Το ξεθώριασμα του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου

Του Δρα Τάκη Γεωργίου

Ο θεωρητικός τoυ πολέμου, Κάρολος φον Κλαoύσεβιτς, καθόρισε τον πόλεμο ως τη συνέχεια της πολιτικής με άλλα μέσα. Με τα σημερινά όμως δεδομένα, η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα είναι η αντιπαράταξη της αμυντικής ισχύoς, η οποία προϋποθέτει τη δημιουργία αξιόμαχου και αξιόπιστου αμυντικού μηχανισμού. Ένας αξιόπιστος αμυντικός μηχανισμός προσφέρει τα πιο κάτω:

α) Αποτρέπει και βγάζει από το μυαλό κάθε επίδοξου αντιπάλου επεκτατικές ή άλλες βλαπτικές ενέργειες μιας χώρας εναντίον άλλης, π.χ. της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου.

β) Είναι ισχυρό εργαλείο άσκησης εξωτερικής πολιτικής.

γ) Διαφυλάττει την εδαφική ακεραιότητα και η ασφάλεια.

Τη σημασία της αμυντικής ισχύος ως μέσου αποτροπής και εργαλείου άσκησης εξωτερικής πολιτικής την αντελήφθησαν επαρκώς ο Ανδρέας Παπανδρέου και οι σοφοί επιτελικοί και πολιτικοί, οι οποίοι έθεσαν σε εφαρμογή το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου. Ακρογωνιαίος λίθος του Δόγματος ήταν η δημιουργία της αεροπορικής βάσης της Πάφου. Η σημασία της έγκειται στην παροχή της δυνατότητας στην ελληνική αεροπορία να καλύπτει, εξορμώντας από το αεροδρόμιο της Πάφου, ολόκληρο το κεντρικό και δυτικό τμήμα της Τουρκίας, που είναι απυρόβλητα από την ελληνική αεροπορία όταν εξορμά από τα ελληνικά αεροδρόμια. Με την εφαρμογή του συγκεκριμένου Δόγματος, η ισχύς της κοινής άμυνας Κύπρου Ελλάδος δεν θα ήταν απλό άθροισμα ισχύος (100 μονάδες ελληνικής ισχύς ) + (10 μονάδες κυπριακή ισχύος) = (110 μονάδες αμυντικής ισχύος), αλλά στην πραγματικότητα θα αναβαθμιζόταν στο πολλαπλάσιο 1100 αμυντικών μονάδων. Όμως, για να ήταν η αεροπορική βάση της Πάφου αξιόπιστη, θα έπρεπε να είχε αποτελεσματική αεροναυτική προστασία, που θα της παρείχαν οι πύραυλοι S 300 και η ναυτική βάση στο Μαρί. Όλα αυτά μαζί θα αποτελούσαν τα κορυφαία έργα αμυντικής υποδομής, που θα καθιστούσαν το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα αποτελεσματικό και αξιόπιστο.

Βασική αρχή του συγκεκριμένου αμυντικού δόγματος ήταν η δημιουργία ενός ισχυρού αμυντικού άξονα Κύπρου - Ελλάδας, που θα καθιστούσε τον Ελληνισμό ισχυρή περιφερειακή δύναμη, που θα κάλυπτε όλο το χώρο, από τον Έβρο μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο. Με αυτό τον τρόπο θα εγκαθίστατο στην Ανατολική Μεσόγειο ένας ισχυρός παράγοντας σταθερότητας, ασφάλειας και ειρήνης. Σε αυτή την περίπτωση, το Ελληνικό Έθνος θα αποκτούσε μια ισχυρή αμυντική δύναμη, που εκτός από την αποτρεπτική της σημασία, θα καθιστούσε τον Ελληνισμό ικανό να ασκήσει μία αποτελεσματική εξωτερική πολιτική, οπόταν θα μπορούσε να εξασφαλιστεί μια αξιοπρεπής και βιώσιμη λύση των εθνικών μας προβλημάτων. Ίσως κάποιοι να θυμούνται, την εποχή που το Δόγμα βρισκόταν σε εξέλιξη. Δεν ήταν "πυροτέχνημα". Η αεροπορική βάση της Πάφου είχε ολοκληρωθεί, τα έργα στη ναυτική βάση στο Μαρί είχαν αρχίσει και αναμένονταν οι S-300. Ο λαός μας ανάσανε με ανακούφιση. Η ασφάλειά του αναβαθμιζόταν και η ελπίδα για μια αξιοπρεπή λύση του εθνικού μας θέματος ανέτελλε. Όταν, όμως, αποφασίστηκε, κάτω από τις τουρκικές πιέσεις, συνεπικουρούμενες από τις ΗΠΑ την ΕΕ και τους μικρόψυχους επιγόνους του Ανδρέα Παπανδρέου - να μην πούμε και για τους δικούς μας - να ματαιωθεί η άφιξη των S-300 στην Κύπρο, έγινε φανερό ότι το μεγαλόπνοο Δόγμα της γεωμετρικής αύξησης των 1100 ελλαδοκυπριακών μονάδων ισχύος θα εγκαταλειπόταν και θα αναδιπλωνόταν στο ταπεινό Δόγμα του απλού αριθμητικού αθροίσματος των 110 κυπροελλαδικών μονάδων ισχύος. Το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα πράγματι ξεθώριασε. Μήπως, όμως, ξεθωριάζουν μαζί του και οι ελπίδες μας για μια αξιοπρεπή λύση του εθνικού μας θέματος;

Η δήλωση του Υπουργού Άμυνας, κυρίου Κώστα Παπακώστα, ότι "το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα είναι πυροτέχνημα που ξεθώριασε" είναι κατά το ήμισυ σωστή. Όπως φαίνεται από τα πιο πάνω, το Δόγμα δεν ήταν πυροτέχνημα, αλλά μια ενέργεια, που δυστυχώς για την Κύπρο δεν ολοκληρώθηκε. Όμως, το δεύτερο μέρος "ότι το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα ξεθώριασε" είναι αλήθεια! Μήπως, όμως, ξεθωριάζουν μαζί του και οι ελπίδες του Κυπριακού Ελληνισμού να εξασφαλίσει μια αξιοπρεπή και βιώσιμη "λύση" διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας;