Σήμα των σερβικών μυστικών υπηρεσιών για δραστηριοποίηση τρομοκρατών στην Ελλάδα

Συναγερμό έχει σημάνει στις ελληνικές αρχές ειδοποίηση των σερβικών μυστικών υπηρεσιών για τη δραστηριοποίηση ακραίας ισλαμικής οργάνωσης στην Ελλάδα. Οι σερβικές μυστικές υπηρεσίες ενημέρωσαν πριν από λίγες ημέρες αρμόδια επιτροπή του σερβικού Κοινοβουλίου πως ομάδα ακραίων μουσουλμάνων που ανήκουν στην εξτρεμιστική ισλαμική οργάνωση Σαλάφ δραστηριοποιείται στα νότια σύνορα της Σερβίας. Όπως μάλιστα υποστήριξαν τα στελέχη της ΒΙΑ, όπως ονομάζεται η σερβική υπηρεσία πληροφοριών ασφάλειας, μέλη της Σαλάφ διατηρούν στρατόπεδα σε Βουλγαρία, Βοσνία- Ερζεγοβίνη, Αλβανία, αλλά και στην Ελλάδα! «Η Σαλάφ είναι το πιο ακραίο κομμάτι της ισλαμικής τρομοκρατίας, αλλά αποτελεί κάτι περισσότερο από οργάνωση. Είναι η πιο εξτρεμιστική έκφραση της ισλαμικής θρησκείας και είναι ενδεικτικό πως η Αλ Κάιντα ξεκίνησε ως παρακλάδι της. Σήμερα η Σαλάφ αποτελεί πόλο έλξης για χιλιάδες νεαρούς μουσουλμάνους σε όλον τον κόσμο που είναι έτοιμοι να δώσουν τη ζωή τους για τους σκοπούς της», αποκαλύπτει αξιωματικός της Αντιτρομοκρατικής, που ασχολείται με τη διεθνή τρομοκρατία. Όπως μάλιστα επισημαίνει, «οι ελληνικές αρχές γνωρίζουν πως στη Βοσνία- Ερζεγοβίνη, το Κόσοβο και ενδεχομένως και σε περιοχές της Βουλγαρίας βρήκαν καταφύγιο έμπειροι μουσουλμάνοι πολεμιστές από το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, και την Αλγερία, που ανέλαβαν την εκπαίδευση νέων στελεχών. Πριν από μερικές εβδομάδες 37 μέλη της Σαλάφ συνελήφθησαν σε Ιταλία και Γερμανία σε αντιτρομοκρατική επιχείρηση».

«Οργανωμένο στρατόπεδο της Σαλάφ δεν υπάρχει στην Ελλάδα», υποστηρίζει ανώτερο στέλεχος της ΕΥΠ που ασχολείται με την αποφυγή δραστηριοποίησης ισλαμικών οργανώσεων στη χώρα μας. Όπως όμως αποκαλύπτει, «η Ελλάδα έχει χρησιμοποιηθεί ως κέντρο διερχόμενων τρομοκρατών που κατευθύνονται είτε προς τη Δυτική Ευρώπη είτε προς χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ. Επίσης έχουμε ενδείξεις πως η Ελλάδα έχει χρησιμοποιηθεί ως χώρα υποστήριξης ισλαμικών τρομοκρατικών δικτύων».

Η πιο σημαντική σύλληψη από τις ελληνικές αρχές μουσουλμάνου τρομοκράτη, που μάλιστα συνδεόταν και με δίκτυο της Αλ Κάιντα, έγινε στις 13 Σεπτεμβρίου 2005. Τότε συνελήφθη στο Τελωνείο Κήπων, στα ελληνοτουρκικά σύνορα, ο Μαροκινός υπήκοος Ανουάρ Μαζράρ, ο οποίος καταζητούνταν από τις γαλλικές και τις μαροκινές αρχές για συμμετοχή του σε οργάνωση φανατικών μουσουλμάνων που δρούσε ως παρακλάδι της Αλ Κάιντα στη βορειοαφρικανική χώρα.Κυνηγημένος από τη μαροκινή Αστυνομία ο Μαζράρ είχε καταφέρει να διαφύγει στη Γαλλία, όπου σύμφωνα με τις πληροφορίες των γαλλικών μυστικών υπηρεσιών φέρεται να οργάνωσε δίκτυο μουσουλμάνων εξτρεμιστών. Λίγο πριν από τη σύλληψή του από τις γαλλικές αρχές, κατάφερε να διαφύγει σε αραβική χώρα χρησιμοποιώντας πλαστό γαλλικό διαβατήριο. Οι γαλλικές μυστικές υπηρεσίες ενημέρωσαν τις αντίστοιχες ελληνικές πως ο Μαζράρ θα προσπαθούσε να εισέλθει στην Ελλάδα από την Τουρκία με λεωφορείο που εκτελούσε το δρομολόγιο Κωνσταντινούπολη- Θεσσαλονίκη. Αμέσως μετά τη σύλληψή του κινήθηκαν όλες οι διαδικασίες και ο Μαζράρ απελάθηκε στο Μαρόκο όπου και δικάστηκε για τη συμμετοχή του σε εξτρεμιστική ισλαμική οργάνωση. Επιπλέον οι αμερικανικές, βρετανικές, ιταλικές και γαλλικές μυστικές υπηρεσίες έχουν ενημερώσει τις αντίστοιχες ελληνικές αρχές πως στελέχη ισλαμικών τρομοκρατικών οργανώσεων, έχουν χρησιμοποιήσει την Ελλάδα ως «χώρα υποστήριξης», επικαλούμενες τον αριθμό των Αράβων μουσουλμάνων φονταμενταλιστών που έχουν συλληφθεί τα τελευταία πέντε χρόνια στην Ευρώπη, έχοντας στη διάθεσή τους ελληνικές ταυτότητες ή διαβατήρια. Συλλήψεις «ελληνοποιημένων» Αράβων έχουν γίνει στη Βρετανία, την Πορτογαλία, τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ολλανδία, ενώ όπως αποκαλύφθηκε, είχαν προμηθευτεί τα πλαστά έγγραφα από δίκτυα πλαστογράφων συμπατριωτών τους.

Αποχαρακτηρισμός απόρρητων εγγράφων του Νίξον

Τον Iούλιο του 1969, ενώ ο πλανήτης έστρεφε το βλέμμα στην αποστολή του «Απόλο 11» στη Σελήνη, ο πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και οι στενοί σύμβουλοί του ανησυχούσαν για την κούρσα πυρηνικών εξοπλισμών στη Μέση Ανατολή, όπως φαίνεται από τις χιλιάδες σελίδες απόρρητων εγγράφων που αποχαρακτηρίσθηκαν χθες από την προεδρική βιβλιοθήκη Νίξον στην Καλιφόρνια.
«Οι Ισραηλινοί, ένας από τους λίγους λαούς στον κόσμο που απειλείται πραγματικά, έχουν περισσότερες πιθανότητες να χρησιμοποιήσουν τα πυρηνικά τους όπλα», προειδοποιούσε ο τότε Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας, Χένρι Κίσινγκερ, τον πολιτικό του προϊστάμενο σε μνημόνιο με ημερομηνία 19 Ιουλίου 1969. Το ισραηλινό πυρηνικό πρόγραμμα, την ύπαρξη του οποίου το Ισραήλ δεν έχει παραδεχθεί ποτέ, δημιουργούσε προβλήματα στην κυβέρνηση Νίξον, που ετοιμαζόταν να δεξιωθεί την πρωθυπουργό του Ισραήλ, Γκόλντα Μέιρ στην Ουάσιγκτον.
Ο Χένρι Κίσινγκερ παρουσίασε έτσι διάφορες επιλογές στον πρόεδρο Νίξον: Θα έπρεπε η Ουάσιγκτον να επιμείνει στην αναστολή του ισραηλινού πυρηνικού προγράμματος; Τι θα γινόταν εάν το Ισραήλ αρνείτο την αμερικανική παρέμβαση; Μήπως η καλύτερη λύση ήταν η ηθελημένη άγνοια από μέρους της Ουάσιγκτον για το ισραηλινό πυρηνικό πρόγραμμα;
Τα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα προσφέρουν σπάνια εικόνα της στενής, αλλά ενίοτε ταραχώδους, σχέσης της Ουάσιγκτον με το εβραϊκό κράτος, ενώ λειτουργούν και ως υπενθύμιση ότι οι ανησυχίες για την εξάπλωση των πυρηνικών όπλων στη Μέση Ανατολή δεν χρονολογούνται από την πρόσφατη κρίση του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, αλλά έχουν μακρά προϊστορία.
Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει η συζήτηση μεταξύ Νίξον και Κίσινγκερ για ενδεχόμενη στήριξη κουρδικής εξέγερσης στο Ιράκ, αλλά για αξιοποίηση της βασιλικής οικογένειας της Σαουδικής Αραβίας ως μεσολαβητές συμφωνίας ειρήνης στη Μέση Ανατολή.
Το ζήτημα του ισραηλινού πυρηνικού προγράμματος, όμως, είναι αυτό που απασχολούσε κατά προτεραιότητα το Λευκό Οίκο το καλοκαίρι του 1969. «Διαθέτουμε στοιχεία, που δείχνουν ότι το Ισραήλ απέκτησε σχάσιμο υλικό από τις ΗΠΑ το 1965. Μας είναι, όμως, αδύνατο να πείσουμε τους Ισραηλινούς να παγώσουν το πυρηνικό τους πρόγραμμα, καθώς οι επιθεωρήσεις θα ήταν ατελέσφορες. Το πυρηνικό πρόγραμμα είναι ένας τομέας, στον οποίο το Ισραήλ μας παραπλανά συστηματικά», αναφέρει στο εκτενές μνημόνιό του ο Χένρι Κίσινγκερ.
Το μνημόνιο του Χένρι Κίσινγκερ, που συντάχθηκε μόλις δύο χρόνια μετά τον Πόλεμο των Εξι Ημερών του 1967, αναγνωρίζει εμμέσως το δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα, δίνοντας «γραμμή» στις επόμενες αμερικανικές κυβερνήσεις. Ο Χένρι Κίσινγκερ εκφράζει, όμως, και σημαντικούς φόβους για τη στάση αυτή της Ουάσιγκτον: «Το Ισραήλ δεν θα πάρει τις θέσεις μας πάνω στα πυρηνικά όπλα στα σοβαρά εφόσον δεν πεισθεί ότι είμαστε έτοιμοι να του στερήσουμε κάτι, το οποίο χρειάζεται κατεπειγόντως», γράφει ο κ. Κίσινγκερ, αναφερόμενος στην πώληση μαχητικών αεροσκαφών τύπου Φάντομ στο Τελ Αβίβ. «Από την άλλη, εάν δεν τους δώσουμε τα Φάντομ και δημοσιοποιήσουν την απόφασή μας, θα αντιμετωπίσουμε ασφυκτικές πολιτικές πιέσεις».
Μία από τις επιπτώσεις αυτές θα ήταν «η προσφορά πυρηνικών εγγυήσεων από τους Σοβιετικούς στον αραβικό κόσμο, η ενίσχυση της σοβιετικής επιρροής στους Αραβες και η διακινδύνευση της αμερικανικής παρουσίας στη Μέση Ανατολή», καταλήγει το μνημόνιο του Χένρι Κίσινγκερ.
Μετά τη συνάντηση που είχε με την Γκόλντα Μέιρ στα τέλη Σεπτεμβρίου 1969, ο πρόεδρος Νίξον είπε: «Τα προβλήματα της Μέσης Ανατολής διαρκούν εδώ και αιώνες. Δεν επιδέχονται εύκολων λύσεων και δεν αναμένουμε να επιλυθούν με διπλωματικά τεχνάσματα».
Ο Αβνερ Κοέν, συγγραφέας του βιβλίου «Το Ισραήλ και η Βόμβα», εκτιμά ότι υπάρχουν ικανά ιστορικά στοιχεία που να στηρίζουν την άποψη ότι ο πρόεδρος Νίξον και η κ. Μέιρ έφθασαν σε μυστική συμφωνία, που επέτρεπε στο Ισραήλ να διατηρήσει το πυρηνικό του οπλοστάσιο. «Αυτή η συμφωνία κυρίων παραμένει και σήμερα εν ισχύ», λέει ο κ. Κοέν.

Υπηρεσίες αντικατασκοπείας κρύβονται πίσω από χάκερ που απειλούν την ασφάλεια του κυβερνοχώρου

«Ψυχρός Πόλεμος» του κυβερνοχώρου αναπτύσσεται, καθώς διεθνή δίκτυα κατασκοπείας στο Ίντερνετ και κακόβουλες επιθέσεις χάκερ καθίστανται οι μεγαλύτερες απειλές για την ασφάλεια του Διαδικτύου.
Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγει η μεγάλη έρευνα της εταιρείας ασφάλειας του Ίντερνετ, McAfee, που εκτιμά ότι πολλές κυβερνήσεις και ομάδες δραστηριοποιούνται στον τομέα της διαδικτυακής κατασκοπείας, με πολλές από τις επιθέσεις να προέρχονται από την Κίνα.
Πάνω από 120 χώρες στον κόσμο ενισχύουν σήμερα την ικανότητά τους για επιθέσεις μέσω του Διαδικτύου, ενώ οι υποδομές αυτές, που αρχικά είχαν ξεκινήσει ως πειραματικά συστήματα, εξελίχθηκαν σήμερα σε καλά χρηματοδοτημένες κρατικές υπηρεσίες, που ασχολούνται με βιομηχανική, στρατιωτική, οικονομική και πολιτική κατασκοπεία.
Στόχοι των υπηρεσιών αυτών είναι τα συστήματα εναέριας κυκλοφορίας, οι χρηματαγορές, τα κυβερνητικά δίκτυα πληροφοριών και εταιρίες κοινής ωφέλειας.
Τον Σεπτέμβριο, η εφημερίδα «Guardian» αποκάλυψε ότι Κινέζοι χάκερ, ορισμένοι από αυτούς στελέχη της στρατιωτικής αντικατασκοπείας της Κίνας, πραγματοποίησαν συντονισμένη επίθεση εναντίον κρατικών δικτύων υπολογιστών της Βρετανίας, συμπεριλαμβανομένων και αυτών του υπουργείου Εξωτερικών.
Η εταιρία McAfee, η οποία συνέταξε τη βαρύνουσα έκθεσή της βασιζόμενη σε στοιχεία του ΝΑΤΟ, του FBI και της Υπηρεσίας Πάταξης Οργανωμένου Εγκλήματος της Βρετανίας, εκτιμά ότι το κύμα διαδικτυακών επιθέσεων που έπληξε νωρίτερα φέτος την Εσθονία, προκαλώντας σοβαρά προβλήματα στις τραπεζικές συναλλαγές και τα κρατικά δίκτυα, αποτελεί συνειδητή προσπάθεια της ρωσικής αντικατασκοπείας.
Τους τελευταίους δώδεκα μήνες, ανάλογες επιθέσεις δέχθηκαν κρατικοί οργανισμοί σε ΗΠΑ, Γερμανία, Ινδία, Νέα Ζηλανδία και Αυστραλία. Η Κίνα αρνείται ωστόσο κάθε ανάμιξη.

Ανησυχία στη Κύπρο από ενδεχόμενη ανεξαρτησία του Κοσόβου

Οι σοβαρές επιπτώσεις -για την εξέλιξη του Κυπριακού- από την πιθανή ανεξαρτητοποίηση του Κοσόβου, ανεξαρτήτως των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, η έντονη δυσαρέσκεια της Λευκωσίας προς τη Βρετανία για τη στάση της στην τουρκοκυπριακή πλευρά και ο συντονισμός των κινήσεων Ελλάδας και Κύπρου στα Ευρωτουρκικά, εν όψει, μάλιστα, των επισκέψεων Μπαμπατζάν στην Αθήνα και Καραμανλή στην Αγκυρα, ήταν στη βαριά ατζέντα των συνομιλιών Καραμανλή - Τάσσου Παπαδόπουλου στην Αθήνα.

