Τουρκικές δυνάμεις συγκεντρώνονται στα σύνορα με το Βόρειο Ιράκ

Σκηνικό πολέμου διαμορφώνεται στα νοτιοανατολικά σύνορα της Τουρκίας με το Ιράκ. Διαρκής είναι η συγκέντρωση τουρκικών στρατευμάτων στη μεθόριο με το ιρακινό Κουρδιστάν και συγκεκριμένα:

-τουλάχιστον 20 άρματα μάχης Μ-60 από το 8ο Σώμα Στρατού του Ερζινζάν προωθούνται στις επαρχίες Μαρντίν και Σίρνακ

-μονάδες πυροβολικού Μ-110 του 7ου Σώματος Στρατού από το Ντιαγιαρμπακίρ.

Χθες ο αμερικανικός στρατός μεταβίβασε εσπευσμένα στην περιφερειακή κυβέρνηση του Κουρδιστάν την ευθύνη για την ασφάλεια στις επαρχίες Αρμπίλ, Ντοχούκ και Σουλεϊμανίγε. Η προφανής αυτή εκδήλωση της υποστήριξης των ΗΠΑ προς τον κουρδικό παράγοντα εντάσσεται σε μια αλληλουχία γεγονότων, με σοβαρότερο την παραβίαση του τουρκικού εναερίου χώρου από αμερικανικά F-16 πριν από μια εβδομάδα. Οι απειλές και οι προειδοποιήσεις της Αγκυρας, μετά την παραβίαση, δεν συγκίνησαν την αμερικανική πλευρά, η οποία δεν φαίνεται διατεθειμένη να εγκαταλείψει τους Κούρδους, μόνους αξιόπιστους συμμάχους της στην ευρύτερη περιοχή. Χαρακτηριστικά ο αντιστράτηγος Μπέντζαμιν Μίξον, διοικητής των αμερικανικών δυνάμεων χαρακτήρισε «υπόδειγμα ασφάλειας και δημοκρατίας» το βόρειο Ιράκ.

Με RS-24 «απαντά» η Μόσχα στις ΗΠΑ

Έναν νέο διηπειρωτικό βαλλιστικό πύραυλο, ο οποίος έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει πολλαπλές ανεξάρτητες κεφαλές, εκτόξευσε χθες η Ρωσία. Ο πύραυλος RS-24, ο οποίος εκτοξεύτηκε από το Πλεσέτσκ της Βορειοδυτικής Ρωσίας, βρήκε τον στόχο του, που βρισκόταν σε απόσταση 5.500 χιλιομέτρων στη χερσόνησο Καμτσάτκα της ρωσικής Άπω Ανατολής. Ανακοίνωση των ρωσικών στρατηγικών πυραυλικών δυνάμεων αναφέρει ότι ο RS-24 είναι σύμφωνος με τους όρους της συνθήκης SΤΑRΤ-Ι και της συνθήκης της Μόσχας (2002), οι οποίες προβλέπουν μείωση του πυρηνικού οπλοστασίου των χωρών που τις έχουν υπογράψει στις 1.700-2.000 κεφαλές. Η δοκιμή του RS-24, ο οποίος είναι κατασκευασμένος έτσι που να αποφεύγει τα συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας, συμπίπτει με μία περίοδο αυξημένης έντασης ανάμεσα στη Ρωσία και τη Δύση εξαιτίας των εξοπλισμών. Η Ρωσία αντιτίθεται έντονα στις αμερικανικές προσπάθειες για την ανάπτυξη συστήματος πυραυλικής άμυνας στην Πολωνία και την Τσεχία. Οι ΗΠΑ υποστηρίζουν ότι το σύστημα έχει στόχο την προστασία από επιθέσεις χωρών όπως η Βόρεια Κορέα και το Ιράν, αλλά η Ρωσία λέει ότι το σύστημα θα καταστρέψει τη στρατηγική ισορροπία δυνάμεων στην Ευρώπη. «Πιστεύουμε ότι είναι επιζήμιο και επικίνδυνο να μετατρέψουμε την Ευρώπη σε μια πυριτιδαποθήκη», δήλωσε χθες ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν. Οι ΗΠΑ λένε ότι το σύστημα θα εντοπίζει και θα καταρρίπτει εχθρικούς πυραύλους, αλλά η Ρωσία το θεωρεί απειλή για την ασφάλειά της.

Πυραυλική απειλή από την Τουρκία

Ένα αποκλειστικό δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας «Μιλιέτ» της 14ης Ιανουαρίου 2002, με θέμα την εκτόξευση του πρώτου τουρκικής κατασκευής βαλλιστικού πυραύλου με βεληνεκές 150 χιλιόμετρα και κινεζική τεχνολογία, σήμανε συναγερμό στο ελληνικό «Πεντάγωνο». Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η δοκιμαστική βολή του πυραύλου J έγινε το Δεκεμβρίο του 2001 στο πεδίο βολής Sile κοντά στην Κωνσταντινούπολη, ήταν επιτυχής και εντυπωσίασε όσους την παρακολούθησαν. Το νέο αυτό όπλο τροποποιεί ριζικά τα στρατιωτικά δεδομένα στην περιοχή και οι απειλές κατά της χώρας μας αλλάζουν κατηγορία: Η Τουρκία αποκτά τη δυνατότητα να πλήξει στόχους σε αρκετό βάθος στα μετόπισθεν των γειτονικών της χωρών - βάθος που μέσα σε μερικά χρόνια μπορεί να φθάσει στα 300, 600 ή και 1.000 χλμ., αφού η τεχνολογία είναι ήδη γνωστή στην Άγκυρα.
Μόνο με τα 150 χλμ. του πυραύλου της πρώτης δοκιμής μπορεί να μπουν στο στόχαστρο και να πληγούν μια σειρά στόχων στο μεγαλύτερο μέρος των ελληνικών νησιών, όπως βάσεις εκτόξευσης πυραύλων, ραντάρ, κέντρα διοίκησης, μονάδες τεθωρακισμένων. Ενώ αρκεί και μόνο το βεληνεκές των 300 χλμ. για να επεκταθούν οι στόχοι του πυραύλου μέχρι την Αττική ή τη Θεσσαλονίκη. Κοντά δε σ' αυτά έρχεται να προστεθεί από ορισμένους και το εφιαλτικό ενδεχόμενο προσθήκης στους εν λόγω πυραύλους κεφαλών όπλων μαζικής καταστροφής (χημικών, βιολογικών και άλλων) καθιστώντας τους έτσι ολέθριες απειλές και κατά των πληθυσμών αστικών κέντρων. Μια δυνατότητα που και μόνο η απειλή της μπορεί να οδηγήσει σε «στρατηγική ομηρεία» τη χώρα μας καθώς τα περιθώρια άμεσης και ενεργητικής άμυνας σε τυχόν προσβολή είναι μικρά.
Το θέμα αποκαλύφθηκε σε εκτενές δημοσίευμα του περιοδικού «Στρατηγική» (τ. 89, Φεβρουάριος 2002) ενώ επιβεβαιώθηκε και από την αμερικανική επιθεώρηση «Defense News».
Οι πληροφορίες των αρμόδιων υπηρεσιών για τις κινήσεις της Άγκυρας στον τομέα αυτό ήταν μέχρι πρόσφατα, παρά τη στενή παρακολούθηση, αποσπασματικές, καθώς η Τουρκία φαίνεται ότι ακολούθησε πολλά μονοπάτια για να «δέσει» το πρόγραμμα...

Παραβιάσεις του τουρκικού εναέριου χώρου από αμερικανικά μαχητικά

Αναστάτωση και πολλά ερωτήματα προκάλεσε στην Τουρκία η παραβίαση του τουρκικού εναέριου χώρου στα σύνορα με το Ιράκ, την περασμένη Πέμπτη. Η τουρκική κυβέρνηση χρησιμοποιεί ήπιους τόνους, αλλά η υπόθεση παίρνει διαστάσεις, αφού συμβαίνει σε μια περίοδο που είναι και πάλι στην επικαιρότητα το ενδεχόμενο τουρκικής εισβολής στο Βόρειο Ιράκ.
Η ανακοίνωση σχετικά με την παραβίαση περιλήφθηκε στην ιστοσελίδα του γενικού επιτελείου ενόπλων δυνάμεων της Τουρκίας. Σύμφωνα με αυτήν, δύο αμερικανικά F16 παραβίασαν τον τουρκικό εναέριο χώρο στην περιοχή του Χακάρι, στα σύνορα με το Βόρειο Ιράκ. Η παραβίαση είχε διάρκεια τεσσάρων λεπτών, αναφέρει το τουρκικό γενικό επιτελείο, αλλά ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Αγκυρα, Ρος Γουίλσον, υποστήριξε ότι η διάρκεια ήταν ενός λεπτού. Συνήθως οι παραβιάσεις διαρκούν ένα ή δύο λεπτά, πράγμα που σημαίνει ότι η τετράλεπτη παραβίαση είναι υπερβολική, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι λανθασμένη η τουρκική ανακοίνωση. Για περιπτώσεις αναχαίτισης στην Ανατολική Τουρκία, τα τουρκικά αεροσκάφη που θα αναχαιτίσουν, σηκώνονται από την αεροπορική βάση στο Ντιγιάρμπακιρ, πράγμα που γίνεται σε χρονικό διάστημα 2-5 λεπτών από την αρχή της παραβίασης. Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αμπτνουλάχ Γκιουλ, ερωτηθείς χθες σχετικά, είπε πως από την περιοχή του Βορείου Ιράκ δεν είχε υπάρξει μέχρι σήμερα παραβίαση και ότι η κυβέρνηση περιμένει λεπτομέρειες από τους στρατιωτικούς για να καθορίσει τον τρόπο με τον οποίο θα αντιδράσει. Ο Γκιουλ έκανε λόγο για περιπτώσεις ρουτίνας στα σύνορα. Από την άλλη, η αμερικανική πρεσβεία στην Αγκυρα ανακοίνωσε πως η παραβίαση οφείλεται σε λάθος. Το σίγουρο είναι ότι οι Αμερικανοί δεν διαψεύδουν την παραβίαση. Είναι επίσης δεδομένο, ότι αμερικανικά αεροσκάφη και ελικόπτερα παρακολουθούσαν εδώ και μέρες τις στρατιωτικές κινήσεις της Τουρκίας στα σύνορα με το Βόρειο Ιράκ, αλλά επί τουρκικού εδάφους. Ενα ερώτημα που μπορεί να τεθεί είναι προς τι τέτοια φασαρία, αφού οι Αμερικανοί έχουν ήδη βάσεις και αεροσκάφη επί τουρκικού εδάφους. Ενα άλλο ερώτημα, όμως, σχετίζεται με το κατά πόσο κυνική και συνειδητή ήταν η παραβίαση. Πράγμα που θυμίζει την περίφημη βύθιση της τουρκικής φρεγάτας «Μουαβενέτ» στις 2 Οκτωβρίου 1992, από δύο πυραύλους που είχε εκτοξεύσει το αμερικανικό αεροπλανοφόρο «Σαρατόγκα» κατά τη διάρκεια της ΝΑΤΟϊκής άσκησης Display Determination.Τ ο αντιαμερικακό κλίμα που είναι δεδομένο εδώ και αρκετό καιρό στην Τουρκία, εξαιτίας της απραξίας της Ουάσιγκτον στο τουρκικό αίτημα περί εξουδετέρωσης των δυνάμεων του ΡΚΚ στο Βόρειο Ιράκ, δεν μπορεί να πάρει διαστάσεις με την υπόθεση της παραβίασης.

