Ο ΟΗΕ υποκύπτει στις τουρκικές πιέσεις

Πριν από 90 χρόνια, όταν η Τουρκία αποτελούσε ακόμη τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι Τούρκοι εθνικιστές εξαπέλυσαν εκστρατεία για την εξόντωση 1,5 εκατομμυρίου Αρμενίων. Ηταν η πρώτη γενοκτονία του εικοστού αιώνα. Ο κόσμος την πληροφορήθηκε, αλλά δεν έκανε τίποτε, δίνοντας έτσι κακό παράδειγμα ώστε αργότερα, και άλλοι, όπως ο Χίτλερ, οι ηγέτες των Χούτου στη Ρουάντα το 1994 και ο σημερινός πρόεδρος του Σουδάν, ο Ομάρ Χασάν Αλ Μπασίρ, να διαπράξουν γενοκτονίες. Η Τουρκία προσπάθησε για πολλά χρόνια να αρνηθεί τη γενοκτονία των Αρμενίων. Ακόμη και σήμερα, στη σύγχρονη τουρκική δημοκρατία, η οποία δεν συμμετείχε στις σφαγές, η χρήση του όρου γενοκτονία για τον χαρακτηρισμό εκείνων των γεγονότων διώκεται ως σοβαρό έγκλημα. Γεγονός που καθιστά ακόμη πιο εξευτελιστικό το ότι αξιωματούχοι του ΟΗΕ υποκύπτουν στις πιέσεις της Τουρκίας και εμποδίζουν τα εγκαίνια, αυτήν την εβδομάδα, μιας έκθεσης στην έδρα του οργανισμού, με αφορμή τη συμπλήρωση13 ετών από τη γενοκτονία στη Ρουάντα, επειδή στην έκθεση αναφέρεται και η μαζική δολοφονία των Αρμενίων. Η Αγκυρα προσεβλήθη από μια πρόταση, η οποία εξηγούσε πως η γενοκτονία αναγνωρίστηκε ως έγκλημα από τη διεθνή νομοθεσία. Μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, κατά τη διάρκεια του οποίου ένα εκατομμύριο Αρμένιοι δολοφονήθηκαν στην Τουρκία, ο Πολωνός δικηγόρος Ραφαέλ Λέμκιν απηύθυνε έκκληση στην Κοινωνία των Εθνών, να αναγνωρίσει τα εγκλήματα βαρβαρότητας ως διεθνή εγκλήματα. Οι διοργανωτές της έκθεσης στον ΟΗΕ, μια οργάνωση κατά της γενοκτονίας, η οποία εδρεύει στη Βρετανία, ήταν πρόθυμοι να απαλείψουν από τη σχετική πρόταση τις λέξεις «στην Τουρκία». Αυτό όμως δεν ήταν αρκετό για τη νέα, δειλή ηγεσία του ΟΗΕ και η έκθεση αναβλήθηκε επ’ αόριστον. Είναι παράξενο πώς οι ηγέτες της Τουρκίας δεν αντιλαμβάνονται ότι κάθε φορά που προσπαθούν να λογοκρίνουν τη συζήτηση περί της γενοκτονίας των Αρμενίων, το μόνο που επιτυγχάνουν είναι να προκαλέσουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον για το ζήτημα και να συνδέσουν τη σημερινή δημοκρατική Τουρκία με ένα έγκλημα που έγινε στο μακρινό, πλέον, παρελθόν. Οσο για τον γ.γ. του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν και την άπειρη ομάδα του έδειξαν ότι χρειάζονται ακόμη να μάθουν πολλά αν πρόκειται να υπηρετήσουν με αποτελεσματικότητα τον οργανισμό που ενσαρκώνει τον διεθνή νόμο και που αποτελεί σοβαρή φωνή κατά της γενοκτονίας.

The New York Times