
Πενήντα χιλιάδες στρατιώτες από επίλεκτες μονάδες των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων έχουν συγκεντρωθεί στα σύνορα της Τουρκίας με το Ιράκ, έτοιμα να εισβάλουν για να εξουδετερώσουν τους πέντε χιλιάδες ένοπλους μαχητές του ΡΚΚ που εδρεύουν στο ιρακινό (κουρδικό) έδαφος, εκεί όπου λειτουργεί de facto το ομόσπονδο κράτος του Νοτίου Κουρδιστάν.Την ίδια στιγμή, διακόσιες πενήντα χιλιάδες τούρκοι στρατιώτες διεξάγουν εκτεταμένες επιχειρήσεις σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του Βορείου (τουρκικού) Κουρδιστάν, έχοντας ως κεντρικό στόχο την εξουδετέρωση των περίπου δύο χιλιάδων ανταρτών του ΡΚΚ, που δραστηριοποιούνται εκεί, πραγματοποιώντας αιματηρές επιθέσεις εναντίον στρατιωτικών στόχων, ιδιαίτερα μετά την 31η Μαΐου, οπότε έληξε η μονομερής εκεχειρία που είχε κηρύξει το ΡΚΚ.
*Σε πολιτικό επίπεδο το τουρκικό κράτος προκαλεί εμπόδια, για να αποτρέψει το ενδεχόμενο εισόδου στη Βουλή κατά τις προσεχείς εκλογές περίπου 30 κούρδων βουλευτών, που θεωρούνται η νόμιμη πολιτική προέκταση του ΡΚΚ και προτίμησαν να κατέλθουν στις εκλογές ως ανεξάρτητοι, για να ξεπεράσουν το φράγμα του 10%. Συγκεκριμένα, το τουρκικό κράτος, με τη σύμπραξη όλων των κομμάτων που εκπροσωπούνται στη Βουλή, τοποθετεί (πρώτη φορά) όλους τους ανεξάρτητους σε ενιαίο ψηφοδέλτιο με τους εκπροσώπους όλων των κομμάτων, που, στην περίπτωση του νομού Ντιγιαρμπακίρ, σημαίνει ένα ψηφοδέλτιο μήκους δύο μέτρων και δέκα εκατοστών, απαγορευτικό για τους αναλφάβητους ψηφοφόρους, που είναι μεγάλο ποσοστό στους κουρδικούς νομούς.
*Η προσπάθεια του τουρκικού κράτους να χειριστεί το Κουρδικό σε στρατιωτικό και πολιτικό επίπεδο με μεθόδους ολοκληρωτικής άρνησης της ύπαρξης του κουρδικού προβλήματος, δείχνει ότι η Αγκυρα είναι αποφασισμένη να συνεχίσει να κάνει του «κεφαλιού» της, αδιαφορώντας στην ουσία για τις επιπτώσεις που θα έχει η συγκεκριμένη συμπεριφορά στις σχέσεις της με την Ευρωπαϊκή Ενωση και κυρίως με τις ΗΠΑ.
*Από την άλλη πλευρά των συνόρων, οι πολιτικές και -εσχάτως- οι στρατιωτικές δυνάμεις των Μπαρζανί-Ταλαμπανί παραμέρισαν τις μεταξύ τους διαφορές και ενωμένοι πλέον εργάζονται πυρετωδώς για την ολοκλήρωση των δομών του κουρδικού κράτους, το οποίο, μετά την αναμενόμενη προσάρτηση της περιφέρειας Κιρκούκ στην επικράτειά του, αναμένεται να καταστεί ένα νέο Κουβέιτ, κυρίως λόγω των πλουσίων κοιτασμάτων πετρελαίου που φιλοξενεί στο υπέδαφός του.
*Ο χρόνος έχει αρχίσει να μετρά αντίστροφα, σε ό,τι αφορά το δημοψήφισμα για την προσάρτηση του Κιρκούκ στην επικράτεια του κουρδικού κράτους, το οποίο προβλέπεται από το Σύνταγμα του Ιράκ να διεξαχθεί εντός του 2007, γεγονός που δημιουργεί τεράστια ανησυχία στην Αγκυρα για τη συνολική πορεία του Κουρδικού.
*Οι ανησυχίες της Αγκυρας εντείνονται, κυρίως από τη στάση της Ουάσιγκτον στο όλο θέμα, η οποία στάση, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Αγκυρας, ενθαρρύνει τους Κούρδους προς την κατεύθυνση της δημιουργίας ενός ομόσπονδου στην αρχή και στη συνέχεια ανεξάρτητου κράτους, εξέλιξη που στρέφεται κατ' ουσίαν εναντίον της ακεραιότητας του τουρκικού κράτους.