Eπίσκεψη Μπους στην Αλβανία

Η επίσκεψη που θα πραγματοποιήσει σε λίγες ημέρες, στα Τίρανα, ο αμερικανός πρόεδρος Τζορτζ Μπους, για να συναντηθεί με τους πρωθυπουργούς των τριών χωρών (Αλβανία, Κροατία και πΓΔΜ) και να τους εκφράσει την «ισχυρή του υποστήριξη» στο αίτημα ένταξης στο ΝΑΤΟ - αν κι εφόσον επιταχύνουν και από την πλευρά τους τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις - έχει μια ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα την οποία η ελληνική πλευρά γνωρίζει και συνυπολογίζει.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο αμερικανός πρόεδρος θα συνοδεύεται στο ταξίδι του - που συνδέεται κυρίως με τις εξελίξεις στο θέμα του Κοσσυφοπεδίου - από τον αμερικανό υφυπουργό Εξωτερικών και υπ' αριθμόν 2 στην ιεραρχία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Νίκολας Μπερνς, ο οποίος λίγες ημέρες αργότερα, στις 13 Ιουνίου, θα επισκεφθεί την Αθήνα και θα έχει συνομιλίες με τη Ντόρα Μπακογιάννη. Η ατζέντα των συνομιλιών αυτών περιλαμβάνει όλα τα θέματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος - εξελίξεις στην Τουρκία, Κυπριακό, Κοσσυφοπέδιο και βεβαίως την υπόθεση της FYROM.
Κατά τις σχετικές πληροφορίες, η υπουργός Εξωτερικών θα επισημάνει προς τον αμερικανό αξιωματούχο ότι η Ελλάδα «έχει κάνει τα βήματα που της αναλογούσαν» στην υπόθεση αυτή - αποδεχόμενη ως «βάση συζήτησης» την προτελευταία πρόταση Νίμιτς («Republika Makedonija-Skopjie»), ενώ αντιθέτως, από την άλλη πλευρά, «διαπιστώνουμε αδιαλλαξία αλλά και ενέργειες που έχουν τη λογική της αλυτρωτικής προπαγάνδας», με κορυφαίο παράδειγμα την απόφαση μετονομασίας του αεροδρομίου των Σκοπίων σε αεροδρόμιο «Μέγας Αλέξανδρος» που αποδοκιμάστηκε ακόμη και από τον - παγίως σιωπηλό και μη σχολιάζοντα - κ. Μάθιου Νίμιτς. Η ελληνική πλευρά θα επισημάνει ότι η πρακτική που ακολουθείται από την πλευρά των γειτόνων αποτελεί παραβίαση του πνεύματος και του γράμματος της Ενδιάμεσης Συμφωνίας - καθώς δεν προάγει τις σχέσεις καλής γειτονίας και αντιβαίνει στο άρθρο 7 (για τη μη χρήση συμβόλων που θεωρείται ότι αποτελούν μέρος της ιστορικής ή πολιτιστικής κληρονομιάς ενός εκάστου μέρους), επιφυλασσόμενη να κάνει χρήση του δικαιώματος που της δίνει η ίδια η Ενδιάμεση Συμφωνία (άρθρο 11, παράγραφος 1) και να μη συναινέσει στην αποστολή πρόσκλησης από το ΝΑΤΟ στην πΓΔΜ, αν δεν υπάρξει αλλαγή στάσης από την πλευρά της.
Βεβαίως η ελληνική πλευρά εκ των πραγμάτων θα υποχρεωθεί να συνυπολογίσει στις όποιες αποφάσεις της το διεθνές περιβάλλον, αποφεύγοντας να (ξανα)δημιουργήσει την εντύπωση ότι αποτελεί μέρος του προβλήματος των Βαλκανίων και όχι της λύσης του. Ατυχείς διαρροές από αναρμόδια πρόσωπα όχι μόνο δεν βοηθούν αλλά δίνουν και τη δυνατότητα στην άλλη πλευρά να επιχειρεί να κερδίσει τις εντυπώσεις, όπως έσπευσε να κάνει πριν από λίγες ημέρες ο Αντόνιο Μιλόσοσκι, υπουργός Εξωτερικών της πΓΔΜ, καλώντας την ελληνική πλευρά «να μην εμπλέκει την υπόθεση του ονόματος στις προεκλογικές σκοπιμότητες και εν γένει στις εσωτερικές της υποθέσεις».

Τουρκικές απειλές για το Β. Ιράκ

Για το ενδεχόμενο στρατιωτικής επέμβασης της Αγκυρας στο Βόρειο Ιράκ, και μάλιστα σε χρόνο πριν από τις εκλογές της 22ας Ιουλίου, ενημέρωσαν το ΝΑΤΟ Τούρκοι αξιωματούχοι της Συμμαχίας. Αν και η ενημέρωση δεν έγινε ούτε στο επίσημο πλαίσιο ούτε στις άτυπες εργασίες του Βορειοατλαντικού Συμβουλίου, δηλαδή των αντιπροσώπων των κρατών-μελών της Συμμαχίας, αλλά σε μέσο υπηρεσιακό επίπεδο, είναι χαρακτηριστικό ότι, από τουρκικής πλευράς, ζητήθηκε ρητά να μεταφερθεί έως τον γ.γ. της Συμμαχίας Γιαπ ντε Χουπ Σέφερ.
Παράγοντες της Συμμαχίας στις Βρυξέλλες θεωρούν ότι παρόλο που μπορεί να πρόκειται για ένα ακόμα βήμα πίεσης της Τουρκίας προς τα ισχυρά κράτη-μέλη της Συμμαχίας να αποδεχθούν την πολιτική της στο Βόρειο Ιράκ, δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να αποκλειστεί το ενδεχόμενο η Αγκυρα να λέει απλώς την αλήθεια και να προαναγγέλλει ευρείας κλίμακας στρατιωτικές ενέργειες. Για τη διεξαγωγή τους, άλλωστε, έχει συμφωνήσει ήδη με τους στρατηγούς της Αγκυρας και ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Από καθαρά στρατιωτικής απόψεως, πάντως, εκτιμάται ότι η Αγκυρα πρακτικά είναι ήδη σχεδόν έτοιμη να προχωρήσει σε εισβολή μεγάλης κλίμακας, εκτός, φυσικά, αν βρει απέναντί της έμπρακτη αμερικανική αντίδραση, οπότε τα δεδομένα θα αλλάξουν εντελώς.
Επίσης, εκτιμάται ότι η ενέργεια της Τουρκίας να ενημερώσει με αυτόν τον «ημιεπίσημο» τρόπο τη Συμμαχία, υποδηλώνει ότι, κατά πάσα πιθανότητα, δεν σκοπεύει να ζητήσει τη συνδρομή της για την εισβολή, επικαλούμενη τα άρθρα 4 ή 5 του καταστατικού της, λέγοντας λ.χ. ότι σκοπεύει να εξολοθρεύσει βάσεις τρομοκρατών. Αντιθέτως, όπως όλα μέχρι στιγμής δείχνουν, η Αγκυρα δεν προτίθεται καν να θέσει επισήμως το θέμα στο Βορειοατλαντικό Συμβούλιο, «νομιμοποιώντας» έτσι τις άλλες χώρες-μέλη ή και την ίδια τη διοίκηση της Συμμαχίας να εκφράσουν άποψη για το ζήτημα.
Παρά το γεγονός ότι δεν το σχολιάζουν δημοσίως, η διοίκηση και τα μέλη της Συμμαχίας γνωρίζουν εδώ και αρκετό καιρό ότι η Αγκυρα ήδη πραγματοποιεί ανά περιόδους σειρά από μικρής ή και ενίοτε μεσαίας κλίμακας στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Βόρειο Ιράκ. Ομως, η στάση αυτή αναμένεται να αλλάξει σε περίπτωση έναρξης μεγάλων επιχειρήσεων. Πάντως, αυτή τη στιγμή, το, επίσημο τουλάχιστον, ενδιαφέρον της Συμμαχίας επικεντρώνεται πολύ περισσότερο στην προετοιμασία της κοινής αποστολής ΝΑΤΟ - Ε.Ε. στο Κόσοβο, όπως προβλέπει το Σχέδιο Αχτισάαρι, σύμφωνα με το οποίο η Συμμαχία και η Ενωση θα μοιραστούν τις αρμοδιότητες της εξωτερικής και της εσωτερικής ασφάλειας του νέου κράτους, όταν αυτό δημιουργηθεί. Στις σχετικές διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο Οργανισμών, η Τουρκία μπλοκάρει κάθετα όλες τις συζητήσεις, επικαλούμενη τη συμμετοχή της Κύπρου την οποία και αρνείται. Το γεγονός αυτό έχει ενοχλήσει πάρα πολύ μια σειρά από χώρες, με πρώτες τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες δείχνουν πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για την πορεία του θέματος.
Το τι θα γίνει στο Κόσοβο έχει για την Ουάσιγκτον τέτοια προτεραιότητα, ώστε να μην αποκλείεται, σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, να οδηγήσει και σε αναβολή της διεύρυνσης του ΝΑΤΟ, που αναμένεται για τη σύνοδο κορυφής της ερχόμενης άνοιξης. Σύμφωνα με πληροφορίες, στις πρόσφατες συζητήσεις, που είχε ο Αμερικανός πρόεδρος Τζορτζ Μπους με τον γ.γ. της Συμμαχίας, το θέμα της διεύρυνσης έμεινε με «ερωτηματικό», καθώς θα προκαλέσει την αντίδραση της Μόσχας και η αμερικανική πλευρά θα μπορούσε ακόμα και να ανταλλάξει τη διεύρυνση (που στο βάθος της κρύβει τη Γεωργία ως επόμενο κύμα) με την αποφυγή ενός ρωσικού βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για το Κόσοβο.

