρατιωτικής ισχύος στο σύγχρονο κόσμο. Η ισχύς ενός κρατους σε μεγάλο βαθμό συνίσταται στο στρατό ξηράς του και στις αεροπορικές και ναυτικές δυνάμεις που υποστηρίζουν τις χερσαίες αυτές δυνάμεις. Με απλά λόγια, τα ισχυρότερα κράτη διαθέτουν τους ισχυρότερους στρατούς ξηράς. Ο στρατός ξηράς έχει προέχουσα σημασία στο πόλεμο διότι είναι το βασικό εργαλείο για τον έλεγχο εδαφών που είναι ο βασικός αντικειμενικός σκοπός σε κάθε σύρραξη.

Θράκη

Το μέτωπο μιας ελληνοτουρκικής σύρραξης στη Θράκη θα έχει κατά την έναρξη των επιχειρήσεων ένα ανάπτυγμα 150 χιλιομέτρων, όσο περίπου το μήκος των σημερινών ελληνοτουρκικών συνόρων, που διαμορφώνονται από την κοίτη του ποταμού Έβρου. H Δυτική Θράκη, είναι περιοχή περιορισμένου πλάτους και έκτασης, που λόγω της φύσεως του ημιορεινού εδάφους της και του περιορισμένου οδικού δικτύου θεωρείται ότι γενικά ευνοεί την άμυνα, ή διαφορετικά, ότι μπορεί να κρατηθεί με μικρές σχετικά ελληνικές δυνάμεις. Αντίθετα, η Ανατολική Θράκη, είναι γενικά πεδινή, ενώ μεταξύ των ελληνοτουρκικών συνόρων και της Κων/πολης, βρίσκονται δύο κύριοι οδικοί άξονες, ένας βόρειος Αδριανούπολη-Λουλεμπουργαζ-Κων/πολη, κι ένας νότιος Γέφυρα Κήπων-Κεσανη-Σιλιβρία-Κων/πολη. Ο Τουρκικός Στρατός έχει τοποθετήσει με μέτωπο προς την Ελλάδα το 2ο Σώμα Στρατού (Τσανάκαλε) και 5ο Σώμα Στρατού (Τεκιρταγκ). Πίσω από τα δύο αυτά Σώματα Στρατού υπάρχουν η 1η Στρατιά και το 3ο ΣΣ (Κωνσταντινούπολη). Είμαστε λοιπόν αντιμέτωποι στη Θράκη με μια ισχυρή τουρκική Στρατιά η οποία έχει προσανατολίσει προς την Ελλάδα και τη Βουλγαρία ένα σύνολο 130.000 ανδρών και 1.000 και πλέον αρμάτων μάχης.

