Ασκήσεις σχηματισμού μάχης της ΕΕ (EU Battle Group) HELBROC «ΕΥΡΩΠΗ I ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΗ ΙΙ»

Από το ΓΕΕΘΑ ανακοινώθηκε ότι, ο Σχηματισμός Μάχης της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (EU Battle Group - BG) HELBROC (HELlas – Bulgaria – RΟmania - Cyprus) θα διεξάγει την Τακτική Άσκηση Άνευ Στρατευμάτων (ΤΑΑΣ) «ΕΥΡΩΠΗ Ι/07» (Command Post Exercise – CPX -), από 07 έως 12 Μαΐου 2007 στην έδρα του Eλληνικού Στρατηγείου Επιχειρήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Οperations Headquarter – OHQ) στη Λάρισα και την Τακτική Άσκηση Μετά Στρατευμάτων (ΤΑΜΣ) «ΕΥΡΩΠΗ ΙΙ/07»(Live Exercise -LIVEX-), από 14 έως 19 Μαΐου 2007, στην περιοχή ασκήσεων «ΑΣΚΟΥ-ΠΡΟΦΗΤΗ», στην Κεντρική Μακεδονία. Οι ασκήσεις αυτές διεξάγονται στο πλαίσιο της εξασκήσεως και προετοιμασίας αξιολόγησης – πιστοποίησης του Ελληνικού Στρατηγείου Επιχειρήσεων της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (OHQ), του Στρατηγείου Δυνάμεων της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (FHQ) και του HELBROC BG για την ανάληψη επιχειρήσεων αντιμετωπίσεως κρίσεων και ειδικότερα επιχειρήσεων παροχής Ανθρωπιστικής βοήθειας (Humanitarian Assistance) και Εκκένωσης Άμαχου πληθυσμού (Evacuational Operations). Oι εν λόγω ασκήσεις είναι οι πρώτες ασκήσεις που θα διεξάγει το HELBROC BG και "έθνος πλαίσιο" θα είναι η χώρα μας. Οι ασκήσεις σχεδιάσθηκαν από επιτελείς και των τεσσάρων χωρών του HELBROC BG.
Ο αριθμός του ασκούμενου προσωπικού ανέρχεται σε περισσότερα από 1200 άτομα ως ακολούθως: Η Ελλάδα, ως φιλοξενούσα χώρα, συμμετέχει με ένα Τάγμα, υποστηριζόμενο από αεροπορικά μέσα και Μονάδες Μηχανικού και Διοικη-τικής Μερίμνης. Η Βουλγαρία, με έναν Λόχο Πεζικού. Η Κύπρος, με μια Διμοιρία Στρατoνομίας και μια Διμοιρία Υγειονομικού. Η Ρουμανία, με μια Διμοιρία Ραδιο - Βιολογικού – Χημικού Πολέμου και μια Ομάδα Ψυχολογικών Επιχειρήσεων.

Η ανάπτυξη της αντιπυραυλικής άμυνας των ΗΠΑ

Η εγκατάσταση πυραυλικών συστημάτων στη Πολωνία και την Τσεχία από την πλευρά των Ηνωμένων Πολιτειών έχει προκαλέσει, όπως είναι γνωστό, πολλές αντιδράσεις κυρίως από την πλευρά της Ρωσίας, καθώς βλέπει χώρες πρώην συμμάχους στα πλαίσια του Συμφώνου της Βαρσοβίας και της ψυχροπολεμκής περιόδου να δέχονται πυραυλικά συστήματα των ΗΠΑ. Παρά τις διαβεβαιώσεις της αμερικανικής πλευράς ότι η συγκεκριμένη κίνηση έχει σκοπό την αποτροπή επίθεσης από την περιοχή της Μέσης Ανατολής, το ζήτημα αποτελεί το νέο σημείο τριβής μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ/ΝΑΤΟ.
Το πυραυλικό σύστημα προστασίας των ΗΠΑ ξεκίνησε την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, με την ενεργή υποστήριξη των εκάστοτε προέδρων της χώρας και κυρίως του Ρ. Ρήγκαν τη δεκαετία του 1980, όταν και τέθηκε σε ανάπτυξη και εφαρμογή το πρόγραμμα «Πόλεμος των Άστρων», η αιχμή του δόρατος της αμερικανικής αντιπυραυλικής άμυνας.
Στα μέσα του 1993, το υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ πραγματοποίησε εκτεταμένη μελέτη για να επιλέξουν τη στρατηγική, τη δομή και την τεχνολογική ανάπτυξη της αμυντικής δυνατότητας της χώρας στη μετα-ψυχροπολεμική περίοδο. Εξάλλου, με τη διάλυση της ΕΣΣΔ, η απειλή πυραυλικής επίθεσης στο έδαφος των ΗΠΑ από την πρώην Σοβιετική Ένωση ή από την Κίνα είχε μειωθεί σημαντικά. Επιπλέον, η πιθανότητα για μια χώρα του αναπτυσσόμενου κόσμου να αναπτύξει και να χρησιμοποιήσει βαλλιστικό πύραυλο μεγάλου βεληνεκούς θεωρούνταν εντελώς αβέβαιη. Στο πλαίσιο αυτό και ως απάντηση σε μια αβέβαιη όσο και αόριστη απειλή, το υπουργείο Άμυνας αναζήτησε την τεχνολογική αιχμή μέσα από το πρόγραμμα της Εθνικής Βαλλιστικής Άμυνας για την ανάπτυξη και διατήρηση της πυραυλικής άμυνας των ΗΠΑ.
Μετά τις εκλογές του 1994, πολλά μέλη του Κογκρέσου ζήτησαν την επιτάχυνση της διαδικασίας ανάπτυξης αυτού του είδους άμυνας της χώρας. Αυτή η στάση οφείλεται στη γενική πεποίθηση ότι η απειλή με βαλλιστικούς πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς που θα μπορούσαν να πλήξουν τις ΗΠΑ και που θα προέρχονταν από χώρες αμφίβολης εμπιστοσύνης είχε αυξηθεί σημαντικά. Το σενάριο της απειλής μάλιστα περιελάμβανε επίθεση από τη Λιβύη με τους νεοαποκτηθέντες βαλλιστικούς πυραύλους SS-25. Έτσι, η σύσταση του νέου αμυντικού συστήματος αφορούσε είκοσι πυραύλους διηπειρωτικού βεληνεκούς (Intercontinental Ballistic Missiles - ICBM) και την υποστήριξη τους από το αναβαθμισμένο δίκτυο ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης (Early Warning Radar - EWR).
Το 1996, σχετική επιτροπή παρουσίασε μία έκθεση που αφορούσε την αλλαγή στο διεθνές περιβάλλον και τις αλλαγές που θα έπρεπε να γίνουν στο πρόγραμμα πυραυλικής άμυνας των ΗΠΑ προκειμένου να είναι αποτελεσματικό απέναντι σε ενδεχόμενη απειλή. Το σχέδιο που πρότεινε η έκθεση έμεινε ως γνωστό ως «3+3» εξαιτίας των τριών χρόνων που χρειαζόταν η ανάπτυξη του και των επιπλέον τριών για την εγκατάσταση και λειτουργία του μετά την απόφαση ανάπτυξης. Το πρόγραμμα της Εθνικής Πυραυλικής Άμυνας των ΗΠΑ που προέκυψε από την έκθεση αποτελείται από διάφορα στοιχεία και οπλικά συστήματα ικανά να αποτρέψουν ενδεχόμενη απειλή. Επίγεια ραντάρ σε συνδυασμό με συστήματα παρακολούθησης υπέρυθρων ακτίνων από το διάστημα δημιουργούν ένα πλέγμα επίβλεψης του εναέριου χώρου και επίβλεψης απειλών. Αυτό το σύστημα παρακολούθησης είναι το απαραίτητο συστατικό που σε συνδυασμό με πυραύλους αναχαίτισης εδάφους-αέρος αποτελεί τη βάση της φιλοσοφίας της Εθνικής Πυραυλικής Άμυνας των ΗΠΑ.
Τον Απρίλιο του 1997, ανακοινώνεται η ίδρυση της Εταιρείας Ενωμένης Πυραυλικής Άμυνας (United Missile Defense Company - UMDC), μία κοινοπραξία μεταξύ των Lockheed Martin, Raytheon και TRW. Μετά από πρόταση της εταιρείας για την ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου συστήματος πυραυλικής άμυνας, ο Οργανισμός Βαλλιστικής Πυραυλικής Άμυνας των ΗΠΑ ανακοίνωσε την ανάθεση, μέσω δύο συμβολαίων, της Εθνικής Πυραυλικής Άμυνας στην UMCD και στην Boeing North American. Μετά από δύο χρόνια, ο Οργανισμός θα επέλεγε μία εκ των δύο να λειτουργήσει ως ο κύριος διαμορφωτής και προμηθευτής των πυραυλικών συστημάτων για την άμυνα από πυραυλικές επιθέσεις.
Τα οικονομικά έτη 1996 έως 1998 το Κογκρέσο ενέκρινε και διέθεσε συνολικά 1,17 δισεκατομμύρια δολάρια περισσότερα από την αρχική έγκριση που προέβλεπε ο προϋπολογισμός της χώρας για το συγκεκριμένο πρόγραμμα. Το πρόγραμμα «3+3» σχεδιάστηκε ώστε να μπορεί να τεθεί σε εφαρμογή το 2003, ενώ μια πιο ολοκληρωμένη και σύγχρονη παραλλαγή του προγράμματος θα μπορούσε να τεθεί σε εφαρμογή το 2006. Η βασική διάφορα στις δύο εκδοχές ήταν η τεχνολογία και το λογισμικό που χρησιμοποιούσαν αλλά και τα κόστη εγκατάστασης περισσότερων βαλλιστικών πυραύλων σε περισσότερα σημεία.

Άφιξη Mirage 2000-5 Mk2 στο Α/Δ της Τανάγρας

Το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας ανακοινώσε ότι την Πέμπτη 3, ή εναλλακτικά την Παρασκευή 4 Μαΐου, αναμένεται να αφιχθούν στο αεροδρόμιο της Τανάγρας προερχόμενα από τη Γαλλία, τα 2 πρώτα αεροσκάφη Μ-2000-5 της ΠΑ. Τα υπόψη αεροσκάφη είναι μέρους του προγράμματος απόκτησης συνολικά 25 αεροσκαφών αυτού του τύπου. Σημειώνεται ότι από αυτά τα 15 θα αποκτηθούν από τη Γαλλία, ενώ τα υπόλοιπα 10 θα είναι αεροσκάφη Μ-2000 της ΠΑ, τα οποία θα αναβαθμιστούν σε Μ-2000-5, στο εργοστάσιο της ΕΑΒ. Ο ρυθμός παράδοσης των αεροσκαφών σύμφωνα με τη σύμβαση, θα είναι δύο 2 αεροσκάφη ανά μήνα. Η επίσημη τελετή ένταξης των αεροσκαφών στη δύναμη της ΠΑ, θα πραγματοποιηθεί σε μεταγενέστερο χρόνο.

"Tουρκική" θεωρούν πλέον οι ΗΠΑ την Μουσουλμανική Μειονότητα της Θράκης

«Αλλο εθνική ομάδα, άλλο εθνική μειονότητα», διευκρίνιζαν χθες στελέχη του υπουργείου Εξωτερικών, σχολιάζοντας τη δημοσιοποίηση στοιχείων της αναθεωρημένης ετήσιας έκθεσης της CIA «World Factbook», στην οποία αναφέρεται για τον πληθυσμό της χώρας μας ότι «το 98% είναι Ελληνες και το 2% Τούρκοι και άλλοι».
Στελέχη του υπουργείου Εξωτερικών ανέφεραν ότι δεν δίδουν υπερβολική βαρύτητα στη συγκεκριμένη αναφορά, αφήνοντας όμως να εννοηθεί ότι υπήρξε ενόχληση στην Αθήνα, ακόμη κι αν εκτιμάται ότι πρόκειται για «γραφειοκρατικό παιχνίδι υπηρεσίας». Τόνιζαν δε ότι η συγκεκριμένη αναφορά στην έκθεση της CIA γίνεται στην περικοπή, σχετικά με τις εθνικές ομάδες (ethnic groups) και δεν γίνεται πουθενά αναφορά σε εθνική μειονότητα. Αντίθετα στην ίδια έκθεση γίνεται αναφορά σε θρησκευτική μουσουλμανική μειονότητα.
«Ούτε γραφειοκρατίες ούτε μυστικές υπηρεσίες μπορούν να μεταβάλουν ή να αλλοιώσουν διεθνείς συνθήκες και οπωσδήποτε δεν μπορούν να μεταβάλουν την πραγματικότητα που ισχύει στη χώρα μας». Αυτή ήταν η επίσημη απάντηση του υπουργείου Εξωτερικών, διά στόματος του εκπροσώπου κ. Γιώργου Κουμουτσάκου.
Την ίδια στιγμή, στελέχη του υπουργείου διευκρίνιζαν ότι ανάλογες αναφορές δεν μπορούν να επηρεάσουν πραγματικότητες επί του εδάφους και όσα έχουν ξεκαθαρίσει εδώ και πολλά χρόνια με διεθνείς συνθήκες και δεν αλλάζουν και προσέθεταν ότι «δεν επηρεάζουν τη δική μας πολιτική, που παραμένει σταθερή».
Δεν λείπουν όμως και οι φωνές μεταξύ των διπλωματών, που εκτιμούν ότι η συγκεκριμένη αναφορά στην έκθεση της CIA δεν είναι διόλου τυχαία, αλλά πιθανόν επιχειρεί να θεμελιώσει μια λογική πάνω στη βάση ερμηνείας του κεφαλαίου μειονότητα, με στόχο την εξυπηρέτηση της γενικότερης πολιτικής των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή. Εκτιμούν επίσης ότι ανάλογες κινήσεις εντάσσονται σε μια διαδικασία διαμόρφωσης μοχλών πίεσης προς τη χώρα μας, καθώς ενισχύουν και εξυπηρετούν θέσεις που κατά καιρούς έχουν διατυπωθεί από την Τουρκία, ενώ ενδεχομένως συνδέονται με τη γενικότερη συζήτηση περί μειονοτήτων στα Βαλκάνια.

«Εχει φτάσει στο τέλος της η αμερικανοτουρκική συμμαχία;»

Τις οριακές σχέσεις μεταξύ ΗΠΑ - Τουρκίας περιγράφουν σε άρθρο γνώμης συνεργάτες του Ινστιτούτου Hudson με τίτλο «Εχει φτάσει στο τέλος της η αμερικανοτουρκική συμμαχία;» στο οποίο υποστηρίζουν ότι η συμμαχία των δύο χωρών (που χρονολογείται από την εποχή του Δόγματος Τρούμαν) βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο το οποίο δεν συνειδητοποιείται από τους διαμορφωτές πολιτικής εκατέρωθεν, με αποτέλεσμα να μην υιοθετούνται διορθωτικά μέτρα που θα απέτρεπαν επιδείνωση των διμερών σχέσεων.
Ο πόλεμος στο Ιράκ χαρακτηρίζεται ως το πλέον άμεσο στοιχείο κρίσης στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις, με επικρατούσα άποψη στην Τουρκία (μετά την άρνησή της να επιτρέψει «δεύτερο μέτωπο» κατά την εισβολή στο Ιράκ το 2003) ότι η Ουάσιγκτον επιδιώκει την τιμωρία της, ενώ οι ΗΠΑ έχουν διατυμπανίσει ότι αισθάνονται «προδομένες» για το ζήτημα αυτό.Η Αγκυρα φοβάται ότι η αμερικανική επέμβαση οδηγεί σε δημιουργία ανεξάρτητης κουρδικής οντότητας στο βόρειο Ιράκ, πρόσφατα οι στρατιωτικοί ηγέτες της ανέφεραν ότι εξετάζουν επέμβαση, ενώ ο αντιαμερικανισμός αυξάνεται ραγδαία στην Τουρκία, η οποία αναζητεί νέα «στρατηγική ταυτότητα» στον χώρο της Ευρασίας, δεδομένης μιας πιθανής απόρριψης της ένταξής της στην Ε.Ε.Οι αρθρογράφοι, Ράτζαν Μένον και Εντερς Γουίμπους, συνιστούν η Τουρκία να καταστεί «κεντρικός εταίρος» των ΗΠΑ στη διαδικασία πολιτικού διακανονισμού στο Ιράκ. Επίσης προτείνουν η Ουάσιγκτον να συνδιαμορφώσει συναινετικές λύσεις μεταξύ Αγκυρας και τοπικής κυβέρνησης ιρακινού Κουρδιστάν τόσο στο ζήτημα του Κιρκούκ όσο και γενικότερα, ώστε να αποτραπούν επιθέσεις Κούρδων ανταρτών από ιρακινό έδαφος στην Τουρκία και τουρκική επέμβαση στο Ιράκ, η οποία θα υπονόμευε περαιτέρω τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις.