Η κυπριακή κυβέρνηση θεωρεί -βασίμως- ότι μια κίνηση ανεξαρτησίας των Κοσοβάρων Αλβανών, ανεξαρτήτως των προθέσεων και αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, θα δημιουργήσει «κακό προηγούμενο» για την εξέλιξη του κυπριακού προβλήματος. Πολύ περισσότερο, μάλιστα, αν αυτή η πιθανή κίνηση ανεξαρτησίας του Κοσόβου, χωρίς την ευλογία του Συμβουλίου Ασφαλείας, «νομιμοποιηθεί» στη συνέχεια με διμερείς αναγνωρίσεις χωρών, μεταξύ των οποίων και της Ελλάδας. Η ελληνική κυβέρνηση, βεβαίως, μπορεί να επιμένει αυτή τη στιγμή στη θέση της «κοινά αποδεκτής λύσης» στο θέμα του Κοσόβου, είναι όμως αμφίβολο αν θα αντισταθεί μέχρι τέλους στην αναγνώριση του Κοσόβου, αν πρόκειται να τη «συγκεράσει» με μια ήπια αμερικανική αντίδραση, στην περίπτωση του ελληνικού βέτο στην ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, αν η κυβέρνηση των Σκοπίων παραμείνει αδιάλλακτη μέχρι τέλους στο θέμα της κοινά αποδεκτής ονομασίας.

Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση Καραμανλή αγγίζει πλέον τα όριά της στη συνδιαμόρφωση της πολιτικής Ελλάδας - Κύπρου. Μια σοβαρή ένδειξη αποτελεί μάλλον η σιωπηλή συμφωνία της Λευκωσίας με την Αθήνα να μην υπάρξει αντίδραση στην πρόταση της πορτογαλικής προεδρίας στην Ε.Ε., να δοθεί πράσινο φως στο άνοιγμα ακόμη δύο κεφαλαίων διαπραγματεύσεων με την Τουρκία τον Δεκέμβριο (Διευρωπαϊκά Δίκτυα και Υγεία και Προστασία Καταναλωτών). Η Λευκωσία φαίνεται να αποδίδει αυτή την «ευελιξία» της στη «συγκαταβατική» στάση που ενδεχομένως θα ακολουθήσει και η Γαλλία, αν αποσπάσει την έγκριση στην πρότασή της για την «Επιτροπή Σοφών» της Ε.Ε., που θα εξετάσει το μέλλον και τα όρια της Ευρώπης. Παρά ταύτα, η Αθήνα και η Λευκωσία θα βρεθούν με τον καινούργιο χρόνο μπροστά στο μείζον πρόβλημα του ανοίγματος και νέου κεφαλαίου διαπραγμάτευσης με την Τουρκία, που θα αφορά κατά πάσα πιθανότητα τον τομέα της Ενέργειας. Η Αθήνα, με τις συμφωνίες ενεργειακής συνεργασίας που έχει υπογράψει με την Τουρκία στο φυσικό αέριο, πολύ δύσκολα θα μπορέσει να εναντιωθεί. Αντιθέτως, η Λευκωσία αντιμετωπίζει μείζον πρόβλημα, καθώς η Τουρκία έχει προβάλει τεράστιες αντιδράσεις και εμπόδια στις αποφάσεις της κυπριακής κυβέρνησης να προχωρήσει σε έρευνες εντοπισμού υδρογονανθράκων και σε διεθνείς συμφωνίες για την εκμετάλλευσή τους.Οι κ.κ. Παπαδόπουλος και Καραμανλής επέμειναν στον συντονισμό των κινήσεών τους για την επίλυση του Κυπριακού, με ενταντικοποίηση των προσπαθειών τους για την άμεση εφαρμογή της Συμφωνίας της 8ης Ιουλίου ανάμεσα στις δύο κοινότητες στο πλαίσιο του ΟΗΕ. Η Λευκωσία φαίνεται ότι επέμεινε στο θέμα αυτό εν όψει μάλιστα των διαδοχικών επισκέψεων του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας κ. Μπαμπατζάν στην Αθήνα την επόμενη εβδομάδα και του πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή στην Αγκυρα τον Ιανουάριο.Μείζον θέμα των συνομιλιών στο μέγαρο Μαξίμου ήταν η έντονη δυσφορία της κυπριακής κυβέρνησης απέναντι στη Βρετανία, η οποία παρά την ιδιότητά της ως εγγυήτριας δύναμης στην Κύπρο προχώρησε σε συμφωνία «στρατηγικής συνεργασίας με την Τουρκία, "αναβαθμίζοντας" μάλιστα προς στιγμήν την τουρκοκυπριακή κοινότητα σε "κράτος"». Παρά τις τυπικές «επανορθώσεις» του Λονδίνου σε Λευκωσία και Αθήνα, η κυπριακή πλευρά εμφανίζεται πεπεισμένη ότι η Βρετανία έχει σαφές σχέδιο αναβάθμισης της τουρκοκυπριακής πλευράς και γι' αυτό σκέπτεται φωναχτά πλέον να εγείρει το θέμα των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο. Αν και κυπριακές διπλωματικές πηγές αναγνωρίζουν ότι το θέμα των βρετανικών βάσεων είναι εξαιρετικά δύσκολο και περίπλοκο στην αντιμετώπισή του, εν τούτοις δεν λείπουν οι σκέψεις -αν όχι αποφάσεις- για τον περιορισμό άλλων βρετανικών διευκολύνσεων στο ελεύθερο έδαφος της νήσου.

Απειλή συγκρούσεων από παραστρατιωτικές ομάδες στο Κόσοβο

"Ο πόλεμος στη Σερβία είναι αναπόφευκτος", υποστήριξε η παραστρατιωτική οργάνωση Φρουρά του Τσάρου Λαζάρου, που ανακοίνωσε και νέα συγκέντρωση στελεχών της στις 28 Νοεμβρίου, στη διοικητική δίοδο Μερντάνε, η οποία θα σηματοδοτεί, συμβολικά, την έναρξη νέου πολέμου για την απελευθέρωση του Κοσσυφοπεδίου. Παρά το γεγονός ότι τέτοιου είδους ανακοινώσεις δεν λαμβάνονται σοβαρά υπόψη, νομικοί κύκλοι της Σερβίας εκτιμούν ότι το κράτος θα αντιδράσει και θα εμποδίσει αυτού του είδους την προπαγάνδα. Στην Εισαγγελία του Βελιγραδίου, ωστόσο, δεν θέλησαν να σχολιάσουν τις απειλές της Φρουράς, αν προηγουμένως δεν αξιολογήσουν όλες τις πτυχές του ζητήματος. Οι εκκλήσεις για πόλεμο αποτελούν μέρος μόνο των απειλών των στελεχών της Φρουράς, που διακηρύσσουν προς όλες τις κατευθύνσεις την αποφασιστικότητά τους να παρέμβουν στις εξελίξεις. Με την προκλητική πολεμική ρητορική, την οποία μετέρχεται, η Φρουρά διακηρύσσει ότι θα σκοτώσει ή θα επαναπροωθήσει στην Αλβανία όλους τους Αλβανούς που διαβιούν στην κοιλάδα του Πρέσεβο και θα "εκκαθαρίσει" τους διαφωνούντες Σέρβους. Ο διοικητής της οργάνωσης, Χάτζι Αντρέι Μίλιτς, συνομιλώντας με δημοσιογράφο του ραδιοφωνικού σταθμού Β92, δήλωσε: "Όπως ο Μάρτιτς χτύπησε το Ζάγκρεμπ, έτσι κι εμείς θα κτυπήσουμε την Πρίστινα. Δεν θα αφήσουμε πέτρα όρθια. Όπως οι Αλβανοί πολλαπλασιάστηκαν σαν τα κουνέλια, κατά τον ίδιο τρόπο θα πεθάνουν! Δεν πρόκειται να επιζήσει κανείς…Καλό θα ήταν να μην βρεθούν στο δρόμο μας ο σερβικός στρατός και η αστυνομία, διότι θα τους θεωρήσουμε εχθρούς και θα τους αντιμετωπίσουμε χειρότερα και από τους Αλβανούς"! Τα μέλη της Φρουράς προανήγγειλαν μάλιστα πτώση της κυβέρνησης και έφοδο στο κοινοβούλιο της Σερβίας, σε περίπτωση που η κυβέρνηση προσπαθήσει να τους εμποδίσει να απελευθερώσουν το Κοσσυφοπέδιο και να επαναπροωθήσουν όλους τους Αλβανούς στη χώρα τους. "Εμείς δεν έχουμε τη στήριξη ούτε του Τάντιτς, ούτε του Κοστούνιτσα. Αυτοί αποτελούν ξένο παράγοντα", τόνισε ο Μίλιτς. Στο ερώτημα, αν υπάρχουν φόβοι στις τάξεις της φρουράς, ότι θα τους εμποδίσουν να βομβαρδίσουν την Πρίστινα, ο Μίλιτς αναρωτήθηκε: "Ποιοι είναι αυτοί που θα μας εμποδίσουν; Τα όπλα που έχουν δεν είναι δικά τους. Αν μπούμε στο κοινοβούλιο, τότε η 5η Οκτώβρη δεν θα είναι τίποτε. Μη μας προκαλείτε να γίνει αυτό απόψε", προειδοποίησε ο ίδιος. Από την πλευρά του, ο καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου Βόζιν Ντιμιτρίεβιτς και τέως Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κινήματος της Σερβίας, τόνισε ότι "η στήριξη σε προκλητικά φιλοπόλεμες απόψεις, μετά τις εμπειρίες του '90, είναι απαράδεκτη". Ο ίδιος εξέφρασε την ελπίδα ότι η Σερβία, ως χώρα η οποία έχει υπογράψει πολυάριθμες συμφωνίες που απαγορεύουν την προπαγάνδα πολέμου και την υποκίνηση φυλετικού ή θρησκευτικού μίσους, θα εξετάσει αν υπάρχουν στοιχεία τέτοιων ή άλλων ποινικών αδικημάτων.
Υπενθυμίζεται ότι η Φρουρά ιδρύθηκε στις 5 Μαίου όταν δεκάδες βετεράνοι του Σερβικού Στρατού και των παραστρατιωτικών οργανώσεων συγκεντρώθηκαν στην εκκλησία του Αγίου Τσάρου Λαζάρου για την αντίθεση τους στην απόσχιση του Κοσόβου. Υπεραισιόδοξες αναφορές εκτιμούν τον αριθμό των μελών σε 5.000 άνδρες.

Κι ενώ η Φρουρά δεν λαμβάνεται σοβαρά υπόψη στη Σερβία, στο Κοσσυφοπέδιο προσέχουν κάθε ενέργειά της. Η παραστρατιωτική οργάνωση Αλβανικός Εθνικός Στρατός (AKSH ή ANA) θεωρεί ότι συνιστά μία από τις μεγαλύτερες απειλές για την ανεξαρτητοποίηση του Κοσσυφοπεδίου και ετοιμάζεται να την αντιμετωπίσει. Ο διοικητής της Δεύτερης Ζώνης δράσης του AKSH, δηλώνει ότι οι μονάδες του είναι έτοιμες να αντιμετωπίσουν τη σερβική πρόκληση. Αλβανός δημοσιογράφος της εφημερίδας "EXPRESS", η οποία εκδίδεται στην Πρίστινα, πραγματοποίησε οδοιπορικό σε ορεινές περιοχές της Μιτρόβιτσα, όπου υπάρχουν πληροφορίες πως δραστηριοποιούνται ένοπλες ομάδες του Αλβανικού Εθνικού Στρατού. Ο δημοσιογράφος αναφέρει ότι παραβρέθηκε σε τελετή ορκωμοσίας 20 νέων μελών του AKSH. Εξάλλου, ο επικεφαλής της Δεύτερης Ζώνης του AKSH στο Κοσσυφοπέδιο, όπου συμπεριλαμβάνονται οι περιοχές Μιτρόβιτσα, Ντρένας, Σκεντεράζ, Βουσιτέρν και Μαλίσεβο, γνωστός ως "Πρέκα", δήλωσε ότι ο Αλβανικός Εθνικός Στρατός αριθμεί σήμερα περισσότερα από 12.000 μέλη, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται φοιτητές, διανοούμενοι και χωρικοί, οι οποίοι είναι δυσαρεστημένοι με την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στο Κοσσυφοπέδιο, με την πολιτική που ακολουθούν τα πολιτικά κόμματα και οι αρχηγοί τους καθώς και με τις απειλές που προέρχονται από τη Σερβία και ειδικότερα από τα μέλη της Φρουράς του Τσάρου Λαζάρου. Ειδικότερα, ο "Πρέκα" δήλωσε, μεταξύ άλλων: "Απειλούμαστε ακόμα από τη Σερβία και από τη Φρουρά του Τσάρου Λαζάρου. Ο σημαντικότερος εχθρός μας είναι η Σερβία, η Φρουρά του Τσάρου Λαζάρου και οι φίλοι τους, ήτοι η KFOR, η Αστυνομική Υπηρεσία Κοσσυφοπεδίου και η TMK. Είμαστε απογοητευμένοι από τους πολιτικούς αρχηγούς του Κοσσυφοπεδίου. Ο ΑΝΑ ιδρύθηκε το 2001, διότι ο UCK δεν μπόρεσε να υλοποιήσει τους στόχους του. Ο AΝΑ διαθέτει 12.000 μέλη, τα οποία εκπαιδεύονται σε καθημερινή βάση και δραστηριοποιείται εκεί όπου διαβιούν Αλβανοί. Τα πρόσφατα επεισόδια που σημειώθηκαν σε ορεινές περιοχές του Τετόβου δεν έχουν καμία σχέση με τον ΑΝΑ. Τα θέματα της παραμονής του αρχηγού του ΑΝΑ και του οπλισμού του εν λόγω στρατού, αποτελούν μυστική υπόθεση. Εκφράζουμε τη δυσαρέσκειά μας σχετικά με την απόφαση που έλαβε η UNMIK για τον ΑΝΑ, σύμφωνα με την οποία ο Αλβανικός Εθνικός Στρατός αποτελεί τρομοκρατική οργάνωση. Πολύ σύντομα ο ΑΝΑ θα τοποθετηθεί δημόσια για τη δράση του. Οι μασκοφόροι που κατά καιρούς τρομοκρατούν τους πολίτες, δεν έχουν καμία σχέση με το στρατό μας. Ο ΑΝΑ ενισχύεται καθημερινά με νέα μέλη, με στόχο την επανένωση της Αλβανίας".

Όλα δείχνουν ότι βρισκόμαστε ενόψει της τελικής ανάφλεξης στα Βαλκάνια, η οποία θα οφείλεται κατά βάση στις πρακτικές που υιοθετούν αλυτρωτικοί κύκλοι των Αλβανών, προκαλώντας τις αντιδράσεις των άλλων εθνοτήτων που διαβιούν στην περιοχή. Ο εξοπλισμός των παραστρατιωτικών ομάδων όλων των πλευρών, δημιουργεί συνθήκες ασφυκτικές, που δεν δύνανται να ελεγχθούν από τον διεθνή παράγοντα.

Προμήθεια 400 οχημάτων ΜRAP για το τουρκικό στρατό

Σύμφωνα με τη τουρκική εφημερίδα Hurriyet ο τουρκικός στρατός ενδιαφέρεται για τη προμήθεια 400 οχημάτων της διαμόρφωσης προστασίας από νάρκες (Mine Resistant Ambush Protected /MRAP) σε εκδόσεις 4x4 και 6x6 με επικρατέστερο το εγχώριας κατασκευής τεθωρακισμένο Cobra που ήδη χρησιμοποιείται από τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας. Ο τουρκικός στρατός έχει υποστεί σημαντικές απώλειες από τις νάρκες στον αγώνα κατά των Κούρδων ανταρτών του ΡΚΚ.

Σε θέση μάχης: εξοπλισμοί ουσίας ή πόλεμος συμφερόντων;

Πρόσφατα είδαν το φως της δημοσιότητας πληροφορίες γα την προμήθεια δύο ελικοπτέρων Super Puma για σκοπούς έρευνας και διάσωσης.
Οι πληροφορίες ανέφεραν ότι πρόκειται για μια εσπευσμένη προμήθεια που δεν είναι απαραίτητη λόγω της επικείμενης προμήθειας άλλων 15 ελικοπτέρων. Εμμέσως, δηλαδή, οι πληροφορίες παραπέμπουν σε μία ακόμη προμήθεια αδιαφάνειας και εξυπηρέτησης συμφερόντων.