Αιγαίο

Το μεταξύ των εκβολών του Έβρου και του Καστελόριζου μήκος των ελληνοτουρκικών θαλάσσιων συνόρων, ανέρχεται στα 900 χιλιόμετρα ή 480 ναυτικά μίλια. Κατά μήκος αυτών των συνόρων και σε μικρή απόσταση από τη Θρακική και τη μικρασιατική ακτή, βρίσκονται τα ελληνικά νησιά Σαμοθρακη, Λήμνος, Μυτιλήνη,Χίος, Σάμος, Λέρος, Κάλυμνος, Κως, Τήλος, Ρόδος και Καστελόριζο, που οριοθετούν τα ανατολικότερα σταθερά σημεία κάθε ελληνικής πολεμικής προσπάθειας, επιθετικής ή αμυντικής. Στο Αιγαίο Πέλαγος υπάρχουν 2.000 περίπου μεγάλα και μικρά ελληνικά νησιά, που από αυτά μπορεί να ελεγχθεί κάθε κίνηση από τα Δαρδανέλλια προς τη Μεσόγειο. Έναντι των ανατολικών ελληνικών νησιών και σε απόσταση που κυμαίνεται από 1,6 χιλιόμετρα (Στενό Σάμου) ως τα 62 χιλιόμετρα (Λήμνος-Δαρδανέλλια), εκτείνεται η τουρκική ακτή της Θράκης και της Μικράς Ασίας, με πολλούς κόλπους και ακρωτήρια ώστε το μήκος φτάνει τα 1.500 χιλ. περίπου. Κατά μήκος της μικρασιατικής παραλίας βρίσκεται ο οδικός άξονας Τσανακαλέ-Αδραμύτιο-Σμύρνη-Κουσάντασι-Μαρμαρίδα, μήκους 600 χιλ. που θεωρείται πολύ επισφαλής γιατί είναι εύκολη η προσέγγιση και προσβολή του από δυνάμεις που μπορούν να έρθουν από τη θάλασσα, δηλαδή από τα γειτονικά ελληνικά νησιά. Έτσι τα ανατολικά μας νησιά, λόγω της μικρής τους αποστάσεως από τις τουρκικές ακτές του Αιγαίου, αποτελούν ιδεώδεις βάσεις φιλίων δυνάμεων για εκτόξευση κάθε είδους επιθέσεως προς τις μικρασιατικές ακτές, αποτελούν όμως και εγγύς στόχους τουρκικής επιθετικής ενέργειας, πράγμα που επιβάλλει κερματισμό της ελληνικής χερσαίας και ναυτικής δύναμης της ταγμένης για την επί τόπου άμυνα. Σε περίπτωση ελληνικού αμυντικού αγώνα στο Αιγαίο, η ενίσχυση των ανατολικών νησιών που θα προέρχεται από την ηπειρωτική Ελλάδα, μπορεί να πραγματοποιηθεί σε μικρό χρονικό διάστημα είτε από τη θάλασσα είτε από τον αέρα, υπό την προϋπόθεση τουλάχιστον τοπικής υπεροχής της ελληνικής αεροπορικής και ναυτικής δύναμης στο Αιγαίο. Γενικά το Αιγαίο Πέλαγος αποτελεί τον κυριότερο και ζωτικότερο χώρο της ελληνικής πολεμικής προσπάθειας, επιθετικής ή αμυντικής και είναι βέβαιο ότι σε περίπτωση μιας ελληνοτουρκικής πολεμικής αναμέτρησης, θα αποτελέσει το πεδίο μιας σημαντικής αεροναυτικής και χερσαίας μάχης, από την έκβαση της οποίας θα κριθεί και η τύχη του Ελληνοτουρκικού Πολέμου.
Οι τουρκικές δυνάμεις ξηράς που είναι αναπτυγμένες στο Αιγαίο, ανήκουν όπως είναι γνωστό στην 4η Τουρκική Στρατιά, τη λεγόμενη "Στρατιά του Αιγαίου" με τις δυνάμεις της προωθημένες με σαφώς επιθετική διάταξη στη μικρασιατική παραλία ακριβώς απέναντι από τα μεγαλύτερα ελληνικά νησιά, και διάσπαρτες μεταξύ του κόλπου του Αδραμυτίου και της Μαρμαρίδας έναντι της Ρόδου. Οι περισσότερες από τις προηγούμενες τουρκικές δυνάμεις, Ειδικές και του Στρατού Ξηράς, είναι οργανωμένες και εκπαιδευμένες για μεταφορά με εναέρια και θαλάσσια μέσα και θα υποστηριχθούν κατά τις ενέργειές τους από μέσα της Tουρκικής Αεροπορίας και του Tουρκικού Ναυτικού.

Συμπέρασμα
Νικητής σε έναν μελλοντικό Ελληνοτουρκικό Πόλεμο θα είναι εκείνος που θα καταφέρει να κινητοποιήσει πρώτος περισσότερες δυνάμεις στη περιοχή της κρίσης και όχι αυτός που έχει γενικά υπεροπλία σε κάποιο Κλάδο/γεωγραφική περιοχή, σε συνδυασμό βέβαια με την επιτυχή εκτέλεση των σχεδίων. Σε κάθε περίπτωση, η επόμενη μέρα πρέπει να βρει την Τουρκία σε μειονεκτική θέση διαπραγμάτευσης για την Ανδριανούπολη, την Ίμβρο και την Τένεδο.