Τορπίλες Μk54 για το Τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό

Η Υπηρεσία Συνεργασίας Ασφαλείας του Υπουργείου Άμυνας (DSCA) των ΗΠΑ ανακοίνωσε στις 20 Απριλίου, πως ειδοποίησε το Κογκρέσο για πιθανή Στρατιωτική Πώληση Εξωτερικού (FMS) ελαφρών τορπιλών Mk54 και συναφών υλικών και υπηρεσιών στην Τουρκία. Το τουρκικό αίτημα περιλαμβάνει 100 τορπίλες μάχης Mk54, 50 κιβώτια, απαιτούμενες αναβαθμίσεις και τροποποιήσεις εξοπλισμού φορέων εξαπόλυσης, αναβαθμίσεις εγκαταστάσεων συντήρησης, ανάπτυξη και ολοκλήρωση λογισμικού, σύνολα δοκιμών και εξοπλισμό υποστήριξης, ανταλλακτικά, βιβλιογραφία και τεχνικά δεδομένα, αντιπροσώπους της κυβέρνησης των ΗΠΑ και του αναδόχου, υπηρεσίες μηχανολογικής και τεχνικής υποστήριξης αναδόχου και συναφή στοιχεία εφοδιαστικής υποστήριξης. Το συνολικό κόστος υπολογίζεται σε $105 εκ. εφόσον ασκηθεί το σύνολο των προαιρέσεων. Κατά την ανακοίνωση, το Τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό (TDK) σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει τις τορπίλες σε φρεγάτες, ελικόπτερα S-70B Seahawk και αεροσκάφη θαλάσσιας περιπολίας. Το TDK διαθέτει ήδη εμπειρία με την τορπίλη Mk46 Mod5A(S) των 324mm, η οποία είναι άμεσος προκάτοχος της Mk54. Η τελευταία είναι σχεδιασμένη για να χρησιμοποιεί τον εξοπλισμό και την υποδομή συντήρησης και υποστήριξης της τορπίλης Mk46, με ελάχιστη αναβάθμιση.
Οι επιδόσεις πρόωσης και η πολεμική κεφαλή της τορπίλης Mk46 Mod5 είναι επαρκείς κατά συμβατικών υποβρυχίων χαμηλής ταχύτητας, αλλά ο ερευνητής της αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα κατά στόχων ακινητοποιημένων στον βυθό ή χαμηλής μετατόπισης συχνότητας Ντόπλερ υπό δυσμενείς ακουστικές συνθήκες, ιδιαίτερα όταν χρησιμοποιούν πολλαπλά αντίμετρα.

Προμήθεια μεταχειρισμένων αρμάτων και τεθωρακισμένων οχημάτων από τον ΕΣ

Την προμήθεια μεταχειρισμένων αρμάτων μάχης και τεθωρακισμένων οχημάτων από τα γερμανικά αποθέματα, δρομολογεί σύμφωνα με πληροφορίες το ελληνικό Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Συγκεκριμένα, αποφασίστηκε η προμήθεια 13 αρμάτων Leopard 2A4 για τον εξοπλισμό μιας επιπλέον Ίλης με ειδική αποστολή, 37 τεθωρακισμένων οχημάτων διοίκησης M577A1G για τον εξοπλισμό των Επιλαρχιών Μέσων Αρμάτων του Δ' Σώματος Στρατού, κυρίως αυτών που εξοπλίζονται με Leopard 2 καθώς και 42 ΤΟΜΠ Μ113A1G. Όλα τα οχήματα βρίσκονται σε κατάσταση αποθήκευσης και έχουν επιθεωρηθεί στο παρελθόν από επιτροπή του ΓΕΣ, ενώ στα περισσότερα από τα M577A1G αναμένεται να εγκατασταθεί το σύστημα Διοικήσεως και Ελέγχου των τεθωρακισμένων σχηματισμών «Ηνίοχος».

Στην Ελλάδα ο τακτικός έλεγχος του εναέριου χώρου Βουλγαρίας-Ρουμανίας

Τον τακτικό έλεγχο του εναέριου χώρου της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας ανέλαβε η Ελλάδα, στο πλαίσιο της βοήθειας που παρέχεται στα νεότερα μέλη του ΝΑΤΟ προκειμένου να ενταχθούν το ταχύτερο δυνατόν στις επιχειρησιακές δομές του.

Υπεύθυνος για τον τακτικό έλεγχο (tactical control) του εναέριου χώρου της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας είναι ο Έλληνας Α/ΑΤΑ Αντιπτέραρχος (Ι) Θεολόγης Συμεωνίδης, με το δεύτερο "καπέλο" του, αυτό του διοικητή του συμμαχικού αεροπορικού υποστρατηγείου CAOC-7 της Λάρισας, στο οποίο έχει ανατεθεί αυτή η αποστολή από το ΝΑΤΟ.
Στις αρχές καλοκαιριού πρόκειται να μεταβούν στη Σόφια (Βουλγαρία) και στο Μπαλοτέστι (Ρουμανία) από δύο Έλληνες αξιωματικοί της ΠΑ, ειδικότητας ελεγκτού αεράμυνας, από τους ικανότερους που διαθέτει η χώρα μας, οι οποίοι την παρούσα χρονική στιγμή περνούν από εντατική εκπαίδευση στην Ελλάδα, προκειμένου να μπορέσουν να εκτελέσουν τα νέα, εξαιρετικά απαιτητικά καθήκοντά τους. Οι Έλληνες αξιωματικοί θα μεταβούν στη Σόφια και στο Μπαλοτέστι, στα εκεί εδρεύοντα αντίστοιχα επιχειρησιακά κέντρα ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας (ASOC) των δύο χωρών, όπου και θα παραμείνουν για σημαντικό χρονικό διάστημα, το οποίο εκτιμάται σε πρώτη πως θα είναι διετές. Σε δεύτερη φάση αναμένεται να έλθουν Βούλγαροι και Ρουμάνοι ελεγκτές αεράμυνας στην Ελλάδα, για εκπαίδευση σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο.

Η Ελλάδα στόχος της Αλ Κάιντα

Εμπλέκονταν η Ελλάδα και η Κύπρος στους σχεδιασμούς της Αλ Κάιντα, της τρομοκρατικής οργάνωσης του Οσάμα μπιν Λάντεν, για πιθανό χτύπημα κατά αμερικανικών στόχων πριν από την επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου; Σύμφωνα με επίσημο εμπιστευτικό έγγραφο της DGSE (Direction Generale de la Securite Exterieure), δηλαδή της γαλλικής Υπηρεσίας Πληροφοριών Εξωτερικής Ασφαλείας, που φέρει ημερομηνία 5 Ιανουαρίου 2001 - δηλαδή οκτώ μήνες πριν από την επίθεση στους δίδυμους πύργους -, η οργάνωση του Οσάμα μπιν Λάντεν, λόγω διαφωνιών που είχαν προκύψει στους κόλπους της «γύρω από τον χρόνο, τον στόχο και τους εκτελεστές» μιας πιθανής αεροπειρατείας, μετέθεσε χρονικά το σχέδιο και αποφάσισε «να επαναπροσανατολίσει την προσπάθειά της προς την Ελλάδα και την Κύπρο, χώρες στις οποίες η αμερικανική παρουσία συνιστά πιθανό στόχο»!
Η αναφορά-βόμβα, με την οποία για πρώτη φορά η Ελλάδα και η Κύπρος εμφανίζονται να εμπλέκονται στους σχεδιασμούς της οργάνωσης του Οσάμα μπιν Λάντεν για επίθεση κατά αμερικανικών στόχων, εμπεριέχεται σε πεντασέλιδη εμπιστευτική έκθεση των γαλλικών μυστικών υπηρεσιών υπό τον τίτλο «Σχέδιο αεροπειρατείας από εξτρεμιστές ισλαμιστές». Η έκθεση αυτή περιλαμβάνεται σε έναν ογκωδέστατο φάκελο 328 σελίδων με τα αρχεία της DGSE, από τον Ιούλιο του 2000 ως τον Οκτώβριο του 2001, τα οποία επεξεργάστηκε επί σειρά μηνών ο γάλλος δημοσιογράφος Γκιγιόμ Ντασκιέ, συνεργάτης της εφημερίδας «Le Monde». Τα βασικά πορίσματα της έρευνάς του, η οποία στοιχειοθετήθηκε και με συζητήσεις με πρόσωπα-κλειδιά των γαλλικών μυστικών υπηρεσιών, παρουσιάστηκαν σε ολοσέλιδο άρθρο του «Monde», την περασμένη Τρίτη, υπό τον τίτλο «Οι Γάλλοι γνώριζαν από παλιά...». Ο τίτλος αυτός αποτυπώνει το βασικό συμπέρασμα της έρευνας, ότι δηλαδή η DGSE είχε καταλήξει στην εκτίμηση πως η Αλ Κάιντα σχεδίαζε χτύπημα κατά αμερικανικών στόχων - και πιο συγκεκριμένα αεροπειρατεία - πολύ πριν από την 11η Σεπτεμβρίου και είχε ενημερώσει σχετικά τις αμερικανικές αρχές.
Μάλιστα, η περίφημη πεντασέλιδη έκθεση του Ιανουαρίου του 2001- η οποία αναφέρεται εκτενώς στις διασυνδέσεις της Αλ Κάιντα με την Ελλάδα και την Κύπρο - παραδόθηκε λίγες ημέρες μετά τη σύνταξή της στον τότε επικεφαλής του γραφείου της CIA στο Παρίσι κ. Bill Murray.
Παρ' όλα αυτά, ούτε οι γαλλικές αλλά ούτε και οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες ενημέρωσαν ποτέ την Αθήνα για τους κινδύνους που εκτιμούσαν ότι εγκυμονούνται για χτύπημα ή σχεδιασμό χτυπήματος σε ελληνικό έδαφος, όπως διαβεβαιώνουν κατηγορηματικά μιλώντας στο «Βήμα της Κυριακής» ο τότε διοικητής της ΕΥΠ πρέσβης κ. Π. Αποστολίδης και ο τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης κ. Μ. Χρυσοχοϊδης, με αποτέλεσμα να εγείρονται ορισμένα σοβαρά ερωτήματα.

Σχέδιο αεροπειρατείας από εξτρεμιστές ισλαμιστές
Μέλη της οργάνωσης του Οσάμα μπιν Λάντεν, της Αλ Κάιντα, σε συνεργασία με εκπροσώπους του κινήματος των Ταλιμπάν και ένοπλων τσετσένων ανταρτών, προετοιμάζουν από την αρχή του 2000 ένα σχέδιο αεροπειρατείας.
Ο στόχος αυτής της τρομοκρατικής πράξης, η οποία αρχικά σχεδιαζόταν να διεξαχθεί μεταξύ Μαρτίου και Σεπτεμβρίου του 2000, είναι διπλός:
* Από τη μία πλευρά, να απελευθερωθούν οι ισλαμιστές που κρατούνται στις αμερικανικές φυλακές και ιδιαίτερα ο σεΐχης Ομάρ Αμπντελραμάν.
* Από την άλλη, να ασκηθεί πίεση στη διεθνή κοινή γνώμη, ώστε να εξασφαλιστεί η αποχώρηση των ρωσικών δυνάμεων από την Τσετσενία.
Εξαιτίας διαφωνιών επί ορισμένων πτυχών της επιχείρησης, οι οποίες αφορούν κυρίως την ημερομηνία, τον στόχο και τους εκτελεστές, οι εμπνευστές του σχεδίου μετέθεσαν την ημερομηνία της αεροπειρατείας και δείχνουν να επαναπροσανατολίζουν την προσπάθειά τους προς την Ελλάδα και την Κύπρο, χώρες στις οποίες η αμερικανική παρουσία αποτελεί πιθανό στόχο. Τον Οκτώβριο του 2000 ο Οσάμα μπιν Λάντεν παραβρέθηκε σε μια συνάντηση στο Αφγανιστάν, στη διάρκεια της οποίας η επί της αρχής απόφαση για τη διεξαγωγή αυτής της επιχείρησης επιβεβαιώθηκε. Εξαιτίας ορισμένων επίμονων διαφωνιών, κυρίως ως προς την επιλογή του αεροσκάφους και ως προς την εθνικότητα των δραστών-εκτελεστών, ο Οσάμα μπιν Λάντεν φάνηκε να προσανατολίζεται εκ νέου προς την Ευρώπη, πρωτίστως προς την Ελλάδα και την Κύπρο, στηριζόμενος στο δίκτυό του που βρίσκεται εγκατεστημένο στον Λίβανο. Μια ομάδα επτά μελών της οργάνωσης του Οσάμα μπιν Λάντεν, καθοδηγούμενη από κάποιον Αμπού Ουνούντ, κατέφθασε στα μέσα Οκτωβρίου στο στρατόπεδο Εν ελ Αλουέ στον Λίβανο. Μεταξύ αυτών ήταν και ο Σαφί Μοαμάντ Ζεμπράτ, σαουδαραβικής προελεύσεως, κάτοχος πολλών διαβατηρίων, που θα μπορούσε να αναγνωριστεί ως σεΐχης Τζαμπίρ.
Η Ελλάδα πιθανός στόχος
Ο Οσάμα μπιν Λάντεν δείχνει την περίοδο αυτή να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την Κύπρο και την Ελλάδα, καθώς οι δύο αυτές χώρες προσφέρουν στον πρώην σαουδάραβα μια μεγάλη γκάμα πιθανών στόχων. Στα τέλη του Νοεμβρίου 2000 δύο ρώσοι υπήκοοι, προερχόμενοι από τη Μόσχα, μέσω Λιβάνου, συνελήφθησαν και απελάθηκαν στην Αθήνα, από την Ελληνική Αστυνομία. Επιστρέφοντας στον Λίβανο, στάλθηκαν ξανά προς τη Ρωσία. Σύμφωνα με τις ρωσικές υπηρεσίες πληροφοριών, τα δύο αυτά άτομα ήταν Αφγανοί που ταξιδεύουν με φαλκιδευμένα διαβατήρια. Δύο άλλοι Αφγανοί, οι οποίοι επίσης είχαν ταξιδέψει κάτω από τις ίδιες συνθήκες και είχαν ρωσική υπηκοότητα, παρέμειναν στον Λίβανο, όπου εκκρεμούν σε βάρος τους εντάλματα σύλληψης. Η απελευθέρωση του σεΐχη Ομάρ Αμπντελραμάν είναι μία από τις πιο διαδεδομένες διεκδικήσεις του ισλαμικού εξτρεμιστικού κινήματος. Ωστόσο αυτή η απειλή (σ.σ.: της αεροπειρατείας) θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπ' όψιν, καθώς η επιτυχία της αεροπειρατείας της πτήσης IC-814 στο Κανταχάρ (επαρχία του Αφγανιστάν), από τις 24 ως τις 31 Δεκεμβρίου 1999, που επέτρεψε την απελευθέρωση του μουλά Μασούντ Αζχάρ, μπορεί να εμπνεύσει κάποιους ισλαμιστές που επιθυμούν να συγκεκριμενοποιήσουν τους στόχους του Οσάμα μπιν Λάντεν. Εξάλλου η Ελλάδα και η Κύπρος, χώρες που βρίσκονται κοντά στον Λίβανο, υπήρξαν ως σήμερα στο απυρόβλητο της τρομοκρατίας που συνδέεται με το ριζοσπαστικό ισλαμικό κίνημα. Είναι πιθανόν ωστόσο να αποτελέσουν στο μέλλον μια νέα προνομιακή ζώνη για μια μεγάλης εμβέλειας τρομοκρατική δράση του Οσάμα μπιν Λάντεν.

