Το Ισραήλ πίσω από τη δημιουργία ανεξάρτητου κουρδικού κράτους;

Στις 20/09/2006, στο πρόγραμμα του BBC Newsnight, παρουσιάστηκε ένας πρώην Ισραηλινός στρατιωτικός, ο οποίος δήλωσε ότι συμμετείχε από το 2004 σε πρόγραμμα στρατιωτικής εκπαίδευσης Κούρδων στην πόλη Αρμπίλ του βόρειου Ιράκ. Στην ίδια εκπομπή αναφέρθηκε επίσης ότι η ισραηλινή ιδιωτική εταιρεία ασφάλειας Interop και δυο θυγατρικές της, οι Kudo και Colosiam, ήταν μεταξύ των εταιρειών που εξόπλιζαν με συστήματα ασφαλείας το υπό κατασκευή αεροδρόμιο του Αρμπίλ. Πληροφορίες που εμφανίστηκαν στον τουρκικό Τύπο τους τελευταίους μήνες, φέρουν τον πρώην αρχηγό της Mossad Ντάνι Γίατομ να έχει αναλάβει την εκπαίδευση κουρδικών δυνάμεων σε στρατόπεδο στο Β. Ιράκ με την κωδική ονομασία «Ζ». Ο Ντάνι Γίατομ είναι από τους ιδρυτές της Interop και πρόεδρος της εταιρίας έως και το 2003. Κατά την περίοδο 2004-5, οι εταιρίες Interop και Kudo, διευθύνονταν από ένα πρώην στέλεχος ισραηλινής αντιτρομοκρατικής μονάδας, τον Σλόμι Μίκαελ.
Τον Ιούλιο του 2006 το επίσημο περιοδικό των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, "Armed Forces Journal", παρουσίασε χάρτη της Μέσης Ανατολής με νέα προτεινόμενα σύνορα τα οποία αλλάζουν δραματικά τον χάρτη όλης της περιοχής. Τον χάρτη συνέταξε ο απόστρατος συνταγματάρχης της DIA, Ralph Peters, στα πλαίσια μελέτης για τη Νέα Μέση Ανατολή.
Η τουρκική αντιπολίτευση αντέδρασε άμεσα, ζητώντας την παρέμβαση του πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν. Λίγες εβδομάδες αργότερα, στις 15/09/2006, κρίση ξέσπασε στις σχέσεις Άγκυρας και Ουάσινγκτον, όταν στην διάρκεια σεμιναρίου του ΝΑΤΟ στην Ρώμη, Αμερικανός Συνταγματάρχης παρουσίασε τον χάρτη του Ralph Peters, με αποτέλεσμα την αποχώρηση των Τούρκων αξιωματικών από την αίθουσα. Η Τουρκία ζήτησε εξηγήσεις από τις ΗΠΑ, οι οποίες δήλωσαν ότι: «… κατανοούν τις Τουρκικές ανησυχίες, όμως εξετάζουν κάθε σενάριο στο πλαίσιο ακαδημαϊκών εργασιών».
Τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 2006 η Τουρκία ανέπτυξε ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις στις κουρδικές επαρχίες της χώρας για να αντιμετωπίσει την ραγδαία αυξανόμενη δράση των Κούρδων ανταρτών του PKK, εκφράζοντας παράλληλα τις προθέσεις της για εισβολή στο Βόρειο Ιράκ, με σκοπό την εξουδετέρωση των στρατοπέδων του PKK. Στα τέλη Απριλίου και τις αρχές Μαΐου του 2006, τουρκικές και ιρανικές δυνάμεις πραγματοποίησαν πάνω από 80 επιθέσεις εναντίον θέσεων του PKK στο Βόρειο Ιράκ, με επίκεντρο το όρος Καντίλ, όπου βρίσκεται το αρχηγείο των Κούρδων ανταρτών.
Οι ΗΠΑ αντέδρασαν έντονα ενώ η εισβολή των τουρκικών ΕΔ στο Βόρειο Ιράκ τον Σεπτέμβριο-Οκτώβριο του 2006, απετράπη ύστερα από προσωπική παρέμβαση του Προέδρου Μπους προς τον Τούρκο πρωθυπουργό, ο οποίος σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, ζήτησε ανταλλάγματα για το Αιγαίο και την Κύπρο.