*Το ζήτημα για την Αγκυρα δεν θα ήταν ίσως τόσο σοβαρό, αν έβρισκε υποστηρικτές στην πολιτική της για το Κουρδικό στους κόλπους του ΝΑΤΟ, της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ή τουλάχιστον της Ρωσίας και της Κίνας. Ολοι οι παραπάνω, όμως, μάλλον προσανατολίζονται προς την κατεύθυνση που έχει δώσει στα πράγματα η Ουάσιγκτον και συγκεκριμένα η εισβολή στο Ιράκ και η κατάλυση του καθεστώτος Σαντάμ, και προσπαθούν με διάφορες ενέργειες και επαφές να πάρουν τη θέση τους για την επόμενη μέρα στο Νότιο Κουρδιστάν, παρά είναι διατεθειμένοι να συμπλεύσουν με την αδιέξοδη πολιτική της Αγκυρας για το θέμα, η οποία πλέον βρίσκει το μόνο υποστηρικτή στο πρόσωπο του Ιράν, που και αυτό με τη σειρά του αντιμετωπίζει με δυσφορία την made in USA ανάδειξη του Κουρδικού.
*Το όλο θέμα και συγκεκριμένα το θέμα της ανάγκης της εισβολής των τουρκικών στρατευμάτων στο ιρακινό-κουρδικό έδαφος, πέρα από αυτή καθαυτή την κουρδική του διάσταση, επηρεάζει πλέον και τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στην ίδια την Τουρκία, αφού ο στρατός βρίσκει μια θαυμάσια ευκαιρία να αναδείξει τον κεντρικό του ρόλο στην πολιτική σκηνή της χώρας, ιδιαίτερα μετά τις τακτικές ήττες που έχει δεχτεί τα τελευταία χρόνια στο «μέτωπο» των συγκρούσεων με την κυβέρνηση Ερντογάν. Σημειώνεται ότι η κυβέρνηση του Ερντογάν, που παρέμεινε όρθια μετά τα αλλεπάλληλα «πραξικοπήματα» του προέδρου της Δημοκρατίας Σεζέρ, του Ανώτατου Δικαστηρίου και του αρχηγού του ΓΕΕΘΑ Γιασάρ Μπουγιούκανιτ, και αναμένεται να ξεπεράσει το 40% κατά τις επικείμενες εκλογές, εν μέσω προεκλογικής εκστρατείας καλείται να διαχειριστεί το αίτημα των τούρκων στρατηγών για εισβολή στο Νότιο Κουρδιστάν. Και είναι περίπου αδύνατον να μην ενδώσει.
*Φυσικά, πέρα από το εσωτερικό και από το τουρκοκουρδικό μέτωπο υπάρχει και το διεθνές ή καλύτερα το αμερικανοτουρκικό. Το τουρκικό βαθύ κράτος, στο συγκεκριμένο θέμα, το Κουρδικό, αισθάνεται προδομένο από τη στρατηγική σύμμαχο και δεν χάνει ευκαιρία να δείξει με κάθε τρόπο, πολλές φορές έμπρακτο, το αντιαμερικανικό του μένος.
*Ο αντιαμερικανισμός την Τουρκία καθηγείται από τους γνωστούς μηχανισμούς και είναι σε όλους γνωστό, ιδίως στους Αμερικανούς, ότι η Τουρκία είναι ίσως η χώρα με τον πιο βαθύ και έντονο αντιαμερικανισμό στον κόσμο και καλλιεργείται για να εκβιάσει την Ουάσιγκτον να αλλάξει τους στρατηγικούς της σχεδιασμούς στην περιοχή και να συρθεί εκεί που επιδιώκει η Αγκυρα. Ολα αυτά μοιάζουν με ένα πολύ σκληρό και επικίνδυνο παιχνίδι και όλοι αναμένουν με ενδιαφέρον τη στάση που θα ακολουθήσει η Ουάσιγκτον, αφού η στάση της Αγκυρας είναι δεδομένη, δηλαδή, αυτή που επιβάλλει η ιστορία και ο πολιτισμός της.
*Πάντως, σε ό,τι μας αφορά, τη συγκεκριμένη περίοδο, η πορεία του Κουρδικού και η εξέλιξη των αμερικανοτουρκικών σχέσεων, ίσως να είναι το πιο ενδιαφέρον σταυρόλεξο, αφού όλα αυτά που συμβαίνουν στην ιστορική περιοχή της Μεσοποταμίας επηρεάζουν άμεσα τα συμφέροντα του Ελληνισμού στη ΝΑ Μεσόγειο, το Αιγαίο, τη Θράκη και το Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Του Σάββα Καλεντερίδη
Ετικέτες Κουρδικό