Υποψηφιότητες για το τουρκικό πρόγραμμα T-LORAMIDS

Το Υφυπουργείο Αμυντικής Βιομηχανίας (SSM) της Τουρκίας ανακοίνωσε στις 17 Απριλίου 2007 τις εταιρείες, οι οποίες παρέλαβαν το Αίτημα Πληροφοριών (RfI) για 4 Συστήματα Άμυνας Μακράς Ακτίνας κατά Αεροσκαφών και Βλημάτων της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας (Τ-LORAMIDS) και δήλωσαν πρόθεση να ανταποκριθούν. Το RfI εκδόθηκε την 1η Μαρτίου, ενώ οι ενδιαφερόμενες εταιρείες καλούνταν να ενημερώσουν γραπτά το SSM μέχρι τις 30 Μαρτίου εάν θα ανταποκριθούν στο RfI, η προθεσμία του οποίου λήγει την 1η Μαΐου 2007. Οι εταιρείες του εξωτερικού είναι οι Boeing, Lockheed Martin και Raytheon των ΗΠΑ, η ισραηλινή ΙΑΙ και η κινεζική CPMIEC. Η ανακοίνωση τονίζει πως οι Lockheed Martin και Raytheon θα ανταποκριθούν στο RfI διαμέσου της Κυβέρνησης των ΗΠΑ, παρέχοντας δεδομένα Τιμής και Διαθεσιμότητας (P&A) προφανώς για το σύστημα Patriot Προηγμένης Ικανότητας 3 (PAC-3) Διαμόρφωσης 3. Η Boeing συνεργάζεται με την ΙΑΙ στην κατασκευή των βλημάτων του ισραηλινού αντιβαλλιστικού συστήματος Arrow 2, επιτρέποντας πιθανότατα την προμήθεια του συστήματος από την Τουρκία με διαδικασίες Στρατιωτικών Πωλήσεων Εξωτερικού (FMS) των ΗΠΑ. H CPMIEC αναμένεται να προσφέρει το HQ-9 με την εξαγωγική ονομασία FD-2000. Εντύπωση προκαλεί πάντως η απουσία της ρωσικής Rosoboronexport, η οποία αναμενόταν να προσφέρει το S-300MPU-2 Favorit.
Οι τουρκικές ενδιαφερόμενες εταιρείες, οι οποίες προφανώς αποσκοπούν στο πρόγραμμα εγχώριας βιομηχανικής συμμετοχής, είναι οι Aselsan, Ayesas, C-Tech, FNSS, Gate, Havelsan Teknoloji Radar, MilSoft και Roketsan.

Ερωτηματικά από επιστολή Pάις για το όνομα των Σκοπίων

Μια διπλωματικά ασαφής διατύπωση της κ. Κοντολίζα Ράις για το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων ήταν αρκετή για να δημιουργήσει συναγερμό χθες το απόγευμα στο υπουργείο των Εξωτερικών. Σε απαντητική επιστολή που απέστειλε στον Σκοπιανό ομόλογό της Αντ. Μιλόσοσκι, η υπουργός των Εξωτερικών των ΗΠΑ όχι μόνον δεν προέτρεψε την ΠΓΔΜ να συνεχίσει σθεναρά τις προσπάθειές της για την επίτευξη συμφωνίας με την Ελλάδα, αλλά επί της ουσίας υπαινίχθηκε ότι η Ουάσιγκτον θα συναινέσει στην ένταξη της συγκεκριμένης χώρας στο ΝΑΤΟ, ακόμη και στην περίπτωση που δεν εξευρεθεί προηγουμένως κοινή λύση με την Αθήνα για το όνομα. «Συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε τη διαδικασία για την επίλυση του ζητήματος αυτού στο πλαίσιο του ΟΗΕ, ελπίζοντας ότι η έλλειψη εξεύρεσης αμοιβαίας αποδεκτής λύσης δεν θα εμποδίσει την πρόοδο της Μακεδονίας για την προσχώρησή της στο ΝΑΤΟ» ήταν η επίμαχη αναφορά της κ. Ράις. Στην ίδια επιστολή μάλιστα η ΥΠΕΞ των ΗΠΑ έκρινε σκόπιμο να υπενθυμίσει ότι «η πολιτική της κυβέρνησης των ΗΠΑ από το 2004 και μετέπειτα είναι ότι αναγνωρίζει τη Μακεδονία με το συνταγματικό της όνομα -Δημοκρατία της Μακεδονίας» επιλογή «που» όπως ανέφερε «επαναβεβαιώσαμε δημοσίως στο πλαίσιο της πρόσφατης νομοθετικής πράξης» (του 2007 για τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ). «Η κυβέρνηση των ΗΠΑ σέβεται τις προθέσεις της Συμμαχίας στην Ρίγα να καλέσει για ένταξη στους κόλπους της τις χώρες που θα επιτύχουν την εκπλήρωση των κριτηρίων του ΝΑΤΟ μέχρι την επόμενη Σύνοδο Κορυφής του 2008 και σας προτρέπω να συνεχίσετε τις διαδικασίες προς την εκπλήρωση αυτών των κριτηρίων, επικεντρώνοντας τις προσπάθειές σας στον πολιτικό διάλογο και στις υπόλοιπες σημαντικές μεταρρυθμίσεις, οι οποίες θα ενδυναμώσουν τους μακεδονικούς θεσμούς καθώς και την υποψηφιότητα της χώρας σας για την προσχώρηση στο ΝΑΤΟ», καταλήγει η κ. Ράις. Η αντίδραση της Αθήνας καίτοι ολιγόλογη ήταν άμεση και σαφής. «Οι αναφορές αυτές (της κ. Ράις) κινούνται στο πλαίσιο των γνωστών αμερικανικών απόψεων. Η Ελλάδα για το ζήτημα αυτό έχει καταστήσει απολύτως σαφείς τις θέσεις της στις οποίες παραμένει σταθερή» ήταν η απάντηση της ελληνικής κυβέρνησης διά στόματος του εκπροσώπου Τύπου του ΥΠΕΞ κ. Γ. Κουμουτσάκου. Σημειώνεται ωστόσο ότι παράλληλα με την ανακοίνωση του κ. Κουμουτσάκου κύκλοι του υπουργείου των Εξωτερικών υπενθύμιζαν με νόημα ότι για την ένταξη οποιασδήποτε χώρας στην Ατλαντική Συμμαχία, απαιτείται η προηγούμενη ομοφωνία όλων των μελών της, αφήνοντας έτσι να εννοηθεί ότι η Αθήνα καθοιονδήποτε τρόπο δεν θα συναινέσει στην ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, αν προηγουμένως δεν έχει επιτευχθεί συμφωνία για την ονομασία της, πόσω μάλλον με το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας» που κάποιοι εταίροι έχουν υιοθετήσει παραβλέποντας τις ελληνικές θέσεις.

Μήνυμα Χηνοφώτη προς Μπουγιούκανιτ για τις πτήσεις των τουρκικών μαχητικών

Τη διάσταση απόψεων Αθήνας και Αγκυρας αναφορικά με το FIR επιβεβαίωσαν με δηλώσεις τους ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, ναύαρχος Παναγιώτης Χηνοφώτης, και ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων της Τουρκίας, Γιασάρ Μπουγιούκανιτ, που υποστήριξε ότι τα τουρκικά μαχητικά δεν παραβιάζουν τον ελληνικό εναέριο χώρο. «Οι πτήσεις τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών πάνω από το Αιγαίο δεν συνάδουν με την εφαρμογή των διεθνών κανόνων εναέριας κυκλοφορίας (ICAO)» δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Χηνοφώτης, απαντώντας σε ερώτηση για τις παραβιάσεις στο Αιγαίο, κατά την κοινή συνέντευξη Τύπου που έδωσαν οι αρχηγοί ΓΕΕΘΑ των δέκα βαλκανικών χωρών, μετά τη λήξη των εργασιών της πρώτης συνόδου τους στη Θεσσαλονίκη. Ο κ. Χηνοφώτης τόνισε την ανάγκη να πρυτανεύσουν οι σχέσεις καλής γειτονίας Ελλάδας - Τουρκίας και η εφαρμογή των διεθνών συνθηκών και συμπλήρωσε με νόημα ότι «μπορεί να υπάρχουν διαφορετικές αντιλήψεις, αλλά οι επιταγές του Διεθνούς Δικαίου δεν διαφοροποιούνται από διαφορετικές απόψεις».
Από την πλευρά του ο κ. Μπουγιούκανιτ δήλωσε ότι υπάρχει διαφορά αντιλήψεων ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία σε ό,τι αφορά το FIR. Όπως είπε, «τα τουρκικά μαχητικά δεν παραβιάζουν τον ελληνικό εναέριο χώρο. Περνούν από το FIR και πετούν στο διεθνή εναέριο χώρο στο Αιγαίο. Το FIR δεν είναι εθνικά σύνορα. Το FIR είναι περιοχή πληροφοριών για πτήσεις αεροσκαφών. Τα πολιτικά αεροσκάφη που εισέρχονται στο FIR Αθηνών είναι υποχρεωμένα να δίνουν αναφορά. Τα στρατιωτικά δεν είναι υποχρεωμένα να δίνουν αναφορά». Ο Μπουγιούκανιτ δήλωσε με κατηγορηματικό τρόπο ότι στις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις υπάρχει πειθαρχία και, όταν ο ίδιος δίνει εντολή, αυτή εφαρμόζεται. Ακολούθως εξέφρασε την ευχή η Ελλάδα και η Τουρκία να ξεπεράσουν το θέμα με το FIR και αναφέρθηκε στις προσπάθειες που καταβάλουν ο ίδιος και ο Έλληνας ομόλογός του για ακόμη καλύτερη συνεργασία. Επισήμανε ακόμη ότι μέσα σε 2,5 χρόνια επισκέφθηκε τρεις φορές την Ελλάδα και οι προσπάθειες όλες στοχεύουν στη δημιουργία πιο καλού περιβάλλοντος, για να μπορέσουν να λειτουργήσουν καλύτερα οι πολιτικοί.Πριν από τη σύνοδο, οι αρχηγοί των Ενόπλων Δυνάμεων Ελλάδας και Τουρκίας είχαν συμφωνήσει στον περιορισμό της δραστηριότητας των μαχητικών αεροσκαφών πάνω από το Αιγαίο, κατά το διήμερο των εργασιών της συνόδου των αρχηγών ΓΕΕΘΑ των βαλκανικών χωρών. Μετά τη σύνοδο, οι αρχηγοί ΓΕΕΘΑ των «δέκα» εξέδωσαν κοινό ανακοινωθέν, στο οποίο σημειώνουν ότι δημιουργείται ένας νέος θεσμός, ο οποίος θα γίνεται κάθε χρόνο σε διαφορετική χώρα και, όπως αποφασίστηκε, η δεύτερη σύνοδος θα γίνει στην Αττάλεια της Τουρκίας. Τα συμπεράσματα της συνόδου παρουσίασε ο Παναγιώτης Χηνοφώτης, ο οποίος είπε ότι επιβεβαιώθηκε η βούληση των συμμετεχόντων να βελτιώσουν τη στρατιωτική συνεργασία των χωρών της περιοχής, όπως και η δέσμευσή τους για τη διατήρηση της ειρήνης και τη βελτίωση της σταθερότητας.

Την αμερικανική θέση για άοπλες πτήσεις ελληνικών και τουρκικών αεροσκαφών στο Αιγαίο επανέφερε ο στρατηγός Μπουγιούκανιτ

Ο Τούρκος αρχηγός ΓΕΕΘΑ, που ήρθε στη Θεσσαλονίκη για την Α' Σύνοδο των επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων των βαλκανικών χωρών, σε μια κρίσιμη για τις πολιτικές εξελίξεις στη χώρα του περίοδο, επιχείρησε να παρουσιασθεί με κλάδο ελαίας απέναντι στην Ελλάδα, ζητώντας ουσιαστικά από την ελληνική πλευρά να αποποιηθεί το δικαίωμά της να περιφρουρεί τον εναέριο χώρο της και την υποχρέωσή της να ελέγχει την ευρύτερη περιοχή του FIR Αθηνών όπως προβλέπουν οι διεθνείς κανονισμοί. «Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τα αεροσκάφη πρέπει να φέρουν όπλα. Δεν είσαστε εχθροί μας. Εμείς είμαστε έτοιμοι να τα αφοπλίσουμε. Μπορείτε να το κάνετε και εσείς» υπογράμμισε κατά τη διάρκεια φιλικής συζήτησης που είχε με ομάδα Ελλήνων δημοσιογράφων χθες το βράδυ, παρουσία και του Έλληνα ομολόγου του ναυάρχου Παν. Χηνοφώτη. Η κίνηση αυτή του Μπουγιούκανιτ γίνεται σε μια περίοδο που ολοένα και πιο πολλά τουρκικά αεροσκάφη πετούν οπλισμένα πάνω από το Αιγαίο, έχουν αυξηθεί οι υπερπτήσεις σε ελληνικά νησιά και νησίδες και αμφισβητείται με τουρκικά διαβήματα στο ΝΑΤΟ το δικαίωμα στρατιωτικοποίησης ελληνικών νησιών όπως ο Αϊ-Στράτης. Πρόσφατα μάλιστα οι Τούρκοι επιχείρησαν την έμπρακτη διχοτόμηση του Αιγαίου με αναχαιτίσεις στον 25ο Μεσημβρινό - στη μέση των ακτών της Τουρκίας και της ηπειρωτικής Ελλάδας. Την πρόταση για άοπλες πτήσεις ελληνικών και τουρκικών αεροσκαφών είχαν θέσει στο παρελθόν τόσο η Τουρκία όσο και οι ΗΠΑ, στο πλαίσιο συζητούμενων Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ), αλλά είχε απορριφθεί από την Αθήνα. Πρόσφατα, μετά την πρώτη επίσκεψη Μπουγιούκανιτ στην Αθήνα και τις συνομιλίες με τον κ. Χηνοφώτη, η τουρκική Αεροπορία προχώρησε σε άοπλες πτήσεις όπως είχε προταθεί από την ελληνική πλευρά, αλλά γρήγορα τις εγκατέλειψε... Στην αναφορά Μπουγιούκανιτ παρενέβη ο Έλληνας αρχηγός ΓΕΕΘΑ ναύαρχος Παν. Χηνοφώτης, ο οποίος υπογράμμισε ότι πρέπει να ακολουθούνται οι διαδικασίες πτήσεων που προβλέπονται από τον ICAO. Ο Τούρκος ομόλογός του δεν απάντησε, έδειξε ωστόσο με ένα νεύμα ότι συμφωνεί. Το δεύτερο θέμα που ως πρόταση φαίνεται ότι κομίζει ο κ. Μπουγιούκανιτ - οι δύο άνδρες αναμένεται να έχουν σήμερα κατ' ιδίαν συζήτηση - είναι η καθιέρωση κάποιας απόστασης ασφαλείας στις πτήσεις. «Οι πιλότοι στο Αιγαίο έρχονται πάρα πολύ κοντά - στα 1.000 πόδια - και αυτό είναι πολύ επικίνδυνο», είπε αναφερόμενος στη σύγκρουση των δύο F-16 και τον θάνατο του σμηναγού Ηλιάκη. «Εσείς χάσατε έναν πιλότο και είναι κρίμα. Πρέπει να βρεθεί μια λύση», είπε. Ο Μπουγιούκανιτ ανέφερε ότι οι στρατιωτικοί μπορούν να δημιουργήσουν το κλίμα και να βοηθήσουν τους πολιτικούς να βρεθεί μια λύση στις σχέσεις των δύο χωρών. Αναφερόμενος στον προηγούμενο κύκλο επαφών με τον κ. Χηνοφώτη είπε ότι «δεν υπήρξαν μυστικές συμφωνίες» και σημείωσε πως στη δημιουργία καλού κλίματος μπορούν να βοηθήσουν και τα ΜΜΕ. Ενδεικτικό της προσπάθειας για «επίθεση φιλίας» και άνοιγμα προς την Ελλάδα είναι και το γεγονός ότι χθες κανένα τουρκικό αεροσκάφος δεν βγήκε στο Αιγαίο και το αεροσκάφος του υπέβαλε σχέδιο πτήσεως, «αν και θα μπορούσε να μην το κάνει ως κυβερνητικό σκάφος», όπως είπε αρμόδια πηγή.
Με καθυστέρηση 48 ωρών, το υπουργείο Εξωτερικών επιβεβαίωσε στην ουσία τα δημοσίευματα για την πρόσφατη πρακτική της Άγκυρας να παρενοχλεί τα ελληνικά μαχητικά στη μέση του Αιγαίου. Η Αθήνα, σε μια προσπάθεια να μην εμφανισθεί υποχωρητική έναντι της Τουρκίας σε όλα τα θέματα, επανασχεδίασε - σύμφωνα με εξακριβωμένες πληροφορίες - την στρατιωτική άσκηση που περιλαμβάνει τον Αϊ-Στράτη, ενθαρρυμένη προφανώς από τις θετικές για την Ελλάδα δηλώσεις Αμερικανών αξιωματούχων. Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών κ. Γιώργος Κουμουτσάκος έκανε χθες γνωστό πως έχουν γίνει τα σχετικά διπλωματικά διαβήματα και άλλες ενέργειες. Γνωστοποίησε επίσης πως η Αθήνα αναμένει την απάντηση του ΝΑΤΟ στη σχετική επιστολή που έχει αποστείλει το υπουργείο Εξωτερικών, ζητώντας τη θέση της Συμμαχίας έναντι των τουρκικών ισχυρισμών πως ο Αϊ-Στράτης είναι αποστρατικοποιημένη περιοχή, με αιχμές και περί «γκρίζας ζώνης».
Την ίδια στιγμή, όμως, ΝΑΤΟϊκές πηγές έλεγαν πως εάν η Αθήνα επιμείνει να λάβει επίσημη απάντηση, αυτή θα κινηθεί στην πολιτική των ίσων αποστάσεων - κάτι που, όπως σημείωναν, μάλλον δεν είναι προς όφελος των ελληνικών θέσεων. Για τον ίδιο λόγο, έλεγαν, δεν είναι σοφή η ενέργεια του υπουργείου Άμυνας να επαναπροσδιορίσει την άσκηση προ του θερινού μορατόριουμ, δεδομένου ότι απλώς θα επαναληφθεί το ίδιο σκηνικό - οι Τούρκοι θα εγείρουν τις ίδιες αξιώσεις κι η Συμμαχία θα νίψει τας χείρας της. Πάντως, κατά την αυριανή σύνοδο του ΟΣΕΠ στο Βελιγράδι, ενδέχεται να υπάρξει ανεπίσημη συνάντηση της Ντόρας Μπακογιάννη με τον Τούρκο ομόλογό της Αμπντουλάχ Γκιουλ, στη διάρκεια της οποίας θα μπορούσαν να τεθούν οι τουρκικές προκλήσεις - αλλά ενδεχομένως να μπορέσει κι η ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών να αποκαλύψει τα κίνητρα πίσω από την επιθετικότητα της Άγκυρας τη συγκεκριμένη περίοδο, εάν δηλαδή συνδέεται με την εσωτερική πολιτική κατάσταση ή με μακρόπνοο σχέδιο στρατηγικών διεκδικήσεων.