Ο πρώην Τούρκος πρωθυπουργός Μπουλέντ Ετζεβίτ, λίγους μήνες πριν πεθάνει, ομολόγησε ότι «ποτέ δεν κατάλαβε γιατί του παρέδωσαν πακέτο τον Οτσαλάν!» Υποστήριξε πως ξένες μυστικές υπηρεσίες είχαν αναλάβει το έργο απαγωγής του Κούρδου ηγέτη και τον παρέδωσαν στις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες, οι οποίες τον παρέλαβαν από το Ναϊρόμπι. Δημοσιεύματα του τουρκικού και του διεθνούς Τύπου έχουν αναφερθεί εκτεταμένα στην ανάμιξη της Mossad στην απαγωγή του Οτσαλάν. Οι Ισραηλινοί φαίνεται πως εξασφάλισαν έτσι σοβαρά ανταλλάγματα από την Τουρκία, προκαλώντας παράλληλα τεράστιο πρόβλημα στην Τουρκία, η οποία δεν γνώριζε, ούτε είχε σχεδιάσει τι θα έκανε σε περίπτωση σύλληψης του «Άπο»!
Η τουρκική επιθεώρηση «Αϊντιλίκ» υποστηρίζει ότι οι Ισραηλινοί γνώριζαν για την μελλοντική επέμβαση των ΗΠΑ στο Ιράκ και το κυρίαρχο ρόλο που θα διαδραμάτιζαν οι Κούρδοι του Ιράκ, στα σχέδια για την περιοχή. Ο Οτσαλάν αποτελούσε σοβαρό εμπόδιο για τα Ισραηλινά σχέδια, καθώς δεν ήταν υπό τον έλεγχο τους, και προβάλλονταν ως ο μελλοντικός ηγέτης όλων των Κούρδων της περιοχής. Τον Σεπτέμβριο του 2003, το τουρκικό εβδομαδιαίο περιοδικό «Aκσιόν» κάνει λόγο για μυστική συνεργασία του Κούρδου ηγέτη Μασούντ Μπαρζανί με τους Ισραηλινούς από την δεκαετία του ’60!

Οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες ΜΙΤ και JITEM της Στρατοχωροφυλακής, από την δεκαετία του ’70 είχαν δημιουργήσει ισχυρά δίκτυα πρακτόρων στο Βόρειο Ιράκ, εκμεταλλευόμενες τον Τουρκομανικό πληθυσμό, με σκοπό την υπονόμευση της προοπτικής δημιουργίας ενιαίου κουρδικού πολιτικού φορέα και την αποδυνάμωση των προσπαθειών για αυτονομία των Κούρδων του Β. Ιράκ. Οι Τούρκοι δημιούργησαν μάλιστα υπηρεσία πληροφοριών (αποτελούμενη από Τουρκομάνους), μέσα στο βόρειο Ιράκ με την επωνυμία I.T.C. Επίσης, Τουρκμάνοι εκπαιδεύτηκαν από το Τμήμα Ειδικού Πολέμου του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου κοντά στο Αρμπίλ του Β. Ιράκ και στην κωμόπολη Αλτίν Κιοπρού δημιουργώντας ένοπλα τμήματα οργανωμένα, υπό την διοίκηση της αποκαλούμενης «Τουρκμενική Ομάδα Ασφαλείας» με τα διακριτικά TGD.
Οι τουρκικές υπηρεσίες, μετά την εισβολή των ΗΠΑ, χρησιμοποίησαν ως κάλυψη της υπονομευτικής και ανατρεπτικής τους δράσης, την γνωστή οργάνωση Ερυθρά Ημισέληνο και διάφορες εταιρείες, κυρίως κατασκευαστικές. Κύρια κέντρα δράσης της ΜΙΤ και της JITEM, ήταν κυρίως οι περιοχές Ζάχο, Μπεντιχάν, Ντοχούκ και Νατζέφ.
Από τον Ιούνιο του 2003, Αμερικανοί της CIA σε συνεργασία με Κούρδους ξεκίνησαν την εξάρθρωση των κατασκοπευτικών και ανατρεπτικών δικτύων της Τουρκίας στο Β. Ιράκ.
Αποκορύφωμα της κοινής δράσης Κούρδων και Αμερικανών, ήταν η σύλληψη στις 4 Ιουλίου 2003, 11 ανδρών των Ειδικών Δυνάμεων της Τουρκίας, στην περιοχή της Σουλεϋμανιγιέ, οι οποίοι προετοίμαζαν την δολοφονία του στρατιωτικού ηγέτη του ΡΚΚ, Τζεμίλ Μπαγίκ και του Κούρδου εκλεγμένου διοικητή της πόλης Κιρκούκ, Αμπντουλ Ραχμάν Μουσταφά.