Το 2000 υπεγράφη η σύμβαση για την προμήθεια 4 ελικοπτέρων Έρευνας και Διάσωσης Μάχης, τύπου Super Puma, η οποία προέβλεπε και το δικαίωμα εξάσκησης προαίρεσης (option) για την επιπλέον προμήθεια 2 ομοιότυπων ελικοπτέρων. Το κόστος μόνο για την προμήθεια των τεσσάρων ελικοπτέρων ήταν περίπου 60 εκ. ευρώ, ενώ η σύμβαση προέβλεπε και την προμήθεια υλικών υποστήριξης, καθώς και παροχή υπηρεσιών υποστήριξης και εκπαίδευσης.Το 2002 εγκρίθηκε η προμήθεια άλλων δύο ελικοπτέρων Super Puma κάνοντας χρήση του option, με κόστος 34 εκ. ευρώ και περιελάμβανε, εκτός από την προμήθεια των 2 ελικοπτέρων, την παγιοποίηση της τελικής διαμόρφωσης των μέσων, καθώς και επιπλέον προγράμματα εκπαίδευσης.Το 2004 εκφράσθηκε η αναγκαιότητα από το υπουργείο Υγείας για την άμεση απόκτηση 2 ελικοπτέρων με διαμόρφωση MEDEVAC (υγειονομικής εκκένωσης), λόγω της διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων. Στα πλαίσια αυτά άλλαξε η διαμόρφωση των ελικοπτέρων του option από CSAR σε MEDEVAC, προκειμένου να καλυφθούν το ταχύτερο δυνατό οι απαιτήσεις του υπουργείου Υγείας. Μετά από κάποιο διάστημα, το υπουργείο Υγείας επέστρεψε τα 34 εκατ. ευρώ στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Τώρα λοιπόν, η Αεροπορία θέλει να χρησιμοποιήσει αυτά τα χρήματα, που αφορούν ελικόπτερα Super Puma, για να αγοράσει ελικόπτερα του ίδιου τύπου. Έλα όμως που οι «έγκυρες» πληροφορίες άλλα θέλουν... Η προμήθεια αποτελεί, λένε, «εντολή» της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Άμυνας στο ΓΕΑ. Είναι σωστή η «εντολή» της πολιτικής ηγεσίας (που σημειωτέον δεν υπήρξε ποτέ); Όχι, λένε οι «έγκυρες» πληροφορίες, γιατί δεν επίκειται πόλεμος για να αγοράσουμε ελικόπτερα CSAR... Το «Παρόν» ρίχνει σήμερα άπλετο φως στον πόλεμο Έρευνας και Διάσωσης που διαδραματίζεται στο Αιγαίο, με στοιχεία που δεν επιδέχονται διάψευση.

Η αποστολή Έρευνας/Διάσωσης (Ε/Δ) (Search And Rescue - SAR) σε ολόκληρο το ελληνικό FIR έχει ανατεθεί στην Πολεμική Αεροπορία. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιούνται 6 ελικόπτερα Agusta (ΑΒ-205) και 4 ελικόπτερα Super Puma που ανήκουν στο Λιμενικό. Η Π.Α. διαθέτει επίσης 4 ελικόπτερα Super Puma σε ρόλο Έρευνας/Διάσωσης Μάχης (Combat Search And Rescue - CSAR) με σκοπό τη διάσωση προσωπικού σε περιόδους επιχειρήσεων, καθώς και τα 2 ελικόπτερα Super Puma με δυνατότητα MEDEVAC.Τα ελικόπτερα ΑΒ-205 έχουν περιορισμένες δυνατότητες για την εκτέλεση της αποστολής τους, σε σχέση με τα ελικόπτερα Super Puma. Η εμβέλεια, η αυτονομία τους, αλλά και η δυνατότητα μεταφοράς τους είναι συγκριτικά υποδεέστερες. Επιπλέον, η απουσία σύγχρονου εξοπλισμού στα ΑΒ-205 περιορίζει σοβαρά την αποτελεσματικότητά τους, ιδιαίτερα σε αποστολές τη νύχτα, όπως και με άσχημο καιρό.Για τους λόγους αυτούς η μεγάλη πλειοψηφία των αποστολών Έρευνας/Διάσωσης ανατίθεται σε ελικόπτερα Super Puma (SAR και CSAR) με αποτέλεσμα άνθρωποι και μηχανές να λειτουργούν στα όριά τους για να καλύπτουν τις διαρκώς αυξανόμενες απαιτήσεις. Παράλληλα, στα ελικόπτερα Super Puma (SAR και CSAR) ανατίθενται σε καθημερινή βάση και αποστολές αεροδιακομιδών, γεγονός που σε συνδυασμό με τη χρήση τους σε περιπτώσεις φυσικών καταστροφών (πλημμύρες, φωτιές, ρίψη εφοδίων) δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Αυτό έχει άμεση επίπτωση στις απαιτήσεις εκπαίδευσης τόσο των πληρωμάτων όσο και της ειδικής δύναμης του προσωπικού που επανδρώνει τα ελικόπτερα CSAR σε πολεμική περίοδο, αλλά και στις απαιτήσεις συντήρησης που αυξάνονται κατακόρυφα, με αποτέλεσμα να επηρεάζουν τη διαθεσιμότητα των μέσων.Η άμεση απόκτηση 2 ελικοπτέρων Super Puma CSAR μπορεί να εξασφαλίσει επαρκώς τις αυξημένες επιχειρησιακές ανάγκες, θα συμβάλλει αποτελεσματικά στη ρεαλιστική εκπαίδευση του προσωπικού, αλλά κυρίως θα αυξήσει κατακόρυφα τη δυνατότητα Έρευνας - Διάσωσης σε ολόκληρο το FIR, ημέρα και νύχτα και ιδιαίτερα κάτω από δύσκολες καιρικές συνθήκες.Η απαίτηση για την αμεσότητα της προμήθειας 2 ελικοπτέρων Super Puma CSAR σχετίζεται με τις ολοένα αυξανόμενες δυνατότητες της Τουρκίας σε επιχειρήσεις/αποστολές CSAR και Έρευνας - Διάσωσης στο Αιγαίο. Δεν πρέπει να παραγνωρίζεται από κανέναν ότι η Τουρκία εδώ και χρόνια προβάλλει αυτές τις δυνατότητές της ώστε να γίνει αποδεκτό διεθνώς ότι μπορεί να αναλάβει την ευθύνη Έρευνας-Διάσωσης στο μισό Αιγαίο, εις βάρος της Ελλάδας!Οι δυνατότητες αυτές της Τουρκίας αναδεικνύονται μέσα από συχνές ασκήσεις τους στο Αιγαίο. Βέβαια ο «ισολογισμός» πραγματικών περιστατικών επιτυχούς Έρευνας - Διάσωσης στο Αιγαίο δίνει την υπεροχή στην Π.Α., αλλά η γεωμετρικά αυξανόμενη προσπάθεια -σε μέσα και σχεδιασμό- των γειτόνων περιπλέκει σοβαρά το θέμα. Πλέον ο «ειρηνικός πόλεμος» στο Αιγαίο περιλαμβάνει την Ε/Δ αλλά και την Ε/Δ Μάχης, όπως δραματικά έδειξε η περίπτωση του ήρωα Ηλιάκη.

"To Παρόν", 25/11/2007

Νέο τουρκικό τροχοφόρο ΤΟΜΠ

Ένας νέος τύπος τροχοφόρου Τεθωρακισμένου Οχήματος Μεταφοράς Προσωπικού (ΤΟΜΠ αναπτύχθηκε από την τουρκική Otokar για τις ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας. Πρόκειται για το Yavuz (8x8) που φέρει αυτόματο πυροβόλο των 30mm.

Πλήρως επαγγελματικές οι Ένοπλες Δυνάμεις της Βουλγαρίας

"Aγγελιοφόρος", 26/11/2007

Σύσφιξη των ελληνορωσικών σχέσεων παρά τις αμερικανικές πιέσεις

Η προγραμματισμένη για τις 18 Δεκεμβρίου επίσκεψη Καραμανλή στη Μόσχα δεν αναμένεται να προσκομίσει τη μεγάλη είδηση, αλλά δεν θα είναι και επίσκεψη ρουτίνας. Οι ελληνορωσικές σχέσεις στηρίζονται σ’ ένα πολύ θετικό υπόβαθρο ιστορικών δεσμών και παραδοσιακής φιλίας, το οποίο προσφέρει μεγάλες δυνατότητες ανάπτυξης και στο πολιτικό και στο οικονομικό πεδίο. Οι δυνατότητες αυτές, όμως, παρέμεναν σε μεγάλο βαθμό αναξιοποίητες, με αποτέλεσμα ο απολογισμός να είναι επί της ουσίας καχεκτικός.
Η κατάσταση αυτή αλλάζει, κυρίως λόγω των πρωτοβουλιών για συνεργασία στον ενεργειακό τομέα, που αναβαθμίζουν συνολικά τις διμερείς σχέσεις. Σοβαρό ρόλο προς αυτή την κατεύθυνση δεν έπαιξε μόνο η πολιτική βούληση της Αθήνας, αλλά και η σοβαρή εργασία του εδώ Ρώσου πρεσβευτή, Α. Βντόβιν.
Το πρώτο μεγάλο βήμα ήταν η υπογραφή, τον περασμένο Μάρτιο, στην Αθήνα της συμφωνίας για τον πετρελαιαγωγό Μπουργκάς–Αλεξανδρούπολης, ο οποίος είχε καταντήσει μαγική εικόνα. Αν και ο «φαταουλισμός» της ρωσικής πλευράς δημιουργεί προσκόμματα και καθυστερήσεις, το έργο θα κατασκευασθεί. Μπορεί να μην αλλάζει τον γεωοικονομικό χάρτη, αλλά δεν είναι ασήμαντο.
Το δεύτερο μεγάλο βήμα έγινε τον περασμένο Μάιο στην Κωνσταντινούπολη. Αιφνιδιάζοντας τον οικοδεσπότη Τ. Ερντογάν, οι Κ. Καραμανλής και Βλ. Πούτιν ανακοίνωσαν την κατασκευή του αγωγού Southstream, ο οποίος θα μεταφέρει υποθαλασσίως φυσικό αέριο από το ρωσικό Νοβοροσίσκ στο βουλγαρικό Μπουργκάς. Από εκεί θα μεταφερθεί στη Βόρεια Ελλάδα και στη συνέχεια υποθαλασσίως στην Ιταλία.
Ο εν λόγω αγωγός σχεδιάσθηκε ακριβώς για να παρακάμψει την Τουρκία, η οποία προσπαθεί να καταστεί ενεργειακός κόμβος στην ευρύτερη περιοχή. Λόγω των εμποδίων που εγείρει η Ουκρανία στη μεταφορά του ρωσικού αερίου προς την Ευρώπη, η Μόσχα αναζήτησε εναλλακτικές διαδρομές. Μία απ’ αυτές ήταν η νότια, μέσω Τουρκίας. Με αυτή τη λογική σχεδιάσθηκε η κατασκευή του υποθαλάσσιου αγωγού Bluestream.
Αν και οι ρωσοτουρκικές σχέσεις έχουν βελτιωθεί πολύ, η παραδοσιακή μεταξύ τους δυσπιστία παραμένει. Με αυτή την έννοια, η Μόσχα αποφάσισε σ’ αυτή την περιοχή να μη βάλει το ήμισυ περίπου των συνολικών εξαγωγών της μόνο στο τουρκικό καλάθι. Αυτός είναι ο λόγος που αντί για Bluestream 2 επελέγη ο Southstream.
Με τον αγωγό αυτό, η Τουρκία χάνει τον ρόλο του κεντρικού διαμετακομιστικού σταθμού στη μεταφορά ρωσικού (κι όχι μόνο) φυσικού αερίου στη νότια Ευρώπη. Η Ρωσία θα έχει διπλή δίοδο: και μέσω Τουρκίας–Ελλάδας και μέσω Βουλγαρίας–Ελλάδας. Με τον τρόπο αυτό, το κέντρο βάρους μετατοπίζεται προς τη χώρα μας. Εξ ου και ύστερα από παλινδρομήσεις, η Μόσχα αντιμετωπίζει την Αθήνα ως στρατηγικό εταίρο.
Οι Αμερικανοί ασκούν πολιτικές πιέσεις για να αποτρέψουν την ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης από τη Ρωσία. Τους ανησυχεί μήπως η στρατηγική συνεργασία πολλών ευρωπαϊκών χωρών με τη Μόσχα αποδυναμώσει την αμερικανική επιρροή στη Γηραιά Ηπειρο προς όφελος της ρωσικής.
Στο πλαίσιο αυτό, η Ουάσιγκτον άσκησε ασφυκτικές πιέσεις και στην Αγκυρα και στην Αθήνα να μην παίξουν το ρωσικό ενεργειακό χαρτί. Προ ημερών, οι Κ. Καραμανλής και Τ. Ερντογάν εγκαινίασαν με τις αμερικανικές ευλογίες τον αγωγό Τουρκία – Ελλάδα – Ιταλία, ο οποίος τροφοδοτείται με αζερικό και -εάν καταστεί δυνατόν- με κεντρασιατικό αέριο.
Το Αζερμπαϊτζάν, όμως, δεν είναι σε θέση να προμηθεύσει τις ποσότητες που μπορεί να μεταφέρει αυτός ο αγωγός. Η προοπτική να διοχετευθεί κεντρασιατικό αέριο είναι μάλλον χλωμή, γιατί αυτό διοχετεύεται κυρίως μέσω Ρωσίας. Υπάρχει η δυνατότητα, ο αγωγός να τροφοδοτηθεί με ιρανικό αέριο, αλλά αυτό έχει αποκλεισθεί για πολιτικούς λόγους. Με άλλα λόγια, η Μόσχα έχει σοβαρό πλεονέκτημα.
Η ενεργειακή συνεργασία έχει προσδώσει μια νέα δυναμική στις ελληνορωσικές σχέσεις, που θα αποτυπωθεί στην επικείμενη επίσκεψη Καραμανλή. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, επειδή τα προηγούμενα χρόνια είχε διαφανεί μια τάση μετατόπισης της Μόσχας προς την Αγκυρα.
Οι ρωσοτουρκικές σχέσεις είναι ιστορικά πολύ βεβαρημένες από διαρκή γεωπολιτικό ανταγωνισμό και πολέμους. Την προηγούμενη δεκαετία, όμως, σημείωσαν εντυπωσιακή ανάπτυξη στον οικονομικό τομέα, γεγονός που δεν άφησε ανεπηρέαστο και τον πολιτικό. Στη Μόσχα έχει συγκροτηθεί ένα ισχυρό τουρκικό λόμπι: Πολιτικοί, επιχειρηματίες, δημοσιογράφοι και ακαδημαϊκοί προπαγανδίζουν την ιδέα μιας ρωσοτουρκικής στρατηγικής σχέσης.
Τελικώς, η παραδοσιακή πολιτική του Κρεμλίνου στην περιοχή μας δεν ανετράπη. Ο λόγος είναι ότι τα ρωσικά συμφέροντα συνεχίζουν σε μεγάλο βαθμό να συγκρούονται με τα τουρκικά, κυρίως στον Καύκασο και στην Κεντρική Ασία. Αντιθέτως, οι ελληνορωσικές σχέσεις δεν σκιάζονται από σοβαρή σύγκρουση συμφερόντων. Το αποτέλεσμα είναι ότι η Μόσχα παρέμεινε πιο κοντά στην Ελλάδα και στην Κύπρο.
Ο Βλαντιμίρ Πούτιν δεν επανέλαβε τη δήλωσή του για άρση της απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων, που είχε ενθουσιάσει τον Τ. Ερντογάν. Κι όχι μόνον αυτό. Τις επόμενες ημέρες θα επισκεφθεί τη Λευκωσία ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σ. Λαβρόφ. Πρόκειται για βαρυσήμαντη επίσκεψη, η οποία εμμέσως ενισχύει και την προσπάθεια του Τ. Παπαδόπουλου να κερδίσει μια νέα προεδρική θητεία.
Η ρωσική πολιτική της Αθήνας επηρεάζεται από δύο αποκλίνουσες θεωρήσεις. Η πρώτη υπαγορεύεται από μια μονοδιάστατη αντίληψη κι αντιμετωπίζει τη Ρωσία αποκλειστικά σαν ανταγωνιστή της Δύσης. Η δεύτερη προσεγγίζει τις διμερείς σχέσεις μέσα από το πρίσμα των ιδιαίτερων ελληνικών συμφερόντων, χωρίς, βεβαίως, να παραβιάζει τις δεσμεύσεις της χώρας στους ευρωατλαντικούς δεσμούς.
Υπενθυμίζουμε ότι σ’ όλα σχεδόν τα εθνικά μας θέματα, οι αμερικανικές θέσεις είναι στην καλύτερη περίπτωση ποντιοπιλατικές και στη χειρότερη αντίθετες με τα ελληνικά συμφέροντα. Αντιθέτως, η Μόσχα κατά κανόνα υποστηρίζει τις ελληνικές θέσεις στα εθνικά μας θέματα ή, τουλάχιστον, τηρεί ευμενή ουδετερότητα. Και το μόνο που ζητάει από την Ελλάδα, είναι να δείχνει κατανόηση για τα θεμιτά ρωσικά συμφέροντα.
Παρά τις πιέσεις που δέχεται, ο Κ. Καραμανλής δεν μπορεί να παρακάμψει την ανωτέρω πραγματικότητα. Γι’ αυτό και προσπαθεί να ισορροπήσει πιο κοντά στη δεύτερη τάση. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την πολύ καλή προσωπική σχέση του με τον Βλ. Πούτιν, τον έχουν καταστήσει προνομιακό συνομιλητή της Μόσχας. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι νεοπαγές αγγλοσαξονικό ίδρυμα κυκλοφόρησε ένα κείμενο, που χαρακτηρίζει την Ελλάδα και την Κύπρο «δούρειους ίππους» της Ρωσίας στους κόλπους της Ε.Ε.!
Αυτή την περίοδο, πάντως, ο Κ. Καραμανλής έχει έναν πρόσθετο λόγο να ποντάρει στον ρωσικό παράγοντα. Τα Σκόπια έχουν απειλήσει πως, εάν η Αθήνα ασκήσει βέτο στην ένταξή τους στο ΝΑΤΟ, θα ζητήσουν να αναγνωρισθούν από τον ΟΗΕ με το συνταγματικό τους όνομα. Για να μη φθάσει το θέμα στη Γενική Συνέλευση, όπου ο συσχετισμός είναι δυσμενής, πρέπει ένα τουλάχιστον από τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας να το εμποδίσει. Η ελληνική πλευρά έχει βάσιμους λόγους να ελπίζει ότι εάν χρειασθεί, η Μόσχα θα το κάνει.