Το Ιράν μπορεί να έχει ατομική βόμβα ακόμη και το 2010

Το Ιράν απέχει πιθανόν τρία ως οκτώ χρόνια από την παραγωγή μιας πυρηνικής βόμβας, εφόσον επιλέξει να την κατασκευάσει, προειδοποίησε χθες ο Μοχάμεντ Ελ Μπαραντέι, ο επικεφαλής της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας (ΙΑΕΑ), την ώρα που το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ άρχιζε πολεμικά γυμνάσια στο «κατώφλι» του Ιράν. Την Τετάρτη ισχυρή αμερικανική ναυτική δύναμη είχε εισέλθει στον Περσικό Κόλπο, σε μια εντυπωσιακή επίδειξη ισχύος. Στις τάξεις της μάλιστα συγκαταλέγονται δύο πυρηνοκίνητα αεροπλανοφόρα, η παρουσία των οποίων αυξάνει την πίεση προς το Ιράν ώστε να εγκαταλείψει τις πυρηνικές φιλοδοξίες του. Ερωτηθείς αν κάποιο από τα αμερικανικά πολεμικά φέρει ατομικά όπλα, εκπρόσωπος του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού δήλωσε πως οι ΗΠΑ ουδέποτε σχολιάζουν αν τα πλοία τους μεταφέρουν ή όχι τέτοια όπλα.

Ο Ελ Μπαραντέι ωστόσο ζήτησε χθες από τις δύο πλευρές, τη Δύση και το Ιράν, να επαναλάβουν το συντομότερο δυνατόν τις διαπραγματεύσεις προκειμένου να φθάσουν σε συμβιβασμό. «Τείνω, βάσει των αναλύσεών μας, να συμφωνήσω με πρόσωπα όπως ο Τζον Νεγκρεπόντε και ο νέος διευθυντής της CΙΑ, που λένε πως, ακόμη κι αν το Ιράν ήθελε να προχωρήσει στην κατασκευή ενός πυρηνικού όπλου, δεν θα μπορούσε να το κατορθώσει πριν από το τέλος αυτής της δεκαετίας ή έστω κάποια στιγμή στο μέσον της επόμενης. Με άλλα λόγια, σε τρία ώς οκτώ χρόνια από τώρα», δήλωσε ο Ελ Μπαραντέι σε συνέντευξη Τύπου στο Λουξεμβούργο. «Το Ιράν είναι ανάγκη να διακόψει τις δραστηριότητες εμπλουτισμού, ως μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης, όμως και η διεθνής κοινότητα θα πρέπει να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να δεσμεύσει το Ιράν σ΄ έναν εφ΄ όλης της ύλης διάλογο», τόνισε ο επικεφαλής της ΙΑΕΑ.

Οριστικοποίηση των θέσεων μονάδων της Αεροπορίας Στρατού του ΕΣ

Με την ολοκλήρωση αφίξεων στην Ελλάδα των 12 προηγμένων επιθετικών ελικοπτέρων AH-64D Apache και Longbow Apache, το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο οριστικοποίησε τις αποφάσεις διάταξης των μονάδων της Αεροπορίας Στρατού. Αποφάσισε συγκεκριμένα πως το 2ο Τάγμα Επιθετικών Ελικοπτέρων (ΤΕΕΠ) θα εδρεύει επίσης στο Στεφανοβίκι του Βόλου, όπου βρίσκεται ήδη το 1ο ΤΕΕΠ με τα 20 παλαιότερα AH-64A+ Apache. Η συγκέντρωση των 32 ελικοπτέρων στο Στεφανοβίκι θα καταστήσει αποδοτικότερη τόσο την τεχνική τους υποστήριξη και συντήρηση, όσο και την εκπαίδευση του προσωπικού. Στην Πάχη Μεγάρων θα παραμείνουν τα 15 ελικόπτερα μεταφορών CH-47D/SD Chinook, αντί να μετακινηθούν κατά τον προηγούμενο σχεδιασμό στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας, όπου θα εδρεύουν τα αναμενόμενα 20 ελικόπτερα ΝΗ90.

Συντριβή τουρκικού F-16C Block 40

Μαχητικό αεροσκάφος F-16C Block 40 της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας (ΤΗΚ) συνετρίβη στις 22 Μαΐου 2007, στην περιοχή της 3ης Κύριας Βάσης Αεριωθουμένων Επιχειρησιακής Εκπαίδευσης του Ικονίου. Περί τα 5 με 10 λεπτά μετά την απογείωση, ενεργοποιήθηκε η διαμόρφωση Δευτερεύοντος Ελέγχου Κινητήρα (SEC). Ο χειριστής Ιλκέρ Οζντίλ στράφηκε για να επιστρέψει, αλλά ακολούθησε η σβέση (flameout) του κινητήρα. Μετά από δύο αποτυχημένες απόπειρες επανεκκίνησης, ο χειριστής χρησιμοποίησε το εκτινασσόμενο κάθισμα περί τα 15 μίλια από την αεροπορική βάση. Κατόπιν μεταφέρθηκε με ελαφρά τραύματα σε νοσοκομείο. Μετά την απώλεια αυτή, η ΤΗΚ διαθέτει συνολικά 212 F-16C/D και συγκεκριμένα 75 του Block 50, 100 του Block 40 και 37 Block 30.

Υπό απαγόρευση οι βόμβες διασποράς

Δεκάδες χώρες προτίθενται να υπογράψουν διεθνή διακήρυξη απαγόρευσης των βομβών διασποράς στη Λίμα, αυτή τη εβδομάδα. Αντιπρόσωποι από 70 χώρες θα συναντηθούν στην περουβιανή πρωτεύουσα, με την ελπίδα να στηρίξουν την αρχική διακήρυξη, η οποία υπεγράφη τον περασμένο Φεβρουάριο στη Νορβηγία από 46 χώρες. Από τη διάσκεψη θα λάμψουν διά της απουσίας τους οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία και η Κίνα, χώρες οι οποίες κατασκευάζουν τις μεγαλύτερες ποσότητες όπλων αυτής της κατηγορίας. Εκ πρώτης όψεως, δικαιολογούν την απουσία τους γιατί θεωρούν τις βόμβες διασποράς σοβαρό αμυντικό όπλο. Ωστόσο, είναι γνωστή η τακτική τους να μην υπογράφουν τέτοιες μαζικές συμφωνίες. Στη Λίμα δεν θα μεταβεί αντιπροσωπεία του Ισραήλ, που πέρυσι το καλοκαίρι έριξε πολλές τέτοιες βόμβες στον Λίβανο εναντίον της Χεζμπολάχ.
Ο αριθμός των βομβών διασποράς που δεν έχουν εκραγεί αποτελεί πραγματικά μεγάλο κίνδυνο, ειδικότερα μετά το τέλος της σύρραξης και της αποχώρησης των αντίπαλων στρατευμάτων. Οι βόμβες παραμένουν στο έδαφος, σαν νάρκες που προκαλούν τον θάνατο ανυποψίαστων ανθρώπων. Διεθνούς εμβέλειας εταιρείες έχουν αναλάβει να καταγράψουν τον αριθμό αυτών των βομβών και τα στοιχεία που δίδονται στη δημοσιότητα, επ’ ευκαιρία του συνεδρίου της Λίμας, είναι απογοητευτικά. Πάνω από 22 έως 132 εκατ. αυτών των βομβών παραμένουν αδέσποτες σε διάφορες περιοχές του κόσμου και μπορεί ανά πάσα στιγμή να εκραγούν. Τα βομβίδια είναι ενσωματωμένα σε πυρά του πυροβολικού ή ρίχνονται σαν βόμβες από τα αεροσκάφη. Εχουν δε την ιδιότητα όταν εκραγούν, να διασκορπίζονται σε πολλά μικρά κομμάτια (200 έως 600), έκαστο εκ των οποίων μπορεί να αποβεί θανατηφόρο.
Οι βόμβες διασποράς χρησιμοποιήθηκαν στο Αφγανιστάν, στην Καμπότζη, το Ιράκ, το Κόσοβο, το Λάος και το Βιετνάμ, φυσικά και στον Λίβανο. Ευθύνονται για τον θάνατο 5.475 ανθρώπων και για τον τραυματισμό 7.200 σε 24 χώρες μετά το 1965. Οι μεγαλύτερες απώλειες έχουν καταγραφεί στο Λάος, το Ιράκ και το Βιετνάμ. Τον Μάρτιο, η Βρετανία αναδείχθηκε στη μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη, η οποία απαγόρευσε μια ποικιλία αυτών των όπλων, σχεδιασμένη να σκοτώνει μεγάλο αριθμό εχθρικών στρατευμάτων διασκορπίζοντας εκατοντάδες μικροσκοπικά βομβίδια. Η βρετανική κυβέρνηση δήλωσε ότι στο μέλλον θα χρησιμοποιεί όπλα με αυτοκαταστροφικούς μηχανισμούς, απόφαση η οποία όμως θεωρείται αναποτελεσματική για τις οργανώσεις που υποστηρίζουν την πλήρη απαγόρευσή τους.