Οι 11 Τούρκοι υπέστησαν διαπόμπευση και ταπεινωτική μεταχείριση από τους Αμερικανούς, οι οποίοι τους μετέφεραν στην Βαγδάτη, δεμένους πισθάγκωνα και με κουκούλες, μπροστά στα διεθνή τηλεοπτικά συνεργεία. Χρειάστηκε η επικοινωνία του Τ. Ερντογάν με τον G. Bush, για να απελευθερωθούν μετά από λίγες μέρες οι Τούρκοι πράκτορες.
Στις 14 Σεπτεμβρίου του 2003, μέλη της Τουρκομανικής TGD και άνδρες των Ειδικών Δυνάμεων της Τουρκίας συνελήφθησαν και πάλι, κοντά στο Αρμπίλ και απελάθηκαν στην Τουρκία. Στις αρχές Οκτωβρίου του 2003, ακολούθησαν μαζικές συλλήψεις Τουρκμάνων των ITC και TGD, καθώς και Κούρδων συνεργατών της ΜΙΤ, σε μια τεράστια επιχείρηση αντικατασκοπίας, σε όλο το Β. Ιράκ.
Ανάμεσα στους συλληφθέντες ήταν και ο Ιμάμης της συνοικίας Μιτζέμι του Ζάχο, Mele Yeyas Ahmed, και ο Mele Idris Seyid Ali, ιμάμης του μεγάλου τζαμιού του Ζάχο. Αρκετοί μουλάδες συνελήφθησαν, ενώ στο Ντοχούκ συνελήφθησαν άλλοι 11 Τούρκοι Στρατιωτικοί και οι διοικητές τους, αξιωματικοί της ΜΙΤ, Emit Kucer και Kasim Xeri.
Στο Ζάχο και πάλι τις επόμενες ημέρες, μόλις 6 χιλιόμετρα από την πόλη, στις αποθήκες ενός γκαράζ με την επωνυμία Loji, κατασχέθηκαν μεγάλες ποσότητες όπλων και εκρηκτικών, τα οποία προορίζονταν για τα μέλη των ITC και TGD, στις πόλεις Μοσούλη και Κιρκούκ. Στην ίδια περιοχή συνελήφθησαν όλα τα ηγετικά στελέχη μιας άλλης Τουρκμανικής οργάνωσης με την επωνυμία «Εθνικό Τουρκομανικό Μέτωπο». Μέσα σε 6 μήνες, Αμερικανοί και Κούρδοι, εξάρθρωσαν σχεδόν όλα τα δίκτυα των Τουρκικών μυστικών υπηρεσιών στο Βόρειο Ιράκ.

Ο κουρδικός παράγοντας στην ευρύτερη περιοχή έχει αναδειχθεί σε ρυθμιστικό γεωστρατηγικό στοιχείο, ο οποίος και θα καθορίσει τα τεκταινόμενα και τις γεωπολιτικές εξελίξεις σε όλη την περιφέρεια και την Μέση Ανατολή. Τα 6 εκατομμύρια Κούρδων του Β. Ιράκ, ήδη λειτουργούν υπό συνθήκες αυτόνομου κράτους. Το μόνο που απομένει είναι η ανεξαρτησία του. Οι παρενέργειες μιας τέτοιας προοπτικής είναι τεράστιες, καθώς στην ΝΑ Τουρκία ζουν πάνω από 14 εκατομμύρια Κούρδοι, ενώ οι Κούρδοι της Συρίας, και του Ιράν ξεπερνούν τα 5 εκατομμύρια. Η πληθυσμιακή ομοιογένεια των περιοχών τους, η συνέχεια τους, από την Συρία–Β. Ιράκ–Τουρκία–Ιράν, δίνουν την μελλοντική προοπτική της δημιουργίας ενός Μεγάλου Κουρδικού Κράτους, με συντριπτική ομοιογένεια (εθνική, φυλετική και θρησκευτική) και πληθυσμό άνω των 25 εκατομμυρίων, χωρίς να συμπεριληφθούν τα υπόλοιπα 7 εκατομμύρια Κούρδων, τα οποία βρίσκονται διάσπαρτα στην Τουρκία.