Όραμα του Ερντογάν ο Παντουρκισμός

"Κόσμος του Επενδυτή", 24/11/2007

Στα σύνορα Κοσόβου-Σκοπίων η μεγαλύτερη αμερικανική βάση στον κόσμο

Kυκλοφορεί ως αστείο μεταξύ των αμερικάνων στρατιωτών που συμμετέχουν στις «ειρηνευτικές δυνάμεις» στα Βαλκάνια:
– Ποια είναι τα δύο πράγματα που μπορεί να δει κανείς από το Διάστημα;
– Το ένα είναι το Σινικό Tείχος. Το δεύτερο είναι το Camp Bondsteel.
Το Camp Bondsteel είναι η μεγαλύτερη στρατιωτική βάση που δημιούργησαν οι ΗΠΑ μετά τον πόλεμο στο Βιετνάμ. Βρίσκεται στο Κόσοβο. Για την ακρίβεια καταλαμβάνει εκτάσεις στα εδάφη τόσο του Κοσσυφοπεδίου όσο και της ΠΓΔΜ, παρ’ ότι τα σύνορα των δύο προτεκτοράτων δεν είναι οριοθετημένα. Άλλωστε οι Αμερικανοί δεν έλαβαν υπόψη τα σύνορα όταν σχεδίασαν την τεράστια αυτή βάση. Η τοποθεσία επιλέχθηκε με βάση τους σχεδιασμούς των κρίσιμης σημασίας ενεργειακών δρόμων που ήδη, πριν από το 1992, είχαν χαραχτεί στους χάρτες των μεγάλων αμερικάνικων εταιρειών και του Πενταγώνου.
Το Camp Bondsteel οικοδομήθηκε για να προστατεύει τον αμερικάνικων συμφερόντων διαβαλκανικό αγωγό AMBO (Albania, Macedonia, Bulgaria Oil). Τον Ιούνιο του 1999, ως αποτέλεσμα των ισοπεδωτικών βομβαρδισμών κατά της Γιουγκοσλαβίας, ο στρατός των ΗΠΑ «απαλλοτρίωσε» περί τα 10.000 στρέμματα αγροτικής έκτασης, κοντά στο νοτιοανατολικό Κόσοβο, στην πόλη Ουρόσεβατς, επάνω στα αδιευκρίνιστα σύνορα με την ΠΓΔΜ, και άρχισε την κατασκευή του στρατοπέδου.
Το Camp Bondsteel σήμερα αποκαλείται από τους αμερικάνους «Grand Dame» (Μεγάλη Κυρία), ετοιμάστηκε μέσα σε τρία χρόνια, εκτείνεται και στις δύο πλευρές των υποτιθέμενων συνόρων με την ΠΓΔΜ και εξυπηρετεί περισσότερους από 7.000 στρατιώτες, δηλαδή τα τρία τέταρτα του συνόλου της δύναμης που διατηρούν οι ΗΠΑ στην περιοχή.
Το οδικό δίκτυο μέσα στο στρατόπεδο ξεπερνά τα 25 χιλιόμετρα, που οδηγούν στα περισσότερα από 300 κτίρια. Το στρατόπεδο είναι τόσο μεγάλο, ώστε χωρίζεται σε κεντρική, μέση και έξω περιοχή. Υπάρχουν υπαίθριοι χώροι αναψυχής, όπως και κλειστές αίθουσες για σπορ που είναι προσβάσιμες 24 ώρες το 24ωρο. Υπάρχουν επίσης εκκλησία, βιβλιοθήκη, αλλά και το καλύτερα εξοπλισμένο νοσοκομείο της Ευρώπης!
Σε αυτό το στρατόπεδο, ανάμεσα στα άλλα, σταθμεύουν 55 ελικόπτερα Black Hawk και Apache. Αν και δεν δημιουργήθηκε διάδρομος προσγείωσης αεροσκαφών, ο χώρος επιλέχθηκε επειδή ακριβώς έχει τη δυνατότητα επέκτασης και, σύμφωνα με τους σχεδιασμούς, πολύ σύντομα θα μεταφερθεί εκεί η αμερικάνικη αεροπορική δύναμη που σταθμεύει στο Αβιάνο της Ιταλίας. Πέριξ του Camp Bondsteel ο αμερικάνικος στρατός ελέγχει 350 χιλιόμετρα δρόμων και 75 γέφυρες. Όλα αυτά γίνονται με τη δημιουργία φυλακίων και με επίγειες και εναέριες περιπολίες.
Την εργολαβία της κατασκευής ανέλαβε η Brown & Root Services Corporation. Για την κατασκευή δούλεψαν 24 ώρες το 24ωρο επί τρία χρόνια πάνω από 1.000 αμερικάνοι μηχανικοί και περισσότεροι από 7.000 αλβανοί εργάτες.
Σήμερα η Brown & Root Services εξασφαλίζει τη λειτουργία του στρατοπέδου. Φροντίζει για την παροχή 600.000 γαλονιών νερού τη μέρα και ηλεκτρισμού για τις ανάγκες μιας πόλης 25.000 κατοίκων. Φροντίζει για τη λειτουργία 1.200 πλυντηρίων ημερησίως, καθώς και για την παρασκευή 18.000 γευμάτων. Το προσωπικό που απασχολεί η Brown & Root Services ξεπερνά τα 10.000 άτομα και είναι κυρίως αλβανοί, οι οποίοι, για να... «αποφευχθούν οι πληθωριστικές πιέσεις» στην οικονομία της περιοχής, αμείβονται με 2 δολάρια την ώρα.
Όπως λένε οι ίδιοι οι αμερικάνοι που βρίσκονται στην περιοχή, η εχθρότητα που αντιμετωπίζουν οφείλεται, μεταξύ άλλων, και στο γεγονός πως το Camp Bondsteel φαντάζει ως μια περιοχή η οποία βρίσκεται 100 χρόνια μπροστά από τον χώρο που την περιτριγυρίζει. Ο τόπος γύρω από το στρατόπεδο είναι πάμπτωχος με τον δείκτη της ανεργίας να φτάνει το 80%.
Τι γυρεύει μια τέτοια στρατιωτική εγκατάσταση μέσα σε μια περιοχή που «βρίσκεται 100 χρόνια πίσω»; Ας επισημάνουμε δύο αναφορές της «Ουάσιγκτον Ποστ» για το Camp Bondsteel:
* Είναι ένα φανερό σημάδι ότι οι ΗΠΑ έχουν αναλάβει μείζονες δεσμεύσεις στην περιοχή και σχεδιάζουν να παραμείνουν επί μακρόν.
* Η αυξανόμενη αστάθεια στη Μέση Ανατολή υποχρεώνει τις ΗΠΑ να έχουν βάσεις και ελευθερία πτήσεων πάνω από τα Βαλκάνια για να μπορούν να προστατεύσουν το πετρέλαιο της Κασπίας.
Η αμερικάνικη Υπηρεσία Εμπορίου και Ανάπτυξης (US Trade & Development Agency – TDA) χρηματοδότησε τις μελέτες βιωσιμότητας και τεχνολογικών απαιτήσεων της εταιρείας AMBO, που, ας σημειωθεί, έχει έδρα τη Νέα Υόρκη.
Ο πετρελαιαγωγός της AMBO, προϋπολογισμού 1,5 δισ. δολαρίων, αξιολογείται ως ένας από τους σημαντικότερους, από στρατηγική άποψη, αγωγούς, καθώς υπό αυστηρό αμερικάνικο στρατιωτικό έλεγχο μπορεί να συνδέσει τις αγορές της Ευρώπης με το πετρέλαιο της Κασπίας. Ακόμη και στην περίπτωση που μέσα στον αγωγό θα ρέει ρωσικό πετρέλαιο, αυτό θα οδεύει προς τις αγορές υπό την προϋπόθεση ότι θα το επιτρέπει η Ουάσιγκτον.
Αντιλαμβάνεται, λοιπόν, κανείς γιατί ανάμεσα στους χρηματοδότες της AMBO εξέχουσα θέση κατέχουν οι EXXON - Mobil και Chevron. Πολύ περισσότερο κατανοεί γιατί η Μόσχα προσπαθεί με κάθε τρόπο να έχει τουλάχιστον το 51% από τον αγωγό Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη, όποτε αυτός κατασκευαστεί, ακόμη κι αν το υπόλοιπο 49% βρεθεί στα χέρια εταιρειών συμφερόντων ΗΠΑ.

Ο χάρτης της "Μεγάλης Τουρκίας"...

"Αυτός είναι ο χάρτης της Μεγάλης Τουρκίας" γράφει το πρωτοσέλιδο της μεγάλης κυκλοφορίας τουρκικής εφημερίδας "Gunes" την Τετάρτη 21 Νοεμβρίου, όπως αναφέρει σε αποκλειστικό δημοσίευμά του στο Greek American News Agency. Στο χάρτη απεικονίζονται με κόκκινο χρώμα -δηλαδή ως τουρκικά εδάφη - όχι μόνον ολόκληρη η περιοχή ως την Θεσσαλονίκη και το Άγιον Όρος, επίσης ολόκληρη η Κύπρος και τα δωδεκάνησα. Ο χάρτης περιλαμβάνει ακόμα και την Κρήτη.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ως γεγονός καθόλου τυχαίο ότι το πρωτοσέλιδο στην συγκεκριμένη φιλοκυβερνητική εφημερίδα και μάλιστα προσκείμενη προσωπικά στον Τούρκο πρωθυπουργό Ρ.Ταγίπ Ερντογαν έκανε την εμφάνιση του αμέσως μετά τα εγκαίνεια του Ελληνοτουρκικού φυσικού αγωγού αερίου. Στο δημοσίευμα γίνεται λόγος για την εκμετάλλευση των πετρελαίων της Μοσούλης και του Κιρκούκ αλλά και της εκμετάλευσης των κοιτασμάτων που βρίσκονται στο θαλάσσιο χώρο των Δωδεκανήσων.

Ο Στηβ Λάλας επιστρέφει στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα επιστρέφει αύριο, σχεδόν 15 χρόνια μετά τη σύλληψή του από τις διωκτικές αρχές των ΗΠΑ με την κατηγορία ότι υπέκλεπτε απόρρητα έγγραφα από την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα και τα παρέδιδε στην ελληνική κυβέρνηση, ο Στηβ Λάλας. Ο Λάλας καταδικάσθηκε το 1993 σε φυλάκιση 168 μηνών και σε καθεστώς επιτήρησης για 5 χρόνια. Εξέτισε την ποινή φυλάκισης και βρισκόταν υπό επιτήρηση στις ΗΠΑ τα τελευταία 2,5 χρόνια. Επειτα από έγγραφη διαβεβαίωση του Έλληνα υπουργού Δικαιοσύνης προς τις αρμόδιες αρχές των ΗΠΑ ότι η Ελλάδα αναλαμβάνει την εκτέλεση οποιασδήποτε δικαστικής απόφασης προς την κατεύθυνση της επιτήρησης, όπως αυτή ορίζεται στο «Διακανονισμό για τη Μεταφορά με Επιτηρούμενη Αποδέσμευση», που υπεγράφη μεταξύ του αμερικανικού υπουργείου Δικαιοσύνης και του Στηβ Λάλας, κατέστη εφικτή η επιστροφή του στη χώρα μας. Αναμένεται να αφιχθεί στην Αθήνα στις 8 π.μ. την Κυριακή και στις 12.30 μ.μ. θα αναχωρήσει αεροπορικώς για Καβάλα, όπου ζει η οικογένειά του.
Η υπόθεση Στηβ Λάλας είναι η πιο πολύκροτη υπόθεση κατασκοπείας υπέρ της Ελλάδας και η αποκάλυψη της δράσης του θεωρείται ενδεικτική ερασιτεχνικών χειρισμών και σωρείας λαθών από την ΕΥΠ. Οπως ο ίδιος είχε αποκαλύψει σε συνέντευξη στην εκπομπή «Φάκελοι» του Αλέξη Παπαχελά, προσεγγίσθηκε από Ελληνες για πρώτη φορά το 1977, όταν υπηρετούσε στο στρατηγείο του ΝΑΤΟ στη Σμύρνη. Το 1985, έπειτα από θητεία ενός έτους στο Βελιγράδι, μετατέθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Από εκεί ταξίδευε στην Καβάλα για να δει την οικογένειά του και συναντούσε το σύνδεσμό του στην ΕΥΠ, δίνοντας απόρρητα στοιχεία και πληροφορίες. Το 1989 μετατέθηκε στην Ταϊβάν και το Δεκέμβριο του 1990 μετακινήθηκε στη Μονάδα Επικοινωνίας και Προγραμμάτων της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα. Συνέχισε να παραδίδει απόρρητα σήματα και πληροφορίες στην ΕΥΠ. Ο επιπόλαιος χειρισμός και η κοινοποίηση μιας πληροφορίας που έδωσε για το Σκοπιανό, το Φεβρουάριο του 1993, στάθηκε η αφορμή για την αποκάλυψη της δράσης του. Τον Απρίλιο του 1993 του ζητήθηκε να ταξιδέψει στην έδρα του FBI στη Βιρτζίνια, δήθεν για να ενημερωθεί για ένα σημαντικό θέμα, σχετικά με τρομοκρατία. Μόλις έφθασε εκεί, συνελήφθη.

Επίσημη ένταξη των Mirage 2000-5 στην ΠΑ

Το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας ανακοινώσε ότι αύριο θα πραγματοποιηθεί στην 114 Πτέρυγα Μάχης στην Τανάγρα, παρουσία του Υπουργού Εθνικής Άμυνας Ευ. Μειμαράκη, η επίσημη τελετή ένταξης των αεροσκαφών Μirage 2000-5Mk2, στη δύναμη της Πολεμικής Αεροπορίας. Στην τελετή θα παραβρεθούν ο Υπουργός Άμυνας της Γαλλίας Herve Morin και ο Αρχηγός της Γαλλικής Αεροπορίας Πτέραρχος Stephane Abrial.