Μπαράζ παραβιάσεων στο Aιγαίο

Εμφανή έκαναν και χθες την παρουσία τους στο Αιγαίο τα τουρκικά αεροσκάφη, αν και οι παραβιάσεις κινήθηκαν σε χαμηλότερα επίπεδα σε σχέση με τη Δευτέρα. Συνολικά έξι σχηματισμοί από 29 τουρκικά μαχητικά προχώρησαν σε 23 παραβάσεις των διεθνών κανόνων εναέριας κυκλοφορίας εντός του FIR Aθηνών και σε 12 παραβιάσεις του εθνικού μας εναέριου χώρου σε περιοχές του βορείου και κεντρικού Αιγαίου. Κατά την αναγνώριση και αναχαίτισή τους από ελληνικά μαχητικά σημειώθηκε μία εμπλοκή.

Σε θέσεις μάχης οι πύραυλοι S-400

Την ανάπτυξη του υπερσύγχρονου αμυντικού πυραυλικού συστήματος S-400, την 1η Ιουλίου, σε θέσεις μάχης γύρω από τη Μόσχα, ανακοίνωσε χθες ο αρχηγός της πολεμικής αεροπορίας, Αλεξάντερ Ζέλιν. Οι S-400 αποτελούν ένα από τα «δυνατότερα χαρτιά» της σύγχρονης ρωσικής στρατιωτικής βιομηχανίας, καθώς θεωρούνται ικανοί να εντοπίζουν και να αναχαιτίζουν τα αόρατα μαχητικά αεροσκάφη stealth, καθώς και να εγκλωβίζουν 20 διαφορετικούς στόχους τη φορά. Το βεληνεκές των εν λόγω πυραύλων, που θεωρούνται η βελτιωμένη εξέλιξη των S-300, φτάνει τα 400 χλμ. σε μήκος, το διπλάσιο δηλαδή από τους MIM-104 Patriot, και τα 30 χλμ σε ύψος. Πριν από λίγες ημέρες, Ρώσοι επιτελείς είχαν δηλώσει πως οι συγκεκριμένοι πύραυλοι, που είναι σε θέση να αναχαιτίζουν και πυραύλους Κρουζ, ίσως χρησιμοποιηθούν για επιλεγμένους σκοπούς στην πυραυλική και διαστημική άμυνα της χώρας, όχι όμως και για την καταστροφή διηπειρωτικών πυραύλων. Οπως σημείωσε ο Ρώσος αρχηγός, οι S-400 από την 1η Ιουλίου θα παραταχθούν στα περίχωρα της Μόσχας με σκοπό την προστασία του εναέριου χώρου της ρωσικής πρωτεύουσας και της κεντρικής Ρωσίας. Υπενθυμίζεται πως πριν από ενάμιση χρόνο, η Αγκυρα είχε χτυπήσει την πόρτα της Μόσχας ζητώντας την απόκτηση των συγκεκριμένων πυραύλων, χωρίς μέχρι σήμερα να έχει λάβει κάποια απάντηση. Αντίθετα, σε προχωρημένο στάδιο είναι οι συζητήσεις με τη Σαουδική Αραβία, η οποία επιθυμεί να εντάξει στο οπλοστάσιό της τους S-400.

Νίκη του Βλαντιμίρ Πούτιν στον ενεργειακό πόλεμο

Η περιοδεία Πούτιν στην Κεντρική Ασία που ολοκληρώθηκε το περασμένο Σάββατο με την τριμερή συνάντηση Ρωσίας-Καζακστάν-Τουρκμενιστάν απέκτησε ελληνικό ενδιαφέρον. Πριν αναφερθούμε στο πώς η συμφωνία Μόσχας-Αστάνας επιδρά στα ελληνικά συμφέροντα ας εξετάσουμε τον σκοπό του ταξιδιού του Ρώσου προέδρου. Βασική επιδίωξη αποτέλεσε η δημιουργία ενός αγωγού (στα παράλια των τριών παράκτιων στην Κασπία κρατών) φυσικού αερίου που θα μεταφέρει τουρκμένικο αέριο μέσω Καζακστάν και Ρωσίας στις ευρωπαϊκές αγορές. Αυτή η εξέλιξη επαναφέρει στο προσκήνιο την υποβόσκουσα σύγκρουση Ρωσίας-Δύσης για τον έλεγχο των ενεργειακών αποθεμάτων της Κασπίας. Παράλληλα, περιορίζει δραστικά το ενδεχόμενο κατασκευής υποθαλάσσιου αγωγού που θα παρακάμπτει τη Ρωσία μεταφέροντας φυσικό αέριο από τις δυο κεντρασιατικές χώρες στο Αζερμπαϊτζάν και από εκεί στις αγορές της Δύσης. Σημειωτέον πως το αμερικανικής εμπνεύσεως σχέδιο, που σοβεί από το 1996, θεωρείται οικονομικά ασύμφορο ενώ κυρίως λόγω τεχνικών δυσκολιών θεωρείται σχετικά απίθανο να προσελκύσει τα απαραίτητα για την κατασκευή του κεφάλαια. Ενδεικτική της κατάληξης σχεδίων είναι η αποτυχία λειτουργίας σε πλήρη χωρητικότητα του πετρελαιαγωγού Μπακού-Τιφλίδα-Τσειχάν.

Αντίβαρο η Τεχεράνη
Η τριμερής συμφωνία Ρωσίας-Καζακστάν-Τουρκμενιστάν που αναμένεται να επικυρωθεί τον ερχόμενο Σεπτέμβρη καθιστά το Ιράν ως την σοβαρότερη εναλλακτική αντιμετώπισης της αυξανόμενης ρωσικής ενεργειακής ισχύος στην περιοχή της Κασπίας και κυρίως ως προς την προμήθεια των δυτικών αγορών με φυσικό αέριο από την εν λόγω περιοχή. Αυτή η εξέλιξη πιθανώς να συνεπάγεται διαφοροποίηση της στάσης της Δύσης στις από εδώ και πέρα διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη αναφορικά με το πυρηνικό της πρόγραμμα.
Εν πάση περιπτώσει, οι αμερικανικές, ευρωπαϊκές αλλά και κινεζικές ελπίδες για άμεση και απρόσκοπτη πρόσβαση κυρίως στο φυσικό αέριο του Τουρκμενιστάν πλέον εξανεμίζονται. Παρότι πολλοί στη Δύση φαίνεται να το αγνοούν, η Ρωσία ενδιαφέρεται εξίσου να κατοχυρώσει τα ενεργειακά της συμφέροντα με την Κίνα δεδομένου πως εξαιτίας της γεωγραφικής της θέσης η Μόσχα δεν μπορεί να ελέγξει τις προς ανατολάς διαδρομές.
Ως αποτέλεσμα, η συμφωνία Ρωσίας-Καζακστάν-Τουρκμενιστάν θα συγκρατήσει την αύξηση των εξαγωγών προς την «διψασμένη» Κίνα με συνέπεια την εξασφάλιση μεγαλύτερων ποσοτήτων φυσικού αερίου για την ευρωπαϊκή αγορά.
Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, το στοιχείο που χρήζει προσοχής είναι η συμφωνία Ρωσίας-Καζακστάν για αύξηση των μεταφερόμενων ποσοτήτων πετρελαίου του τελευταίου μέσω ρωσικού εδάφους (από 20 εκατ. τόνους αργού ετησίως σε 40 εκατ. τόνους). Από αυτές, έως και 17 εκατ. τόνοι ετησίως προορίζονται ώστε να εμπλουτίσουν τον Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη. Από την άλλη, ο ρόλος της Αγκυρας ως διαμετακομιστικού κέντρου στην περιοχή της νοτιοανατολικής Ευρώπης υποβαθμίζεται σημαντικά, αφού ο υπό κατασκευή αγωγός θα είναι ευθέως ανταγωνιστικός τόσο στον Μπακού-Ερζερούμ όσο και στον Ναμπούκο –δυο projects από τα οποία η Τουρκία επιθυμεί να αντλήσει τεράστια γεωπολιτικά και οικονομικά οφέλη. Κλείνοντας, υπογραμμίζεται πως η κατάσταση στη γείτονα δημιουργεί, υπό προϋποθέσεις, ένα επιπλέον παράθυρο ευκαιρίας για την χώρα μας. Με την εσωτερική κρίση να κορυφώνεται και το πολιτικό κλίμα να πολώνεται, δεν αποκλείεται, πάντως, τόσο η Δύση όσο και η Ρωσία να υποχρεωθούν σε μερική αναπροσαρμογή των πλάνων τους, αναζητώντας περισσότερο ασφαλείς και αξιόπιστους νότιους δρόμους από αυτόν της επί του παρόντος ασταθούς και απρόβλεπτης Τουρκίας.

Ακόμη δύο C-27J παρέλαβε η ΠΑ

Η Alenia Aeronautica ανακοίνωσε στις 17 Μαΐου 2007 πως η ελληνική Πολεμική Αεροπορία παρέλαβε δύο αεροσκάφη C-27J Spartan, τα οποία προστέθηκαν στα δύο ήδη σε υπηρεσία με την 354 Μοίρα Τακτικών Μεταφορών, στην 112 Πτέρυγα Μάχης της Ελευσίνας. Εκεί έφθασε επίσης το πέμπτο αεροσκάφος από το Τορίνο, αναμένοντας την επίσημη αποδοχή και είσοδο σε υπηρεσία τις επόμενες εβδομάδες. Παράλληλα στις εγκαταστάσεις της Alenia στο Κασέλε του Τορίνου, ολοκληρώθηκαν οι διαδικασίες προκαταρκτικής αποδοχής των επόμενων τριών C-27J, από την επιτροπή αξιολόγησης της ΠΑ. Τα αεροσκάφη θα φθάσουν σύντομα στην Ελευσίνα, για την επίσημη αποδοχή και παράδοση στην 354 Μοίρα. Έτσι το καλοκαίρι του 2007, η ΠΑ θα διαθέτει 8 C-27J σε υπηρεσία.
Στα τέλη Αυγούστου 2007 θα αρχίσουν στο Κασέλε οι διαδικασίες προκαταρκτικής αποδοχής του ένατου C-27J και πρώτου από τα 4 αεροσκάφη με Σύστημα Υποδοχής Ανεφοδιασμού καυσίμου Σε Πτήση (IFRRS). Το αεροσκάφος αυτό θα παραδοθεί επίσημα στα τέλη του έτους. Η παράδοση των υπόλοιπων τριών τοποθετείται το 2008, οπότε θα ολοκληρωθεί η υλοποίηση της σύμβασης του 2003 για την προμήθεια 12 αεροσκαφών. Το δικαίωμα προαίρεσης για την προμήθεια τριών πρόσθετων αεροσκαφών, εκπνέει στα τέλη του 2007.