Συμμετοχή της Φ/Γ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΦΩΚΑΣ στην άσκηση ΤΑΡΟΝ 2007

Από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού ανακοινώθηκε ότι η Φρεγάτα ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΦΩΚΑΣ θα συμμετάσχει στην άσκηση TAPON 2007 η οποία η οποία διοργανώνεται από την Ισπανία και θα διεξαχθεί στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή του κόλπου Cadiz και των στενών του Γιβραλτάρ, από 16 έως 27 Απριλίου 2007. Στην άσκηση συμμετέχουν μονάδες από την Γαλλία, την Ελλάδα, την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Τουρκία και λαμβάνουν μέρος Πλοία Επιφανείας, Υποβρύχια, Ελικόπτερα, Αεροσκάφη Ναυτικής Συνεργασίας, Μαχητικά Αεροσκάφη και Αποβατικές Δυνάμεις. Σκοπός της άσκησης η οποία καλύπτει ένα ευρύ φάσμα επιχειρήσεων, είναι η εξάσκηση των Ναυτικών Δυνάμεων στην αντιμετώπιση μιας σύγχρονης διεθνούς κρίσης.

Η Γαλλία είχε προειδοποιήσει τη CIA για την Αλ Κάιντα

Πολύ πριν από την 11η Σεπτεμβρίου 2001, οι γαλλικές μυστικές υπηρεσίες γνώριζαν ότι η Αλ Κάιντα σχεδίαζε αεροπειρατείες και πλήγματα κατά των ΗΠΑ. Ηλθαν μάλιστα σε επαφή με τη CIA. Στην αποκάλυψη αυτή προβαίνει με πρωτοσέλιδο δημοσίευμά της η γαλλική εφημερίδα Le Monde και χαρακτηρίζει «πραγματική εγκυκλοπαίδεια» τις 328 σελίδες από πληροφορίες που διέθετε η γενική διεύθυνση εξωτερικών υπηρεσιών των γαλλικών μυστικών υπηρεσιών, η DGSE. Οπως αναφέρει το εν λόγω δημοσίευμα, τα αρχεία της DGSE θέτουν σειρά ερωτημάτων. Δεν είναι σαφές τι ακριβώς έγινε όταν οι γαλλικές μυστικές υπηρεσίες επιχείρησαν να ενημερώσουν τη μονάδα της CIA στο Παρίσι, κατά την πάγια τακτική τους. Η CIA, όμως, φαίνεται να μην έχει λάβει καμία σχετική προειδοποίηση. Οπως, άλλωστε, τονίζει το δημοσίευμα της Monde, κατάπληξη προκαλεί ο όγκος των σημειώσεων που αφορούν αποκλειστικά τα σχέδια της Αλ Κάιντα λίγους μόλις μήνες πριν από τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Νέα Υόρκη και στην Ουάσιγκτον. Από τον Σεπτέμβριο του 2000 μέχρι τον Αύγουστο του 2001, εμφανίζονται εννέα σχετικές εκθέσεις, ανάμεσα στις οποίες μία πεντασέλιδη αναφορά με τίτλο «Σχέδιο αεροπειρατείας από ακραίους ισλαμιστές», με ημερομηνία 5 Ιανουαρίου 2001. Η γαλλική εφημερίδα τονίζει ότι οκτώ μήνες πριν από τις τρομοκρατικές επιθέσεις, η DGSE έχει πληροφορίες για τις συνομιλίες του Μπιν Λάντεν με τους Ταλιμπάν σχετικά με τις αεροπειρατείες σε αεροσκάφη αμερικανικών αερομεταφορέων. Από τον Ιανουάριο του 2001, όμως, οι Γάλλοι πράκτορες γνωρίζουν τα πάντα. Καταγράφουν ακόμη και λεπτομέρειες γύρω από τις διαφωνίες που είχαν οι τρομοκράτες για τον τρόπο εκτέλεσης του σχεδίου των αεροποριών: Σε κάποια φάση εξετάζουν να καταλάβουν αεροσκάφος που θα μεταβαίνει στις ΗΠΑ ερχόμενο από τη Φρανκφούρτη. Συντάσσουν κατάλογο επτά αεροπορικών εταιρειών ενδεχόμενων στόχων τους, για να επιλέξουν τελικά τις American Airlines και United Airlines. Ο συντάκτης της αναφοράς επικαλείται τις ουζμπεκικές μυστικές υπηρεσίες, τονίζοντας ότι «το σχέδιο για τις αεροπειρατείες συζητήθηκε στις αρχές του 2000 σε συνάντηση που είχαν στην Καμπούλ εκπρόσωποι της οργάνωσης του Μπιν Λάντεν». Επικαλούμενη, τα αρχεία αλλά και στελέχη της DGSE, η Monde υπογραμμίζει ότι η γαλλική μυστική υπηρεσία μετέφερε στη CIA όσες από αυτές τις πληροφορίες αφορούσαν τα σχέδια της Αλ Κάιντα κατά των ΗΠΑ. Η ενημέρωση έγινε μέσω της μονάδας εξωτερικών σχέσεων της DGSE και πρώτος αποδέκτης ήταν ο επικεφαλής της μονάδας της CIA στο Παρίσι, Μπιλ Μουρέι. Σύμφωνα, πάντα με τη Monde, η γαλλική μυστική υπηρεσία αναφέρει ότι ήρθε σε επαφή μαζί του αλλά ο ίδιος δεν ενδιαφέρθηκε να δώσει συνέχεια. Η Monde επικαλείται στέλεχος της DGSE που τότε ήταν υπεύθυνος για τις σχέσεις με ξένες μυστικές υπηρεσίες και ο οποίος θεωρεί αδιανόητο να μην παραδόθηκαν στον Μουρέι οι επίμαχες πληροφορίες. Σε ό,τι αφορά την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, η γαλλική εφημερίδα απευθύνθηκε σε δύο πρώην πράκτορες της CIA αρμόδιους για την Αλ Κάιντα, που δεν θυμούνται να έλαβαν ιδιαίτερες προειδοποιήσεις από την DGSE. Πρόκειται για τον Γκάρι Μπέρντσεν, επικεφαλής των επιχειρήσεων της υπηρεσίας από το 1982 μέχρι το 2005, και τον Μάικλ Σόιερ, άλλοτε υπεύθυνο της μονάδας της CIA για τον Μπιν Λάντεν. Κανένας εκ των δύο δεν θυμάται να έλαβε πληροφορίες προερχόμενες από την DGSE.

Οι Τούρκοι θέλουν τον έλεγχο του μισού Αιγαίου

Εδώ και περίπου ενάμιση μήνα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη αναγνωρίζουν και αναχαιτίζουν κάθε είδους ελληνικά στρατιωτικά αεροσκάφη που περνούν τη νοητή γραμμή που χωρίζει στη μέση το Αιγαίο Πέλαγος και η οποία σε μεγάλο μέρος της συμπίπτει με τον 25ο Μεσημβρινό. Το όριο αυτό επιδιώκουν να κατοχυρώσουν οι Τούρκοι από το 1975, όταν εξέδωσαν τη γνωστή αναγγελία (ΝΟΤΑΜ) 714, με την οποία αξίωναν από όλα τα αεροσκάφη που ήθελαν να κατευθυνθούν ανατολικότερα του «ορίου» αυτού να αναφέρονται στην αρμόδια υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας της Κωνσταντινούπολης. Αυτή η νοητή γραμμή περνά από τη Σαμοθράκη, δυτικά της Λήμνου, πάνω από τον Άγιο Ευστράτιο, ανατολικά της Σκύρου και της Άνδρου, μεταξύ Αστυπάλαιας και Κω, στη συνέχεια μεταξύ Καρπάθου και Ρόδου και προχωρά ανατολικότερα.
Η νέα εξαιρετικά προκλητική στάση της Άγκυρας, όπως και οι όποιες κινήσεις για την αντιμετώπισή της, έχουν κρατηθεί από τα συναρμόδια υπουργεία Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας και το Μέγαρο Μαξίμου ως επτασφράγιστο μυστικό. Ωστόσο, με αφορμή την κλιμακούμενη προκλητική συμπεριφορά των Τούρκων από τις αρχές Φεβρουαρίου (υπερπτήσεις, αύξηση αριθμού οπλισμένων F-16, παρατεταμένες αερομαχίες κ.λπ.) έχουν ληφθεί από το ΓΕΕΘΑ πρόσθετα μέτρα επιφυλακής και ετοιμότητας. Στη συνέχεια, στην ποιοτική αναβάθμιση των προκλήσεων - που συνέπεσαν και με τις απειλές για τα πετρέλαια - προστέθηκε και η έμπρακτη προσπάθεια διχοτόμησης του ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας του Αιγαίου που ασκεί η Ελλάδα με απόφαση διεθνών οργανισμών: σύμφωνα με πληροφορίες από απόλυτα αξιόπιστες στρατιωτικές πηγές, μόλις τα τουρκικά ραντάρ καταγράψουν κίνηση ελληνικών στρατιωτικών αεροσκαφών προς Ανατολάς, απογειώνονται τουρκικά F-16 - συνήθως οπλισμένα - και επιχειρούν αναγνώριση / αναχαίτιση όταν φθάνουν στο μέσον του Αιγαίου. Μάλιστα πολλές φορές οι Τούρκοι πιλότοι «επιμένουν», με αποτέλεσμα να γίνονται εμπλοκές (εικονικές αερομαχίες).
Την τακτική αυτή οι Τούρκοι εφαρμόζουν όχι μόνο για τα ελληνικά μαχητικά αεροσκάφη (F-16, Μιράζ 2000, F-4, Α-7), αλλά όπως λένε οι ίδιες πηγές, για κάθε είδους στρατιωτικό ιπτάμενο μέσο - δηλαδή και για μεταφορικά C-130 και C-27, τα ναυτικής συνεργασίας Ρ-3 Orion, καθώς και ελικόπτερα. Οι Έλληνες επιτελείς έχουν ήδη αναπροσαρμόσει τα σχέδια των αποστολών προς το κέντρο του Αιγαίου, αλλά και τα νησιά που βρίσκονται κοντά στα ανατολικά σύνορα και πλέον κάθε μεταγωγικό κ.ά. συνοδεύεται σε απόσταση ασφαλείας από αεροσκάφη αναχαίτισης. Ενδεικτικό της εμμονής των Τούρκων στην εφαρμογή της νέας τους γραμμής είναι ότι έχουν επιχειρήσει αναγνώριση / αναχαίτιση ελληνικών αεροσκαφών ακόμη και κατά τη διάρκεια νυχτερινής πτήσης, λένε αρμόδιες πηγές. Διπλωματικές και στρατιωτικές πηγές στην Αθήνα, σε μια προσπάθεια να ερμηνεύσουν την κλιμάκωση - και μάλιστα τόσο απότομη - των προκλήσεων της Άγκυρας, συνέδεαν τη συμπεριφορά αυτή με την εσωτερική πολιτική κατάσταση στην Τουρκία και την επίδειξη πυγμής των στρατηγών έναντι του Ερντογάν, εν όψει των εκλογών. Στο σκηνικό αυτό εντάσσουν και την κατάσταση στα ανατολικά σύνορα της Τουρκίας και τις σχέσεις της με τους Κούρδους.
Ανεξαρτήτως ωστόσο της ερμηνείας, αυτό που σταθμίζουν στο ελληνικό «Πεντάγωνο» (και κοινωνό έχει καταστήσει ο κ. Ε. Μεϊμαράκης και τον Πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή) είναι η συνεχής προσπάθεια των Τούρκων το τελευταίο διάστημα να προσθέτουν θέματα στην ατζέντα των διεκδικήσεών τους. Έτσι, πέραν της διεύρυνσης των αμφισβητήσεών τους όσον αφορά το καθεστώς διαφόρων νησιών και νησίδων - ανεβάζουν σε 130-150 τις νησίδες που θεωρούν «γκρίζες» - προχώρησαν και σε αμφισβήτηση του δικαιώματος στρατιωτικοποίησης του Αγίου Ευστρατίου. Και τώρα, ενώ προανήγγειλαν έρευνες για πετρέλαιο το 2007 και στο Αιγαίο, επαναφέρουν την αξίωση του 1975 για έλεγχο της εναέριας κυκλοφορίας στο μισό Αιγαίο από το FIR Κωνσταντινούπολης - υποχρέωση που είχε και εφάρμοζε σταθερά η Αθήνα βάσει των διεθνών κανονισμών. Η αξίωση αυτή είχε προβληθεί με την αναγγελία (ΝΟΤΑΜ) 714 προς τον Διεθνή Οργανισμό Εναέριας Κυκλοφορίας (ICAO). Τότε η Ελλάδα είχε αντιδράσει έντονα και προσφεύγοντας στον ICAO κήρυξε την περιοχή επικίνδυνη, με αποτέλεσμα να σταματήσουν οι πτήσεις πολιτικών αεροσκαφών. Η Άγκυρα, έπειτα από διεθνείς πιέσεις απέσυρε, περί το 1980, την ισχύ της ΝΟΤΑΜ 714. Περίπου την ίδια περίοδο (1973 - 1974) η Άγκυρα είχε εκδώσει χάρτες για έρευνες πετρελαίου με σχεδόν τα ίδια όρια, ενώ παρόμοιου εύρους είναι και η περιοχή για την οποία δήλωσε ότι δήθεν έχει ευθύνη για την έρευνα και τη διάσωση (SAR) τον Δεκέμβριο 2001.

