Το ΝΑΤΟ αναλαμβάνει τη προστασία των ενεργειακών αγωγών

Το ΝΑΤΟ αναλαμβάνει την «προστασία» των αγωγών μεταφοράς ενέργειας προς την Ευρώπη στο έδαφος των ευρωπαϊκών χωρών από τις οποίες διέρχονται, ενώ, παράλληλα, διαφαίνεται αναβάθμιση του ρόλου της Σούδας και του νεο-οικοδομηθέντος Κέντρου Εκπαίδευσης Ναυτικής Αποτροπής σε σχολείο ταχύρυθμης εκπαίδευσης ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων στο νέο ρόλο που διεκδικεί το ΝΑΤΟ για την προστασία των ενεργειακών δρόμων κυρίως στην Ευρώπη, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο.
Το ΝΑΤΟ αποφάσισε να διαδραματίσει ρόλο παγκόσμιου χωροφύλακα πέραν της αντιτρομοκρατίας και στα θέματα ενέργειας με στροφή της δύναμης ταχείας αντίδρασης NRF και προς την προστασία των ενεργειακών αγωγών, αλλά και χρησιμοποιώντας ως πρότυπο επιχειρήσεις που θεωρεί απόλυτα επιτυχείς, όπως η επιχείρηση κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στην Αθήνα.
Σύμφωνα με μελέτη που φέρνει στο φως της δημοσιότητας σήμερα το «Εθνος της Κυριακής» και η οποία εκπονήθηκε τους προηγούμενους μήνες και έχει ήδη αξιολογηθεί σε όλα τα κλιμάκια της Συμμαχίας, η προστασία των πηγών ενέργειας καθίσταται πρωταρχικό θέμα για τη Συμμαχία.
Και είναι λογικό, αφού η Αμερική είναι άμεσα εξαρτώμενη από το πετρέλαιο και δεν βλέπει με ιδιαίτερα θετικό μάτι την εξάρτηση πολλών ευρωπαϊκών χωρών από το ρωσικό φυσικό αέριο.
Το 40% των παγκόσμιων αποθεμάτων πετρελαίου διέρχεται μέσα από τα στενά του Ορμούζ στον Περσικό Κόλπο, ενώ έχει εκτιμηθεί ότι το ποσοστό αυτό θα αυξηθεί στο 60% τα επόμενα 20 χρόνια. Ορισμένες χώρες έχουν ένα δυσανάλογο ρόλο στην προμήθεια πετρελαίου και φυσικού αερίου στην παγκόσμια αγορά, η οποία καθιστά τις πολιτικές και τις εσωτερικές εξελίξεις της συνολικής σημασίας για την παγκόσμια οικονομία.
Για παράδειγμα, το 60% των παγκόσμιων πηγών φυσικού αεριού βρίσκονται σε δύο χώρες, τη Ρωσία και το Ιράν. Ταυτόχρονα, τόσο η Βόρεια Αμερική και η Ευρώπη εξαρτώνται όλο και περισσότερο από την εισαγόμενη ενέργεια.
Η Ευρωπαϊκή Ενωση για παράδειγμα, σήμερα εισάγει το 44% του φυσικού της αερίου και το 50% της ποσότητας αυτής προέρχεται μόνον από τη Ρωσία. Η στροφή στην κατανάλωση φυσικού αερίου θα αυξήσει την εξάρτηση ορισμένων χωρών.
Η Ρωσία, για παράδειγμα, διαθέτει το 6% των παγκόσμιων αποθεμάτων πετρελαίου, αλλά το 30% των αποθεμάτων φυσικού αερίου.
Ενα άλλο χαρακτηριστικό της ανησυχίας για την ενεργειακή ασφάλεια είναι ότι όλο και περισσότερες χώρες βασίζονται σε προμήθειες που διατρέχουν ολόκληρες ηπείρους, ή δεξαμενόπλοια που μεταφέρουν φυσικό υγροποιημένο αέριο σε μεγάλες θαλάσσιες εκτάσεις.
Περίπου 15 με 16,5 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαιοειδών για παράδειγμα περνούν από τα στενά του Ορμούζ κάθε μέρα, το οποίο αποτελεί το 20% της παγκόσμιας παραγωγής.
Τα στενά του Ορμούζ είναι τα πλέον σημαντικά σημεία ελέγχου για την παγκόσμια και κυρίως την ευρωπαϊκή διακίνηση πετρελαιοειδών, τρία εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα περνούν από τη διώρυγα του Σουέζ.
Η Μαύρη θάλασσα είναι η μεγαλύτερη οδός διακίνησης πετρελαιοειδών από τη Ρωσία, μέσω των στενών του Βοσπόρου. Αυτές οι μεταφορές ολοένα και θα αυξάνονται την επόμενη δεκαετία.
Αυτή είναι μια πτυχή της παγκοσμιοποίησης που υπογραμμίζει την αλληλεξάρτηση που συνδέει τους καταναλωτές και τους προμηθευτές σε μια σύνθετη αλυσίδα που επιβάλλει την ασφάλεια τόσο στην ξηρά, όσο και στη θάλασσα.