Η Τουρκία κατηγορεί την Ελλάδα για παραβιάσεις στη ...Χαλκιδική!

Τουρκική περιοχή θεωρεί η Άγκυρα ελληνικό και διεθνή εναέριο χώρο μεταξύ Χαλκιδικής, Λήμνου και Σαμοθράκης, όπου κάθε πτήση ελληνικού στρατιωτικού αεροσκάφους χαρακτηρίζεται από το τουρκικό ΓΕΕΘΑ ως παραβίαση! Η νέα προκλητική- και επικίνδυνη- ενέργεια της Άγκυρας έγινε γνωστή μόλις προχθές όταν έπειτα από οκτάμηνο σιωπητήριο βγήκε πάλι στον αέρα ιστοσελίδα του τουρκικού ΓΕΕΘΑ στην οποία εμφανίζονταν δήθεν παραβιάσεις και παρενοχλήσεις από ελληνικά μαχητικά. Με έκπληξη οι Έλληνες διπλωμάτες και στρατιωτικοί είδαν να χρεώνονται στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία από τους τελευταίους μήνες του 2006 μέχρι και εκείνη την ώρα πάνω από 200 παραβιάσεις και παρενοχλήσεις που δήθεν είχαν κάνει ελληνικά αεροσκάφη. Όταν μάλιστα οι αρμόδιοι προχώρησαν σε αποτύπωση πάνω στον χάρτη των στιγμάτων όπου οι Τούρκοι υποστηρίζουν ότι έγιναν παραβιάσεις, ως να επρόκειτο δηλαδή για χώρο στον οποίο έχουν εθνική κυριαρχία, είδαν ότι τα περισσότερα από αυτά ήταν στην καρδιά του Αιγαίου! Συγκεκριμένα οι δήθεν παραβιάσεις καταγράφονταν σε περιοχή μεταξύ Λήμνου, Χαλκιδικής, Θάσου και Σαμοθράκης όπου οι Τούρκοι θέλουν να στήσουν Πεδίο Βολής με συνεχείς ασκήσεις, ενώ σύμφωνα με άλλη πηγή, «παραβιάσεις» αυτού του είδους καταγράφονται και σε περιοχή νο τίως της Ικαρίας. Όσον αφορά τις δήθεν παρενοχλήσεις τουρκικών αεροσκαφών, δεν φαίνεται να είναι τίποτε άλλο παρά η διαδικασία αναγνώρισης- αναχαίτισης που εφαρμόζουν τα ελληνικά αεροσκάφη για όλα τα άγνωστα «ίχνη» που μπαίνουν στο FΙR Αθήνας. Διαμαρτυρίες μέσω ιστοσελίδας για τέτοιες «παρενοχλήσεις» οι Τούρκοι είχαν κάνει και στο παρελθόν- τελευταία φορά ήταν πέρυσι το φθινόπωρο, οπότε και κατά τη συνάντηση Μπουγιούκανιτ- Χηνοφώτη στην Αθήνα συμφωνήθηκε ατύπως να κλείσει το site αυτό. Αναφορά όμως σε δήθεν παραβιάσεις και μάλιστα στη συγκεκριμένη περιοχή Λήμνου- Χαλκιδικής- Σαμοθράκης γίνεται για πρώτη φορά. Η περιοχή αυτή δεσμεύεται από την τουρκική Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας με διαδοχικές παράνομες ενέργειες από το 2004 με σκοπό τη διεξαγωγή ασκήσεων ουσιαστικά καθ΄ όλο το έτος και σχεδόν από το πρωί μέχρι το βράδυ. Με βάση τους κανονισμούς του Διεθνούς Οργανισμού Εναέριας Κυκλοφορίας (ΙCΑΟ) δικαίωμα εκδόσεως αγγελίας (ΝΟΤΑΜ) έχει μόνο η ελληνική Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ). Όπως και στο παρελθόν έτσι και φέτος η τουρκική ΥΠΑ εξέδωσε παρανόμως ΝΟΤΑΜ για την περιοχή αυτή, την οποία η ελληνική ΥΠΑ ακύρωσε με νέα ΝΟΤΑΜ. Η Ελλάδα υποστηρίζει ότι υπάρχει επικάλυψη χώρου εθνικής κυριαρχίας ενώ κατά τους ειδικούς τα υπουργεία Άμυνας και Εξωτερικών θα έπρεπε να είχαν επικαλεστεί και τους διεθνείς κανονισμούς. Η Ελλάδα δεν προσέφυγε στον ΙCΑΟ και η Τουρκία δεν έλαβε υπόψη της τις ελληνικές ΝΟΤΑΜ. Τελικά προχθές έβαλε το «κερασάκι στην τούρτα»: κατήγγειλε ουσιαστικά την Ελλάδα ότι «παραβιάζει» περιοχή, στην οποία αυτή έχει την ευθύνη...

Ευρωαμυντική στρατηγική απεξάρτησης από τις ΗΠΑ

Νέα στρατηγική, με στόχο να ενισχυθεί η αμυντική συνεργασία, υιοθέτησαν οι χώρες-μέλη της Ε.Ε., ενώ παρουσιάζονται προβλήματα στην αποστολή του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν, η οποία επικρίνεται εντόνως για τις απώλειες μεταξύ αμάχων και συζητείται πλέον ο πολιτικός έλεγχος στις στρατιωτικές επιχειρήσεις. Πίσω από την υπογραφή των «27» για την ενίσχυση της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας, με κατάργηση των συνόρων στην αγορά όπλων της Ευρώπης και διασυνοριακές επενδύσεις, βρίσκεται η κατά το δυνατόν απεξάρτηση της Ευρώπης από τις ΗΠΑ στις εισαγωγές αμυντικού υλικού. «Χρειαζόμαστε θεμελιώδεις αλλαγές στο πώς διαχειριζόμαστε την επιχειρηματική πλευρά της άμυνας στην Ευρώπη», ανέφερε το κείμενο που υπέγραψαν οι υπουργοί και το οποίο τονίζει ότι απαιτείται επειγόντως δράση για να σταματήσει ο μαρασμός στην «τεχνολογική και βιομηχανική βάση» της Ευρώπης και να μείνουν οι επιχειρήσεις ανταγωνιστικές και ανοικτές έναντι του προστατευτισμού της αμυντικής αγοράς. Η αμυντική βιομηχανία έχει ώς τώρα εξαιρεθεί από την κατάργηση των συνόρων, που έχει πετύχει η Ε.Ε. Ο διευθυντής της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Αμυνας (ΕΥΑ) δήλωσε ότι η νέα στρατηγική είναι απαραίτητη για μια μελλοντική ελευθερία δράσης των Ευρωπαίων. Ο Νικ Ουίτνεϊ δήλωσε ακόμα ότι το κείμενο εγκρίθηκε ομόφωνα.

"Η CIA απέτρεψε πόλεμο στα Ίμια "

Στην αποκάλυψη ότι η CIA διαδραμάτισε κρίσιμο ρόλο στην αποτροπή ενός ελληνοτουρκικού πολέμου με αφορμή την κρίση των Ιμίων, προέβη ο Ελληνοαμερικανός, πρώην αρχηγός της, Τζορτζ Τένετ, στη συνέντευξη προς την «Καθημερινή» (13-05-07).

— Ελλάδα και Τουρκία έφθασαν κοντά σε πόλεμο στα Ιμια, και υπήρξε παρέμβαση της CIA;
— Οι μυστικές υπηρεσίες έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο. Η παρέμβασή μας ήταν καθοριστική, για να μην υπάρξει πολεμική σύρραξη μεταξύ των δύο χωρών.
— Εννοείτε παρέμβαση της CIA ή της κυβέρνησης των ΗΠΑ;
— Ολοι μας. Εγώ, άλλοι, όλες οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ. Είμαι πολύ υπερήφανος για τον ρόλο που διαδραματίσαμε σε εκείνη την κρίση.

Τουρκικός θαλασσόλυκος σε Αιγαίο και Αν. Μεσόγειο

Ευρείας κλίμακας αεροναυτική άσκηση με την ονομασία «Θαλασσόλυκος» θα πραγματοποιήσει σε διεθνή ύδατα το τουρκικό πολεμικό ναυτικό. Η άσκηση θα πραγματοποιηθεί στη Θάλασσα του Μαρμαρά, το Αιγαίο και την Αν. Μεσόγειο στο διάστημα 14-26 Μαΐου. Στόχος, σύμφωνα με τουρκικές πηγές είναι η βελτίωση του επιπέδου εκπαίδευσης των πληρωμάτων των φρεγατών, των αντιτορπιλικών, των υποβρύχιων και των κανονιοφόρων. Στο πλαίσιο της άσκησης θα υπάρξει συνεργασία με την πολεμική αεροπορία και θα γίνει χρήση πραγματικών πυρών. Αλλες δύο τουρκικές αεροναυτικές ασκήσεις έγιναν στην περιοχή το τελευταίο διάστημα. Σ' αυτές τουρκικά στρατιωτικά αεροσκάφη παραβίασαν τον εναέριο χώρο της Κύπρου. Για τις παραβιάσεις η Λευκωσία προέβη σε διεθνείς παραστάσεις.