Εμπλοκή του Μπους στο σκάνδαλο της CΙΑ

Την εμπλοκή του Αμερικανού προέδρου Τζορτζ Μπους στο σκάνδαλο για την παραπληροφόρηση του κοινού σχετικά με τη δημοσιοποίηση της ταυτότητας μιας εργαζόμενης στη CΙΑ, υπονόησε χθες πρώην εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου. Σε απόσπασμα από το βιβλίο του, ο Σκοτ Μακλέλαν διηγείται ότι σε μια συνέντευξη Τύπου το 2003 είπε στους δημοσιογράφους ότι ο Καρλ Ρόουβ και ο Λιούις Λίμπι δεν «ήταν αναμεμειγμένοι» στη δημοσιοποίηση του ονόματος της Βάλερι Πλέιμ ως πράκτορα της CΙΑ. Στο βιβλίο που θα κυκλοφορήσει τον Απρίλιο, αναφέρει: «Όμως αυτό δεν ήταν αλήθεια. Είχα, χωρίς να το γνωρίζω, μεταδώσει λανθασμένες πληροφορίες. Και σ΄ αυτό ήταν αναμεμειγμένοι πέντε ανώτατοι αξιωματούχοι της κυβέρνησης: Ο Ρόουβ, ο Λίμπι, ο αντιπρόεδρος, ο προσωπάρχης του Λευκού Οίκου και ο ίδιος ο πρόεδρος». Η Βάλερι Πλέιμ, η οποία στη διάρκεια της θητείας της είχε υπηρετήσει και στην αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα, δήλωσε σοκαρισμένη από την αποκάλυψη του Μακλέλαν, ο οποίος είχε διατελέσει εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου από το 2003 έως το 2006. Ως πράκτορας της CIA προσπαθούσε να διεισδύσει σε αμερικανοτουρκικές οργανώσεις, που θεωρούνταν ύποπτες για λαθρεμπόριο πυρηνικών υλικών και διακίνηση ναρκωτικών.

Η Τουρκία πυρηνικοποιείται...

Στις 20 Νοεμβρίου ο Πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιουλ υπέγραψε το νομοσχέδιο της κυβέρνησης Ερντογάν που επιτρέπει την κατασκευή των πρώτων Πυρηνικών Ηλεκτρικών Σταθμών (ΠΗΣ) στη χώρα. Υπενθυμίζεται ότι ο Ερντογάν ήταν ο μόνος πολιτικός ηγέτης που προεκλογικά υποσχόταν την ολοκλήρωση της διαδικασίας των πρώτων ΠΗΣ. Ο νόμος εξουσιοδοτεί τον υπουργό Ενέργειας να προκηρύξει διαγωνισμούς για την κατασκευή τους και να καθορίσει την ισχύ και την τοποθεσία ανέγερσής τους. Η Άγκυρα προτίθεται να κατασκευάσει τρεις ΠΗΣ συνολικής ισχύος 5.000MW μέχρι το 2014. Το τουρκικό Ίδρυμα Πυρηνικής Ενέργειας έχει ήδη πραγματοποιήσει προμελέτες τοποθεσίας για την ανέγερση των ΠΗΣ σε 8 νομούς, με έμφαση στη Σινώπη του Εύξεινου Πόντου, το Ακκούγιου απέναντι από την Κύπρο και την Ανατολική Θράκη. Ουσιαστικά η εξέλιξη αυτή είναι το αποτέλεσμα πολυετούς προσπάθειας της Άγκυρας να ενταχθεί στη πυρηνική «λέσχη». Η Τουρκία έχει επιδείξει έντονο ενδιαφέρον για τον αντιδραστήρα τύπου CANDU (Canadian Deuterium Uranium), ο οποίος χρησιμοποιείται μεταξύ άλλων από το Πακιστάν, την Ινδία, τη Ν. Κορέα και την Αργεντινή. Ο συγκεκριμένος αντιδραστήρας δεν χρειάζεται εμπλουτισμένο ουράνιο για την λειτουργία του αλλά φυσικό ουράνιο U-235 που υπάρχει σε αφθονία στη Τουρκία, γεγονός που σημαίνει απεξάρτηση από πηγές προμήθειας πυρηνικού καυσίμου. Αν και θεωρείται από τους πιο ακριβούς τύπους αντιδραστήρα, μπορεί να παράγει διπλάσιες ποσότητες πλουτωνίου, στοιχείο απαραίτητο για την κατασκευή πυρηνικών όπλων.

1956 Ιδρύεται το Τουρκική Επιτοπή Ατομικής Ενέργειας

17/4/1980 Επικύρωση της Συνθήκης Μη Διάδοσης των Πυρηνικών Όπλων (NPT).

3/5/1988 Υπογραφή 15ετούς συμφωνίας συνεργασίας με την Αργεντινή. Η συμφωνία για την κατασκευή ενός αντιδραστήρα CAREM κατάλληλου για την παραγωγή πλουτωνίου ματαιώνεται λόγω διεθνών πιέσεων.

1994 Το νοτιοκορεάτικο Ινστιτούτο Ερευνών Ατομικής Ενέργειας (ΚΑΕRI) αναλαμβάνει την κατασκευή πυρηνικού αντιδραστήρα στο Ακουγιού αλλά το σχέδιο ακυρώνεται τον επόμενο έτος.

11/5/1998 Ο Πακιστανός Πρόεδρος Ναβάζ Σαρίφ προτείνει στον Τούρκο ομόλογό του Σουλειμάν Ντεμιρέλ συνεργασία για την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων.

16/2/2000 Επικύρωση της Συνθήκης για την Απαγόρευση των Πυρηνικών Δοκιμών (CTBT).

26/7/2000 Υπογραφή Συμφωνίας Συνεργασίας Πυρηνικής Ενέργειας για Πολιτική Χρήση με τις ΗΠΑ.

26/12/2001 Η Άγκυρα προχωρά στη δοκιμαστική εκτόξευση του πρώτου βαλλιστικού πυραύλου τουρκικής παραγωγής με το κωδικό όνομα J.

20/11/2007 Εγκρίνεται το νομοσχέδιο για την κατασκευή των πρώτων πυρηνικών σταθμών ηλεκτρικής ενέργειας.

Επίλυση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος των S-300

Εδώ και λίγες ημέρες οι αντιαεροπορικοί πύραυλοι μεγάλου βεληνεκούς S-300 έχουν ενταχθεί και επίσημα στην Πολεμική Αεροπορία - οι υπογραφές των υπουργών Άμυνας Ελλάδας και Κύπρου είναι τυπικό πλέον θέμα. Στρατιωτικές πηγές αναφέρουν ότι η επίλυση του θέματος αυτού, που είχε κολλήσει κυρίως με ελληνική ευθύνη, απελευθερώνει τη ροή ανταλλακτικών, καθώς και την άφιξη Ρώσων τεχνικών για να εκσυγχρονίσουν και να ελέγξουν ορισμένες λειτουργίες. Αμέσως μετά, σε περίπου δύο μήνες, η Πολεμική Αεροπορία θα κάνει και την πρώτη βολή. Οι S-300 βρίσκονται στην Κρήτη- σε διαφορετικές και συνεχώς εναλλασσόμενες θέσεις- από τον Μάρτιο του 1999. Στο νησί έφθασαν μυστικά και με παραπλανητικό δρομολόγιο- μέσω Γιβραλτάρ- προκειμένου να αφαιρεθεί από την Τουρκία η δυνατότητα να εκμεταλλευτεί τη διέλευση από τα Δαρδανέλλια για να αυξήσει με την «πυραυλολογία» την ένταση στην περιοχή.

Η Ελληνοαμερικανίδα σύμβουλος εσωτερικής ασφάλειας του Λευκού Οίκου υπέβαλε την παραίτησή της

Η Ελληνοαμερικανίδα Φράνσις Φράγκος Τάουνσεντ, σύμβουλος του Τζορτζ Μπους για θέματα εσωτερικής ασφάλειας, υπέβαλε χθες την παραίτησή της, προσθέτοντας το όνομά της στη λίστα των στενών συνεργατών του Αμερικανού προέδρου που αποχώρησαν από τον Λευκό Οίκο τους τελευταίους 15 μήνες.
Οι λόγοι της παραίτησης Τάουνσεντ, ύστερα από 4,5 χρόνια υπηρεσίας, δεν έγιναν γνωστοί και, όπως άφησε η ίδια να εννοηθεί, θα ασχοληθεί στο μέλλον με τον ιδιωτικό τομέα. Σε ανακοίνωσή του, ο Τζορτζ Μπους ανέφερε ότι η πρώην συνεργάτις του «καθοδηγούσε ικανά το Συμβούλιο Εσωτερικής Ασφάλειας. Επαιξε βασικό ρόλο στη διαμόρφωση σημαντικών στρατηγικών και πολιτικών, που η κυβέρνησή μου χρησιμοποίησε για να πολεμήσει την τρομοκρατία και να προστατεύσει τους Αμερικανούς».
Ο ρόλος της 46χρονης Ελληνομερικανίδας ήταν πολυσχιδής. Υπερασπιζόταν, κυρίως στα ΜΜΕ, την πολιτική Μπους, ενώ είχε αναλάβει (μαζί με τον έτερο ομογενή Τζον Νεγκρεπόντε) τα ευαίσθητα με την 11η Σεπτεμβρίου ζητήματα της αντιμετώπισης της διεθνούς τρομοκρατίας, σε επίπεδο συντονισμού των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών. Η φιλόδοξη κόρη Ελληνα βετεράνου του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και μιας Ουαλής από το Λονγκ Αϊλαντ, υπήρξε πρόσωπο-κλειδί στην υπόθεση των υποκλοπών, αφού ο Λευκός Οίκος τής είχε αναθέσει τη Διεύθυνση Αντιτρομοκρατίας κατά την προετοιμασία των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα. Η ίδια είχε αλλεπάλληλες επαφές με τον τότε υπουργό Δημόσιας Τάξης Γιώργο Βουλγαράκη και την τότε δήμαρχο Αθηναίων Ντόρα Μπακογιάννη και μετείχε σε κρίσιμες συσκέψεις -σύμφωνα με τηλεγράφημα του Ασοσιέιντεντ Πρες (Ιούνιος 2004)- όταν η κυβέρνηση Καραμανλή εξέφρασε την επιθυμία «να ελέγχει τις κλήσεις των κινητών και των σταθερών τηλεφώνων». Η σταδιοδρομία της Φράνσις Φράγκος Τάουνσεντ ξεκίνησε το 1985 από την Εισαγγελία του Μπρούκλιν. Μεταπήδησε στο υπουργείο Δικαιοσύνης και ύστερα από 13 χρόνια, με εισήγηση της υπουργού Δικαιοσύνης του Κλίντον Τζάνετ Ρίνο, τοποθετήθηκε το 1998 επικεφαλής του πανίσχυρου OIPR (Office of Intelligence Policy and Review - Γραφείο Πολιτικής και Ελέγχου Πληροφοριών) που επικρίθηκε σφοδρότατα για την αδυναμία να ενημερώσει έγκαιρα το FBI για την επίθεση στους δίδυμους πύργους. Επειτα από ένα μικρό διάστημα αποστρατείας, τον Αύγουστο του 2001, ανέλαβε το πόστο του υποδιοικητή της υπηρεσίας πληροφοριών της Ακτοφυλακής. Ο προσανατολισμός των μυστικών υπηρεσιών για την αντιμετώπιση της διεθνούς τρομοκρατίας και οι ικανότητες της Τάουνσεντ εκτιμήθηκαν από την κυβέρνηση Μπους και το 2003 διορίστηκε υπαρχηγός της τότε συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας Κοντολίζα Ράις, με αρμοδιότητα στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Από το 2004 η Φράνσις Τάουνσεντ ήταν προσωπική σύμβουλος του προέδρου Μπους σε ζητήματα ασφάλειας της χώρας.

Gokturk: Ο πρώτος στρατιωτικός/κατασκοπικός δορυφόρος της Τουρκίας

Η Τουρκία θα απεξαρτηθεί από ξένες υπηρεσίες πληροφοριών για την παρακολούθηση των κινήσεων στα σύνορά της και γύρω από αυτά, με το πρόγραμμα εκτόξευσης δορυφόρων υπό την επωνυμία Gokturk, σύμφωνα με δημοσίευμα της New Anatolian. Η εκτελεστική επιτροπή της Γραμματείας Αμυντικής Βιομηχανίας (SSM), που συνέρχεται στις 23 Νοεμβρίου, αναμένεται να εγκρίνει την εκκίνηση του προγράμματος. Ο δορυφόρος θα έχει εξαετή διάρκεια ζωής και θα στοιχίσει 200 εκατομμύρια δολάρια. Ο σχεδιασμός έχει αρχίσει από το 2005, ως Πρόγραμμα Αναγνωρίσεων και Εποπτείας διά Δορυφορικών Συστημάτων Gokturk, και θα συμπληρωθεί εντός του έτους. Το πρόγραμμα θα εξυπηρετήσει τις στρατιωτικές ανάγκες συλλογής πληροφοριών και θα επιτρέψει στην Τουρκία να παρακολουθεί και να ακούει όλες τις κινήσεις του ΡΚΚ, αλλά επίσης να συγκεντρώνει άμεσα πληροφορίες για εξελίξεις στις γειτονικές περιοχές…Προσφορές για το πρόγραμμα έχουν υποβάλει οι εταιρείες ARA BASLIK EADS ASTRIUM της Βρετανίας, IAI του Ισραήλ, OHB της Γερμανίας και TELESPAZIO της Ιταλίας, από τις οποίες οι τουρκικές αρχές έχουν ζητήσει να εκτοξεύσουν και να θέσουν σε τροχιά τον δορυφόρο. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει τρία στοιχεία: Δορυφόρο ηλεκτρο-οπτικής κατόπτευσης, σταθερό χερσαίο σταθμό και κινούμενο χερσαίο σταθμό, για λήψη εικόνων υψηλής ανάλυσης. Στην κατασκευή τους θα συμμετάσχουν τουρκικές εταιρείες, στις οποίες έχει ήδη αρχίσει το έργο της έρευνας και ανάπτυξης του προγράμματος.

Υπενθυμίζεται ότι στις 26 Φεβρουαρίου 2001 το τουρκικό Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας αποφάσισε την ίδρυση Εθνικής Διαστημικής Υπηρεσίας, μετά από εισήγηση των Ενόπλων Δυνάμεων, η οποία θα υπάγεται στον Πρωθυπουργό.