Προς διχοτόμηση το Κοσσυφοπέδιο;

Η Σερβία σκοπεύει, παρά τις επιθυμίες των Δυτικών, να διχοτομήσει την επαρχία του Κοσόβου εάν του δοθεί φέτος το καθεστώς τού (οιονεί) ανεξάρτητου κράτους. Σύμφωνα με Δυτικούς αναλυτές και πολιτικούς, το ενδεχόμενο μιας διχοτόμησης εδαφών, μιας ανταλλαγής εδαφών ή μιας μετακίνησης πληθυσμών μπορεί τελικά να αντικατοπτρίζει καλύτερα την πραγματικότητα και τις επιθυμίες των εθνικών ομάδων απ' ό,τι συμβαίνει με το πολυεθνικό σχέδιο στην εφαρμογή του οποίου η Δύση δείχνει τόση δογματικότητα. «Η αλήθεια που κανείς δεν θέλει να αναγνωρίσει είναι ότι οι Σέρβοι και οι Αλβανοί του Κοσόβου δεν θέλουν πραγματικά να συμβιώνουν στο ίδιο κράτος», λέει ο καθηγητής Στίβεν Μάγιερ του Πανεπιστημίου Εθνικής Άμυνας στην Ουάσιγκτον. «Είτε αυτό μας αρέσει είτε όχι, θα πρέπει να γίνει σεβαστό». Ο Μάγιερ σημειώνει ότι το σχέδιο του ειδικού απεσταλμένου στην περιοχή Μάρτι Αχτισαάρι «θα αποτελέσει τη βάση για τις σερβικές περιοχές να διακηρύξουν τη δική τους ανεξαρτητοποίηση από την επαρχία». Είναι γεγονός εξάλλου πως το βόρειο τρίγωνο του Κοσόβου σερβοκρατείται μετά τον πόλεμο, ενώ σύμφωνα με σερβικές πηγές η κυβέρνηση του Βελιγραδίου ήσυχα και σιωπηλά αγοράζει μαζικά σπίτια Αλβανών στον Βορρά του Κοσόβου. «Εάν το Κόσοβο γίνει ανεξάρτητο, οι Σέρβοι στον Βορρά θα διακηρύξουν τη δική τους ανεξαρτησία από το Κόσοβο», δήλωσε ο Όλιβερ Ιβάνοβιτς, Σέρβος Κοσοβάρος πολιτικός, ο οποίος είναι αποδεκτός στους διπλωματικούς κύκλους της Δύσης ως «φωνή μετριοπάθειας». Μάλιστα, ο αναλυτής Τζέιμς Λίον πιστεύει ότι η Σερβία έχει ήδη καταστρώσει σχετικό σχέδιο διχοτόμησης της επαρχίας.

Η Δύση από την άλλη φοβάται ότι οποιαδήποτε επίσημη συζήτηση περί διχοτόμησης θα μπορούσε να πυροδοτήσει επιθέσεις των Αλβανών, που αποτελούν την πλειονότητα στην περιοχή, εναντίον των Σέρβων που κατοικούν σε θυλάκους στα περίχωρα, αποκλείοντας την πιθανότητα της μελλοντικής συνύπαρξης των δύο εθνικών ομάδων. Μία τέτοια συζήτηση θα μπορούσε επίσης να πυροδοτήσει εκ νέου τις αναταραχές μεταξύ των Αλβανών στα σύνορα του Κοσόβου, στην Κοιλάδα του Πρεσέβου της Σερβίας και στην ΠΓΔΜ. Ένα ακόμα βαλκανικό ντόμινο θα μπορούσε να προκληθεί εάν η ανεξαρτητοποίηση του Κοσόβου πείσει τους Σέρβους της Βοσνίας ότι κι εκείνοι μπορούν να αποσχιστούν από τη Βοσνία και να ενωθούν με τη Σερβία, όπως πολλοί επιθυμούν. Στο ζήτημα παρενέβη προ ολίγων ημερών και η Ουγγαρία, η οποία τόνισε - μέσω του υπουργείου Εξωτερικών - ότι εάν δεν βρεθεί μία ικανοποιητική λύση για τους Σέρβους του Κοσόβου, τότε ενδέχεται να κατευθυνθούν προς την επαρχία της Βοϊβοντίνας στη Βόρεια Σερβία, η οποία έχει μία μεγάλη μειονότητα Ούγγρων, αλλάζοντας έτσι την ευαίσθητη ισορροπία μεταξύ των Σέρβων και των Ούγγρων της επαρχίας. Εάν το σχέδιο του Αχτισαάρι για την ανεξαρτητοποίηση του Κοσόβου δεν ευοδωθεί στον ΟΗΕ, αναφέρει ο Μάγιερ, «ο κόσμος θα αρχίσει να ψάχνει για μία σειρά εναλλακτικών λύσεων, μεταξύ των οποίων η διχοτόμηση».

Ο ΟΗΕ υποκύπτει στις τουρκικές πιέσεις

Πριν από 90 χρόνια, όταν η Τουρκία αποτελούσε ακόμη τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι Τούρκοι εθνικιστές εξαπέλυσαν εκστρατεία για την εξόντωση 1,5 εκατομμυρίου Αρμενίων. Ηταν η πρώτη γενοκτονία του εικοστού αιώνα. Ο κόσμος την πληροφορήθηκε, αλλά δεν έκανε τίποτε, δίνοντας έτσι κακό παράδειγμα ώστε αργότερα, και άλλοι, όπως ο Χίτλερ, οι ηγέτες των Χούτου στη Ρουάντα το 1994 και ο σημερινός πρόεδρος του Σουδάν, ο Ομάρ Χασάν Αλ Μπασίρ, να διαπράξουν γενοκτονίες. Η Τουρκία προσπάθησε για πολλά χρόνια να αρνηθεί τη γενοκτονία των Αρμενίων. Ακόμη και σήμερα, στη σύγχρονη τουρκική δημοκρατία, η οποία δεν συμμετείχε στις σφαγές, η χρήση του όρου γενοκτονία για τον χαρακτηρισμό εκείνων των γεγονότων διώκεται ως σοβαρό έγκλημα. Γεγονός που καθιστά ακόμη πιο εξευτελιστικό το ότι αξιωματούχοι του ΟΗΕ υποκύπτουν στις πιέσεις της Τουρκίας και εμποδίζουν τα εγκαίνια, αυτήν την εβδομάδα, μιας έκθεσης στην έδρα του οργανισμού, με αφορμή τη συμπλήρωση13 ετών από τη γενοκτονία στη Ρουάντα, επειδή στην έκθεση αναφέρεται και η μαζική δολοφονία των Αρμενίων. Η Αγκυρα προσεβλήθη από μια πρόταση, η οποία εξηγούσε πως η γενοκτονία αναγνωρίστηκε ως έγκλημα από τη διεθνή νομοθεσία. Μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, κατά τη διάρκεια του οποίου ένα εκατομμύριο Αρμένιοι δολοφονήθηκαν στην Τουρκία, ο Πολωνός δικηγόρος Ραφαέλ Λέμκιν απηύθυνε έκκληση στην Κοινωνία των Εθνών, να αναγνωρίσει τα εγκλήματα βαρβαρότητας ως διεθνή εγκλήματα. Οι διοργανωτές της έκθεσης στον ΟΗΕ, μια οργάνωση κατά της γενοκτονίας, η οποία εδρεύει στη Βρετανία, ήταν πρόθυμοι να απαλείψουν από τη σχετική πρόταση τις λέξεις «στην Τουρκία». Αυτό όμως δεν ήταν αρκετό για τη νέα, δειλή ηγεσία του ΟΗΕ και η έκθεση αναβλήθηκε επ’ αόριστον. Είναι παράξενο πώς οι ηγέτες της Τουρκίας δεν αντιλαμβάνονται ότι κάθε φορά που προσπαθούν να λογοκρίνουν τη συζήτηση περί της γενοκτονίας των Αρμενίων, το μόνο που επιτυγχάνουν είναι να προκαλέσουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον για το ζήτημα και να συνδέσουν τη σημερινή δημοκρατική Τουρκία με ένα έγκλημα που έγινε στο μακρινό, πλέον, παρελθόν. Οσο για τον γ.γ. του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν και την άπειρη ομάδα του έδειξαν ότι χρειάζονται ακόμη να μάθουν πολλά αν πρόκειται να υπηρετήσουν με αποτελεσματικότητα τον οργανισμό που ενσαρκώνει τον διεθνή νόμο και που αποτελεί σοβαρή φωνή κατά της γενοκτονίας.

The New York Times

Ομιλία Μπουγιούκανιτ για τουρκική επιχείρηση στο Ιράκ και τα εχέγγυα του υποψηφίου προέδρου

Κράμα φιλοπόλεμων διαθέσεων και δημοκρατικής ευαισθησίας ήταν η χθεσινή εναγωνίως αναμενόμενη συνέντευξη Τύπου του αρχηγού των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στρατηγού Γιασάρ Μπουγιούκανιτ, η οποία διήρκεσε μιάμιση ώρα και έτυχε ευρύτατης τηλεοπτικής κάλυψης. Πέραν του ότι μια συνέντευξη του Τούρκου αρχηγού ΓΕΕΘΑ συνιστά σπανιότατο γεγονός, τούτη τη φορά λόγω ενδοτουρκικών, αλλά και γεωπολιτικών συγκυριών, οι απαντήσεις του στρατηγού Μπουγιούκανιτ στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων επέσυραν το ενδιαφέρον εντός και εκτός Τουρκίας.
«Μια επιχείρηση στο Ιράκ είναι αναγκαία. Με ρωτάτε εάν θα είναι χρήσιμη. Ναι θα είναι. Προηγουμένως όμως χρειάζεται πολιτική απόφαση, της κυβέρνησης και της Εθνοσυνέλευσης», είπε ο στρατηγός. «Εάν μας δοθεί η εξουσία αυτή, εμείς θα εκτελέσουμε την επιχείρηση και θα επιτύχουμε» συνέχισε, υπήρξε δε εξίσου «δημοκρατικός» όταν αναφέρθηκε στον προσεχή πρόεδρο της Τουρκίας. «Αυτό που περιμένουμε από αυτόν είναι να σέβεται τις αρχές και τις αξίες της τουρκικής Δημοκρατίας, διότι εκτός από πρόεδρος θα είναι και αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων», τόνισε ο στρατηγός Μπουγιούκανιτ. Ερωτηθείς δε εάν γνωρίζει κάποιον διεκδικητή της προεδρίας που να μην ανταποκρίνεται στις συγκεκριμένες προδιαγραφές, απάντησε «Οχι», παραπέμποντας την τελική απόφαση στην τουρκική Εθνοσυνέλευση. Παραμένει προς διερεύνησιν εάν έτσι προκρίνει τον Ταγίπ Ερντογάν ή έχει ήδη αποκλείσει την υποψηφιότητά του για την προεδρία. Υπενθυμίζεται το Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα του Ντενίζ Μπαϊκάλ, εγείρει συνταγματικά ζητήματα σχετικά με τη διαδικασία της εκλογής. Ο πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν απέκλεισε κάθε συνεννόηση μαζί του, τη Δευτέρα όμως θα καταθέσει εκτός απροόπτου λίστα υποψηφίων, ενώ τελική προθεσμία για τις υποψηφιότητες είναι η 26η Απριλίου και ημέρα εκλογής η 16η Μαΐου.
Το ενδιαφέρον των μέσων ενημέρωσης συγκέντρωσε η σχεδόν ταυτόχρονη με τη συνέντευξη Μπουγιούκανιτ, συνέντευξη του πρώην αρχηγού ΓΕΕΘΑ στρατηγού Οζκιόκ στο πρακτορείο «Ανατολή». Το κυρίως αντικείμενο ήταν το ημερολόγιο του απόστρατου στρατηγού Ορνέκ, που δημοσίευσε το περιοδικό «Νόκτα» και στο οποίο αναφέρονται δύο διαφορετικά σχέδια πραξικοπήματος κατά Ερντογάν το 2004, όταν ο κ. Οζκιόκ ήταν αρχηγός. Χαμογελαστός εκείνος, ούτε επαλήθευσε ούτε διέψευσε τα περί πραξικοπημάτων. Ως προς το Κουρδικό, αιτία τριβής μεταξύ Τουρκίας και ΗΠΑ, ο Τούρκος αρχηγός ΓΕΕΘΑ επικαλέστηκε ως επιχειρήματα για την επίθεση τη μετατροπή του βορείου Ιράκ σε φέουδο του ΡΚΚ, σε ορμητήριο επιθέσεων στη νοτιοανατολική Τουρκία. «Ούτε ένας Ιρακινός στρατιώτης δεν έχει αναλάβει δράση στο βόρειο Ιράκ», διαμαρτυρήθηκε ο στρατηγός, αναφερόμενος προφανώς στις προειδοποιήσεις του Μασούντ Μπαρζανί, προέδρου της κουρδικής επικράτειας στο βόρειο Ιράκ, την οποία οι Κούρδοι ονομάζουν Κουρδιστάν. Αυτές ακριβώς οι προειδοποιήσεις του κ. Μπαρζανί, ο οποίος το περασμένο Σάββατο ουσιαστικά απείλησε με αντίποινα σε τουρκικά αστικά κέντρα με κουρδικό πληθυσμό, εάν η Τουρκία επέμβει για να αποτρέψει την ενσωμάτωση του πετρελαιοφόρου Κιρκούκ στην κουρδική επικράτεια, προκάλεσαν την μήνιν της τουρκικής πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας. Σύμφωνα με τουρκικά δημοσιεύματα ειδικές δυνάμεις και στρατός εισέβαλαν στο βόρειο Ιράκ σε διαφορετικά σημεία και σε βάθος 20 έως 40 χλμ. Ενδιαμέσως, ο τουρκικός Τύπος προέβαλε επαρκώς το μέγεθος των τουρκικών επενδύσεων και το εύρος των οικονομικών σχέσεων με το βόρειο Ιράκ και τους Κούρδους, ενώ παράλληλα η τουρκική ηγεσία απειλούσε με εμπορικά και οικονομικά αντίποινα. Από την Ουάσιγκτον όπου εκπροσωπεί τις «ημιαυτόνομες κουρδικές περιοχές», ο Κουμπάντ Ταλαμπανί, γιος του Κούρδου προέδρου του Ιράκ Τζαλάλ Ταλαμπανί, μιλώντας σε σύνοδο που οργάνωσε το γερμανικό ιδρυμα Marshall Fund με θέμα το Ιράκ του 2007, αποκάλεσε τους Τούρκους «αδελφούς», με τους οποίους επιθυμεί τον διάλογο, αλλά εξήγησε ότι αυτό που ζήτησε ο πρόεδρος Μπαρζανί είναι να μην παρεμβαίνουν τρίτοι σε εσωτερικά ζητήματα του Ιράκ, χρακτήρισε δε τη δράση του ΡΚΚ ενδοτουρκικό πρόβλημα, διότι γεννήθηκε στην Τουρκία.