Πολυεθνική άσκηση «ΝΗΡΗΙΣ 07»

Από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού ανακοινώνεται ότι από 11 έως 18 Μαΐου 2007, θα διεξαχθεί στην περιοχή Νοτίου Αιγαίου , Δυτικού Αιγαίου και Ανατολικής Μεσογείου η πολυεθνική άσκηση του Αρχηγείου Στόλου με την επωνυμία «ΝΗΡΗΙΣ 07». Στην άσκηση συμμετέχουν πλοία από την Ελλάδα, τη Ρουμανία και την Ισπανία , ενώ συμμετέχει και η Μόνιμη Ναυτική Δύναμη Μεσογείου SNMG-2. Σκοπός της άσκησης είναι η προαγωγή του επιπέδου επιχειρησιακής συνεργασίας των μονάδων που συμμετέχουν στις ναυτικές επιχειρήσεις.

Τριάντα νέα μαχητικά F-16 αγοράζει η Τουρκία

Συμφωνία για την προμήθεια τριάντα νέων μαχητικών αεροσκαφών F-16, ύψους 1,32 εκατ. ευρώ υπέγραψε η Τουρκία με την αμερικανική κατασκευάστρια εταιρεία Lockheed Martin.
Η συμφωνία προβλέπει την παραγωγή τμημάτων των αεροσκαφών, τη συναρμολόγηση, δοκιμή και παράδοση των αεροσκαφών από την τουρκική ΤΑΙ.
Σε δηλώσεις του κατά την υπογραφή της συμφωνίας ο Τούρκος υπουργός Αμυνας Βετζντί Γκιονούλ ανέφερε πως η χώρα του εκτός από την τεχνογνωσία και τις θέσεις εργασίας που εξασφαλίζει θα είναι σε θέση να εξάγει αεροσκάφη αυτού του τύπου και σε άλλες ενδιαφερόμενες χώρες. H Τουρκία διαθέτει 216 μαχητικά τρίτης γενιάς τύπου F-16, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων συναρμολογήθηκαν στην Τουρκία. Στις 22 Δεκεμβρίου πέρυσι είχε υπογράψει με τη Lockheed Martin συμφωνία ύψοuς 635 εκατ. δολαρίων για τον εκσυγχρονισμό του στόλου των F-16.
Εκτιμάται ότι με την υλοποίηση του προγράμματος θα περιοριστεί το πρόγραμμα αναβάθμισης παλαιότερων 48 F-4 Phantom, το οποίο είναι «παγωμένο». Η τουρκική αμυντική βιομηχανία συμμετέχει με την ανάληψη υπεργολαβιών, στη διεθνή κοινοπραξία υπό τις ΗΠΑ που πρόκειται να κατασκευάσει το μαχητικό μαχητικού JSF F-35. Το τουρκικό πρόγραμμα αγοράς μαχητικών 4ης γενιάς αφορά 100 αεροσκάφη και το κόστος τους εκτιμάται ότι θα ανέλθει στα 8,6 έως 9,4 δισ. ευρώ. Η Αγκυρα αναμένει να παραλάβει το πρώτο μαχητικό F-35 το 2009.

Αποστολή 10 ταξιαρχιών στο Ιράκ

Το Πεντάγωνο ανακοίνωσε ότι θα αρχίσει να αναπτύσσει στο Ιράκ τον Αύγουστο 35.000 άνδρες, ώστε ώς το τέλος του χρόνου να έχει ολοκληρωθεί η αύξηση των δυνάμεων που έχει σχεδιαστεί. Καθώς η βία μαίνεται στη χώρα, οι διοικητές των αμερικανικών δυνάμεων στο Ιράκ θεωρούν ότι η αύξηση των δυνάμεων, που ανακοίνωσε ο πρόεδρος Μπους, πρέπει να διαρκέσει ώς την άνοιξη του 2008. Ο στρατός έχει ανακοινώσει ότι τον Σεπτέμβριο θα κάνει αποτίμηση της στρατηγικής που εφαρμόζει για τη σταθεροποίηση της κατάστασης κυρίως στη Βαγδάτη, αλλά και στο υπόλοιπο Ιράκ.

Οι προκλήσεις της εθνικής ασφάλειας στον 21ο αιώνα

Οι πρόσφατες εξελίξεις στην Τουρκία, η αβεβαιότητα για την εσωτερική πολιτική κατάσταση και τους γεωστρατηγικούς προσανατολισμούς της γειτονικής χώρας και το μέλλον των διμερών σχέσεων υπογραμμίζουν την ανάγκη για μια διαδικασία ουσιαστικής συζήτησης και, αν χρειαστεί, αναθεώρησης της ελληνικής πολιτικής εθνικής ασφάλειας. Στο πλαίσιο αυτό επίκαιρη είναι η μελέτη του Ελληνικού Ιδρύματος Ευρωπαϊκής & Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ) που παρουσιάστηκε τη Δευτέρα 7 Μαΐου στο Πολεμικό Μουσείο.
Στόχος της μελέτης είναι να παρουσιάσει μια ολοκληρωμένη εικόνα των προκλήσεων για την ελληνική εθνική ασφάλεια σε βάθος δεκαετίας. Η μελέτη εκτιμά ότι για το άμεσο μέλλον δεν θα πρέπει να αναμένεται αύξηση των ελληνικών αμυντικών δαπανών. Υπάρχει ουσιαστικά ομοφωνία πως η Ελλάδα πρέπει να διατηρήσει μια σταθερή ισορροπία στρατιωτικών δυνάμεων με την Τουρκία, μέχρι να ξεκαθαρίσει τόσο το εσωτερικό τοπίο στη χώρα αυτή όσο και ο γενικότερος εξωτερικός προσανατολισμός της Αγκυρας (και ιδιαίτερα οι σχέσεις με την Ε.Ε.).
Η μόνη εφικτή επιλογή για την Ελλάδα, εκτός από τη μέγιστη δυνατή «ενσωμάτωση» στο εξελισσόμενο ευρωπαϊκό πολιτικό οικοδόμημα, είναι να κάνει μια πιο αποτελεσματική χρήση των αμυντικών της δαπανών δίνοντας έμφαση στην απόκτηση έξυπνων όπλων και πολλαπλασιαστών ισχύος και οργανώνοντας τις ένοπλες δυνάμεις της κατά τέτοιο τρόπο ώστε να επηρεάσει την ανάλυση κόστους - οφέλους του αντιπάλου της. Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στο θέμα της διακλαδικότητας των ενόπλων δυνάμεων, όπου έχει σημειωθεί περιορισμένη πρόοδος.
Η μόνη ρεαλιστική επιλογή για την επιβίωση της αμυντικής βιομηχανίας μιας μεσαίας χώρας, με μικρή εγχώρια αγορά και σχετικά περιορισμένη τεχνολογική εξέλιξη, είναι η συμμετοχή σε πολυεθνικά προγράμματα. Οι δύο κύριες ή μάλλον οι μόνες ρεαλιστικές επιλογές είναι η συμμετοχή σε αμερικανικές ή ευρωπαϊκές κοινοπραξίες, με τις δεύτερες να είναι περισσότερο πρόθυμες να παρέχουν στους εταίρους τους, ιδιαίτερα αν πρόκειται για μέλη της Ε.Ε., αυξημένη πρόσβαση στην υψηλή τεχνολογία.
Οσον αφορά τις λεγόμενες «ασύμμετρες απειλές», η Ελλάδα βρίσκεται γεωγραφικά κοντά στη διαχωριστική γραμμή Βορρά και Νότου, με «διαπερατά» σύνορα λόγω γεωγραφικών ιδιαιτεροτήτων και αποτελεί τόσο διαμετακομιστικό κέντρο όσο και τελικό προορισμό παράνομων αγαθών (ναρκωτικών, ανθρώπων κ.λπ.). Δημοκρατικές και οικονομικά και τεχνολογικά αναπτυγμένες κοινωνίες, όπως η ελληνική, θα συνεχίσουν να είναι τρωτές απέναντι στη διεθνή τρομοκρατία και στο διεθνικό οργανωμένο έγκλημα, αλλά και σε φυσικές και τεχνολογικές καταστροφές.
Για την αντιμετώπιση τόσο της «εξ ανατολών απειλής» όσο και άλλων (νέων) κινδύνων και «ασύμμετρων» απειλών και προβλημάτων απαιτείται η θεσμική και οργανωτική ενίσχυση του μηχανισμού εθνικής ασφάλειας και αντιμετώπισης έκτακτων καταστάσεων της χώρας μας. Στο πλαίσιο αυτό προτείνεται η σύσταση ενός ευέλικτου και ολιγομελούς «Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας» που θα στελεχώνεται από διπλωμάτες, στρατιωτικούς και στελέχη άλλων συναρμόδιων κυβερνητικών υπηρεσιών και θα έχει χαρακτήρα υποστηρικτικό προς το ΚΥΣΕΑ.