Προαποφασισμένη η επίθεση στο Ιράν;

Ορισμένες από τις πιο έγκυρες φωνές της διεθνούς δημοσιογραφίας στα της Μέσης Ανατολής, όπως ο Αμερικανός Σέιμουρ Χερς, ο Βρετανός Ρόμπερτ Φισκ και ο Γάλλος Ερίκ Λοράν, επιμένουν ότι ο πόλεμος είναι προαποφασισμένος. Η αλήθεια είναι ότι, είτε πρόκειται για προετοιμασία πραγματικού πολέμου, είτε για ψυχολογικό πόλεμο με στόχο την άσκηση πίεσης στην Τεχεράνη, η Ουάσιγκτον έχει προσφέρει ουκ ολίγες ανησυχητικές ενδείξεις.
Πρόσφατα, ο πρόεδρος Μπους περιέγραψε με όρους "Αποκάλυψης" τους κινδύνους από το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, κάνοντας λόγο για το ενδεχόμενο «Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου». Σχεδόν ταυτόχρονα, έβλεπαν το φως της δημοσιότητας ρεπορτάζ, σύμφωνα με τα οποία ο Μπους, ήδη στα τέλη του 2003, υπέγραψε απόρρητη οδηγία, με κωδική ονομασία CONPLAN 8022, η οποία προέβλεπε τη χρήση τακτικών, πυρηνικών όπλων εναντίον του Ιράν σε περίπτωση πολέμου. Το κατηγορητήριο που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη νομιμοποίηση του πολέμου συμπληρώθηκε με τον στιγματισμό, εκ μέρους της Ουάσιγκτον, μιας κρατικής υπηρεσίας του Ιράν, της «Δύναμης Αλ Κουντς» των Φρουρών της Επανάστασης, ως τρομοκρατικής οργάνωσης, γεγονός ήκιστα σύνηθες στη διεθνή διπλωματία. Πολλοί θεωρούν, εξ άλλου, ότι ο μόνος στόχος της διεθνούς συνάντησης που οργανώνουν οι Αμερικανοί στην Ανάπολη του Μέριλαντ για το Παλαιστινιακό είναι ο προσεταιρισμός συντηρητικών, αραβικών κρατών εν όψει του επικείμενου πολέμου εναντίον του σιιτικού Ιράκ.
Γεγονός είναι ότι το δίδυμο Μπους - Τσένι έχει πετύχει να οικοδομήσει μια όχι ευκαταφρόνητη συναίνεση γύρω από τη δαιμονοποίηση του Ιράν. Η τοποθέτηση του Γάλλου υπουργού Εξωτερικών, Μπερνάρ Κουσνέρ, περί ενδεχόμενου πολέμου και οι συναντήσεις του Μπους με τον Νικολά Σαρκοζί και την Αγκελα Μέρκελ για επιβολή αυστηρότερων κυρώσεων, επέτειναν την αίσθηση μιας εκκολαπτόμενης «Ιεράς Συμμαχίας» εναντίον της Τεχεράνης. Στο εσωτερικό των ΗΠΑ, ο επικρατέστερος υποψήφιος των Ρεπουμπλικανών, Ρούντολφ Τζουλιάνι, τάχθηκε υπέρ του βομβαρδισμού του Ιράκ, κάτι που δεν αποκλείει και η υποψήφια των Δημοκρατικών, Χίλαρι Κλίντον, η προεκλογική καμπάνια της οποίας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την υποστήριξη του εβραϊκού λόμπι της Νέας Υόρκης. Σύμφωνα με δημοσκόπηση του ινστιτούτου Zogby, το 52% των Αμερικανών επικροτεί το βομβαρδισμό του Ιράν προκειμένου να μην αποκτήσει πυρηνικά όπλα.
Αλλες αμερικανικές φωνές εκπέμπουν, ωστόσο, εντελώς διαφορετικά μηνύματα. Την περασμένη Πέμπτη, ο αντιστράτηγος Τζέιμς Σίμονς δήλωσε ότι «οι Ιρανοί φαίνεται να τηρούν τις υποσχέσεις τους», σταματώντας τη ροή όπλων και εκρηκτικών προς την ιρακινή αντίσταση, με συνέπεια να μειωθεί ο αριθμός των επιθέσεων εναντίον των Αμερικανών κατά το τελευταίο δίμηνο. Μια μέρα νωρίτερα, Δυτικοί διπλωμάτες στη Βαγδάτη εκτιμούσαν, με δηλώσεις τους στο πρακτορείο Reuters, ότι ο ρόλος της Τεχεράνης ήταν καθοριστικός στην ανακωχή που κήρυξε η ένοπλη οργάνωση του αντιαμερικανού σίιτη Μοκτάντα αλ Σαντρ και στη μείωση των επιθέσεων στην «Πράσινη Ζώνη» της Βαγδάτης. Το ίδιο υποστήριξε ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών, Χοσιγιάρ Ζεμπαρί.
Από την πλευρά του, ο νέος αρχηγός ΓΕΕΘΑ των ΗΠΑ, ναύαρχος Μάικλ Μούλεν, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα τον περασμένο μήνα, δήλωσε ότι, με τους πολέμους στο Ιράκ και το Αφγανιστάν να καταπονούν τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις, «το ρίσκο (μιας επίθεσης εναντίον του Ιράν) θα ήταν πολύ, πάρα πολύ υψηλό». Ακόμη περισσότερο κατηγορηματικός, ο επικεφαλής της αμερικανικής Κεντρικής Διοίκησης, που έχει την επιχειρησιακή ευθύνη για τον Περσικό Κόλπο, ναύαρχος Γουίλιαμ Φάλον, δήλωσε ότι «δεν χρειαζόμαστε κι άλλους μπελάδες» και προεξόφλησε ότι «δεν θα κάνουμε κάτι σοβαρό στο Ιράν, στη διάρκεια της θητείας μου». Λεπτομέρεια, πλην όχι ασήμαντη: Σε πείσμα των κυρώσεων που έχουν επιβάλει οι ΗΠΑ, η εταιρεία Halliburton του Ντικ Τσένι διατηρεί πάντα γραφείο στην Τεχεράνη και έχει αναλάβει τη μεταφορά ιρανικού φυσικού αερίου στη Δύση!
Η προοπτική μιας παρά φύσιν συνδιαλλαγής ανάμεσα στον «Μεγάλο Σατανά» και τον «Αξονα του Κακού» είναι από πολλές απόψεις δελεαστική για την Ουάσιγκτον: Το Ιράν θα μπορούσε να παίξει σημαντικό (αν και όχι τόσο καθοριστικό, όσο γενικά πιστεύεται) ρόλο τόσο στο Ιράκ όσο και στο Αφγανιστάν, κάνοντας κάπως πιο εύκολη τη ζωή των Αμερικανών. Η αντιμετώπιση της Αλ Κάιντα είναι άλλο ένα πεδίο που φέρνει εξ αντικειμένου κοντά το σιιτικό Ιράν και τις ΗΠΑ. Τέλος, η ομαλοποίηση των ιρανοαμερικανικών σχέσεων θα είχε ευεργετικές επιπτώσεις στη διεθνή αγορά του πετρελαίου, σε μια κρίσιμη συγκυρία για την αμερικανική οικονομία που αντιμετωπίζει τον κίνδυνο μιας επώδυνης ύφεσης.
Το πρόβλημα για την Ουάσιγκτον είναι ότι ένα «ντιλ» θα εδραίωνε το Ιράν ως την ισχυρότερη, περιφερειακή δύναμη στην κατ’ εξοχήν πετρελαιοπαραγωγό ζώνη του κόσμου. Εξ αντανακλάσεως, θα ενίσχυε τη Συρία και τη λιβανέζικη Χεζμπολάχ, δηλαδή τα κυριότερα εμπόδια για τον αμερικανοϊσραηλινό έλεγχο της Μέσης Ανατολής. Ανεξάρτητα από τακτικές συμμαχίες με ημερομηνία λήξης, τα στρατηγικά συμφέροντα Ιράν και ΗΠΑ βρίσκονται σε τροχιά σύγκρουσης. Με αυτά τα δεδομένα, η κυβέρνηση Μπους θα εξακολουθήσει, πιθανότατα, μέχρι την τελευταία ημέρα της θητείας της την προσπάθεια για αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη. Ηδη, επενδύει στις αντικαθεστωτικές διαθέσεις της μορφωμένης μεσαίας τάξης που συμπιέζεται από το θεοκρατικό καθεστώς και ενισχύει τα ένοπλα αυτονομιστικά κινήματα των Κούρδων, των Αράβων του Κουζεστάν και των Βαλούχων – αν και χωρίς θεαματικά, μέχρι στιγμής, αποτελέσματα. Θα μπορούσε ένας σαρωτικός, από αέρος βομβαρδισμός του Ιράν να προκαλέσει γενικευμένη δυσαρέσκεια και να ενώσει τα ποικίλα αντικαθεστωτικά ρεύματα σε ενιαίο, ανατρεπτικό ρεύμα – κάτι ανάλογο με αυτό που έγινε στη Γιουγκοσλαβία του Μιλόσεβιτς; Η υπόθεση είναι τόσο δελεαστική, που το ενδεχόμενο ενός νέου πολέμου από την κυβέρνηση Μπους δεν μπορεί να αποκλεισθεί. Ωστόσο, το ρίσκο είναι τρομερά μεγάλο: σε αντίθεση με το Ιράκ, το Ιράν είναι μια χώρα που ουδέποτε υπήρξε αποικία, με εθνική συνείδηση σφυρηλατημένη σε μια πορεία χιλιετιών και με πολύ μεγαλύτερη γκάμα «ασύμμετρων» απαντητικών μέτρων ενατίον των αμερικανικών συμφερόντων. Μάντης κακών, ο ισχυρής επιρροής γερουσιαστής των Δημοκρατικών Τζο Μπάιντεν τόνιζε πρόσφατα: «Αν επιτεθούμε στο Ιράν για να το εμποδίσουμε να αποκτήσει λίγα κιλά εμπλουτισμένου ουρανίου, κινδυνεύουμε να επιταχύνουμε την πτώση της ασταθούς κυβέρνησης Μουσάραφ (προς όφελος των εξτρεμιστών ισλαμιστών) και να δούμε πακιστανικές ατομικές βόμβες να εκτοξεύονται εναντίον του Ισραήλ και της Ινδίας».

Επικίνδυνος για το Αιγαίο ο αγωγός «Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη» σύμφωνα με την Τουρκάλα σύζυγο του Ματ Μπράιζα

Πιθανές επιπλοκές με τους Τούρκους στο Αιγαίο και μεγάλους περιβαλλοντικούς κινδύνους βλέπει εξαιτίας του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης, η Ζέινο Μπάραν, σε αντίθεση με τον αγωγό Τουρκίας- Ελλάδας που εγκαινιάζεται αύριο, αλλά και τον αγωγό Μπακού- Τζεϊχάν, τον οποίο προωθεί η Ουάσιγκτον. Είναι δύο αγωγοί οι οποίοι «μόνο οφέλη έχουν», υποστηρίζει η Τουρκάλα αναλύτρια και σύζυγος του Αμερικανού βοηθού υφυπουργού Εξωτερικών Ματ Μπράιζα, η οποία παίζει το αμερικανικό χαρτί. «Αυτό που ενώνει τη Ζέινο και τον Ματ είναι η κοινή στράτευσή τους στον αγωγό Μπακού- Τιφλίδας- Τζεϊχάν», έγραψε ένας αναλυτής στην Ουάσιγκτον τον περασμένο Αύγουστο, όταν ο Μ. Μπράιζα και η Ζ. Μπάραν ένωσαν τις ζωές τους σε μια σεμνή τελετή στον Βόσπορο. Όχι μόνο επειδή ο κ. Μπράιζα είναι βοηθός υφυπουργού Εξωτερικών για τις ευρωπαϊκές και τις ευρασιατικές υποθέσεις, με αρμοδιότητα τα ενεργειακά και τα ελληνοτουρκικά, αλλά και γιατί η Μπάραν είναι μια από τις σημαντικές αλλά και πιο αμφισβητούμενες αναλύτριες σήμερα στην Ουάσιγκτον, η οποία, μάλιστα, το 2003 είχε απολυθεί από το συντηρητικό think tank Νixon Center με την αιτιολογία τής «υπερβολικά επιθετικής φιλοτουρκικής δραστηριότητας». «Δεν συζητάμε για δουλειά στο σπίτι. Υπάρχουν πολλά που μας ενώνουν και τα περισσότερα δεν έχουν να κάνουν με τη δουλειά μας» απαντά στις επικρίσεις η Ζ. Μπάραν, διευθύντρια σήμερα του Κέντρου Ευρασιατικής Πολιτικής στο Ηudson Ιnstitute, ακόμη ένα συντηρητικό think tank, το οποίο συνδέεται στενά με το γραφείο του Αμερικανού αντιπροέδρου Ντικ Τσέινι. Η ίδια δεν έκρυψε ποτέ την υποστήριξή της προς τον- τουρκικών συμφερόντων- αγωγό πετρελαίου Μπακού- Τιφλίδας- Τζεϊχάν και τις αντιρρήσεις της για τον αγωγό Μπουργκάς- Αλεξανδρούπολης. Διότι, όπως σημειώνει για τον πρώτο, «είναι ένας από τους λίγους μεγάλους αγωγούς που μεταφέρουν κασπιακό πετρέλαιο στις παγκόσμιες αγορές», αλλά και «ο πρώτος μη ελεγχόμενος από Ρώσους αγωγός που μεταφέρει πετρέλαιο κατευθείαν στη Μεσόγειο». Επιπλέον, «ο αγωγός θα συνδέσει το Αζερμπαϊτζάν, τη Γεωργία και την Τουρκία στενότερα, και θα φέρει τις δύο χώρες του Νότιου Καυκάσου πιο κοντά στην Ε.Ε. και τη διατλαντική κοινότητα». Για τον αγωγό Μπουργκάς- Αλεξανδρούπολης οι απόψεις της δεν διαφέρουν από αυτές του συζύγου της Μ. Μπράιζα, αλλά και της Αμερικανίδας υπουργού Εξωτερικών Κ. Ράις. Αμφότεροι έχουν καταστήσει σαφές ότι ο αγωγός πρέπει να λειτουργήσει μόνο συμπληρωματικά προς τον αγωγό Μπακού- Τζεϊχάν, δηλαδή να περιλάβει και τη μεταφορά «αμερικανικών» πετρελαίων. Ο Μ. Μπράιζα μάλιστα είχε παρέμβει άκομψα, κατά του Μπουργκάς- Αλεξανδρούπολης, στην επίσκεψή του στην Αθήνα, λίγες ημέρες πριν από την άφιξη του Ρώσου προέδρου για την υπογραφή της συμφωνίας. «Ο αγωγός του Μπουργκάς θα είναι το πρώτο εγχείρημα μεγάλου αγωγού πετρελαίου ρωσικής ιδιοκτησίας σε ευρωπαϊκό έδαφος. Αλλά οι αγωγοί έχουν αναπόφευκτα γεωπολιτικές επιπτώσεις. Έχουμε δει επανειλημμένως πως η Ρωσία χρησιμοποιεί την ενέργεια ως πολιτικό εργαλείο. Η διαφοροποίηση των πηγών ενέργειας και των δρόμων μεταφοράς της είναι σημαντική για να προσφέρει τη μέγιστη ευελιξία στις χώρες της Ε.Ε. να διαμορφώσουν αναλόγως τις σχέσεις τους όχι μόνο με τη Ρωσία, αλλά και με άλλους προμηθευτές πετρελαίου και φυσικού αερίου» εκτιμά η Ζ. Μπάραν, η οποία προχωρά ένα βήμα παραπέρα και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τους περιβαλλοντικούς κινδύνους, αλλά και για πιθανές δυσκολίες που μπορεί να δημιουργήσει ο αγωγός με τους Τούρκους στο Αιγαίο! Αντίθετα, πιστεύει πως ο ελληνοτουρκικός αγωγός φυσικού αερίου, τον οποίο θα εγκαινιάσουν αύριο στον Έβρο οι Καραμανλής και Ερντογάν, «αποτελεί ένα μεγάλο βήμα, ώστε να συνδεθούν οι δύο χώρες με σταθερό τρόπο. Κατόπιν, η Ελλάδα και η Τουρκία μπορούν να συνεργαστούν σε περιοχές κοινού ενδιαφέροντος, όπως η Μέση Ανατολή και ο Καύκασος».

