Περί της εξοπλιστικής αδράνειας

Λιγότερα από 2 χρόνια απομένουν για την εκπνοή του ΕΜΠΑΕ 2006-2010 αλλά εκκρεμεί ακόμα η υλοποίηση σημαντικών εξοπλιστικών προγραμμάτων (φαίνεται πως η ευθυνοφοβία έχει "χτυπήσει" κόκκινο στη ΓΔΑΕΕ...), με αποτέλεσμα οι Ένοπλες Δυνάμεις να κινδυνεύουν με μείωση της ισχύος και μαχητικής τους ικανότητας.
Αναλυτικότερα, για το Στρατό Ξηράς εκκρεμεί η προμήθεια των Α/K πυροβόλων Μ-109 από τα γερμανικά αποθέματα, το πολύπαθο πρόγραμμα συμπαραγωγής βλημάτων αρμάτων μάχης Leopard 2 και η συμφωνία για τα Τεθωρακισμένα Οχήματα μάχης ΒΜΡ-3HEL. Εξαιρετικά επείγουσα θεωρείται και η προμήθεια νέων μεταφορικών ελικοπτέρων.
Για το Πολεμικό Ναυτικό, αν και ύψιστη προτεραιότητα έχει το Νέο Αεροσκάφος Ναυτικής Συνεργασίας (ΑΦΝΣ), ο χρόνος είναι αμείλικτος και ο εκσυγχρονισμός των φρεγατών ΜΕΚΟ καθίσταται ολοένα και πιο επιτακτικός.
Η Πολεμική Αεροπορία ακόμα συνεχίζει να επιχειρεί με αεροπορικά μέσα χωρίς συστήματα αυτοπροστασίας (ιδιαίτερα τα μεταγωγικά C-130 που πετούν σε "καυτές" περιοχές του πλανήτη), ανάμενει τη προμήθεια νέων ελικοπτέρων έρευνας και διάσωσης (το ζήτημα είναι πλέον κάτι περισσότερο από επείγον) ενώ τα εκπαιδευτικά Τ-2Ε έχουν ξεπεράσει τα όρια τους όσο συντάσσονται λίστες κριτηρίων για το νέο εκπαιδευτικό αεροσκάφος προκεχωρημένης εκπαίδευσης.
Μπορεί τώρα να αντιπαρατεθεί η εύκολη δικαιολογία περί υψηλού οικονομικού κόστους όλων των παραπάνω αν συνυπολογίσουμε και το ΝΜΑ και τις νέες φρεγάτες, αλλά πότε υπήρχαν χρήματα για την άμυνα στην Έλλάδα; Ακόμα και η σύσταση του ελληνικού κράτους με ...δανεικά έγινε! Ή μήπως σταμάτησαν ποτέ τα κοράκια και οι τοκογλύφοι να λυμαίνονται το Δημόσιο μέχρι σήμερα;
Αλήθεια με τη παραλαβή των επιθετικών ελικοπτέρων AH-64DHA Apache και των μεταφορικών ΝΗ-90, τι θα γίνει; Ακόμα να αποκομίσουμε μερικά διδάγματα από τα Ίμια;