http://www.eliamep.gr/eliamep/files/PP07_09.pdf

Πρόσθετα βλήματα αερομαχίας ΑΙΜ-9Χ για την Τουρκία

Η Υπηρεσία Συνεργασίας Ασφαλείας του Υπουργείου Άμυνας (DSCA) των ΗΠΑ ειδοποίησε στις 4 Μαΐου 2007 το Κογκρέσο, για πιθανή Στρατιωτική Πώληση Εξωτερικού (FMS) βλημάτων ΑΙΜ-9Χ και συναφών υλικών και υπηρεσιών στην Τουρκία. Το τουρκικό αίτημα περιλαμβάνει 105 πλήρη βλήματα ΑΙΜ-9Χ Sidewinder, 78 φορείς εκτόξευσης LAU-129, 22 Δέσμια Βλήματα Εναέριας Εκπαίδευσης CATM-9X, κιβώτια βλημάτων, μετατροπές βλήματος, σύνολα δοκιμών και εξοπλισμό υποστήριξης, ανταλλακτικά, τεχνική βιβλιογραφία, συντήρηση, εκπαίδευση προσωπικού και σχετικό εξοπλισμό, αντιπροσώπους της κυβέρνησης των ΗΠΑ και της αναδόχου Raytheon, υπηρεσίες μηχανολογικής και τεχνικής υποστήριξης και συναφή στοιχεία εφοδιαστικής υποστήριξης. Το κόστος εκτιμάται σε $71 εκ. εφόσον ασκηθεί το σύνολο των προαιρέσεων.
Το ΑΙΜ-9Χ χρησιμοποιεί ορισμένα τροποποιημένα τμήματα του ΑΙΜ-9Μ και συγκεκριμένα τον πυραυλοκινητήρα Mk36 Mod11, την πολεμική κεφαλή WDU-17/B και τον Ενεργό Οπτικό Εντοπιστή Στόχου (AOTD) DSU-15A/B ή DSU-15B/B. Κατά τα λοιπά όμως πρόκειται για ριζικά διαφορετικό βλήμα, με κύρια χαρακτηριστικά τον ερευνητή Απεικόνισης Υπερύθρων (IIR) ατενίζουσας (staring) Διάταξης Εστιακού Επιπέδου (FPA) στο νέο Τμήμα Καθοδήγησης (GS) και τον αεροδυναμικό έλεγχο από ουραία πτερύγια, σε συνδυασμό με ελάσματα Ελέγχου Διανύσματος Ώσης (TVC). Ο ερευνητής μπορεί να εκτελέσει πρόσκτηση στόχου σε μέγιστη απόκλιση ±90° από τον διαμήκη άξονα, διευθυνόμενος από το Διακλαδικό Σύστημα Ένδειξης Τοποθετημένο στην Κάσκα (JHMCS) του χειριστή.
Η ειδοποίηση της 4ης Μαΐου 2007 είναι η δεύτερη με αντικείμενο τον συγκεκριμένο τύπο βλήματος για την Τουρκία. Στις 7 Οκτωβρίου 2004 η DSCA ειδοποίησε το Κογκρέσο για πρόγραμμα FMS με αντικείμενο 225 βλήματα AIM-9X, 20 CATM-9X, 5 Προπλάσματα Βλημάτων Εναέριας Εκπαίδευσης DATM-9X, συναφή υλικά και υπηρεσίες δυνητικής αξίας $96 εκ. Στο πλαίσιο της υλοποίησης του προγράμματος αυτού, στις 22 Φεβρουαρίου 2006 ανακοινώθηκε από το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ πως η Raytheon ανέλαβε σύμβαση FMS ύψους $35.677.996 με αντικείμενο την προμήθεια 127 τακτικών βλημάτων αέρος-αέρος ΑΙΜ-9Χ, 22 Δέσμιων Βλημάτων Εναέριας Εκπαίδευσης CATM-9X και 41 κιβωτίων. Σύμβαση για τα υπόλοιπα 98 βλήματα της αρχικής ειδοποίησης δεν ανακοινώθηκε, αλλά θα μπορούσαν να περιλαμβάνονται σε ευρύτερη για πολλαπλούς αγοραστές. Στην τελευταία περίπτωση, τα 105 βλήματα είναι επιπλέον των 225 αρχικών. Διαφορετικά, η πρόσφατη ειδοποίηση καλύπτει διαφοροποιήσεις στο περιεχόμενο της αρχικής, ενδεικτικά σχετικά με τις ποσότητες βλημάτων και συναφών υλικών και τις υπηρεσίες.

Άσκηση «MARE APERTΟ 2007»

Από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού ανακοινώθηκε ότι η Φρεγάτα ΣΑΛΑΜΙΣ θα συμμετάσχει στην άσκηση «MARE APERTΟ 2007» η οποία διοργανώνεται από την Ιταλία και θα διεξαχθεί στην περιοχή της Τυρρηνικής Θάλασσας, από 8 έως 19 Μαΐου 2007. Στην άσκηση συμμετέχουν μονάδες από την Γαλλία, την Ελλάδα, την Ιταλία και την Τουρκία. Σκοπός της άσκησης η οποία καλύπτει ένα ευρύ φάσμα επιχειρήσεων, είναι η εξάσκηση των Ναυτικών Δυνάμεων σε περιβάλλον πολλαπλών απειλών.

Διεξαγωγή άσκησης Τακτικού Συγκροτήματος της ΧΧV TΘΤ στο Πεδίο Βολής Αρμάτων Ξάνθης

"Μέδουσα"

Περίεργο ενδιαφέρον έχει προκαλέσει ένα βιβλίο των εκδόσεων ΛΙΒΑΝΗ με τον τίτλο «ΜΕΔΟΥΣΑ» που το υπογράφει κάποιος JOHN X. Στο μυθιστόρημα αυτό, εξιστορείται ένα σενάριο, σύμφωνα με το οποίο μια πανίσχυρη δύναμη κρούσης του 6ου Αμερικανικού Στόλου ετοιμάζεται να εξαπολύσει παράλληλες επιθέσεις σε Ελλάδα και Τουρκία με πρόσχημα μια υποτιθέμενη τρομοκρατική πράξη, αλλά με πραγματικό στόχο την κυριαρχία των ΗΠΑ στα πετρέλαια του Αιγαίου. Όπως αναφέρεται και στο εξώφυλλο ο συγγραφέας JOHN X είναι «υπαρκτό και πολύ γνωστό πρόσωπο, που σ’ αυτό το βιβλίο δε θέλει ν’ αποκαλύψει το όνομά του. Όχι γιατί δεν ξέρει, αλλά γιατί ξέρει πολλά». Επίσης γράφει στο βιογραφικό του ότι έχει «εξειδικευμένη γνώση, που απέκτησε υπηρετώντας κορυφαίες θέσεις της δημόσιας ζωής»...

Συνέντευξη πρέσβη Βύρωνα Θεοδωρόπουλου

Η «ζωντανή μνήμη» του υπουργείου Εξωτερικών μιλάει στο «Βήμα» για τις εξελίξεις στην Τουρκία

- Λοιπόν, κύριε πρέσβη, περιμένατε εσείς να συμβούν όλα αυτά;
«Δεν είναι όπως σε άλλες περιπτώσεις στο παρελθόν, όπου υπήρχε διάχυτη η αίσθηση ότι τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά. Το '60 για παράδειγμα, η κυβέρνηση Μεντερές παρέπαιε και ένα πρωί ο στρατός αποφάσισε να επέμβει. Το '79 επίσης, που ως γενικός γραμματέας του υπουργείου Εξωτερικών βρέθηκα με αποστολή στην Αγκυρα, υπήρχαν σαφείς ενδείξεις μιας επισφαλούς κατάστασης. Τώρα δεν νομίζω ότι είχαμε τέτοια σημάδια και γι' αυτό είναι άδηλο πού το πάνε οι στρατηγοί...».
- Διαδικαστικά τουλάχιστον η κατάσταση κάπως ξεκαθαρίζει. Προσδιορίστηκε για τις 22 Ιουλίου η ημερομηνία των πρόωρων εκλογών και υποθέτω ότι μετά θα γίνει η εκλογή προέδρου...
«Υπάρχουν πάρα πολλά ερωτήματα γύρω από τις εκλογές. Θα αφήσουν οι στρατηγοί, το κατεστημένο γενικότερα, τον Ερντογάν να κερδίσει; Θα είναι οι εκλογές δημοκρατικές και μέχρι ποίου σημείου; Κι έπειτα, θα κατορθώσει με τον εσωτερικό πόλεμο που θα υποστεί, να συγκεντρώσει το ίδιο τουλάχιστον ποσοστό που είχε και στις προηγούμενες εκλογές, με βάση τον ισχύοντα εκλογικό νόμο;».
- Αντιλαμβάνομαι ότι έχετε σοβαρές επιφυλάξεις για τον τρόπο με τον οποίο θα διεξαχθεί η εκλογική διαδικασία...
«Ασφαλώς».
- Αυτή τη φορά όμως η Τουρκία «παρακολουθείται» στενά και από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Αυτά που συνέβησαν, έκαναν ήδη ανεπανόρθωτη ζημιά στην ευρωπαϊκή της εικόνα. Νομίζετε ότι το κατεστημένο επιθυμεί να ανακοπεί η πορεία προς την ΕΕ;
«Πρώτα πρώτα, μην έχετε καμία αμφιβολία ότι εάν οι στρατηγοί κρίνουν ότι απειλούνται τα συμφέροντά τους, θα κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να τα περιφρουρήσουν, χωρίς να τους καίγεται καρφί για το τι θα πει ή τι δεν θα πει η ΕΕ. Το ερώτημα είναι όμως τι ακριβώς είναι αυτό που έχει ενοχλήσει τους στρατηγούς. Διότι ο Ερντογάν υπήρξε πάντοτε πολύ πολύ προσεκτικός και στο θρησκευτικό θέμα αλλά και στον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε το Κουρδικό. Ούτε τα οικονομικά τους συμφέροντα - τα οποία, όπως γνωρίζετε, είναι τεράστια - κινδύνευαν, αφού η πορεία της οικονομίας είναι ανοδική».
- Οι στρατηγοί παρουσιάζονται ως θεματοφύλακες του κεμαλικού-λαϊκού κράτους.
«Αυτά που λένε οι στρατηγοί είναι τελείως προσχηματικά. Πρώτα πρώτα ο Κεμάλ από τότε που έγινε αρχηγός κράτους ουδέποτε ξαναφόρεσε στρατιωτική στολή. Και βεβαίως ουδέποτε ανέθεσε στον στρατό ρόλο κληρονόμου. Τον οικειοποιήθηκαν μόνοι τους οι στρατιωτικοί. Επειτα αυτό που λέγεται ισλαμική εκδήλωση πίστης άρχισε να αναζωογονείται σταδιακά από τη δεκαετία του '50. Τη δεκαετία του '70 εμφανίστηκε, όπως θυμάστε, το πρώτο ανοιχτά ισλαμικό κόμμα, υπό τον Ερμπακάν, ο οποίος έφαγε κατραπακιά, και αργότερα επανεμφανίστηκε ο ισλαμισμός, με σαφώς ηπιότερη μορφή, υπό τον σημερινό πρωθυπουργό της Τουρκίας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε άλλωστε ότι ο τουρκικός ισλαμισμός είναι πολύ διαφορετικός από τον αραβικό ισλαμισμό και ότι το Ισλάμ στην Τουρκία δεν είχε ποτέ φανατική χροιά ούτε ακραία μορφή, όπως σε ορισμένες αραβικές χώρες, όπως η Αλγερία ή η Σαουδική Αραβία».
- Είτε έτσι είτε αλλιώς, ο δρόμος προς την Ευρώπη, υπό το φως και των δηλώσεων Σαρκοζί, τείνει να καταστεί εντελώς αδιάβατος για την Τουρκία. Η ελληνική πλευρά δεν πρέπει να αναπροσαρμόσει τη στρατηγική της;
«Εμείς πολύ ορθώς λέμε ότι υποστηρίζουμε την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας. Από τότε που δώσαμε το πράσινο φως για να γίνει η Τουρκία υποψήφια και να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις οι Ευρωπαίοι άρχισαν ο ένας μετά τον άλλο να ανακαλύπτουν το "τουρκικό πρόβλημα". Εάν η Τουρκία οδηγηθεί και πάλι σε μια χαώδη κατάσταση, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο δρόμος προς την Ευρώπη, που είναι ήδη δύσκολος, θα κλείσει οριστικά. Ομως το ερώτημα που πρέπει να μας απασχολεί δεν είναι μόνο τι "θα πράξει τότε η Τουρκία", αλλά και το "για ποια Ευρώπη μιλάμε". Το ερώτημα αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για εμάς, γιατί πάντοτε υπολογίζαμε ως έρεισμα την Ευρώπη. Αυτό το έρεισμα λοιπόν σήμερα έχει αποσαθρωθεί. Και πρέπει να είναι βασικό μας μέλημα να συνεισφέρουμε κάποιες ιδέες για την ανασύσταση της Ευρώπης, η οποία έτσι κι αλλιώς θα είναι πολύ διαφορετική από αυτήν που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Είμαστε ήδη σε δύο εσωτερικούς κύκλους, στο ευρώ και στο Σένγκεν, και πρέπει να συνεισφέρουμε πιο ενεργά στο πώς θα δυναμώσει περισσότερο η Ευρώπη και πώς θα αποκτήσει πραγματικά κοινή εξωτερική πολιτική. Αυτό πρέπει να είναι βασική μας προτεραιότητα, μαζί με την αμυντική θωράκιση της χώρας».