Η περιοχή ολόκληρης της ΝΑ Τουρκίας, έχει γίνει στόχος των Ισραηλινών από την δεκαετία του ’80. Δημιουργώντας μικτές τουρκοϊσραηλινές εταιρίες, οι Ισραηλινοί έχουν επενδύσει στην περιοχή πάνω από 3 δισεκατομμύρια δολάρια στους τομείς των τηλεπικοινωνιών, βιομηχανίας, βιοτεχνολογίας, αγροτικής καλλιέργειας, παραγωγής γεωργοκτηνοτροφικών προϊόντων κλπ., κυρίως όμως η σοβαρή δραστηριότητα επικεντρώνεται στον κατασκευαστικό τομέα. Σύμφωνα με την «Χουριέτ» 14 μικτές τουρκοϊσραηλινές εταιρίες, δραστηριοποιούνται με συνολικό εργατικό δυναμικό, 4.500 ανθρώπους και οι επενδύσεις τους, φτάνουν το ύψος των 650 εκατομμυρίων δολαρίων.

Στις αρχές Σεπτεμβρίου του 2004, διέρρευσε στα τουρκικά περιοδικά "Νοκτά" και "Αϊντινλικ", μυστική αναφορά του ισραηλινού πράκτορα της Mossad Αμπραχάμ Τιλμέν, που κατέγραφε την αγορά μιας τεράστιας έκτασης 450 χιλιάδων στρεμμάτων στην περιοχή Ούρφας (Urfa) στην ΝΑ Τουρκία, για λογαριασμό του Ισραήλ. Επίσης γίνεται αναφορά για την κατοχή 75,358 τετραγωνικών χιλιομέτρων στις περιοχές των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη και αναλόγου μεγέθους εκτάσεις στις επαρχίες, Αντιγιαμάν, Μπατμάν, Ντιγιαρμπακίρ, Γκαζιαντέπ, Κίλις, Μαρντίν, Σιϊρτ, και Σιρνάκ.
Την ίδια περίοδο το περιοδικό "Αϊντινλικ" επιβεβαίωσε την ανοικοδόμηση ισραηλινού πολιτιστικού κέντρου, συναγωγής και βοηθητικών χώρων, στην επαρχία της Ούρφα, σε έκταση 186 χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων, επένδυσης ύψους 20 εκατομμυρίων δολαρίων. Ο ισραηλινός πράκτορας, αναφέρει στην έκθεση του ότι έχει επέλθει μυστική συμφωνία του Ταγίπ Ερντογάν με τους Ισραηλινούς, για την εγκατάσταση του "Νέου Ισραήλ" στην περιοχή. Ο Δήμαρχος της Ούρφα Αχμέτ Μπαχτσιβάν από τον Μάρτιο του 2004, που ανέλαβε καθήκοντα, πουλάει συνεχώς τεράστιες δημόσιες εκτάσεις στους Ισραηλινούς. Σημειώνεται ότι είναι στενός φίλος του Ταγίπ Ερντογάν. Ο προηγούμενος Δήμαρχος της Ούρφα είχε καταγγείλει πολλές φορές δημόσια, τις δραστηριότητες ισραηλινών αποστολών και ΜΚΟ στην περιοχή, ότι υπονομεύουν την τουρκική κυριαρχία.
Το θέμα ήρθε και στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση με πρωτοβουλία των βουλευτών Βεντάτ Μελίκ και Μουχαρέμ Ντογάν. Οι δυο βουλευτές ήταν πολύ αποκαλυπτικοί στις τοποθετήσεις τους, υποστηρίζοντας ότι το κολοσσιαίο πρόγραμμα ανάπτυξης της ΝΑ Τουρκίας, με την γνωστή ονομασία GAP, είναι ισραηλινής έμπνευσης με σκοπό τον έλεγχο των υδάτων των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη, και κατ’ επέκταση όλων των υδάτων της Μέσης Ανατολής. Υπενθυμίζεται ότι το Ισραήλ μετέχει ενεργά στα προγράμματα γεωργικών εφαρμογών και υδροδότησης της GAP από το 1999. Παράλληλα, παρουσίασαν στοιχεία σύμφωνα με τα οποία τεράστιες περιοχές της ΝΑ Τουρκίας βρίσκονται σε ισραηλινά χέρια. Στα μέσα Αυγούστου του 2004, ο αδελφός του Κούρδου ηγέτη, Οσμαν Οτσαλάν τασσόταν υπέρ της αμερικανικής επέμβασης στο Ιράκ. Λίγες μέρες αργότερα η γερμανική εφημερίδα “Der Tagesspiegel” ανέφερε ότι ο Οσμάν Οτσαλάν διατηρεί άριστες σχέσεις με τους Ισραηλινούς. Από την έναρξη του αγώνα των Κούρδων στην ΝΑ Τουρκία στα μέσα της δεκαετίας του ΄80, ο τουρκικός στρατός έχει ισοπεδώσει πάνω από 4.500 Κουρδικά χωριά και έχει εκτοπίσει εκατοντάδες χιλιάδες Κούρδους προς το εσωτερικό της Τουρκίας. Σύμφωνα με πληροφορίες το 1994 οι μισές από αυτές τις εκτάσεις πωλήθηκαν με διαφόρους τρόπους στους Ισραηλινούς.

