Παίγνιο παγκόσμιας ενεργειακής κρίσης

Βρισκόμαστε στον Αύγουστο του 2009. Η τιμή του πετρελαίου έχει ξεπεράσει τα 150 δολάρια το βαρέλι. Η παγκόσμια οικονομία έχει βυθιστεί στο χάος. Πάντως τα «μεγάλα μυαλά» της Ουάσιγκτον που το έθεσαν επί τάπητος... βραχυκύκλωσαν.
Όλα ξεκινούν στις 4 Μαΐου του 2009, με μια επίθεση στο Αζερμπαϊτζάν, στον πετρελαιαγωγό Μπακού- Τιφλίδα- Τσεϊχάν, που έχει ως αποτέλεσμα να χάνονται καθημερινά ένα εκατομμύριο βαρέλια πετρελαίου. Η ένταση στην περιοχή αναζωπυρώνεται. Η τιμή του πετρελαίου σκαρφαλώνει στα 115 δολάρια το βαρέλι. Στην Ουάσιγκτον, συγκαλείται εκτάκτως το Συμβούλιο Ασφαλείας. Προκειμένου να μην ανεβούν οι τιμές στα πρατήρια καυσίμων, η υπουργός Ενέργειας προτείνει να διατάξει ο πρόεδρος χρησιμοποίηση των αμερικανικών στρατηγικών αποθεμάτων. Ο αρχηγός του στρατιωτικού επιτελείου, ωστόσο, δεν συμφωνεί. Τα αποθέματα, λέει, πρέπει να φυλαχτούν για τις στρατιωτικές ανάγκες -άλλωστε στην επίθεση στο Αζερμπαϊτζάν μπορεί να εμπλέκεται το Ιράν ή η Ρωσία. Ούτε το κοινό ούτε το Κογκρέσο είναι έτοιμα να δεχθούν σκληρά μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας, επισημαίνουν άλλοι συμμετέχοντες. Τι μπορεί λοιπόν να γίνει; Όλοι ομολογούν πως, χωρίς αξιόπιστες πληροφορίες αναφορικά με τους δράστες της επίθεσης, δεν μπορούν να κάνουν τίποτε άλλο εκτός από το να είναι σε επιφυλακή. «Οι δυνατότητες που έχουμε να στείλουμε στρατιώτες σε αυτή τη ζώνη είναι πολύ περιορισμένες, ο στρατός δεν έχει ακόμη ανακάμψει από το Ιράκ και το Αφγανιστάν», λέει ο υπουργός Άμυνας. «Είναι ουσιαστικά αδύνατο να αναπληρώσουμε την απώλεια ενός εκατομμυρίου βαρελιών την ημέρα», αναφέρει ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας. «Να λοιπόν πόσο αδύναμοι είμαστε».
Τρεις μήνες αργότερα, η κατάσταση έχει γίνει ακόμη χειρότερη. Στο Ιράν έχει εντοπιστεί ένα εργοστάσιο εμπλουτισμού ουρανίου. Στη Νιγηρία, η παραγωγή πετρελαίου έχει μειωθεί εξαιτίας επιθέσεων ανταρτών. Λίγο πριν από μια νέα έκτακτη σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας, η Τεχεράνη και το Καράκας ανακοινώνουν πως μειώνουν τις εξαγωγές πετρελαίου κατά 700.000 βαρέλια- είναι η «απάντησή» τους στις κυρώσεις της Δύσης. Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι αναγνωρίζουν πως οι κυρώσεις έχουν ελάχιστα αποτελέσματα. Βραχυπρόθεσμα μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης δεν υφίστανται. «Ο τρόπος ζωής μας βρίσκεται αντιμέτωπος με μια θανάσιμη απειλή», λέει ο υπουργός Άμυνας, προτείνοντας να γίνει υποχρεωτική η στράτευση...