Συντριβή τουρκικού επιθετικού ελικοπτέρου Cobra

Η συντριβή ενός επιθετικού ελικοπτέρου την 1η Μαΐου 2007 στην περιοχή του Ντιγιάρμπακιρ, αναφέρθηκε από τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης. Οι δύο χειριστές επέζησαν, ενώ αυτόπτης μάρτυρας ανέφερε πως δεν υπήρξε πυρκαγιά ή έκρηξη. Τουρκική πηγή πιθανολογεί πως η βλάβη ήταν αποτέλεσμα βλάβης κινητήρα, σε μονοκινητήριο ΑΗ-1Ρ/S Cobra. Ορισμένες ενδείξεις όμως δημιουργούν την εντύπωση πως επρόκειτο για δικινητήριο, σχετικά σύγχρονο AH-1W Super Cobra, από τα 7 που απομένουν μετά την απώλεια τριών.

Τρεις Ελληνες διεθνολόγοι σχολιάζουν το «μέτωπο» Ερντογάν - στρατηγών

Η σοβαρότατη πολιτική κρίση, στην οποία εισήλθε η Τουρκία μετά την ανακοίνωση του Γενικού Επιτελείου και την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της, οδηγεί πλέον σε μετωπική αναμέτρηση την κυβέρνηση Ερντογάν με το στρατογραφειοκρατικό κατεστημένο της χώρας.
Ο Ταγίπ Ερντογάν κατέφυγε σε πρόωρες βουλευτικές εκλογές στις 24 Ιουνίου μπροστά σε σκηνικό πολιτικής παράλυσης. Τι σημαίνει η συντόμευση της προεκλογικής εκστρατείας; Μειώνεται ο κίνδυνος αρνητικών για την κυβέρνηση επιπλοκών, είτε από τη συνεχιζόμενη κρίση στο Ιράκ και τις ευρωτουρκικές ενταξιακές διαπραγματεύσεις είτε από την περαιτέρω όξυνση της εσωτερικής πολιτικής αντιπαράθεσης;
Για τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις που έχουν αφετηρία στα αποτελέσματα των προηγούμενων βουλευτικών εκλογών και στο πολιτικό «τσουνάμι» που έφερε στην εξουσία τον Ταγίπ Ερντογάν και το κόμμα του κάνει λόγο ο Κώστας Υφαντής, αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
«Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αποδεκατίσει την ίδια στιγμή τις παραδοσιακές, κατεστημένες πολιτικές δυνάμεις που κυριαρχούσαν στην Τουρκία σε όλη τη διάρκεια της μεταπολεμικής περιόδου. Η σημερινή κατάσταση αναδεικνύει με εξαιρετική σαφήνεια τις διαχωριστικές γραμμές που προσδιορίζουν την τουρκική πολιτική ταυτότητα». Ο κ. Υφαντής υποστηρίζει ότι αυτή η πολιτική εξίσωση αλλοιώθηκε τα τελευταία χρόνια με την εισαγωγή δύο καθοριστικών μεταβλητών: «Πρώτον, έχουμε την ουσιαστική ακύρωση του ηγεμονικού πλεονεκτήματος του κεμαλισμού μέσα από την αποτυχία και των συντηρητικών αλλά και των σοσιαλδημοκρατικών εκφραστών του να προωθήσουν ουσιαστικές οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις. Δεύτερον, την προοπτική ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε. Οσο αβέβαιη και να είναι αυτή η προοπτική, παράγει δομικές πιέσεις στο πολιτικό και κοινωνικό στάτους που δεν μπορεί να αγνοηθούν, ιδιαίτερα από τη στιγμή που προσδιορίζουν κυρίαρχα το συνολικό εθνικό τουρκικό διακύβευμα, αναδεικνύοντας τις εσωτερικές αντιφάσεις του κεμαλικού πολιτικού κατεστημένου».
«Η προαναγγελία πρόωρων εκλογών σε συνδυασμό με την πρόταση άμεσης αναθεώρησης του Συντάγματος και εκλογής του προέδρου από το λαό δείχνει την πολιτική αυτοπεποίθηση του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), τη βούληση του Ερντογάν να διατηρήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων, όσο και να διαπραγματευθεί με τα μικρά κόμματα», σημειώνει ο Ιωάννης Ν. Γρηγοριάδης, επίκουρος καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Isik της Κωνσταντινούπολης. «Παρουσιαζόμενος ως υπέρμαχος της πολιτικής σταθερότητας και της δημοκρατικής τάξης, ο Ερντογάν απευθύνεται στο τμήμα της τουρκικής κοινωνίας το οποίο δεν εμφορείται από ισλαμιστικά ιδεώδη. Λίγοι αμφισβητούν ότι οι προοπτικές επιτυχίας του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης στις προσεχείς εκλογές είναι πολύ ισχυρές, ιδίως στο βαθμό που θα μπορέσει να συσπειρώσει εύκολα την ισλαμική βάση του κόμματός του και να παρουσιάσει το κόμμα του ως υπέρμαχο της δημοκρατίας και αντιμαχόμενο το "βαθύ κράτος"».
«Μετα-μοντέρνο» πραξικόπημα χαρακτηρίζει την αντίδραση της κεμαλικής αντιπολίτευσης, σε συνδυασμό με το προνουντσιαμέντο των στρατηγών, ο Θάνος Π. Ντόκος, γενικός διευθυντής στο Ελληνικό Ιδρυμα Αμυντικής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ).«Πιθανώς αναμενόμενο, παρά τη συμβιβαστική απόφαση να είναι ο κ. Γκιουλ και όχι ο ίδιος ο κ. Ερντογάν υποψήφιος για την προεδρία της Δημοκρατίας. Και η μέθοδος που επελέγη δεν είναι καινοφανής, αφού ο κ. Ερντογάν παρέμεινε, ως αποτέλεσμα δικαστικής απόφασης, εκτός πολιτικής ζωής ακόμη και μετά την εκλογική νίκη του κόμματος ΑΚΡ και χρειάστηκε κοινοβουλευτική ρύθμιση για να εκλεγεί βουλευτής και στη συνέχεια να ασκήσει καθήκοντα πρωθυπουργού. Το γεγονός ότι η αντίδραση του "βαθέος κράτους" ενδέχεται τελικώς να φέρει το αντίθετο αποτέλεσμα, ενισχύοντας τον κ. Ερντογάν, δείχνει τη βαθιά ανησυχία του κεμαλικού κατεστημένου για σταδιακή διείσδυση σε διάφορα τμήματα του κρατικού μηχανισμού (συμπεριλαμβανομένων των Ενόπλων Δυνάμεων, καθώς και του δικαστικού και εκπαιδευτικού συστήματος, και εδώ είναι σημαντικός ο ρόλος του προέδρου της Δημοκρατίας) που θα οδηγήσει όταν συντρέξουν οι απαραίτητες προϋποθέσεις σε αλλαγή του πολιτεύματος».

Ο κ. Ντόκος θεωρεί ενδιαφέρον ότι αυτή την έντονη καχυποψία για τις πραγματικές προθέσεις της ηγετικής ομάδας του ΑΚΡ συμμερίζεται και σημαντικό μέρος της τουρκικής κοινής γνώμης, ακόμη και πρόσωπα και ομάδες που δεν τρέφουν τα θερμότερα αισθήματα προς τους πασάδες και το κεμαλικό κατεστημένο. «Οι διάφορες δημοσκοπήσεις είναι, βεβαίως, αρκετά αντιφατικές όσον αφορά τη σύνθεση της νέας Βουλής, αν δηλαδή το Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης και το Κόμμα του Ορθού Δρόμου θα καταφέρουν να ξεπεράσουν το όριο του 10% και να εισέλθουν στην Εθνοσυνέλευση. Σε αντίθετη περίπτωση, το ΑΚΡ θα αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη κοινοβουλευτική πλειοψηφία και ελευθερία κινήσεων».