Από τον Αύγουστο του 2004, λειτουργεί στην Βαγδάτη το «Ισραηλινό Κέντρο Ερευνών Μέσης Ανατολής» με προσωπικό πάνω από 400 άτομα. Το κέντρο αποτελεί κάλυψη για τη βάση της Mossad στη περιοχή, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες της Τουρκικής εφημερίδας «Γενί Σαφάκ». Από τις αρχές του 2005, οι Ισραηλινοί έχουν αγοράσει ολόκληρα τετράγωνα και τεράστιες εκτάσεις στις κουρδικές πόλεις Κιρκούκ, Μοσούλη, Αρμπίλ και Σουλεϊμανίγια. Αποκορύφωμα και επιβεβαίωση όλων των πληροφοριών, ήταν οι δηλώσεις στις 3 Ιουλίου του 2004, του ίδιου του Αριέλ Σαρόν ότι οι σχέσεις του Ισραήλ με τους Κούρδους ηγέτες, Τζελάλ Ταλαμπανί και Μασούντ Μπαρζανί, είναι άριστες και προωθούνται στρατηγικές συνεργασίες για το μέλλον.
Από τις 22 Ιουνίου του 2004, οι μεγαλύτερες τουρκικές εφημερίδες ξεκίνησαν μια άνευ προηγουμένου δημοσίευση στοιχείων, στα οποία καταδείκνυαν ότι το Ισραήλ χρησιμοποιεί τους Κούρδους στο Ιράκ και την Τουρκία, για να προωθήσει τα συμφέροντα του. Τον Ιανουάριο του 2004 το πανίσχυρο Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας της Τουρκίας σε έκθεσή του έκανε λόγο για μεγάλες αλλαγές στο ζήτημα των ενεργειακών αγωγών, τονίζοντας ότι η επαναλειτουργία του αποκαλούμενου «Υπερισραηλινού Αγωγού» (Trans Israel Pipeline - TIP) Κιρκούκ –Χάιφας, θα πλήξει καίρια τα τουρκικά συμφέροντα.
Στις 05/08/2006 ο Ταγίπ Ερντογάν εγκαινίασε το φράγμα Ιλίσου του Ποταμού Τίγρη, μόλις 45 χιλιόμετρα από την Συρία και ένα τεράστιο υδροηλεκτρικό εργοστάσιο, στα πλαίσια του φιλόδοξου προγράμματος GAP, ύψους 1,9 $δισ., προκαλώντας τις αντιδράσεις του Αραβικού Συνδέσμου, ο οποίος έκανε λόγο για μεγάλους μελλοντικούς κινδύνους για την Μέση Ανατολή από το πρόγραμμα GAP, το οποίο ουσιαστικά θα ελέγχει την διαχείριση των υδάτων του Τίγρη και του Ευφράτη, των μοναδικών πηγών υδροδότησης ολόκληρης της περιοχής.

Διπλωματικές εκτιμήσεις θεωρούν βέβαιο, ότι με την αποχώρηση των δυνάμεων των ΗΠΑ από το Ιράκ, θα υπάρξει ταυτόχρονη ανακήρυξη ανεξάρτητου Κουρδικού κράτους στο Βόρειο Ιράκ. Σύμφωνα με εκτιμήσεις διεθνών ινστιτούτων επίκειται διαμελισμός της Τουρκίας και δημιουργία ενός ανεξάρτητου Μεγάλου Κουρδικού Κράτους, το οποίο θα ελέγχει τα ύδατα της Μέσης Ανατολής. Η προοπτική αυτή ανησυχεί ιδιαιτέρως το κεμαλικό κατεστημένο της Τουρκίας, μέρος του οποίο όμως, ελέγχεται από τους Ισραηλινούς. Ένας μελλοντικός διαμελισμός της Τουρκίας, υπέρ ενός Κουρδικού Κράτους υπό την απόλυτη επιρροή των ΗΠΑ και του Ισραήλ, θα σημάνει πλήρη έλεγχο των υδάτων (αλλά και των πετρελαίων του Ιράκ) της Μέσης Ανατολής, με σοβαρές επιπτώσεις, για τον γεωπολιτικό χάρτη ολόκληρης της περιοχής και της Κεντρικής Ασίας.