Υπενθυμίζεται ένα μόλις 24ωρο πριν από την επίσημη υπογραφή της συμφωνίας στην Αθήνα, το γνωστό για τις (φιλοτουρκικές) απόψεις του αμερικανικό περιοδικό National Review είχε εξαπολύει επίθεση κατά της ελληνικής στάσης και μάλιστα προβάλει μια υποτιθέμενη απειλή από την πλευρά της Τουρκίας! Το άρθρο είχε τίτλο "Strategic Vision or Strategic Mess?" και έφερε την υπογραφή της Ζέινο Μπάραν... http://article.nationalreview.com/?q=OTg1MjA2ZjBmN2UwYjhhNDBjNTM0N2YyMjhkNzVjZjg

Πιέσεις για ενισχύσεις στο Αφγανιστάν

Με περίπου 10-15 μάχιμους αξιωματικούς- καθοδηγητές αφγανικών στρατιωτικών μονάδων και πιθανώς δύο ελικόπτερα Σινούκ για μεταφορές «εντός του θεάτρου επιχειρήσεων» ενισχύεται από το επόμενο έτος η ελληνική συνεισφορά στον πόλεμο των αμερικανο-ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων με τους Ταλιμπάν. Οι αμερικανικές πιέσεις- που χθες εντάθηκαν με δημόσιες υποδείξεις του υφυπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ κ. Ν. Μπερνς στην αρμόδια επιτροπή του Κογκρέσου- εκδηλώνονται σε μία περίοδο με ιδιαίτερα αιματηρές συγκρούσεις αλλά και τάσεις απεμπλοκής ή αποστασιοποίησης από τα μέτωπα των συγκρούσεων άλλων χωρών. «Οι δύο χώρες είναι εταίροι στο Αφγανιστάν, αλλά η Ελλάδα θα πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο να ενισχύσει με επιπλέον δυνάμεις της τις προσπάθειες που καταβάλλονται στο νότιο και ανατολικό τμήμα του Αφγανιστάν κατά των Ταλιμπάν» είπε, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο κ. Μπερνς αναφερόμενος στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις και στην «αντιτρομοκρατική» συνεργασία τους, που επεκτείνεται και στην Ανατολική Μεσόγειο. Σε μια προσπάθεια εκτόνωσης των ασφυκτικών πιέσεων, η Αθήνα κινείται σε τέσσερα επίπεδα:

● Πρώτον, έχει διαμηνύσει και ουσιαστικά προετοιμάζει την αποστολή 10-15 μάχιμων αξιωματικών για καθοδήγηση/εκπαίδευση αφγανικής μονάδας. Οι Έλληνες θα συγκροτήσουν κοινή ομάδα 19 ατόμων με Αμερικανούς. Οι ομάδες αυτές (ΟLΜΤ) καθοδηγούν-εκπαιδεύουν τις αφγανικές μονάδες σε τρεις συνεχόμενες φάσεις, η τελευταία εκ των οποίων είναι στην πρώτη γραμμή του πυρός στις νότιες και ανατολικές περιοχές. Το υπουργείο Άμυνας έχει θέσει ως προϋπόθεση ότι η ελληνική ομάδα θα μείνει και στην τρίτη φάση στην (ασφαλέστερη) Καμπούλ, αλλά οι ξένοι διπλωμάτες και στρατιωτικοί εκτιμούν ότι αυτό είναι δύσκολο να τηρηθεί στην πράξη.

● Δεύτερον, η Ελλάδα έχει αφήσει να διαφανεί- χωρίς να δεσμευτεί- ότι εξετάζει θετικά το ενδεχόμενο να στείλει δύο ελικόπτερα Σινούκ για μεταφορά στρατευμάτων και υλικών υποστήριξης στα πεδία της μάχης (ΙntraΤheatre). Πιο «σφιχτή» είναι για ανάλογο αίτημα ως προς τα ελικόπτερα Απάτσι- αίτημα που αποκρούεται σταθερά από το 2003.

● Τρίτον, επισπεύδει τη δωρεά 13 μεταχειρισμένων αρμάτων μάχης Leopard 1 GR και πυρομαχικών για ενίσχυση του αφγανικού στρατού (μετά την άρνηση της Καμπούλ να δεχθεί τα Μ60).

● Τέταρτον, τα συναρμόδια υπουργεία εξετάζουν τη δυνατότητα βοήθειας στο Αφγανιστάν στο πολιτικό επίπεδο (χρηματική εισφορά, ενίσχυση αντιναρκωτικού αγώνα, θεσμική συγκρότηση κ.λπ.).

Προκλητικοί εορτασμοί για την 24η επέτειο ανακήρυξης του ψευδοκράτους

Τα Σκόπια πούλησαν το στρατιωτικό υλικό που δώρισε η Ελλάδα!

Οι Σκοπιανοί αποφάσισαν να πουλήσουν σε τρίτους δύο μεταφορικά ελικόπτερα Huey και αρκετά από τα δέκα τεθωρακισμένα οχήματα που οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις τούς παραχώρησαν με τη μορφή βοήθειας πριν από περίπου πέντε χρόνια! Τα ελικόπτερα, τα τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού (ΤΟΜΠ) «Λεωνίδας», καθώς και οχήματα Μερσεντές γενικής χρήσης (7 τον αριθμό), ασθενοφόρα, μεγάλος αριθμός πυρομαχικών και σταθμοί ασυρμάτων δόθηκαν στα Σκόπια, μετά τις συγκρούσεις με τους Αλβανούς το 2001, στο πλαίσιο της ανασυγκρότησης της χώρας και της δημιουργίας συνθηκών σταθερότητας. Τόσο τα πτητικά μέσα όσο και τα οχήματα συνοδεύονταν από αριθμό ανταλλακτικών επαρκή ώστε να συντηρούνται και να είναι επιχειρησιακά για αρκετά χρόνια. Μάλιστα, ειδικευμένοι αξιωματικοί των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων μετέβησαν και παρέμειναν για μήνες στα Σκόπια, με σκοπό την παροχή εκπαίδευσης στη χρήση των μέσων που παραχωρήθηκαν. Η κυβέρνηση της γείτονος, όμως, έκρινε στη συνέχεια πως τα Huey δεν της χρησιμεύουν κι αντί να τα επιστρέψει στην Ελλάδα, προχώρησε στην πώλησή τους (!) στη Βοσνία. Το ποσό που έλαβε και το πού αυτό κατέληξε είναι άγνωστα, ενώ δεν υπάρχουν σαφείς πληροφορίες για το πότε ακριβώς έγινε η αγοραπωλησία. Κι όμως, τα ίδια τα Σκόπια ήταν αυτά που είχαν υποβάλει αίτημα στην Αθήνα για να καλυφθούν κατεπείγουσες -λόγω εχθροπραξιών με τους Αλβανούς- «αεροπορικές ανάγκες». Το ίδιο ακριβώς έπραξε η γείτων και με τα τεθωρακισμένα οχήματα τύπου «Λεωνίδας». Σύμφωνα με πηγές του υπουργείου Εθνικής Αμυνας, πολλά από αυτά βρέθηκαν παρανόμως να έχουν εξαχθεί στη Βουλγαρία. Επιτελείς του Πενταγώνου δεν αποκλείουν ακόμη και το ενδεχόμενο να έχουν πουληθεί κι όλα τα τεθωρακισμένα οχήματα μαζί με τα πολυβόλα και τα πυρομαχικά που έφεραν κατά τη δωρεά από την Ελλάδα. Το γεγονός πάντως πως τα Σκόπια εκποίησαν τα ελικόπτερα και τα τεθωρακισμένα οχήματα κατ’ αυτό τον τρόπο προκαλεί ερωτήματα σχετικά με τους όρους της υπογραφής του συμφώνου παραχώρησης από την Ελλάδα και την αντίδραση της τότε ηγεσίας του υπουργείου Εθνικής Αμυνας. Πέραν της υλικοτεχνικής βοήθειας, η Ελλάδα συνέβαλε στην επίτευξη της συμφωνίας σταθερότητας των Σκοπίων τόσο οικονομικά όσο και στρατιωτικά, με παρατηρητές και συμμετοχή στις ειρηνευτικές δυνάμεις πάντα στο πλαίσιο των διεθνών πρωτοβουλιών. Εκατοντάδες Ελληνες στρατιώτες μετακινήθηκαν στην περιοχή και συνέβαλαν με κόστος και κίνδυνο στην προσπάθεια αφοπλισμού του Αλβανικού Απελευθερωτικού Στρατού αλλά και στην καταστροφή των όπλων. Επίσης η ελληνική κυβέρνηση παρείχε διπλωματική στήριξη στα Σκόπια, τα οποία απαντούν σήμερα με προκλητικές ενέργειες και πρωτοφανή αδιαλλαξία στο θέμα της ονομασίας.

Η Τουρκία φοβάται την επικύρωση της Συμβασης του Montego Bay από τις ΗΠΑ

Πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας "Cumhuriet", με τίτλο "Περιπλοκές και πάλι στο Αιγαίο", αναφέρεται στο πρώτο βήμα των ΗΠΑ για την έγκριση της "Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας" του 1982, κάτι που όπως επισημαίνει το δημοσίευμα παρέχει ελπίδες στην Ελλάδα ότι ενδέχεται να αλλάξει η "αμερόληπτη" στάση που τηρούσαν οι ΗΠΑ μέχρι σήμερα στο πρόβλημα του Αιγαίου. Το δημοσίευμα που φέρει την υπογραφή της ανταποκρίτριας της εφημερίδας στην Ουάσινγκτον, Ελσίν Πουραζλάρ, αναφέρει τα ακόλουθα: "Η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Γερουσίας, στην τελευταία συνεδρίασή της, ενέκρινε με 17 ψήφους υπέρ και τέσσερις κατά τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας. Μετά την εξέλιξη αυτή εγείρεται ο κίνδυνος η Ελλάδα να επαναφέρει τις διεκδικήσεις της στο Αιγαίο, καθώς, βασιζόμενη στη συγκεκριμένη Συνθήκη, επιδιώκει να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια." Η Ελλάδα, σύμφωνα πάντα με την Τουρκάλα δημοσιογράφο, εκτιμά ότι οι ΗΠΑ, εφόσον εγκρίνουν τη Σύμβαση, δεν θα παραμείνουν πλέον "αμερόληπτες", όπως ήταν την τελευταία 25ετία. Ειδικοί αναφέρουν, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ότι η επικύρωση από τις ΗΠΑ της προαναφερθείσας Συνθήκης δεν είναι δεσμευτική για την Τουρκία, θα είναι όμως μια εξέλιξη με "ψυχολογικές επιπτώσεις", ειδικά στις συζητήσεις για το Αιγαίο.Το δημοσίευμα αναφέρει ότι ο γερουσιαστής Τζόζεφ Μπίντεν, Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Γερουσίας, ο οποίος κατέθεσε τη Συνθήκη προς έγκριση, ανέφερε ότι η σχετική ψηφοφορία στην Ολομέλεια της Γερουσίας αναμένεται να διεξαχθεί εντός δύο εβδομάδων και ότι οι ΗΠΑ, με τη Σύμβαση αυτή, επιδιώκουν τη διασφάλιση των στρατιωτικών, οικονομικών και περιβαλλοντικών τους συμφερόντων. Σημειωτέον ότι στις 155 που έχουν υπογράψει τη Συνθήκη των Η.Ε. του 1982, δεν συμπεριλαμβάνονται η Τουρκία, η Συρία, το Ιράν, η Λιβύη, η Βενεζουέλα, το Εκουαδόρ, το Καζακστάν, το Τουρκμενιστάν, η Κιργισία και το Τσαντ. Η Ελλάδα, σύμφωνα με την Ελσίν Πουραζλάρ, βασιζόμενη στη συγκεκριμένη Συνθήκη, ισχυρίζεται ότι έχει το δικαίωμα να επεκτείνει τα εθνικά της χωρικά ύδατα από τα έξι στα 12 μίλια. Υπάρχει, ωστόσο, απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, η οποία δικαιώνει τις τουρκικές θέσεις, δηλαδή ότι τα 12 μίλια αποτελούν "υπερκείμενα σύνορα" και ότι ο καθορισμός των χωρικών υδάτων είναι κάτι το οποίο αφορά στο Διεθνές Δίκαιο. Τέλος, στο δημοσίευμα επαναλαμβάνεται ότι η Τουρκία θεωρεί την επέκταση των χωρικών υδάτων της Ελλάδας από τα έξι στα 12 μίλια, αιτία πολέμου (casus belli).

Το Αίγαιο είναι σύμπλεγμα διασπαρμένων 2.463 από τις 3.100 συνολικά στον ελληνικό χώρο νήσους, νησίδες και βραχονησίδες, με αρκετά σε μικρή απόσταση από τις ακτές της Μ. Ασίας. Περικλείει διεθνή και εθνικό ελληνικό χώρο. Το Αιγαίο υπήρξε ανέκαθεν ζωτικής σημασίας τμήμα του ελληνισμού. Το σημερινό καθεστώς του Αιγαίου έχει καθιερωθεί με διεθνείς συνθήκες και συμφωνίες μετά τον Α Π.Π. Υπήρξε, δε, περίοδος χωρίς αμφισβητήσεις. Από τις αρχές όμως του ’70 η Τουρκία αρχίζει να προβάλει επεκτατικές βλέψεις σε βάρος των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων στο Αιγαίο.

Το Εδαφικό Καθεστώς του Αιγαίου

Στις σχετικές με το εδαφικό καθεστώς του Αιγαίου διεθνείς συνθήκες, ορίζονται:Στο άρθρο 12 της συνθήκης της Λωζάνης, 1923: η κυριαρχία της Ελλάδας επι των νήσων της Α. Μεσογείου –εκτός Ιμβρου, Τενέδου και Λαγουσών –ιδία των νήσων Λήμνου, Σαμοθράκης, Μυτιλήνης, Χίου, Σάμου και Ικαρίας. Οι νήσοι σε μικρότερη απόσταση από 3 ν.μ. από τις ασιατικές ακτές, παραμένουν σε τουρκική κυριαρχία.Στο άρθρο 15 της Συνθήκης της Λωζάνης: η Τουρκία παραιτήθηκε υπέρ της Ιταλίας παντός δικαιώματος και τίτλων από Αστυπάλαια, Ρόδο, Χάλκη, Κάρπαθο, Κάσο,Τήλο, Νίσηρο, Κάλυμνο, Λέρο,Πάτμο, Λειψούς, Σύμη και Κω και από τις εξοφλημένες (παρακείμενες) νησίδες ως και από το Καστελόριζο.Στο άρθρο 4 της συνθήκης ειρήνης των Παρισίων, 10 Φεβ. 47: Η Ιταλία εκχωρεί στην Ελλάδα σε πλήρη κυριαρχία τα νησιά της Δωδεκανήσου.Υπόψη, προηγήθηκαν της συνθήκης των Παρισίων, οι δύο (2) συνθήκες του 1932 μεταξύ της Ιταλίας και της Τουρκίας για τα Δωδεκάνησα, για τις οποίες θα αναφερθούμε λεπτομερώς στο οικείο θέμα για το καθεστώς τωνΙμίων.Μονομερείς Απαιτήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο - Αντιδράσεις Ελλάδας - Υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου. Η σύμβαση της Γενεύης 1958 και η συνθήκη για το δίκαιο της θάλασσας, 1982, καθορίζουν διεθνώς τα της υφαλοκρηπίδας. Καθορίζεται ως υφαλοκρηπίδα ο βυθός της θάλασσας, μέχρι βάθους 200 μ. και ακόμη παραπέρα μέχρι εκεί που το βάθος των υπερκειμένων υδάτων επιτρέπει την εκμετάλλευση των υποθαλασσίων φυσικών πόρων. Επίσης, καθορίζεται ότι τα νησιά έχουν δική τους υφαλοκρηπίδα, συνεπώς και τα νησιά του Αιγαίου, πράγμα που αρνείται η Τουρκία. Εξάλλου, τα νησιά του Αιγαίου αποτελούν συνέχεια - προέκταση του ελληνικού ηπειρωτικού χώρου (Εύβοια - Άγιο Όρος) και όχι του ασιατικού χώρου, όπως ισχυρίζεται η Τουρκία. Στο διεθνές δίκαιο εφαρμόζεται η μέση γραμμή που στην περίπτωση της Ελλάδας φθάνει ως το μέσο της απόστασης των ασιατικών ηπειρωτικών ακτών από τις ακτές των νήσων του Α. Αιγαίου και όχι από τις ελληνικές ηπειρωτικές ακτές.Η Τουρκία δηλώνει ότι δε δεσμεύεται από τις συνθήκες. Η θέση της Ελλάδας για την υφαλοκρηπίδα είναι η Χάγη που τελικά η Τουρκία αρνείται.

Ελληνικά Χωρικά Ύδατα και Ελληνικός Εναέριος Χώρος στο Αιγαίο

Από το 1936 για την Ελλάδα τα χωρικά ύδατα είναι 6 ν.μ. Η Ελλάδα τηρεί το δικαίωμα, που απορρέει από τους διεθνείς κανόνες του δικαίου της θάλασσας να τα επεκτείνει στα 12 ν.μ. (και από τα νησιά) όταν κρίνει σκόπιμο. Η Τουρκία δηλώνει ότι κάθε επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. αποτελεί αιτία πολέμου - “Casus belli”.Από το 1931, ο ελληνικός εναέριος χώρος είναι 10 ν.μ. και έκτοτε η Τουρκία δεν έχει προκαλέσει τα 10 ν.μ. Από το 1975, όμως, παραβιάζει συστηματικά τον ελληνικό εναέριο χώρο, όχι μόνο μεταξύ 6 - 10 ν.μ. αλλά και πολλάκις και πάνω από τα ελληνικά νησιά. Τα ελληνικά στρατιωτικά αεροσκάφη αναχαιτίζουν τα τουρκικά που παραβιάζουν τον ελληνικό εναέριο χώρο.