Συμμετοχή του υποβρυχίου "Πρωτεύς" στην άσκηση "NOBLE MANTA 07"

Από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού ανακοινώθηκε ότι το Υποβρύχιο ΠΡΩΤΕΥΣ θα συμμετάσχει στην άσκηση NOBLE MANTA 07 η οποία θα διεξαχθεί στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή ανατολικά της Σικελίας, από 12 έως 22 Απριλίου 2007. Επιπρόσθετα τρεις αξιωματικοί και τρεις υπαξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού θα στελεχώσουν το επιτελείο της άσκησης στην Ιταλία. Στην άσκηση συμμετέχουν Πλοία Επιφανείας ,Υποβρύχια και Αεροσκάφη Ναυτικής Συνεργασίας από την Γαλλία , Γερμανία , Ελλάδα , Ηνωμένο Βασίλειο, ΗΠΑ, Ισπανία, Ιταλία, Καναδά, Ολλανδία, Πορτογαλία και Τουρκία. Σκοπός της άσκησης είναι η εξάσκηση των Ναυτικών μονάδων στις ανθυποβρυχιακές επιχειρήσεις.

Δοκιμή πυραύλου από Ινδία προκαλεί κινεζική αντίδραση

Ενα νέο βαλλιστικό πύραυλο μέσου βεληνεκούς που μπορεί να φέρει πυρηνική κεφαλή δοκίμασε χθες με επιτυχία ο ινδικός στρατός. Το Πεκίνο κάλεσε την ινδική κυβέρνηση να «εργαστεί για τη διατήρηση και την προώθηση της ειρήνης στην περιοχή», θορυβημένο προφανώς από το γεγονός ότι ο νέος ινδικός πύραυλος έχει τη δυνατότητα να πλήξει το Πεκίνο και τη Σαγκάη. Σύμφωνα με το ινδικό υπουργείο Αμυνας, το βεληνεκές του πυραύλου Αγκνι ΙΙΙ είναι περισσότερο από τρεις χιλιάδες χιλιόμετρα, ενώ έχει τη δυνατότητα να φέρει πυρηνικό ή συμβατικό φορτίο βάρους 1,5 τόνου. «Κατά τα 15 λεπτά της πτήσης επιτεύχθηκαν όλοι οι στόχοι της αποστολής» αναφέρεται σε ανακοίνωση Τύπου του ινδικού υπουργείου, όπου τονίζεται ότι η δοκιμή «επιβεβαίωσε τη στρατηγική ικανότητα της Ινδίας όσον αφορά την αποτρεπτική ικανότητα». Ο πύραυλος Αγκνι αποτελείται από δύο τμήματα και χρησιμοποιεί στερεά καύσιμα. Ηταν η δεύτερη δοκιμή του πυραύλου Αγκνι ΙΙΙ μετά την αποτυχημένη εκτόξευση του περασμένου Ιουλίου. Η Ινδία διαθέτει 100 με 150 πυρηνικές κεφαλές και πραγματοποίησε πυρηνικές δοκιμές το 1974 και το 1998.

Αποτρεπτικός εναντίον Κίνας
Ο πύραυλος Αγκνι ΙΙΙ (φωτιά στα σανσκριτικά) είναι σχεδιασμένος ώστε να αποτελέσει αποτρεπτικό μέσο έναντι της Κίνας σύμφωνα με αναλυτές αμυντικών θεμάτων. Ο κ. Μπαράτ Καρνάντ, αναλυτής στο ινδικό Κέντρο Πολιτικής Ανάλυσης, θεωρεί ότι η επιτυχημένη δοκιμή του Αγκνι ΙΙΙ «δίνει στην Ινδία το στρατηγικό βεληνεκές που ο στρατός… σίγουρα θα ήθελε». «Το επόμενο βήμα θα ήταν η ανάπτυξη διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων», προσθέτει. Ωστόσο ο συνάδελφός του κ. Ουντάι Μπασκάρ υποστηρίζει ότι θα «ήταν παραπλανητικό να αντιμετωπίσει κανείς τη δοκιμή του Αγκνι μονοσήμαντα ως αντικινεζική ενέργεια. Η δοκιμή θα πρέπει να εκληφθεί ως προσπάθεια της Ινδίας να ενισχύσει συνολικά το στρατηγικό της προφίλ». Ισως γι’ αυτό αντέδρασε αμέσως και το Πεκίνο καλώντας, διά στόματος του εκπροσώπου Τύπου του υπουργείου Εξωτερικών κ. Κιν Γκανγκ, την Ινδία να «διαδραματίσει θετικό ρόλο… στη διατήρηση της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή».

Ευρωπαϊκή Ένωση: Αυξήθηκε η δύναμη των Τριών Μεγάλων μετά τη διεύρυνση

Η ισχύς των Τριών Μεγάλων της Ευρώπης - Γαλλία, Γερμανία και Βρετανία - έχει αυξηθεί αντί να μειωθεί μετά τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε 27 μέλη, σύμφωνα με ακαδημαϊκή ανάλυση της διαδικασίας λήψης αποφάσεων στο ανώτατο επίπεδο. Η οικονομική δύναμη σε συνδυασμό με το μέγεθος του πληθυσμού και τη στρατιωτική δυνατότητα αποδεικνύονται οι πιο... πειστικοί παράγοντες στις διαπραγματεύσεις που γίνονται εντός των κόλπων της Ένωσης. Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγουν οι συντάκτες της έκθεσης που συνομίλησαν με δεκάδες κορυφαίους «παίκτες» της Ένωσης, μεταξύ των οποίων εννέα προέδρους και πρωθυπουργούς. Η προσωπικότητα επίσης έχει μεγάλη βαρύτητα πίσω από τις κλειστές πόρτες του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, του ανώτατου οργάνου της Ε.Ε. - πράγμα που εξηγεί γιατί η Ιταλία δεν συμμετέχει στους Μεγάλους της Ε.Ε. Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι, πρωθυπουργός από το 2001 έως πέρυσι, θεωρούνταν μαύρο πρόβατο με αποτέλεσμα η χώρα να μη διαθέτει σημαντική επιρροή, καταλήγει η μελέτη. Αντίθετα, ορισμένες μικρές χώρες που διαθέτουν αξιοσέβαστους ηγέτες - όπως είναι ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ του Λουξεμβούργου, ο μακροβιότερος πρωθυπουργός της Ευρώπης - αποκτούν πολύ μεγαλύτερο αντίκτυπο απ' ό,τι θα είχαν κανονικά. Η διεύρυνση από 15 μέλη σε 27 από το 2004 έχει αυξήσει την ισχύ της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Βρετανίας εξαιτίας του διαφορετικού τρόπου με τον οποίο το Συμβούλιο κανονίζει τα θέματά του, διαπίστωσαν οι συντάκτες της έκθεσης. Ολοένα και περισσότερο τα θέματα λύνονται σε συζητήσεις που γίνονται πριν από τη σύγκληση του Συμβουλίου, και των οποίων ηγείται κάποιος από τους Μεγάλους Τρεις της Ευρώπης.

Τουρκικό RfI για αποβατικό δεξαμενόπλοιο (LPD)

Η τουρκική γενική γραμματεία αμυντικής βιομηχανίας (SSM) εξέδωσε στις 6 Απριλίου 2007 αίτηση για πληροφορίες (RFI: Request for Information) για την προμήθεια ενός αποβατικού δεξαμενόπλοιου (LPD: Landing Platform Dock). Η προμήθεια του πλοίου γίνεται για την κάλυψη των επιχειρησιακών αναγκών της Διοίκησης Τουρκικών Ναυτικών Δυνάμεων (TDK) και μαζί με αυτό θα γίνει επίσης η προμήθεια:

-τεσσάρων αποβατικών μηχανοκινήτων (LCM: Landing Craft Mechanized)

-27 αμβιφίων οχημάτων επίθεσης (Amphibious Assault Vehicles-AAV)

-2 αποβατικών προσωπικού-οχημάτων (Landing Craft Personnel Vehicles-LCVP)

-μίας ακάτου κυβερνήτου

-μίας ελαστικής λέμβου σταθερής γάστρας (RHIB: Rubber Hull Inflated Boat).

Το RFI αφορά την παροχή τεχνικών, οικονομικών και διαχειριστικών σε σχέση με το πρόγραμμα πληροφοριών. Καταληκτική ημερομηνία απόκρισης ορίστηκε η 4 Μαΐου 2007.

Πολυεθνική άσκηση «PHOENIX EXPRESS 2007»

Από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού (ΓΕΝ) ανακοινώθηκε ότι η φρεγάτα ΑΙΓΑΙΟΝ (F460) συμμετέχει στην πολυεθνική άσκηση «PHOENIX EXPRESS 2007» η οποία άρχισε τις 10 Απριλίου και θα διεξαχθεί μέχρι 24 Απριλίου 2007. Στην άσκηση που διεξάγεται στην ναυτική βάση της Rota και την ευρύτερη θαλάσσια περιοχή του κόλπου Cadiz της Ισπανίας, συμμετέχουν ναυτικές μονάδες της Αλγερίας, της Γαλλίας, της Ελλάδας, των ΗΠΑ, της Ισπανίας, της Ιταλίας, της Μάλτας, του Μαρόκο, της Πορτογαλίας, της Τουρκίας και της Τυνησίας. Σκοπός της άσκησης «PHOENIX EXPRESS 2007» είναι η συνεκπαίδευση μονάδων των χωρών του ΝΑΤΟ και Μεσογειακού Διαλόγου στις διαδικασίες ελέγχου εμπορικών πλοίων.

Σφοδρές μάχες του στρατού με Κούρδους αντάρτες στη νοτιοανατολική Τουρκία, με δέκα στρατιώτες νεκρούς

Ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προειδοποίησε τη Δευτέρα τον ηγέτη των Κούρδων στο Ιράκ Μασούντ Μπαρζάνι, να μην ξεσηκώνει την οργή των Τούρκων με απειλές, λέγοντας ότι το τίμημα θα είναι υψηλό. Σφοδρές μάχες σημειώθηκαν μεταξύ Τούρκων στρατιωτών και Κούρδων ανταρτών στη νοτιοανατολική Τουρκία. Ο Μπαρζάνι είχε δηλώσει ότι οι Κούρδοι του Ιράκ θα ασκήσουν αντίποινα, εάν οι Τούρκοι επέμβουν στο κουρδικό βόρειο Ιράκ. Τότε οι Κούρδοι του Ιράκ θα δημιουργήσουν πρόβλημα στην νοτιανατολική Τουρκία, δήλωσε ο Μπαρζάνι. «Δεν πρέπει να λέει πράγματα που είναι υπερβολικά μεγάλα γι' αυτόν. Ο Μπαρζάνι ξεπέρασε τα όρια» δήλωσε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στους δημοσιογράφους. «Το βόρειο Ιράκ που είναι στη γειτονιά μας, κάνει λάθος και το τίμημα γι' αυτούς θα είναι πολύ υψηλό» προσέθεσε ο Τούρκος πρωθυπουργός. Σύμβουλος του Μπαρζάνι δήλωσε πάντως στο πρακτορείο Reuters ότι οι δηλώσεις του ηγέτη των Κούρδων δεν συνιστούσαν απειλή. Η Άγκυρα δήλωσε ότι ίσως λάβει μέτρα εναντίον της περιοχής των Κούρδων στο βόρειο Ιράκ, εξαιτίας των ταραχών που σημειώνονται στη νοτιανατολική Τουρκία, ενώ και ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αμπντουλάχ Γκιούλ παραπονέθηκε στην Αμερικανίδα ομόλογό του, Κοντολίζα Ράις για τις δηλώσεις Μπαρζάνι.
Χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες με την υποστήριξη ελικοπτέρων εξαπέλυσαν επίθεση εναντίον Κούρδων ανταρτών στη νοτιοανατολική Τουρκία. Στη διάρκεια των σφοδρών μαχών τις τελευταίες δύο ημέρες σκοτώθηκαν δέκα μέλη των τουρκικών δυνάμεων ασφαλείας και επτά αντάρτες. Αξιωματικοί του στρατού ανέφεραν πως τρεις στρατιώτες σκοτώθηκαν και εννέα τραυματίστηκαν την Κυριακή σε μάχες στις επαρχίες Τούντσελι, Μπινγκόλ, Μπιτλίς και Σιρνάκ, κοντά στα σύνορα με το Ιράκ. «Η ένταση των μαχών κλιμακώθηκε. Χιλιάδες στρατιώτες έχουν αναπτυχθεί στο πλαίσιο των επιχειρήσεων που γίνονται σε μεγάλο μέτωπο στην περιοχή» δήλωσε αξιωματούχος του τουρκικού στρατού. Η ίδια πηγή ανέφερε πως στις μάχες στην περιφέρεια Χοζάτ της επαρχίας Τούντσελι, το απόγευμα της Κυριακής, σκοτώθηκαν τέσσερις αντάρτες του ΡΚΚ. Πρόκειται για την πλέον αιματηρή μάχη με αντάρτες του ΡΚΚ από την αρχή του χρόνου. Άλλος ένας μαχητής του ΡΚΚ σκοτώθηκε σε μάχη στην επαρχία Μπιτλίς. Σε άλλη μάχη που έγινε στα όρια των επαρχιών Τούντσελι και Μπινγκολ, οι αντάρτες σκότωσαν τρεις Τούρκους στρατιώτες. Από εκρήξεις ναρκών τραυματίστηκαν επίσης την Κυριακή επτά στρατιώτες και ένας χωρικός στις περιοχές Μπιτλίς και Σιρνάκ. Σε άλλες μάχες που έγιναν το Σαββατοκύριακο με Κούρδους αντάρτες, σκοτώθηκαν ένας αξιωματικός της στρατοχωροφυλακής και ένα μέλος πολιτοφυλακής στο βουνό Κιουπελί, στην επαρχία Σιρνάκ. Στην περιοχή αυτή σκοτώθηκαν επίσης δύο αντάρτες του ΡΚΚ και τραυματίστηκαν τέσσερις στρατιώτες. Βορειότερα, στην επαρχία Μπιτλίς, σκοτώθηκε ένας λοχίας του στρατού όταν έπεσε σε ναρκοπέδιο. Το πρωί του Σαββάτου σκοτώθηκαν δύο στρατιώτες που συμμετείχαν σε επιχειρήσεις εναντίον των Κούρδων στην επαρχία Μπιτλίς, όταν έπεσαν σε ναρκοπέδιο.