FIR Αθηνών

Ο διεθνής αρμόδιος για την εναέρια κυκλοφορία είναι ο οργανισμός πολιτικής αεροπλοίας (ICAO) που καθιέρωσε τα διάφορα FIRs (συνθήκη Σικάγο, συσκέψεις 1950, 52, 58) που δεν είναι κυριαρχία, είναι λειτουργία - επιχειρησιακός έλεγχος εναερίων περιοχών. Το FIR Αθηνών περιλαμβάνει εθνικό και διεθνή εναέριο χώρο. Σύμφωνα με τις διατάξεις και ρυθμίσεις του ICAO και με βάση τη διεθνή πρακτική, όλα τα αεροσκάφη συμπεριλαμβανομένων και των στρατιωτικών, πρέπει να υποβάλουν σχέδια πτήσης όταν εισέρχονται στο FIR Αθηνών, για λόγους ασφαλείας. Εντούτοις, η Τουρκία δεν κάνει τούτο, με το πρόσχημα ότι η συνθήκη του Σικάγο, 1947 δεν αφορά τα στρατιωτικά αεροσκάφη.

Η Στρατικοποίηση των Νήσων του Αιγαίου

Η στρατικοποίηση της Λήμνου και της Σαμοθράκης βασίζεται στη συνθήκη Μοντρέ - 1936 (21) που αντικατέστησε για το καθεστώς των Στενών τη συνθήκη της Λωζάνης 1923. Ενώ, η Τουρκία ισχυρίζεται ότι τα νησιά δεν εμπίπτουν σ’ αυτή τη συνθήκη. Στα νησιά Λέσβο, Χίο, Σάμος, Ικαρία, συνθήκη της Λωζάνης προβλέπει μερική και ολική αποστρατικοποίηση, όπως αξιεί η Τουρκία. Στα Δωδεκάνησα, με τη συνθήκη των Παρισίων 1947, προβλέπονται δυνάμεις εθνικής φρουράς, για την τοπική άμυνα.Σεβαστήκαμε για 50 χρόνια περίπου αυτές τις συνθήκες. Όμως, με την εισβολή στην Κύπρο και με τις συνεχείς επεκτατικές επιδιώξεις της Τουρκίας στο Αιγαίο, η Ελλάδα αναγκάζεται, με την παρουσία ελληνικών δυνάμεων, να εξασφαλίσει την άμυνα των νήσων, που είναι αναφαίρετο και εξασφαλισμένο από το άρθρο 51 του καταστατικού των ΗΕ, δικαίωμα.

Έρευνα και Διάσωση μέσα στο FIR Αθηνών.

Η περιοχή ευθύνης της Ελλάδας, σύμφωνα με διεθνής συνθήκες, για έρευνα και διάσωση (SAR) σε αεροπορικά και θαλάσσια ατυχήματα, συμπίπτει με το FIR Αθηνών. Η Τουρκία 1989, αυθαίρετα δήλωσε ότι έχει ευθύνη για αεροπορικά και θαλάσσια ατυχήματα στον Εύξεινο Πόντο, στο μισό Αιγαίο, σε μέρος της Α. Μεσογείου και στα κατεχόμενα της Κύπρου. Όμως, ο ICAO στις 7 Μαρτίου 89, διαβεβαίωσε την Ελλάδα ότι η ευθύνη αεροπορικών και θαλασσίων ατυχημάτων εξακολουθεί να παραμένει η ίδια.

Το Νομικό Καθεστώς των Ιμίων.

Η κρίση στα Ίμια, Ιαν. ’96, είναι η πρώτη έμπρακτη απόδειξη των τουρκικών διεκδικήσεων σε χερσαίο ελληνικό νησιωτικό χώρο, που έφερε τις δύο χώρες στα πρόθυρα του πολέμου. Ειδικότερα αναφέρονται στις διεθνής συνθήκες: Πρώτον, συνθήκη Λωζάνης 1923, άρθρο 15: παραχωρούνται από την Τουρκία στην Ιταλία τα νησιά των Δωδεκανήσων και οι παρακείμενες (adjacents) νησίδες. Συνεπώς, και οι βραχονησίδες των Ιμίων. Δεύτερον, οι δύο συνθήκες 1932, Ιταλίας - Τουρκίας: η πρώτη 4 Ιαν. 32 συνθήκη καθορίζει επακριβώς τα θαλάσσια όρια μεταξύ Καστελορίζου και της τουρκικής ακτής, ως και ότι το Καστελόριζο, η Στρογγύλη και η Ρώ παραχωρούνται στην Ελλάδα (άρθρο 3) και η νησίδα Kara-ada, στο Bodrum, στην Τουρκία (άρθρο 2). Η δεύτερη συμπληρωματική συμφωνία 28 Δεκ. 32 ιχνογραφεί επακριβώς 37 συντεταγμένες, με τις οποίες καθορίζεται το υπόλοιπο των θαλασσίων συνόρων μεταξύ των Δωδεκανήσων και της τουρκικής ακτής. Συγκεκριμένα, στο σημείο 30 αναφέρεται ότι τα σύνορα βορείως των Καλύμνου ακολουθούν τη μέση γραμμή μεταξύ των βραχονησίδων Ιμια (στην πλευρά της Ιταλίας) και της βραχονησίδας Cavus (νυν ΚΑΤΟ) (στην πλευρά της Τουρκίας). Τρίτον, συνθήκη των Παρισίων, 1947:Ιταλία εκχωρεί την κυριαρχία των νήσων της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα, για την συμμετοχή της στο Β Π.Π. Συνεπώς και τα Ίμια.Εξάλλου, κυκλοφόρησαν και διεθνείς επίσημοι χάρτες από την Ιταλία, τη Γερμανία και τη Βρετανία (βρετανική διοίκηση 1945 - 49), αλλά από την Τουρκία, στο πλαίσιο της συνθήκης του Μοντρέ 1936, όπου η βραχονησίδα Ίμια απεικονίζεται ως ελληνική. Η Τουρκία τώρα ισχυρίζεται ότι η δεύτερη συμφωνία 28 Δεκ. 32 δεν έχει συμπληρωθεί και δεν έχει επικυρωθεί από την ΚΤΕ. Όμως, αυτή η συμφωνία είναι τεχνοκρατικής φύσης και αποσκοπούσε στο να τεθεί σε ισχύ μόνο με τις υπογραφές, όπως και έγινε.Επομένως, η Ελλάδα ως ανάδοχη χώρα της συνθήκης των Παρισίων έχει όλες τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα, όπως καθορίζει το διεθνές δίκαιο, των συμφωνιών της προκατόχου Ιταλίας με την Τουρκία, για τα Δωδεκάνησα.

Έκθεση Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων για τα Νησιά του Αιγαίου (Αυγ. 06) Μερικούς μήνες μετά τα Ιμια, με δημοσίευση στο Τουρκικό τύπο, οι πολεμικές ακαδημίες της Τουρκίας εξέδωσαν έκθεση για δήθεν γκρίζες ζώνες σε 100 και πλέον νήσους, νησίδες και βραχονησίδες του Α. Αιγαίου που κατά το Β Π.Π. δεν είχαν καταληφθεί από την Ελλάδα ως ανήκουσες στην Τουρκία σαν συνέχεια της οθωμανικής κυριαρχίας. Επίσης, τονίζεται ότι η τουρκική κυριαρχία συνεχίζεται και στα νησιά που δεν κατονομάζονται στις συμφωνίες, αλλά και σε αυτά που δεν είναι δίπλα στα κατονομαζόμενα, καθώς και σε αυτά που δεν έχουν ίδιο καθεστώς. Στην έκθεση προβάλλονται μονομερώς τρείς (3) κατηγορίες νησιών με συνεχιζόμενα τουρκικά δικαιώματα:
Πρώτη, τα νησιά που δεν δόθηκαν στην Ελλάδα με το άρθρο 12 της συνθήκης της Λωζάνης 1923 (περίπου 14;) μεταξύ των οποίων και η βραχονησίδα Ζουράφα, 6 ν.μ. από τη Σαμοθράκη, και 8 νήσοι και 3 νησίδες γύρω από την Κρήτη.

Δεύτερη, τα νησιά Υψηλή και Καρα-αντά που υπάγονται στο καθεστώς της συμφωνίας 4ης Ιαν. 32.

Τρίτη, τα νησιά, νησίδες και βραχονησίδες (περίπου 105;) που υπάγονται στο καθεστώς του πρωτοκόλλου της 28ης Δεκ. 32, μεταξύ των οποίων και η Κάλυμνος και η Καραντάκ (Ίμια).

Συμπεράσματα

Από τις αρχές του 1970, η Τουρκία στρέφει επίμονα τα βλέμματά της προς το Αιγαίο. Δεν πρόκειται για συμπτώσεις, αλλά για προσχεδιασμένες συστηματικά μονομερείς και συνεχείς επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας σε βάρος των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων στο Αιγαίο, βλέψεις που δεν αρμόζουν σε χώρα που επιδιώκει σήμερα να ενταχθεί στην Ε.Ε. Σκοπός της Τουρκίας είναι να δείξει, με συνεχείς αμφισβητήσεις, ότι αυτή έχει με το μέρος της το διεθνές δίκαιο και όχι η Ελλάδα. Να διασύρρει την Ελλάδα σε ένα εφόλης της ύλης διάλογο και διαπραγματεύσεις. Η Ελλάδα, βέβαια, δεν μπορεί και δεν πρόκειτια να συζητήσει, όπως κάθε χώρα, κυριαρχικά της δικαιώματα. Υπαρκτό νομικό θέμα είναι μόνο η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου. Μήπως συνεπώς, επιβάλλεται να αναπτύξουμε μια επιθετική εναλλακτική διπλωματική στρατηγική στην εθνική μας πολιτική, αφού η Τουρκία δεν αναμένεται να σταματήσει τις επεκτατικές της βλέψεις σε βάρος της Ελλάδας, για να διατηρήσουμε το σημερινό καθεστώς του Αιγαίου αλλά και για άλλα δικαιώματα του Ελληνισμού για τα οποία η Τουρκία φαίνεται να έχει την εσφαλμένη εντύπωση ότι είμαστε διατεθειμένοι να υποχωρήσουμε, εκμεταλλευόμενοι τη δική μας διάθεση, ως ευρωπαϊκή χώρα, για συμπεριφορά καλής γειτονίας.

Έξι νέα υποβρύχια για το Τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό

Η Γραμματεια Αμυντικής Βιομηχανίας (SSM) του Υπουργείου Άμυνας της Τουρκίας ανακοίνωσε τη short list για το Πρόγραμμα Υποβρυχίου Νέου Τύπου του Τουρκικού Ναυτικού. Το πρόγραμμα αφορά τη ναυπήγηση 6 υποβρυχίων Πρόωσης Ανεξάρτητης του Αέρα (ΑΙΡ) με την παράδοση του αρχικού το 2015. Υποψήφια είναι το Marlin των γαλλικών ναυπηγείων DCNS, το υποβρύχιο Τύπου 214 της γερμανικής HDW/MFI και το S-80A της ισπανικής Navantia S.A.

Ανεξαρτησία του Κοσόβου υπόσχεται ο Θάτσι

Νίκη του Δημοκρατικού Κόμματος, υπό τον πρώην αρχηγό του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσόβου (UCK) Χασίμ Θάτσι, σε βάρος της Δημοκρατικής Ενωσης του απερχόμενου πρωθυπουργού Αγκίμ Τσέκου προβλέπουν οι δημοσκοπήσεις εν όψει των βουλευτικών εκλογών του ερχόμενου Σαββάτου στο Κόσοβο.
Το τελικό καθεστώς της περιοχής μετά το τέλος των διαπραγματεύσεων, στις 10 Δεκεμβρίου, σφράγισε την προεκλογική εκστρατεία των κομμάτων που εκφράζουν την αλβανική πλειονότητα. Ο Θάτσι έχει δεσμευθεί ότι η Βουλή που θα προκύψει από τις κάλπες θα κηρύξει την ανεξαρτησία εν ανάγκη μονομερώς, αν η Σερβία εμμείνει στις αντιρρήσεις της και η Ρωσία εμποδίσει τη λήψη απόφασης από το Συμβούλιο Ασφαλείας.

Αντιθέτως, η σερβική μειονότητα του Κοσόβου αναμένεται να μποϊκοτάρει τις εκλογές, ακολουθώντας τις υποδείξεις της κυβέρνησης του Βελιγραδίου και της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Σερβίας. Απαντώντας στις επικρίσεις εκπροσώπων του ΟΗΕ και του ΝΑΤΟ, που ασκούν τη διοίκηση και την αστυνόμευση του Κοσόβου, ο Σέρβος υπουργός για τα ζητήματα της περιοχής, Σλόμπονταν Σάμαρντζιτς, δήλωσε: «Περιμένουν, να υποχρεώσουμε τους ομοεθνείς μας να λάβουν μέρος στις εκλογές και να αναδείξουν θεσμούς, οι οποίοι αύριο θα ανακηρύξουν το Κόσοβο ανεξάρτητο»;
Την αντίθεση του Βελιγραδίου στην προοπτική της ανεξαρτησίας επαναβεβαίωσε, μετά τη συνάντησή του χθες με τον Ούγγρο ομόλογό του, Φέρεντς Γκιούρτσανι, ο Σέρβος πρωθυπουργός Βόιτσλαβ Κοστούνιτσα «Η Σερβία θα αποκρούσει οποιαδήποτε απόφαση περί ανεξαρτησίας, είμαστε όμως έτοιμοι να δώσουμε (στην Πρίστινα) πλήρη ανεξαρτησία και αυτονομία στο πλαίσιο της Σερβίας», δήλωσε.
Στο μεταξύ, και ενώ πλησιάζει η καταληκτική ημερομηνία της 10ης Δεκεμβρίου, εμφανίζονται ενδείξεις περί στροφής στη στάση της «τρόικα» ΗΠΑ- Ε. Ε. - Ρωσίας, υπό την αιγίδα της οποίας διεξάγονται οι άγονες, μέχρι στιγμής, διαπραγματεύσεις μεταξύ Σέρβων και Αλβανοκοσοβάρων. Οπως δήλωσε χθες η Κριστίνα Γκάλαχ, εκπρόσωπος Τύπου του Χαβιέρ Σολάνα, η διεθνής τρόικα δεν θα περιοριστεί, εφεξής, στο ρόλο του μεσολαβητή, αλλά θα επιδείξει «περισσότερο ενεργητική συμπεριφορά», ρίχνοντας στο τραπέζι συγκεκριμένες προτάσεις για το μέλλον του Κοσόβου.
Στο εσωτερικό του Κοσόβου, ανησυχίες προκαλεί η δράση της παράνομης, παραστρατιωτικής οργάνωσης «Αλβανικός Εθνικός Στρατός» (ΑΚSH), η οποία έχει χαρακτηρισθεί «τρομοκρατική» από την αποστολή του ΟΗΕ (UNMIK). Ο ΑΚSH πραγματοποιεί περιπολίες στο βόρειο Κόσοβο επικαλούμενος κίνδυνο εισβολής σερβικών ενόπλων δυνάμεων ή ανάληψης δράσης από την επίσης παράνομη οργάνωση «Σερβική Φρουρά του Τσάρου Λαζάρου».
Ωστόσο, η «σερβική απειλή» αμφισβητείται εντόνως, καθώς η ασφάλεια του Κοσόβου είναι στα χέρια του ΝΑΤΟ, το οποίο διατηρεί ισχυρή δύναμη 16.000 ανδρών στην περιοχή. Σημειώνεται ότι ο AKSH, που ιδρύθηκε το 2001, αναπτύσσει παράνομη δράση (βομβιστικές επιθέσεις, επιδρομές) όχι μόνο στο Κόσοβο, αλλά και στην FYROM και στην κοιλάδα του Πρέσεβο, στη νότια Σερβία, όπου επίσης υπάρχει ισχυρή, αλβανική μειονότητα. Διακηρυγμένος στόχος του AKSH είναι η ενοποίηση όλων των περιοχών των Βαλκανίων όπου ζουν αλβανικές κοινότητες.