Η υπερθέρμανση του πλανήτη μπαίνει στον χάρτη των απειλών της διεθνούς ασφάλειας του ΟΗΕ και του Πενταγώνου των ΗΠΑ

Όταν ο αμερικανικός στρατός αποφασίζει να μελετήσει τις γεωστρατηγικές συνέπειες της υπερθέρμανσης του πλανήτη και το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ βάζει για πρώτη φορά το θέμα στην ατζέντα του, ένα πράγμα είναι σίγουρο: οι κλιματικές αλλαγές ξεπερνούν τις διαστάσεις του περιβαλλοντικού και πολιτικού προβλήματος και μπαίνουν πλέον επισήμως στον χάρτη των απειλών για τη διεθνή ασφάλεια. Η Διακυβερνητική Επιτροπή Ειδικών για το Κλίμα αναμένεται να δημοσιοποιήσει σήμερα στις Βρυξέλλες την έκθεσή της για τις συνέπειες των κλιματικών αλλαγών σε όλο τον κόσμο. Ανεξάρτητα από το πώς θα διαμορφωθεί η τελική εκδοχή του κειμένου, όσα από τα επιστημονικά συμπεράσματα έχουν ήδη διαρρεύσει δεν αφήνουν μεγάλα περιθώρια αισιοδοξίας. Η υπερθέρμανση του πλανήτη, το λιώσιμο των πάγων, η άνοδος της στάθμης των θαλασσών και ο κίνδυνος βύθισης ολόκληρων περιοχών, μαζί με τα ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως πλημμύρες και ξηρασίες, θα οδηγήσουν μοιραία σε ελλείψεις νερού, καλλιεργήσιμων εκτάσεων και τροφίμων. Δεκάδες χώρες, ιδίως στον Τρίτο Κόσμο, θα δουν τις υπάρχουσες εντάσεις να επιδεινώνονται με μήλον της έριδος τους συρρικνούμενους φυσικούς πόρους. Τα Ηνωμένα Εθνη αναγνωρίζουν ότι είναι θέμα χρόνου κάποιες από αυτές τις διαμάχες να εξελιχθούν σε κανονικές συρράξεις. Στις 17 Απριλίου το Συμβούλιο Ασφαλείας θα επικεντρωθεί στις κλιματικές απειλές για την ασφάλεια εξετάζοντας τις επιπτώσεις των κλιματικών αλλαγών στη διαθεσιμότητα νερού, την αγροτική παραγωγή και τις πιθανότητες εκδήλωσης λιμού και επιδημιών. Την ίδια ώρα, ο αμερικανικός στρατός δρομολογεί την προετοιμασία του για νέου τύπου προκλήσεις συνδεόμενες με τους νέους παράγοντες αστάθειας, όπως οι μάχες για το νερό και οι ανθρωπιστικές κρίσεις που απαιτούν επέμβαση. Σε διάσκεψη με αυτό ακριβώς το περιεχόμενο που πραγματοποιήθηκε στα τέλη Μαρτίου στη Β. Καρολίνα, δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στις περιφερειακές γεωστρατηγικές μεταβολές που ενδέχεται να επιφέρει η υπερθέρμανση του πλανήτη είτε με τη μορφή συγκρούσεων είτε μαζικών πληθυσμιακών μετακινήσεων (λόγω πολέμων, περιβαλλοντικών καταστροφών και πείνας). Ως περιοχές υψηλού κινδύνου αναφέρονται η Αφρική, η Ασία και η Μέση Ανατολή. Οι ειδικοί προειδοποιούν άλλωστε ότι μέχρι το 2080, 150-200 εκατομμύρια άνθρωποι θα έχουν μετατραπεί σε «περιβαλλοντικούς πρόσφυγες». Το μόνο, ίσως, θετικό που βλέπουν οι Αμερικανοί σχεδιαστές στρατηγικής σε όλη αυτή την περιπέτεια είναι η δυνατότητα αποκλιμάκωσης κάποιων διμερών εντάσεων με την έννοια της συνεργασίας εν όψει του κοινού κινδύνου. Πέραν τούτου, καθιστούν σαφές ότι οι κλιματικές αλλαγές αποτελούν μια πραγματικότητα για την οποία ο στρατός και η χώρα οφείλουν να προετοιμαστούν.

Τζόναθαν Ράνταλ: Ο Μπους απομάκρυνε τους δύο σοβαρούς αντιπάλους του Ιράν, Σαντάμ και Ταλιμπάν...

-Η Κοντολίζα Ράις προσπαθεί να ανοίξει έναν νέο κύκλο επαφών και συνεννοήσεων στη Μ. Ανατολή. Προς το παρόν, όμως, δεν φαίνεται να πείθει κανέναν.

«Η Ράις μού θυμίζει τους Αραβες πολιτικούς πριν από μερικά χρόνια: όταν δεν είχαν ξεκάθαρη πολιτική, καβαλούσαν ένα αεροπλάνο κι άρχιζαν τα ταξίδια για να δείξουν ότι κάτι κάνουν. Η κυβέρνηση Μπους βρίσκεται ένα βήμα πριν από την πλήρη κατάρρευση. Είναι φανερό σε όλους ότι η πολιτική τους στη Μέση Ανατολή υπήρξε εξ αρχής βλακώδης. Είχαν την ψευδαίσθηση ότι η εισβολή στο Ιράκ θα ήταν ένας ανέφελος θρίαμβος, μετά τον οποίο ολόκληρη η ευρύτερη περιοχή θα έπεφτε στα πόδια τους. Ακόμα και το Ιράν!».

-Το καθεστώς των Ιρανών μουλάδων μάλλον θα πρέπει να ευγνωμονεί τον Μπους... «Φυσικά. Κατ' αρχάς, ο Μπους απομάκρυνε δύο σοβαρούς αντιπάλους των Ιρανών, τον Σαντάμ Χουσεΐν και τους Αφγανούς Ταλιμπάν. Επίσης, η συμπερίληψη του Ιράν στον "Αξονα του Κακού" έδωσε στους σκληροπυρηνικούς μουλάδες το "φιλί της ζωής", δηλαδή το πρόσχημα για να περιθωριοποιήσουν την ομάδα του μετριοπαθούς πρώην προέδρου Χαταμί. Κι αυτό ακριβώς τη στιγμή που είχαν χάσει πολλά από τα πολιτικά τους ερείσματα στο εσωτερικό του Ιράν και αποσταθεροποιούνταν κάθε μέρα περισσότερο. Ηδη από το 1991 το Ιράν είχε παραδώσει στις ΗΠΑ πολύτιμες εκθέσεις των μυστικών του υπηρεσιών για το Ιράκ. Αντί ο Μπους να επενδύσει σε αυτή την κίνηση και να επιδιώξει στενότερη σχέση, προτίμησε την αδιαλλαξία, εμμένοντας στην καταγγελία της σποραδικής βοήθειας του Ιράν προς την Αλ Κάιντα. Καταστροφική επιλογή, που δείχνει πόσο λίγο η ομάδα νεοσυντηρητικών που τον περιστοίχιζε καταλάβαινε τη Μ. Ανατολή. Αλλά και πόσο υπερτιμούσε την αμερικανική ισχύ. Ολα αυτά είναι, βέβαια, παράγωγα του ψυχολογικού σοκ της 11ης/9, το οποίο οδήγησε σε τεράστια λάθη. Τέτοιο λάθος δεν ήταν, άλλωστε, και η εισβολή στο Ιράκ;».

-Δεν είναι παράδοξο να επαναλαμβάνονται τα λάθη του Βιετνάμ τόσο λίγα χρόνια μετά;

«Η εισβολή στο Ιράκ υπήρξε, πράγματι, ο πρώτος "ιδεολογικός" πόλεμος των ΗΠΑ μετά το Βιετνάμ. Οταν η ανάλυση στηρίζεται σε ιδεολογήματα και όχι σε ρεαλιστικά δεδομένα, η αποτυχία είναι βέβαιη. Πρόκειται, όμως, για χρόνιο αμερικανικό πρόβλημα. Είμαστε σκράπες στην κατανόηση του υπόλοιπου κόσμου. Δεν έχουμε καμία αίσθηση της Ιστορίας και έτσι παρασυρόμαστε σε εύκολους ενθουσιασμούς και εύκολες απογοητεύσεις. Εχουμε γίνει αλαζόνες και βέβαια το πληρώνουμε. Δυστυχώς, το πληρώνει μαζί μας και ολόκληρος ο κόσμος...Στην περίπτωση του Ιράκ πρέπει να συνυπολογιστεί ότι πολλοί νεοσυντηρητικοί της ομάδας Μπους είναι Εβραίοι. Ας μην παρεξηγηθώ, δεν έχω κάτι με τους Εβραίους -το αντίθετο- όμως οι συγκεκριμένοι άνθρωποι έχουν πολλές φορές αποδείξει ότι δεν γνωρίζουν τη Μ. Ανατολή. Ενας λόγος είναι το ότι δεν έχουν τον τρόπο να ταξιδέψουν σε μουσουλμανικές χώρες -οι Αραβες ηγέτες έχουν καταστήσει σαφές ότι δεν τους θεωρούν ευπρόσδεκτους- και έτσι δεν έχουν άμεση αντίληψη της κατάστασης. Η κυβέρνηση Μπους επεχείρησε το ακατόρθωτο: να στηρίξει 100% το Ισραήλ, χωρίς να διαταράξει τις σχέσεις της με τις πετρελαιοπαραγωγούς χώρες. Και φυσικά, τα θαλάσσωσε. Σήμερα αναγκάζεται να κάνει κινήσεις απελπισίας απέναντι στην άνοδο της ιρανικής επιρροής στο Ιράκ και αλλού. Στηρίζει, π.χ., ανεπιφύλακτα τα αντιδημοκρατικά καθεστώτα της Αιγύπτου, της Ιορδανίας και της Σαουδικής Αραβίας. Διατηρεί, επίσης, μια αμήχανη σχέση με την Τουρκία...».

- Ναι, αλλά πόσο θα κρατήσει αυτή η αμηχανία; Ηδη σημαντικοί Αμερικανοί πολιτικοί παράγοντες εντός και εκτός κυβέρνησης (π.χ. ο Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ κ.ά.) εκφράζονται υπέρ της επανασύσφιγξης των αμερικανοτουρκικών σχέσεων.

«Ο Χόλμπρουκ είναι σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής της Χίλαρι Κλίντον και ο λόγος του μετράει. Αλλά το θέμα είναι περίπλοκο. Πρέπει, κατ' αρχάς, να πω ότι πάντοτε μου έκανε εντύπωση το πόσο οι ΗΠΑ απέφευγαν την ανάμειξη στα εσωτερικά θέματα της Τουρκίας για να μην προκαλέσουν την αντίδρασή της. Αμερικανοί αξιωματούχοι συχνά μού έλεγαν: "Αφού παίρνουμε αυτό που θέλουμε από την Τουρκία και αφού διατηρούμε τις αμερικανικές βάσεις, δεν χρειάζεται να ενοχλούμε τους Τούρκους". Δεν φρόντιζαν καν να έχουν πληροφόρηση για βασικά ζητήματα. Η τουρκική διπλωματία, από την άλλη, δωροδοκούσε με εκατομμύρια δολάρια υψηλόβαθμα στελέχη της αμερικανικής διοίκησης για να προωθεί τις θέσεις της - κάτι όχι ασυνήθιστο στη διεθνή πολιτική. Τα στελέχη αυτά καλλιεργούσαν την εντύπωση ότι η φιλία της Τουρκίας ήταν δεδομένη. Ετσι, η άρνηση της τουρκικής Βουλής να επιτρέψει τη χρήση της βάσης του Ιντσιρλίκ από αμερικανικά στρατεύματα κατά την εισβολή στο Ιράκ εξέπληξε πολύ δυσάρεστα τους Αμερικανούς. Μια άλλη, πιο πρόσφατη παρεξήγηση έχει να κάνει με τον αποσταθεροποιητικό ρόλο της Τουρκίας στο Κιρκούκ, που είναι περιοχή-κλειδί για την ασφάλεια του ιρακινού Κουρδιστάν και, κατ' επέκταση, ολόκληρου του Ιράκ».

-Στα βιβλία σας υποστηρίζετε τη στενή συνεργασία ιρακινού Κουρδιστάν και Τουρκίας. Δεν είναι «αφύσικη» μια τέτοια σχέση;

«Είναι μια συνεργασία την οποία υπαγορεύει ο ρεαλισμός. Ομως, στην πράξη, η προσέγγισή τους είναι πράγματι πολύ δύσκολη, για ιστορικούς λόγους. Ο Κεμάλ Ατατούρκ επέλεξε το γαλλικό συγκεντρωτικό σύστημα διοίκησης ως μοχλό εκσυγχρονισμού. Πρόκειται για ένα μοντέλο ελάχιστα ευέλικτο, που παρέχει στη σημερινή Τουρκία παρωχημένα μέσα αυτοπροσδιορισμού και ερμηνεύει τις σχέσεις της με τους άλλους μέσα από ένα εξίσου παρωχημένο πρίσμα. Το μοντέλο αυτό είναι πλέον νεκρό, κάτι που γνωρίζουν οι πάντες στην Τουρκία, σχεδόν κανείς όμως δεν τολμάει να το πει ανοιχτά. Οι Ιρακινοί Κούρδοι, από την πλευρά τους, επιδιώκουν την προσέγγιση με την Τουρκία. Αναθέτουν σημαντικά έργα (όπως, π.χ., το διεθνές αεροδρόμιο της πρωτεύουσας Ερμπίλ) σε τουρκικές κατασκευαστικές εταιρείες που συνδέονται με τον τουρκικό στρατό, ελπίζοντας ότι οι οικονομικές σχέσεις θα εξομαλύνουν τις πολιτικές επαφές. Δυστυχώς, όμως, οι χρόνιες ανασφάλειες της Τουρκίας μπλοκάρουν τις δυνατότητες για μια τουρκοκουρδική σχέση που και αμοιβαία επωφελής θα ήταν και θα ευνοούσε τη σταθερότητα σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή».

Ο Τζόναθαν Ράνταλ είναι ένας από τους επιφανέστερους Αμερικανούς αναλυτές διεθνών σχέσεων. Εχοντας επί τέσσερις δεκαετίες συνεργαστεί με την ελίτ των αμερικανικών έντυπων ΜΜΕ («Washington Post», «New York Times», «Time» κ.λπ.), αφοσιώθηκε τα τελευταία 15 χρόνια στη συγγραφή πασίγνωστων όσο και αμφιλεγόμενων βιβλίων για τη Μέση Ανατολή. Στενός φίλος πολλών από τους διαμορφωτές της αμερικανικής διεθνούς πολιτικής, δεν διστάζει παρ' όλα αυτά να χαρακτηρίσει τη σημερινή αμερικανική διοίκηση «βλακώδη» και «καταστροφική». Θεωρεί, μάλιστα, θλιβερό το ότι την αμερικανική αλαζονεία την πληρώνει πάντοτε ολόκληρος ο κόσμος... (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 06/04/2007)

Πραγματογνωμοσύνη και αποζημίωση θέλουν οι Τούρκοι για το δυστύχημα στην Κάρπαθο

(c) Γ. Λαμπράκης

Αίτημα πραγματογνωμοσύνης υπέβαλε στο ΝΑΤΟ η Τουρκία, επιδιώκοντας... αποζημίωση για το επεισόδιο με τα F-16 στον ουρανό της Καρπάθου, που είχε ως αποτέλεσμα τον τραγικό θάνατο του Σμηναγού Κώστα Ηλιάκη. Η Άγκυρα ακολουθεί επιθετική πολιτική σε όλα τα μέτωπα προκαλώντας ανησυχίες κι ερωτήματα όχι μόνο στην Αθήνα, αλλά και στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, ακόμη και στην Ουάσιγκτον. Επιβεβαιώνεται επίσης ο ενισχυμένος ρόλος των στρατηγών, τον οποίο η κυβέρνηση Ερντογάν δεν δείχνει διατεθειμένη να περιορίσει, τουλάχιστον όσο διαρκεί η προεκλογική περίοδος κι είναι ανοικτό το θέμα της υποψηφιότητας του Τούρκου πρωθυπουργού για την προεδρία. Η Άγκυρα, αφού κοινοποίησε στην Αθήνα «πόρισμα» που κάνει λόγο για ευθύνες της Ελλάδας στην πτώση των F-16, ζητά τώρα να αποφανθεί με πραγματογνωμοσύνη η Συμμαχία ποιος έχει την ευθύνη του επεισοδίου. Στο αίτημά τους οι Τούρκοι σημειώνουν ότι ο δορυφόρος του AFSOUTH της Νεαπόλεως διαθέτει όλα τα απαιτούμενα στοιχεία, από φωτογραφίες καρέ καρέ μέχρι σήματα, του όλου περιστατικού, που δείχνουν, κατά την Άγκυρα, ότι το περιστατικό συνέβη στα διεθνή ύδατα με υπαιτιότητα της ελληνικής πλευράς. Η Άγκυρα έχει δικαίωμα να υποβάλει τέτοιο αίτημα, φέρνει όμως σε δύσκολη θέση την ηγεσία της Συμμαχίας που παραδοσιακά δεν επιθυμεί να παίρνει θέση στις «διμερείς διαφορές» μεταξύ κρατών - μελών.
Οι κινήσεις της Τουρκίας στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ - υπενθυμίζεται ότι προηγήθηκε το θέμα του Αϊ-Στράτη - όπως κι οι επαπειλούμενες έρευνές της για πετρέλαιο στο Αιγαίο καταδεικνύουν πως για την τουρκική ηγεσία οι ελληνοτουρκικές σχέσεις έχουν περάσει από τη φάση της ύφεσης και της προσέγγισης σε μια «ελεγχόμενη όξυνση».

Αντίστοιχα, το ίδιο ισχύει και για τις σχέσεις της Άγκυρας με την Κυπριακή Δημοκρατία - η πρώτη αρνείται ακόμη να ανοίξει λιμάνια και αεροδρόμια και η δεύτερη δεν ξεπαγώνει τον κανονισμό για το απευθείας εμπόριο με τους Τουρκοκυπρίους - αλλά και με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ολόκληρη η τουρκική ηγεσία κατ' επανάληψη ζητά επιτακτικά να της ορισθεί ημερομηνία ένταξης - «αλλιώς να το ξέρουμε να ακολουθήσουμε δική μας πορεία».
Πέρα από το προεκλογικό κλίμα, στο οποίο οι περισσότεροι διπλωμάτες αποδίδουν την τουρκική επιθετικότητα, μια ακόμη εξήγηση θα πρέπει να αναζητηθεί στον ρόλο των στρατηγών. Στις 16 Μαρτίου ο αρχηγός του τουρκικού ΓΕΕΘΑ στρατηγός Μπουγιούκανιτ μίλησε κεκλεισμένων των θυρών στην Ακαδημία Πολέμου της Τουρκίας. Η εφημερίδα «Ραντικάλ» ωστόσο εξασφάλισε κείμενο της ομιλίας του, στην οποία είναι φανερός ο ρόλος που επιφυλάσσει το στράτευμα στον εαυτό του. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «δεν θέλουμε κανένας να θεωρεί τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις ως εντολοδόχους στρατιώτες... Οι στρατιωτικοί, όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή, είναι υποχρεωμένοι να ασκήσουν τα καθήκοντά τους. Αυτό το εκφράζω ξεκάθαρα».

Υπογραφή σύμβασης για τα SLAM-ER της Τουρκίας

Συμβόλαιο ύψους 191.362.762 εκατ. δολαρίων με τη θυγατρική της Boeing, McDonnell Douglas Corporation, υπέγραψε το Αμερικανικό ναυτικό για την τροποποίηση τεσσάρων όπλων SLAM σε επίπεδο SLAM-ER (Expanded Response) για ιδία χρήση και την κατασκευή 48 SLAM-ER για την Τουρκική αεροπορία. Μαζί με την κατασκευή και παράδοση δύο μονάδων καθοδήγησης, δύο πολεμικών κεφαλών, δύο μονάδων ελέγχου, δύο μονάδων αυτοδιάγνωσης και εντοπισμού βλαβών και δύο εκπαιδευτικών βλημάτων και τέλος την κατασκευή βλημάτων Harpoon για την Ιαπωνία, καθώς και ενός πυραύλου κατάλληλα διαμορφωμένου για τη διεξαγωγή βαλλιστικών δοκιμών για τη Νότια Κορέα. Στην ίδια σύμβαση FMS (Foreign Military Sales)περιλαμβάνονται τα ειδικά κάνιστρα μεταφοράς των πυραύλων, μονάδες ελέγχου εκτοξευτών, εξοπλισμός υποστήριξης και παρελκόμενα και βάσει χρονοδιαγράμματος η ολοκλήρωση της υλοποίησής της αναμένεται το 2011.

Δύο ατρακτίδια αναγνώρισης DB-110 για την Πολεμική Αεροπορία

Στην προμήθεια μέσω διακρατικής συμφωνίας (FMS: Foreign Military Sales) δύο ατρακτιδίων τακτικής αναγνώρισης DB-110 της Goodrich και ενός σταθμού εδάφους έναντι 40 εκατ. δολαρίων προχώρησε η Πολεμική Αεροπορία. Το απόγευμα της Παρασκευής 30 Μαρτίου 2007, υπογράφηκε από τον Γενικό Διευθυντή της Γενικής Διεύθυνσης Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων (ΓΔΑΕΕ) Ευάγγελο Βασιλάκο, η επιστολή αποδοχής (LOA: Letter of Acceptance) για την προμήθεια των δύο ατρακτιδίων τακτικής αναγνώρισης και του σταθμού εδάφους. Η LOA περιλαμβάνει ως δικαίωμα προαίρεσης (option) την προμήθεια επιπλέον δύο ατρακτιδίων. Η υπογραφή της διακρατικής συμφωνίας συνέπεσε με την ολοκλήρωση των πτητικών δοκιμών και της πιστοποίησης του συστήματος αλλά και της πλήρους ολοκλήρωσης του στα πολωνικά F16 Block 52. Υπενθυμίζεται ότι τα νέα ελληνικά F-16 Block 52+ Advanced διαθέτουν ως αρχική έκδοση («feed down») το λογισμικό των πολωνικών αεροσκαφών. Η επιτυχής ολοκλήρωση του πολωνικού προγράμματος δοκιμών σημαίνει ότι η ενσωμάτωση και ολοκλήρωση των ατρακτιδίων στα ελληνικά αεροσκάφη δεν πρόκειται να αντιμετωπίσει προβλήματα αφού η λύση είναι ήδη δοκιμασμένη και πιστοποιημένη. Το ατρακτίδιο τακτικής αναγνώρισης DB-110 είναι ημερήσιας και νυκτερινής λειτουργίας, παντός καιρού, με δυνατότητα λήψης εικόνας σε όλα τα ύψη πτήσης από 1.000 ως 40.000 πόδια. Ιδιαίτερα σημαντικά χαρακτηριστικά του είναι η δυνατότητα τριών πεδίων θέασης (FOV: Field of View) και η ενσωματωμένη ζεύξη δεδομένων που επιτρέπει την σε αληθή χρόνο μετάδοση εικόνας σε αποστάσεις άνω των 200 χιλιομέτρων. Εκτός από τα πολωνικά F-16 Block 50, ατρακτίδια αναγνώρισης DB-110 βρίσκονται σε υπηρεσία σε βομβαρδιστικά Tornado IDS, αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας P-3C Orion της Ιαπωνίας, αλλά και σε μη επανδρωμένα αεροσκάφη Predator.

Ο Καλεντερίδης για τη νύχτα των Ιμίων

Από το βιβλίο του Σάββα Καλεντερίδη "Παράδοση Οτζαλάν - Η ώρα της αλήθειας", η γνώμη του για τη στρατιωτική κατάσταση τη νύχτα των Ιμίων:

"Απ' ό,τι είμαι σε θέση να γνωρίζω, όταν άρχισε να ανεβαίνει η ένταση στα Ίμια, οι Τούρκοι στρατηγοί είχαν συσκεφθεί στο τουρκικό επιτελείο και είχαν προβεί στην εκτίμηση ότι υπό τις συνθήκες που επικρατούσαν εκείνη την περίοδο, οι ίδιοι ήσαν εντελώς ανέτοιμοι να χειριστούν στρατιωτικά μια κρίση και οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις δεν ήταν σε θέση να διεξάγουν έναν ελληνοτουρκικό πόλεμο. Θα ήταν ολοκληρωτική καταστροφή γι' αυτούς. Από την άλλη πλευρά, αν ήθελαν να θέσουν θέμα αμφισβητούμενων νησιών, είχαν μια σειρά από άλλα νησιά να το κάνουν. Τα Ίμια ήσαν τα πλέον ακατάλληλα, αφού η Τουρκία τα είχε παραχωρήσει με συμφωνία στην Ιταλία και αυτή με τη σειρά της, τα παραχώρησε πάλι με συμφωνία στην Ελλάδα. Αυτός είναι και ο λόγος που λίγες μέρες μετά ο Τούρκος αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Ισμαήλ Χακκί Καράνταϊ, αναφερόμενος στην κρίση των Ιμίων, δήλωνε: "Ήταν ένα στρατηγικό λάθος".Ο Σημίτης, πρωθυπουργός δύο ημερών, χωρίς ψήφο εμπιστοσύνης, δεν κατάφερε να χειριστεί αποτελεσματικά την κρίση και στην ουσία κρεμόταν από τις διαθέσεις των Αμερικανών. Από τη μια μεριά η Τουρκία, η οποία παρόλο που ήταν σε μειονεκτική θέση από πλευράς συσχετισμού δυνάμεων στην περιοχή, έθετε προκλητικά τελεσίγραφα προς την Ελλάδα με την απειλή βίας, και από την άλλη ένας άπειρος πρωθυπουργός, που δεν είχε λάβει ψήφο εμπιστοσύνης.Ας δούμε όμως την κατάσταση.Στα Ίμια ήμασταν σαφώς σε πλεονεκτική θέση, αφού, αφ' ενός μεν είχαμε με το μέρος μας το διεθνές δίκαιο και αφ' ετέρου ο συσχετισμός των ναυτικών δυνάμεων που είχαν καταπλεύσει στην περιοχή ήταν υπέρ ημών. Στην περιοχή, αλλά και σε ολόκληρο το Αιγαίο ο ελληνικός στόλος κυριαρχούσε. Στον Έβρο ήμασταν απολύτως ασφαλείς και σε σαφώς πλεονεκτική θέση, αφού γνωρίζαμε ότι οι Τούρκοι δε μπορούσαν να κινήσουν ούτε ένα άρμα, λόγω των παρατεταμένων βροχοπτώσεων, που είχαν καταστήσει όλα τα δρομολόγια των αρμάτων αδιάβατα. Την ίδια στιγμή όλες οι μονάδες του ελληνικού Δ΄ Σώματος Στρατού είχαν κινητοποιηθεί άμεσα και βρίσκονταν έγκαιρα στις θέσεις που προβλέπουν τα σχέδια, σε ποσοστό 100%.Σε επίπεδο προετοιμασίας και κινητοποίησης κρατικών μηχανισμών, ήμασταν μερικές μέρες μπροστά από τους Τούρκους, λόγω της διακλαδικής άσκησης "Αλέξανδρος - 99", που ήταν σε εξέλιξη.Από την άλλη πλευρά, τα δύο από τα τέσσερα αρματαγωγά των Τούρκων ήσαν εκτός ενεργείας για διάφορους λόγους, άρα οι Τούρκοι δε μπορούσαν να πραγματοποιήσουν αμφίβια επιχείρηση μεγάλης κλίμακας. Δεν μπορούσαν να κάνουν πόλεμο δηλαδή.Και ενώ η Ελλάδα είχε το πλεονέκτημα σ εεπίπεδο στρατιωτικής δύναμης, δεχόταν από την Τουρκία προκλητικά τελεσίγραφα με την απειλή χρήσης βίας. Και αντί να διαπραγματευτεί πολιτικά την υπεροχή που είχε σε στρατιωτικό επίπεδο, τελικά, υποχώρησε. Τι να πεις! Κανείς δε θέλει πόλεμο, αλλά και κανείς δεν μπορεί να ακυρώνει την υπόσταση και τις βασικές αρχές λειτουργίας ενός κράτους. Και όταν ένα άλλο κράτος προσπαθεί να σου αποσπάσει πολιτικά οφέλη με απειλή χρήσης βίας, δεν υποχωρείς άτακτα, τη στιγμή μάλιστα που έχεις και το πλεονέκτημα στον τομέα αυτό. Ανεξάρτητα με το ποιος και γιατί προκάλεσε την κρίση, τα Ίμια ήταν μια ευκαιρία να πάρουν οι Τούρκοι ένα ιστορικό μάθημα και να συμμορφωθούν με αυτά που επιβάλλει η διεθνής νομιμότητα και ο πολιτισμένπος κόσμος. Και δεν υπονοώ φυσικά τον πόλεμο, αλλά τη σωστή διαχείριση της κρίσης, που θα ξεγύμνωνε τις αδυναμίες της Άγκυρας, που ήταν πολλές.Όλα αυτά όμως δεν μπορούσε να τα δει και να τα αξιολογήσει η νεοσύστατη κυβέρνηση και ο άπειρος, χωρίς ψήφο εμπιστοσύνης, πρωθυπουργός. Δεν μπόρεσε να δει την Ελλάδα και την ιστορία της και εξέλαβε τα γεγονότα ως μια συνωμοσία εναντίον του. Είδε το δένδρο και δεν είδε το δάσος."

Το βιβλίο "Παράδοση Οτσαλάν: Η ώρα της αλήθειας" είναι των εκδόσεων ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝ.

Το Ισραήλ επιμένει σε χτύπημα κατά της Τεχεράνης

Μπορεί επισήμως να διατυμπανίζουν ότι τάσσονται υπέρ της διευθέτησης της κρίσης αναφορικά με το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης διά της διπλωματικής οδού ή, έστω, να ελπίζουν ότι οι αυστηρές οικονομικές κυρώσεις θα αποφέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα, εντούτοις οι Ισραηλινοί θεωρούν ότι μόνο η στρατιωτική επέμβαση θα συνετίσει εν τέλει τους Ιρανούς. Τη στιγμή, μάλιστα, που η συντριπτική πλειοψηφία των στρατιωτικών αναλυτών εκτιμά ότι μια αεροπορική επιδρομή εναντίον των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν δεν θα επιφέρει το επιθυμητό για τη Δύση αποτέλεσμα, οι Ισραηλινοί ειδικοί διατυπώνουν διαφορετική άποψη.
«Οι πιθανότητες επιτυχίας της αεροπορικής επιδρομής δεν είναι τόσο μικρές όσο κάποιοι θεωρούν», δήλωσε στον γνωστό αρθρογράφο της βρετανικής εφημερίδας Guardian, Σάιμον Τίσνταλ, ο πρώην γενικός διευθυντής της περιβόητης Μοσάντ, Ούζι Αράντ. «Φυσικά ένα τέτοιο χτύπημα δεν πρέπει να περιοριστεί στις πυρηνικές εγκαταστάσεις των Ιρανών, αλλά στο σύνολο των υποδομών της χώρας», πρόσθεσε ο κ. Αράντ. «Στην πραγματικότητα, το Ιράν είναι πολύ πιο ευάλωτο απ’ ό, τι πιστεύουν πολλοί» κατέληξε. Από την πλευρά του, πάντως, ο Τίσνταλ παρατηρεί ότι το Ιράν έχει εξελιχθεί σε κάτι περισσότερο από εμμονή για την ισραηλινή ηγεσία. «Οι Ισραηλινοί ηγέτες βλέπουν δάκτυλο της Τεχεράνης στον Λίβανο και στην Παλαιστινιακή Αρχή με αποτέλεσμα να δημιουργείται στην κοινή γνώμη η αίσθηση της απόλυτης απομόνωσης σ’ ένα ολοένα και πιο εχθρικό περιβάλλον και να υποβαθμίζεται η σημασία της επίλυσης του Παλαιστινιακού», γράφει.
Την ίδια στιγμή, το Κρεμλίνο έσπευσε να διαψεύσει δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία η Ρωσία διαθέτει πληροφορίες περί επικείμενης αεροπορικής επιδρομής των Αμερικανών εναντίον του Ιράν πριν από τα τέλη του μήνα.
«Οι Αμερικανοί ολοκλήρωσαν τις προετοιμασίες για την επιδρομή στο Ιράν, η οποία μπορεί να πραγματοποιηθεί ακόμα και τα ξημερώματα της Μεγάλης Παρασκευής», φέρεται να δήλωσε αξιωματούχος της FSB στο ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων, Ria Novosti, υπό τον όρο της ανωνυμίας του. Με χθεσινή του ανακοίνωση, ωστόσο, το υπουργείο Αμυνας της Ρωσίας υποστήριξε ότι τα περί μυστικών πληροφοριών αναφορικά με ενδεχόμενη επίθεση των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν δεν αποτελούν παρά σενάρια επιστημονικής φαντασίας. Το Σάββατο, επίσης, ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων του Ιράν, στρατηγός Χασάν Φεϊρούζ Αμπαντί, προειδοποίησε τους ηγέτες των αραβικών κρατών ότι το Ισραήλ σχεδιάζει να επιτεθεί εναντίον της Συρίας και του Λιβάνου με απώτερο σκοπό να αποτρέψει την αποχώρηση των Αμερικανών από το Ιράκ. «Αυτό το καλοκαίρι, οι Ισραηλινοί θα πραγματοποιήσουν μια επίθεση αυτοκτονίας εναντίον των γειτόνων τους προκειμένου να προκαλέσουν χάος στη Μέση Ανατολή και να υποχρεώσουν τους Αμερικανούς να παραμείνουν καθηλωμένοι στο Ιράκ», δήλωσε ο στρατηγός Αμπαντί.